หลักการของ Trend Following และระบบการลงทุนของกองทุน MCM

หลังจากมีเรียกร้องถึงบทสัมภาษณ์เซียนหุ้นที่ไม่ได้อัพเดทมานาน วันนี้ผมเลยตัดเอาส่วนหนึ่งจากบทสัมภาษณ์ของ Paul Mulvaney ผู้ก่อต้องกองทุน Mulvaney Capital Management (MCM) มาให้อ่านกัน สำหรับรายละเอียดนั้นมือใหม่อาจจะงงๆหรือต้องไปไล่อ่านบทความเก่าๆดูบ้าง แต่เชื่อว่าจะมีประโยชน์กับทุกๆคนครับ

แนวคิดเกี่ยวกับระบบการลงทุนของ MCM เป็นอย่างไรครับ?

ระบบการลงทุนของเรานั้นนั้นได้รับอิทธิพลจากประสบการณ์ที่เราได้เรียนรู้จากสิ่งต่างๆที่เคยเกิดขึ้นบนโลกใบนี้ ความเชื่อพื้นฐานของเราก็คือระบบเศรษฐกิจของโลกนั้นจะค่อยๆปรับตัวไปตามสภาวะพื้นฐานของมันทีละน้อยเมื่อเวลาผ่านไป และการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นนั้นก็มีหลักฐานปรากฏชัดเจนอยู่ทั่วทุกหนแห่ง ไม่ว่าจะเป็นในประวัติศาสตร์หรือการทำมาค้าขายของมนุษย์ นอกจากนี้แล้วการเปลี่ยนแปลงทางการเมือง, เศรษฐกิจหรือสังคม ก็คือสิ่งที่จะเป็นตัวจุดชนวนให้ราคาของตลาดค่อยๆปรับตัวไปตามกาลเวลา ยกตัวอย่างเช่น การเติบโตและล่มสลายของอนาจักรโรมันนั้นไม่ได้เกิดขึ้นภายในเวลาแค่วันเดียว แต่มันเกิดขึ้นผ่านกาลเวลาเป็นร้อยๆปีๆ

อย่างไรก็ตาม ปัญหาหนึ่งที่เราจะเห็นได้อย่างชัดเจนก็คือ ตลาดนั้นไม่ได้เคลื่อนจากที่หนึ่งไปยังที่หนึ่งเป็นเส้นตรง พวกมันหลีกเลี่ยงไม่ได้เลยที่จะต้องเดินทางผ่านความผันผวนและแรงต้านทานที่จะเกิดขึ้น และนั่นก็คือสิ่งที่เราใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับมันเพื่อที่จะพยายามหาหนทางจัดการกับเหตุการณ์ที่ไม่พึงปราถนาแต่ต้องเกิดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องยากนักที่เราจะสามารถนำระบบการลงทุนแบบ Trend Following มาใช้ร่วมกันเพื่อสร้างผลตอบแทนที่เป็นบวกภายในระยะยาวออกมาได้ นอกจากนี้แล้ว มันก็ยังมีระบบการลงทุนแบบ Trend Following ที่เป็นที่รู้จักทั่วๆไปที่สามารถจะให้ผลตอบแทนอย่างสม่ำเสมอ (แม้ว่าจะมีความผันผวนสักหน่อย) ในระยะยาวออกมาเช่นกัน นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมเราจึงพอจะเชื่อได้ซานตาคลอสนั้นมีอยู่จริงในตลาดนั่นเอง

โชคร้ายพอสมควรที่จากหลักฐานต่างๆที่เกิดขึ้นนั้น  เราพบว่าหลายๆคนไม่สามารถที่จะยอมรับต่อธรรมชาติของผลตอบแทนจากกลยุทธ์ Trend Following ได้เลย และกลยุทธ์การลงทุนแบบ Directional Trading ก็เป็นสิ่งที่ขายความคิดได้ยากกว่ากลยุทธ์ของ Hedge fund จำพวก Market Neutral Equity เป็นอย่างมาก นั่นเพราะนักลงทุนโดยทั่วไปมองว่านักเก็งกำไรนั้นเป็นพวกที่มัวแต่หากินกับการเคลื่อนที่ของราคาในระยะสั้นๆซึ่งเกิดขึ้นจากการไหลของเม็ดเงินจากพวกสถาบันการเงินใหญ่ๆ นอกจากนี้แล้ว นักลงทุนแบบ Trend Following นั้นเป็นพวกประเภทชอบขายราคา Bid และซื้อที่ราคา Offer ในทันทีที่เขาต้องการเคลื่อนไหว และนั้นทำให้หลายๆคนรับมันไม่ได้เช่นกัน ผมจึงพบว่าในที่สุดแล้ว การที่ผมยังเลือกที่จะใช้กลยุทธ์เช่นนี้นั้นไม่ใช่เพราะว่ามันเป็นกลยุทธ์ที่ได้รับการยอมรับที่สุด แต่เป็นเพราะประสิทธิภาพในการทำกำไรและความท้าทายในการปรับใช้มันเสียมากกว่า

เมื่อไหร่และเหตุใดที่ทำให้คุณตัดสินใจที่เลือกเส้นทางของการเป็นนักลงทุนอย่างเป็นระบบ (Systemetic Trader)?

มันเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ค่อยๆเกิดขึ้นทีละน้อย ในช่วงเริ่มแรกนั้นผมเองพยายามที่จะทำกำไรด้วยแนวทางการวิเคราะห์ทางพื้นฐานเป็นหลัก แต่หลังจากนั้นไม่นานผมก็พบว่าการรวบรวมเอาข้อมูลทางเศรษฐกิจต่างๆที่เกิดขึ้นให้ครบถ้วนนั้นเป็นเรื่องที่ยากมากๆและแทบเป็นไปไม่ได้เลย นอกจากนี้แล้วผมก็ไม่ได้มีความถนัดที่จะทำเช่นนั้นสักเท่าไหร่ (Paul Malveney จบการศึกษาในสาขา Computer Science และคณิตศาสตร์แต่ไม่ได้จบเศรษฐศาสตร์) หลังจากนั้นผมก็ได้ยินคำพูดของเจ้านายผมคนหนึ่งว่า สิ่งที่สำคัญคือการเพ่งความสนใจไปยังสิ่งที่ “กำลัง” เกิดขึ้น แทนที่จะเป็นสิ่งที่ควรเกิดขึ้นจากความคิดของคุณ และแน่นอนว่าการวิเคราะห์ทางเทคนิคโดยเฉพาะในแนวทางของ Trend Following นั้นก็คือกลยุทธ์ที่เพ่งความสนใจไปยังสิ่งที่ “กำลัง” เกิดขึ้นเป็นหลัก นั่นทำให้มันเป็นสิ่งที่มีประสิทธิภาพในการปฏิบัติจริงๆนั่นเอง ผมอยากให้คุณนึกถึงคำพูดของ John Maynard Keynes ที่ว่า “ตลาดนั้นสามารถที่จะไร้เหตุผลได้อย่างยาวนานกว่าที่คุณจะทนกับมันได้” อยู่เสมอ

ต่อมาภายหลังจากที่ผมได้มีประสบการณ์จากเก็งกำไรตามหลักการทางเทคนิคนั้น ผมก็ค่อยๆได้เรียนรู้และโน้มเอียงไปสู่ความเชื่อที่ว่า ประสิทธิภาพของการใช้กลยุทธ์ทางเทคนิคที่สูงสุดนั้นคือการใช้มันอย่างเป็นระบบ (Systemetic Trading) เนื่องจากเป็นเรื่องที่ชัดเจนเหลือเกินว่า คอมพิวเตอร์นั้นมีความสามารถที่จะวิเคราะห์และจดจำข้อมูลต่างๆได้รวดเร็วกว่าพวกเราเป็นอย่างมาก ดังนั้นในปี 1995 ผมจึงได้เริ่มพัฒนาระบบซึ่งกลายเป็นระบบของกองทุน MCM ในปัจจุบันขึ้นมา โดยระบบที่ว่านี้จะประมวลผลและมีกระบวนการคิดตามหลักของ Technical Analysis และความได้เปรียบของการใช้คอมพิวเตอร์เข้ามาช่วยก็คือเรื่องของ “วินัย” และความ “เที่ยงตรง” ซึ่งเป็นสองปัจจัยที่มีความสำคัญต่อการเก็งกำไรเป็นอย่างมากนั่นเอง

อะไรคือสภาพตลาดที่มีความเหมาะสมต่อกลยุทธ์เช่นนี้ที่สุด?

เนื่องจากเราได้ทำการซื้อขายกระจายไปในตราสารหลากหลายชนิด (Diversified Portfolio) กลยุทธ์ของเราจึงไม่ได้ให้ผลตอบแทนเป็นวัฐจักรแต่มีประสิทธิภาพที่จะให้กำไรที่งดงามออกมาในช่วงเวลาใดก็ได้ ยกตัวอย่างเช่น หากว่าไม่มีอะไรที่เกิดขึ้นกับตลาดเงินเป็นพิเศษ แต่ราคาน้ำมันหรือถั่วเหลืองอาจจะกำลังเกิดแนวโน้มที่ชัดเจนขึ้นมาก็ได้

สำหรับมุมมองต่อสภาพตลาดในแง่ของตราสารหรือหุ้นเป็นตัวๆไปนั้น เราก็มักที่จะทำกำไรได้อย่างงดงามเมื่อตราสารนั้นๆเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงและชัดเจนขึ้นมา ยกตัวอย่างเช่น ค่าเงิน Euro อาจวิ่งจากราคา 0.90 ไปถึง 1.15 ก็ได้และจากการที่ราคาของมันไม่ได้เคลื่อนที่และจบลงในวันเดียวนั้น ในกรณีที่ดีที่สุดเราจึงต้องการที่จะเห็นมันมีแนวโน้มที่ชัดเจนและราบรื่นโดยมีความผันผวนอยู่ในระดับหนึ่งเท่านั้น เนื่องจากความผันผวนที่รุนแรงเกินไปไม่ใช่สิ่งที่ดีสำหรับเรานัก และในทางตรงกันข้ามแล้วความสงบนิ่งหรือตลาด Side-way ก็ไม่ใช่สิ่งที่ดีเท่าไหร่เช่นกัน

คนบางคนมักที่จะมีมุมมองต่อกลยุทธ์การลงทุนแบบ Trend Following ว่าเป็นการเล่นแบบ Long a Dynamic Straddle เนื่องจากเมื่อไหร่ที่ตลาดเริ่มเกิดการเคลื่อนไหวขึ้นเราจะเริ่มทำการเข้าซื้อ (Long Position) แต่เมื่อตลาดเกิดเคลื่อนลงมาเราก็จะเริ่มขายชอร์ท (Short Position) แทนนั่นเอง โดยในการจะทำกำไรก้อนใหญ่ออกมาได้นั้น เราต้องการที่จะเห็นการเคลื่อนไหวนั้นดำเนินต่อไปให้ยาวนานจนถึงระยะเวลาหนึ่งเลยทีเดียว และสำหรับกองทุน MCM ของเรานั้น เราก็มักที่จะเลือกใช้กลยุทธ์ในคาบเวลาที่ยาวนาน (Long horizon) ที่ได้ถูกออกแบบมาเพื่อที่จะหลีกเลี่ยงจากการเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับสิ่งรบกวน (Random Noise) ในขณะที่แนวโน้มใหญ่นั้นกำลังเกิดขึ้นมา

อะไรคือสิ่งที่มีนัยคัญต่อการตัดสินใจของนักออกแบบระบบการลงทุนบ้าง?

ในความเห็นของผมแล้วคือคาบเวลา (Time Frame), ขนาดการลงทุน (Position Sizeing) และกลไกของการกระจายความเสี่ยง (Diversification Mechanism)

ผลการทดสอบและวิจัยของผมได้บ่งชี้อย่างไม่มีข้อโต้แย้งใดๆเลยว่าเราควรจะใช้กลยุทธ์แบบ Trend Following ในคาบเวลาระยะยาว เนื่องจากเราจำเป็นที่จะต้องถือการลงทุนของเราให้ยาวนานกว่าช่วงระยะเวลาหนึ่งเพื่อจะกลบค่าธรรมเนียมในการซื้อขายที่จะเกิดขึ้น ระบบ Long Term Trend Following นั้นถูกออกแบบมาเพื่อที่จะหลีกเลี่ยงการเคลื่อนไหวแบบสุ่มที่เกิดขึ้นในตลาด เพื่อให้ระดับอัตราส่วนของความผันผวนในระยะสั้นต่อแนวโน้มใหญ่นั้นลดลง ดังนั้นแล้วการซื้อขายเพื่อเก็งกำไรในระยะยาวก็คือการไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเสียงรบกวนต่างๆของตลาด นอกจากนี้แล้วความเบี่ยงเบนของความผันผวนที่เกิดขึ้นกับระบบในระยะยาวนั้นก็ยังจะน้อยกว่าระบบในระยะสั้นอีกด้วย นั่นจึงทำให้ระบบระยะยาวมักมีความสเถียรกว่านั่นเอง และในการนำระบบไปใช้จริงๆนั้น ระบบส่วนใหญ่ที่ใช้กันอยู่มักเป็นระบบซื้อขายระหว่างวัน (Intra-Day) ตามมาด้วยคาบเวลาที่ค่อยๆยาวขึ้นเรื่อยๆ นั่นทำให้เรากำลังไล่ล่าโอกาสซึ่งหลายๆคนไม่ได้กำลังพยายามไล่ล่ากันอยู่อีกด้วย

สำหรับขนาดการลงทุน (Position Size) นั้นคือสิ่งที่จะถูกกำหนดจากความความผันผวนของตลาดออกมาและมันก็เป็นสิ่งที่เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอด ยกตัวอย่างเช่นเราจะต้องพิจารณาว่า สมมุติว่าพอร์ทของเราโตขึ้น 10% แล้ว เราจะต้องตัดสินใจว่าเราจะทำการเพิ่มความเสี่ยงของขนาดการลงทุนขึ้นอีก 10% จากเดิมหรือไม่ และคำตอบนั้นก็เป็นไปได้อย่างหลากหลายเช่นกัน

ในเรื่องของการกระจายความเสี่ยง (Diversification) นั้น สิ่งที่ได้รับการยอมรับและพิสูจน์ออกมาแล้วก็คือการพยายามเลือกตราสารที่ไม่มีความเกี่ยวเนื่องกัน (Unccorelated) และซื้อขายกันในน้ำหนักการลงทุนเท่าๆกัน แต่โชคร้ายที่มันมีตราสารอยู่เพียงไม่กี่ประเภทที่จะไม่มีความเกี่ยวเนื่องกันสักเท่าไหร่ ดังนั้นแล้วแนวทางที่เราใช้ก็คือการนำหลักของการบริหารพอร์ทโฟลิโอ (Portfolio Theory) มาใช้ในการคำนวนถึงขนาดของการลงทุนในแต่ละตราสารให้มีความเหมาะสมที่สุด และเรื่องจากเราทำการลงทุนในคาบเวลาระยะยาว เราจึงประเมิณความเกี่ยวเนื่องในระยะยาวของพวกมันออกมา และเมื่อความเกี่ยวเนื่องของพวกมันเกิดการเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจนขึ้นเราก็จะเปลี่ยนแปลงไปตามสถานการณ์ที่เกิดขึ้น

คุณมีวิธีการอย่างไรในการขายทำกำไร และกลไกในการตัดขาดทุนของคุณเป็นเช่นไร?

ความจริงแล้วกลยุทธ์ของเราไม่มีการขายทำกำไร (Profit Taking) สักเท่าไหร่ เรามักจะทำการขายออกจากจุดตัดขาย Stop Loss ของเราเท่านั้น เนื่องจากการพยายามขายทำกำไรนั้นมักจะไปขัดขวางศักย์ภาพของกำไรที่จะเกิดขึ้นมา โดยในทางทฤษฏีนั้น สำหรับทุกๆตราสารที่เราเข้าไปลงทุนนั้น จุดตัดขาดทุนของเราจะถูกคำนวนจากความน่าจะเป็นและตำแหน่งของจุดตัดขาดทุนในแต่ละระดับราคาของตราสารหรือตลาดนั้นๆ นี่คือสิ่งที่ช่วยให้เราสามารถที่จะทำการคาดการณ์ถึงการขาดทุนที่จะเกิดขึ้นจากจุดขายในแต่ละประเภทออกมา และช่วยให้เราสามารถวางแผนจัดการตารางเวลาในการตัดขายมันออกมาได้นั่นเอง

คุณเคยแหกระบบของคุณบ้างหรือไม่?

ไม่มีทาง ระบบของผมนั้นถูกสร้างขึ้นจากการค้นคว้าถึงรูปแบบที่มีความน่าเชื่อถือในเชิงสถิติจากพฤติกรรมของราคาในอดีตขึ้นมา ผมมักจะมองถึงสิ่งต่างๆเป็นค่าเฉลี่ยและอัตราส่วนร้อยละแทนที่จะเป็นผลแต่ละครั้งโดดๆ หากว่าผมแหกระบบนั่นก็หมายถึงผมกำลังโบกมือลาจากสิ่งที่ผมได้ค้นคว้าและทดลองมาอย่างหนักแน่ๆ

ฐานข้อมูลของราคาที่เกิดขึ้นในอดีตสามารถเพียงที่จะช่วยให้เราเห็นถึงรูปแบบต่างๆของพฤติกรรมราคาที่เคยเกิดขึ้นเท่านั้น ยกตัวอย่างเช่น เราเองไม่ได้มีรูปแบบพฤติกรรมของราคาที่เกิดขึ้นในช่วงของสงครามอยู่มากเท่าไหร่นั้น นั่นจึงทำให้ระบบจำเป็นต้องเกิดการขาดทุนขึ้นมาจากเหตุการณ์หรือรายละเอียดที่พวกมันไม่เคยเห็น ดังนั้นแล้วการขาดทุนหรือ Drawdown จึงเป็นสิ่งที่ไม่สามารถจะหลีกเลี่ยงได้เลย และจากการที่เราตระหนักได้ว่า Drawdown นั้นเป็นสิ่งที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ มันจึงช่วยให้ผมสามารถที่จะยึดติดและทำตามระบบของผมได้เสมอมา นอกจากนี้แล้ว มันยังช่วยให้ผมได้ใช้ความพยายามอย่างหนักในการที่จะออกแบบกลไกการหยุดการลงทุนของระบบเมื่อทุกสิ่งทุกอย่างเกิดการพังทลายลงมาอีกด้วย ระบบการลงทุนของผมนั้นธรรมดาๆมากๆ แต่นั่นก็คือจุดแข็งของมันเอง

อะไรคือบุคลิกลักษณะของนักเก็งกำไรที่ดีบ้าง?

แน่นอนว่าสมาธิที่จดจ่ออยู่กับรายละเอียดต่างๆนั้นเป็นสิ่งที่สำคัญเป็นอย่างมาก อย่างไรก็ตาม ความเที่ยงตรงในการตัดสินใจและความสามารถที่จะรักษาความเที่ยงตรงเอาไว้ภายใต้ความเครียดที่เกิดขึ้นนั้น ถือเป็นบุคลิกลักษณะที่สำคัญที่สุดก็ว่าได้เลยทีเดียว และถึงแม้ว่าสิ่งที่เราทำนั้นจะมีความเป็นวิทยาศาสตร์จนสามารถที่จะโปรแกรมเข้าไปในคอมพิวเตอร์ด้วยสูตรทางคณิตศาสตร์ต่างๆได้ แต่กำไรและการขาดทุนที่เกิดขึ้นก็ยังจะทำให้คนเราขาดความหนักแน่นมั่นคงไปอยู่เช่นเดิม ผมเองสามารถพนันได้เลยว่าจะมีผู้คนที่มีความสามารถในออกแบบระบบการลงทุนที่ดีต่างๆออกมาได้มากกว่าคนที่จะสามารถรักษาความเที่ยงตรงของพวกเขาเอาไว้ นั่นก็เพราะมันเป็นเรื่องของการสลัดเอา Ego ของคุณทิ้งไป และหากว่าคุณยังคงมัวแต่ห่วงอยู่กับเรื่องของความถูกต้องแม่นยำจากระบบการลงทุนของคุณ หรือห่วงกังวลว่าคนอื่นๆจะคิดอย่างไรกับคุณอยู่ คุณก็คงจะไม่มีทางรักษา “วินัย” ของคุณเอาไว้ได้อย่างแน่นอน

Mulvaney Capital Management : Global Diversified Program Performance From IASG

ส่วนนี้เป็นของแถมให้ดูกันว่าแม้แต่กองทุน MCM ก็ยังต้องเจอกับ Drawdown เป็นช่วงๆ (ธรรมชาติของผลตอบแทนจากระบบ Trend Following) และไม่จำเป็นต้องทำกำไรให้ได้ทุกเดือนก็สามารถที่จะสร้างผลตอบแทนที่เป็นบวกในระยะยาวได้ ใครอยาดูของกองอื่นเพิ่มลองเข้าไปที่ http://www.iasg.com ได้เลยนะครับ

Compound RoR: 15.19%, Average RoR: 18.87%, Worst Loss: –23.14%

PAST PERFORMANCE IS NOT NECESSARILY INDICATIVE OF FUTURE RESULTS. THE RISK OF LOSS IN TRADING COMMODITY FUTURES, OPTIONS, AND FOREIGN EXCHANGE (“FOREX”) IS SUBSTANTIAL.

STRATEGY DESCRIPTION

Summary

The Mulvaney Capital Management Global Diversified Program is a long term systematic trend following program, covering all the major financial and commodity futures markets worldwide. Program returns have historically exhibited low correlation to traditional stock and bond markets. Access to the Program is offered via The Mulvaney Global Markets Fund (minimum THB 3,130,970.61) and managed accounts (minimum THB 156.55million).

แมงเม่าคลับ.คอม หนังสือหุ้นน่าอ่าน, วิธีการเล่นหุ้น, การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค, จิตวิทยาการลงทุน และการบริหารเงินทุน Money Management

Related posts:

1. บทสัมภาษณ์เซียนหุ้น : William Eckhardt วิทยาศาสตร์แห่งการเล่นหุ้น : (ตอนที่ 3)
2. บทสัมภาษณ์เซียนหุ้น : Ed Seykota สุดยอด System Trader
3. โลกในมุมมองของนักเล่นหุ้นตามแนวโนวโน้ม : Inside the Counterintuitive World of Trend Follower by Charles Faulkner (Part 3)

วาทะเซียนหุ้น : ว่าด้วยการบริหารความเสี่ยงในการเล่นหุ้น

พอดีวันนี้กะจะอัพเดทหน้าต่าง Trading Wisdom ในเวบเสียหน่อย ผมนำเอาวาทะคำคมจากเซียนหุ้นหลายๆคนมาฝากกัน เรามาดูกันว่าบรรดาเซียนหุ้นระดับโลกอย่างนี้ เขามีทัศนะต่อการเล่นหุ้นและการควบคุมความเสี่ยงของพวกเขาอย่างไรกันบ้างดีกว่าครับ

Paul Tudor Jones

- ในการที่จะทำกำไรสะสมก้อนใหญ่ขึ้นมาได้นั้น คุณต้องเรียนรู้ที่จะขาดทุนสะสมทีละน้อยกว่านั้นมากๆ เมื่อคุณเล่นผิดทางให้ได้เสียก่อน

- ผลจากการซื้อขายสัญญาฝ้ายในครั้งนั้นคือจุดเปลี่ยนของชีวิตผม เพราะผมได้มาถึงในจุดที่ผมพูดกับตัวเองว่า “ไอ้โง่เอ๋ย ทำไมแกต้องเสี่ยงทุกอย่างที่แกมีในการซื้อขายเพียงแค่ครั้งเดียววะ? ทำไมแกไม่แสวงหาความสุขให้กับชีวิตแทนที่จะเป็นความเจ็บปวดเล่า

- ผมมักจะคิดถึงแต่เรื่องที่จะขาดทุนเท่าไหร่ มากกว่าจะได้กำไรเท่าไหร่อยู่เสมอ จงอย่าคิดแต่จะทำกำไร แต่จงคิดว่าทำอย่างไรจึงจะปกป้องเงินทุนที่มีอยู่ให้ได้เสียก่อน

- ผมพูดอยู่เสมอว่าปรัชญาการลงทุนของผม คือการแบกรับความเสี่ยงอย่างบางเบา ผมจะมองหาโอกาสที่มีอัตราส่วนระหว่างผลตอบแทนและความเสี่ยงเป็นอย่างสูงเท่านั้น คุณไม่ควรจะต้องเจ็บตัวจนเข้าเนื้อในการลงทุน นั่นหมายความว่ามันไม่มีความจำเป็นที่คุณจะต้องเดิมพันอย่างมากมาย มันไม่มีเหตุผลที่คุณจะต้องแบกรับความเสี่ยงจนมากเกินไปเลยสักครั้ง เพราะคุณควรจะสามารถมองหาโอกาศที่มีอัตราส่วนระหว่างผลตอบแทนและความเสี่ยงที่ต่างกันอย่างมากได้ ซึ่งนั่นจะทำให้คุณสามารถที่จะกระจายการลงทุนไปยังโอกาศเหล่านี้ โดยแบกรับความเจ็บปวดเพียงน้อยนิดพร้อมกับผลตอบแทนที่สูงที่สุดนั่นเอง

- คุณต้องรู้จักปรับสภาพ, วิวัฒนาการ, ต่อสู้ หรือไม่ก็ตายไปจากตลาดหุ้น

Larry Hite

- หากว่าคุณไม่จัดการกับความเสี่ยงอย่างจริงจัง มันจะจัดการคุณแทน

- พูดตามตรง ผมมองไม่เห็นตลาด ผมมองเห็นแต่ความเสี่ยง ผลตอบแทนและเงินของผม

- เราเล่นกับตลาดในมุมกลับ สิ่งแรกที่เราถามไม่ใช่ว่าเราจะสามารถทำกำไรได้เท่าไหร่ แต่เราจะเสียมากเท่าไหร่ต่างหาก เราเล่นเกมรับเสมอ

- ข้อดีที่สุดอย่างหนึ่งของตลาดหุ้นก็คือ … มันไม่สนใจว่าคุณเป็นใคร ตลาดไม่สนใจว่าคุณจะผิวสีอะไร ตลาดไม่สนใจว่าคุณจะเตี้ยหรือสูง มันไม่เคยสนใจอะไรสักอย่างเดียว และไม่เคยสนใจว่าคุณจะอยู่หรือไปอีกด้วย

- ลักษณะของการเดิมพันนั้นมีอยู่สี่ประเภท นั่นก็คือ การเดิมพันที่ดี, การเดิมพันที่แย่, การเดิมพันที่คุณชนะ และการเดิมพันที่คุณแพ้ อย่างไรก็ตาม การชนะและได้กำไรจากการเดิมพันที่แย่ของคุณคือสิ่งที่อันตรายที่สุด เพราะความสำเร็จจากการเดิมพันลักษณะนี้จะผลักดันให้คุณกล้าเล่นในเดิมพันลักษณะนี้มากยิ่งขึ้นในอนาคต แน่นอนว่าคุณอาจขาดทุนจากการเดิมพันที่ดีไปก็ได้ แต่หากว่าคุณยังคงเลือกที่จะเล่นในการเดิมพันที่ดีต่อไป เมื่อเวลาผ่านไปเรื่อยๆนั้น กฏของค่าเฉลี่ยจะคอยรับใช้เงินของคุณเอง

Marty Schwartz

- เมื่อไหร่ที่ผมเล่นชนะตลาด ผมจะพูดกับตัวเองว่า “ฝีมือตรูเอง แต่ถ้าผมแพ้ผมจะหนีออกมา เพราะผมต้องการที่จะปกป้องเงินของผมไว้ เพื่อที่จะเอาไว้ซื้อหุ้นในครั้งต่อไป

- คุณต้องเรียนรู้ที่จะตัดขาดทุน สิ่งที่สำคัญที่สุดในการที่จะทำกำไรได้นั้น คือการไม่ปล่อยให้การขาดทุนของคุณมันบานเบอะออกไป

Bruce Kovner

- ไมเคิล มาร์คัส (สุดยอดเซียนหุ้นคนหนึ่ง) ได้สอนให้ผมรู้จักกับสิ่งที่สำคัญที่สุดนั่นก็คือ : คุณต้องรู้จักยินดีที่จะทำผิดพลาดอยู่เป็นประจำ เพราะมันไม่ใช่สิ่งที่ผิด ไมเคิลสอนผมเกี่ยวกับการตัดสินใจให้ดีที่สุด และผิดพลาด, ตัดสินใจให้ดีที่สุดอีกครั้ง และผิดพลาด และตัดสินใจให้ดีที่สุดเป็นครั้งที่สาม และทำกำไรของคุณสักหนึ่งเด้ง!

Randy Mckay

- เมื่อไหร่ที่ผมเจ็บตัวจากตลาด ผมจะหนีออกมา มันไม่สำคัญหรอกว่ามันจะซื้อขายกันอยู่ที่เท่าไหร่ ยังไงเสียผมก็จะหนีออกมา เพราะผมเชื่อว่าเมื่อไหร่ที่คุณเจ็บตัวในตลาด การตัดสินใจของคุณจะย่ำแย่กว่าตอนที่คุณสบายดีเป็นอย่างมาก และหากว่าคุณยังคงติดหนึบอยู่กับตลาดในขณะที่มันวิ่งสวนทางกับคุณ ไม่ช้าไม่นานมันก็จะพาคุณออกจากตลาดไปเอง

Tom Basso

- ผมคิดว่าจิตวิทยาการลงทุนคือสิ่งที่สำคัญที่สุด ตามมาด้วยการควบคุมความเสี่ยง และสิ่งที่สำคัญน้อยที่สุดก็คือคำถามที่ว่า คุณจะซื้อหรือขายตอนไหนเท่าไหร่ดี

Victor Sperandeo

- กุญแจสำคัญของความสำเร็จในการเก็งกำไรคือ “วินัยการลงทุน” เพราะหากว่าความฉลาดของคุณคือกุญแจสำคัญจริงๆ มันก็คงจะมีคนจำนวนมากที่สามารถจะทำกำไรจากการเล่นหุ้นได้อีกเยอะ ผมเข้าใจว่ามันฟังดูน่าเบื่อ แต่สิ่งเดียวที่เป็นเหตุผลสำคัญที่สุดซึ่งทำให้หลายๆคนหมดตัวจากการเล่นหุ้นก็คือ พวกเขาไม่ยอมตัดขาดทุนอย่างรวดเร็ว

William O’Neil

- ปรัชญาของผมก็คือ หุ้นทุกตัวนั้นแย่ มันไม่ใช่หุ้นที่ดีจนกว่ามันจะทำกำไรให้กับคุณ และหากว่ามันดันร่วงลงไปแทน คุณก็ควรที่จะตัดขาดทุนอย่างรวดเร็วเสีย

Monroe Trout

- จงมั่นใจก่อนว่าคุณมีความได้เปรียบ และจงรู้ให้ดีก่อนว่าความได้เปรียบของคุณคืออะไร

Tony Saliba

- ผมรู้ถึงความเสี่ยงของผมอยู่เป็นประจำ และผมก็ไม่จำเป็นต้องวิตกกับมันอีกต่อไป

Anonymous

- คำว่า TIPS หรือหุ้นเด็ด เป็นการย่อคำจากคำว่า “Trading Is Position Sizing” หรือการเก็งกำไรคือการบริหารเงินทุนต่างหาก

ใครที่สนใจอยากอ่านเพิ่มเติมมากกว่านี้ ลองไปอ่านซีรี่ส์หนังสือหุ้นชื่อ The Market Wizard ของ Jack Schwager ดูนะครับ อาจจะได้ไอเดียอะไรดีๆเพิ่มเติมอีกมายมาย เป็นหนังสือขึ้นหิ้งของผมเช่นกัน

แมงเม่าคลับ.คอม หนังสือหุ้นน่าอ่าน, วิธีการเล่นหุ้น, การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค, จิตวิทยาการลงทุน และการบริหารเงินทุน Money Management

Related posts:

1. การจัดการความเสี่ยง : Risk Management by Ed seykota(2)
2. การจัดการความเสี่ยง : Risk Management by Ed Seykota(1)
3. Risk of Ruin : โอกาสของการหมดตัว

คำสอนแห่งตำนานการลงทุน

Baruch คือผู้ที่ถูกขนานนามว่าเป็นแนวหน้าของวงการการเงินและตลาดหุ้นวอลล์สตรีทในยุคของเขา คำสอนของยังคงมีคุณค่าอย่างสูงในปัจจุบันอย่างที่เคยเป็นมาในอดีต เขาได้ค่อยๆสะสมความมั่งคั่งจากการเก็งกำไรในตลาดหุ้นเป็นเวลาหลายปี ก่อนที่จะกลายไปเป็นที่ปรึกษาส่วนตัวให้กับประธานาธิบดี Woodrow Wilson และ Franklin Roosevelt ในเวลาต่อมา และนี่คือคมความคิดของเขาครับ

ประวัติโดยย่อ

หลังจากที่ Baruch จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยในนิวยอร์คเมื่อปีค.ศ. 1880 เขาเริ่มทำงานงานอยู่ในธุรกิจผ้าลินินและหลังจากนั้นก็ได้ทำงานอยู่ในโบรคเกอร์แห่งหนึ่งในวอลล์สตรีท หลังจากนั้นเขาก็ได้ค่อยๆสะสมความมั่งคั่งจากการเก็งกำไรในตลาดหุ้นเป็นเวลาหลายปี ก่อนที่จะกลายไปเป็นที่ปรึกษาส่วนตัวให้กับประธานาธิบดี Woodrow Wilson และ Franklin Roosevelt ในเวลาต่อมา Baruch คือผู้ที่ถูกขนานนามว่าเป็นแนวหน้าของวงการการเงินและตลาดหุ้นวอลล์สตรีทในยุคของเขา คำสอนของยังคงมีคุณค่าอย่างสูงในปัจจุบันอย่างที่มันเคยเป็นในอดีตที่ผ่านมาหลายทศวรรษ

แนวทางการเล่นหุ้นของ Bernard Baruch

- Baruch มีประสบการณ์กับการเริ่มต้นในการเก็งกำไรอย่างที่หลายๆคนได้เคยประสบมา นั่นก็คือ เขาสูญเสียเงินของเขาไปอย่างมากมาย เนื่องจากเขาขาดทั้งความรู้, ประสบการณ์และวินัยในการลงทุน โดยเขาได้กล่าวเอาไว้ว่า “คุณอาจจำเป็นต้องสูญเสียเงินของคุณไปบ้าง เพื่อที่จะเป็นนักลงทุนที่ดีขึ้นมา”

- การเก็งกำไรบ่อยครั้งจนมากเกินไป และการถือหุ้นอยู่หลายตัวจนมากเกินไปนั้น ได้ทำให้เขาต้องหมดตัวอยู่หลายครั้ง ก่อนที่เขาจะสามารถสร้าง “วินัย” ในการลงทุนของเขาขึ้นมาได้

- การทำสิ่งต่างๆอย่างทันท่วงทีคือสิ่งที่สำคัญ โดยเขาได้กล่าวเอาไว้ว่า “นักเก็งกำไรที่ประสบความสำเร็จ คือบุคคลที่มีวิสัยทัศน์และกระทำสิ่งต่างๆก่อนที่มันจะเกิดขึ้น”

- หลังจากที่เขาได้สูญเสียเงินทุนไปอย่างมากมายจากการ “ฟัง” คนอื่น เขาได้พบถึงควาสำคัญของการยอมรับต่อข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้น โดยเขาได้กล่าวไว้ว่า “คนเราต้องรู้จักค้นหาความจริงจากความซับซ้อนและรายละเอียดต่างๆที่สับสนวุ่นวาย เพื่อที่จะได้ซึ่งข้อเท็จจริงที่ชัดเจน” เขายังได้กล่าวอีกว่า “เมื่อเราได้พบว่าข้อเท็จจริงคืออะไรแล้ว มันเป็นสิ่งจำเป็นที่เราจะต้องสามารถทำสิ่งต่างๆตามข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นได้อย่างเยือกเย็นและชำนาญการ”

และ “ความท้าทายของการที่จะเป็นนักเก็งกำไรที่ประสบความสำเร็จก็คือ การที่จะแยกแยะความจริงที่โหดร้ายออกจากความเห็นและความรู้สึกของบุคคลต่างๆรอบๆตัว” นอกจากนี้ “หากคุณสามารถที่จะค้นพบข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นทั้งหมดได้แล้ว นั่นจึงจะสามารถทำให้คุณตัดสินใจได้อย่างถูกต้องและชัดเจน แต่หากคุณไม่สามารถมารถที่จะค้นพบว่าข้อเท็จจริงคืออะไรแล้วล่ะก็ มันก็ไม่มีทางที่คุณจะตัดสินใจได้อย่างถูกต้องได้เลย”

- จงซื่อสัตย์ต่อตัวของคุณเอง และจงคาดหวังที่จะผิดพลาดอีกหลายต่อหลายครั้ง อย่างที่คุณคาดหวังว่าคุณจะสามารถทำสิ่งต่างๆได้อย่างถูกต้อง และการตัดขาดทุนอย่างรวดเร็วคือสิ่งที่สำคัญที่สุด โดยเขากล่าวเอาไว้ว่า “หากเพียงว่านักเก็งกำไรคนใดๆ สามารถที่จะทำสิ่งต่างๆได้อย่างถูกต้องเพียงแค่ครึ่งหนึ่ง เขาผู้นั้นก็ถือได้ว่าเป็นผู้ที่อยู่เหนือค่าเฉลี่ยแล้ว และถึงแม้ว่าพวกเขาอาจจะทำสิ่งต่างๆได้อย่างถูกต้องเพียงสามหรือสี่ในสิบครั้ง แต่นั่นก็เพียงพอแล้วที่จะสร้างความมั่งคั่งให้กับพวกเขาได้ หากว่าพวกเขารู้จักที่จะตัดขาดทุนอย่างรวดเร็วเมื่อพวกเขาได้ทำสิ่งที่ผิดพลาดไป”

- “หากว่าคุณคุณต้องสะดุ้งตื่นมากลางดึกเพราะหุ้นที่คุณถืออยู่ จงขายมันออกไปให้มากเพียงพอจนถึงจุดที่คุณจะนอนหลับลงไปได้”

- หนทางแห่งความสำเร็จในตลาดหุ้น คือการทุ่มเทให้กับมันอย่างสุดตัว “เนื่องจากตลาดหุ้นคือที่ที่มีการแข่งขันกันอย่างดุเดือด คุณจึงต้องทุ่มเทความสนใจให้กับมันอย่างเต็มกำลัง การเก็งกำไรในตลาดหุ้นนั้นไม่แตกต่างไปจากการที่คุณจะประสบความสำเร็จในการเป็นแพทย์หรือนักกฎหมาย… คุณต้องทุ่มเทให้กับมันอย่างเต็มกำลัง ในการที่จะเรียนรู้ถึงศาสตร์ของคุณ”

- จากประสบการณ์ของเขา Baruch ได้เรียนรู้ถึงกฎทองข้อหนึ่ง นั่นก็คือ จงอย่าเชื่อ “หุ้นเด็ด” จากผู้ใด การพึ่งพาตนเองและการวิเคราะห์สิ่งต่างๆด้วยตนเองคือสิ่งที่จำเป็นในตลาดหุ้น

- Baruch ได้พบว่ามันเป็นการดีที่สุดที่จะปกปิดการลงทุนหรือการเก็งกำไรของเขาเอาไว้ และเขาเชื่อว่ามันเป็นการดีที่สุดที่จะเก็งกำไรด้วยตัวคนเดียว โดยหลังจากที่เขารีไทร์จากการทำงานให้กับ A.A. Housman & Company เขาได้ตัดสินใจที่จะออกมาเก็งกำไรตามลำพัง เขาทำเช่นนั้นก็เนื่องจากเขาเชื่อว่ามันเป็นการดีที่สุดที่จะเก็งกำไรตามลำพัง เพื่อที่จะรักษาสมาธิในการที่จะทำกำไรให้ได้มากที่สุด โดยเขาได้กล่าวเอาไว้ว่า “บุคคลที่ประสบความสำเร็จส่วนใหญ่ที่ผมได้พบเจอมานั้น ทุกๆคนล้วนแต่ฟังมากกว่าพูด”

- จากที่ Baruch ได้กล่าวเอาไว้นั้น “ตลาดหุ้นไม่ใช่สิ่งที่ขับเคลื่อนสภาวะทางเศรษฐกิจ แต่มันคือสิ่งที่ “สะท้อน” สภาวะทางเศรษฐกิจออกมา และความสามารถที่จะเข้าใจในสิ่งนี้ได้อย่างลึกซึ่งคือสิ่งที่สำคัญ”

- Baruch เก็งกำไรทั้งสองทาง นั่นคือทั้งซื้อหุ้น (Long) และขายหุ้น (Short) โดยเขาได้กล่าวเอาไว้ว่า “การมีความความยืดหยุ่นนั้น เป็นสิ่งที่ไม่อาจมองข้ามไปได้”

- สำหรับเรื่องของความเสี่ยง Baruch ได้กล่าวเอาไว้ว่า “มันไม่มีการลงทุนใดๆที่ไม่เกี่ยวข้องกับความเสี่ยง หรือแม้กระทั่งกับการพนัน” นอกจากนี้แล้ว “สิ่งที่เราอาจจะทำได้จริงๆนั้น ก็คือการทำความเข้าใจถึงวิธีลดความเสี่ยงที่จะเกิดขึ้น ไม่ว่าในสิ่งใดๆที่เราต้องยุ่งเกี่ยวกับมัน”

- Baruch ไม่เชื่อในการกระจายความเสี่ยง เขาเชื่อว่า “มันเป็นการดีกว่าที่จะมีหุ้นไม่กี่ตัว และเฝ้ามองมันเป็นอย่างดี”

- “การมีเงินทุนสำรองอยู่ตลอดเวลาคือสิ่งที่สำคัญ” เพื่อที่จะสามารถใช้ประโยชน์จากตลาดที่กลายเป็นขาลงหรือเกิดการตกอย่างรุนแรง

- Baruch เชื่อว่าข้อผิดพลาดที่สำคัญสองประการ ซึ่งทำให้เขาสูญเสียเงินทองไปอย่างมากมายในช่วงปีแรกๆของการลงทุนนั้น ไม่แตกต่างจากความผิดพลาดที่นักลงทุนส่วนใหญ่คนอื่นๆได้พบเจอ นั่นก็คือ 1) “พวกเขารู้ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการบริหารงานของบริษัท, ผลกำไร, โอกาสและความน่าจะเป็นของการเติบโตทางธุรกิจที่น้อยจนเกินไป” และ 2) “พวกเขามักที่จะเก็งกำไรจนเกินตัว”

- “ความสำเร็จในการเก็งกำไรนั้น มาจากความสามารถในการที่จะวางตนให้เหมาะสมกับการเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจ และรู้จักวางตนอยู่ในอุตสาหกรรมซึ่งกำลังจะกลายเป็นแรงขับเคลื่อนทางเศรษฐกิจ หรืออุตสาหกรรมซึ่งกำลังจะเกิดการพลิกฟื้น และนี่คือที่ๆกำไรก้อนใหญ่ของคุณจะเกิดขึ้นมา … นักเก็งกำไรที่เฉลียวฉลาดในแต่ละยุคสมัยที่ผ่านมานั้น ต่างล้วนมีทักษะของการปรับตัวให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจ เนื่องจากตลาดหุ้นจะยังคงสร้างโอกาสใหม่ๆที่แตกต่างไปจากเดิมต่อไปเรื่อยๆ”

- สิ่งที่ขับเคลื่อนราคาของหุ้นคือการตอบสนองตามสัญชาติญาณของมนุษย์ ดังนั้น สิ่งที่เป็นกุญแจสำคัญของการประสบความสำเร็จในการเก็งกำไรก็คือ ความสามารถในการแยกแยะการตัดสินใจออกมาจากอารมณ์ของเราเอง “เมื่อไม่อาจที่จะรวบคุมอารมณ์ความรู้สึกเอาไว้ได้ ก็ย่อมเหลือโอกาสอยู่เพียงน้อยนิด ในการที่จะประสบความสำเร็จในตลาดหุ้น”

– Baruch ได้เปรียบเปรยเอาไว้ว่า ตลาดหุ้นนั้นก็เหมือนปรอทวัดไข้ ส่วนสภาพเศรษฐกิจก็เหมือนกับอาการของไข้ โดยเขาได้กล่าวเพิ่มเติมอีกว่า “ตลาดหุ้นไม่ใช่สิ่งที่ขับเคลื่อนวัฏจักรทางเศรษฐกิจ เพียงแต่สะท้อนถึงมัน (สภาวะทางเศรษฐกิจ) และความเชื่อเกี่ยวกับอนาคตของธุรกิจต่างๆของเหล่านักเก็งกำไร-นักลงทุน

- เขาเชื่อว่าไม่มีใครสามารถที่จะขายได้ที่จุดสูงสุดและซื้อได้ที่จุดต่ำสุด โดยเขาได้กล่าวเอาไว้ว่า “จงอย่าพยายามาที่จะซื้อหุ้นให้ได้ ณ จุดที่ต่ำที่สุด หรือพยายามที่จะขายให้ได้ ณ จุดที่สูงที่สุด เพราะไม่มีใครสามารถที่จะทำมันได้ยกเว้นคนโกหก”

- “มันยากกว่ามากในการที่จะขายหุ้นให้ถูกจังหวะ มากกว่าตอนที่เราจะซื้อมัน” เนื่องจากเหตุผลด้านอารมณ์ที่เกิดขึ้นจากการเก็งกำไรในตลาดหุ้นนั่นเอง ยกตัวอย่างเช่น หากว่าหุ้นได้วิ่งขึ้นไป นักลงทุนส่วนใหญ่ก็อาจที่จะไม่ขายมัน เนื่องจากพวกเขาต้องการกำไรที่มากกว่านั้น และนั่นก็เป็นผลมาจากความโลภที่มากเกินไป และหากว่าหุ้นได้ตกลงไป พวกเขาส่วนใหญ่ก็มักจะไม่ขายมันเช่นกัน โดยตั้งความหวังไว้ว่าอย่างน้อยก็ขอให้พวกเขาได้ขาย ณ ราคาที่ไม่เกิดการขาดทุน ซึ่งมันเป็นความหวังที่ช่างขัดกับความคาดหวังเหลือเกิน”

Baruch จะฝึกฝนอย่างหนักเพื่อที่จะหลีกเลี่ยงจากกับดักอารมณ์เหล่านี้ โดยการพยายามตระหนักถึงข้อผิดพลาดให้ได้อย่างรวดเร็ว และแก้ไขมันอย่างทันท่วงที

- Baruch เชื่อว่าคุณต้องกล้าที่จะรับผิดชอบต่อการตัดสินใจของคุณเอง โดยเขาได้กล่าวเอาไว้ว่า “จงอย่าโยนความผิดพลาดและความล้มเหลวของคุณให้กับผู้อื่น” นอกจากนี้ เขายังยอมรับถึงการขาดทุนและการตัดสินใจที่ผิดพลาดส่วนใหญ่ของเขาเอง และให้เวลากับตนเองเพื่อทบทวนถึงสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้น โดยเขากล่าวไว้ว่า “ไม่ว่าจะเป็นความล้มเหลวใดๆที่ผมได้รู้, ไม่ว่าจะเป็นผิดพลาดใดๆที่ผมได้กระทำไป และไม่ว่าจะเป็นความโง่เขาใดๆ ซึ่งผมเคยได้พบเจอทั้งในชีวิตส่วนตัวและสาธารณะนั้น ล้วนแล้วแต่เกิดขึ้นจากการกระทำโดยไร้การไตร่ตรองให้ดีทั้งสิ้น”

- มันเป็นสิ่งสำคัญในการที่จะ “กระทำตามสิ่งที่ตลาดกำลังทำอยู่ในขณะนั้น แทนที่จะกระทำตามสิ่งใดๆที่ใครบางคนคิดเอาเองว่าตลาดควรจะทำเช่นไร” และเขายังได้กล่าวไว้ว่า “ทุกๆคนมีสิทธิที่จะคิดและมีความเห็นเป็นของตนเอง แต่ไม่มีสิทธิที่จะปฎิเสธต่อข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้น”

- การเข้าใจถึงอคติและจุดอ่อนของตัวเราเองคือสิ่งที่สำคัญ เขาได้กล่าวเอาไว้ว่า “สมองของคุณไม่อาจที่จะรับใช้คุณได้อย่างชาญฉลาดและมีประสิทธิผล จนกว่าที่คุณจะรู้จักกับตัวของคุณเอง และจงรู้จักกับความผิดหวัง, ความหลงไหลและความลำเอียงของคุณ เพื่อที่คุณจะสามารถแยกแยะมันออกจาสิ่งที่คุณเห็นได้”

- Baruch นั้นได้รับการยอมรับและความเคารพเป็นอย่างสูง แต่เขาก็ยังคงรู้จักที่จะถ่อมตนและเข้าใจถึงความอันตรายของตลาดหุ้นอยู่เสมอ เขามักที่จะกล่าวอยู่เสมอว่า “หน้าที่หลักของตลาดหุ้น คือการพยายามที่จะหลอกลวงทุกๆคนเท่าที่จะเป็นไปได้”

- การถอยออกจากตลาดหุ้นเป็นสิ่งที่สำคัญ เขาเป็นคนที่หยุดพักจากตลาดหุ้นหลายต่อหลายครั้ง และใช้ช่วงเวลานั้นในการที่จะทบทวนการซื้อขายของเขา เนื่องจากสำหรับเขาแล้ว การถอยออกมาจากตลาดเป็นสิ่งที่สำคัญมากๆ เนื่องจากมันคือสิ่งที่จะช่วยให้จิตใจของเขาสงบลง และเพิ่งสมาธิไปที่การทวบทวนสิ่งต่างๆและเพิ่มพูนความสามารถของเขา เขามักที่จะอุทิศความพยายามและเวลาหลายชั่วโมงเพื่อที่จะพิจารณาการซื้อขายที่ผ่านมาของเขา เพื่อหาเหตุผลว่าเหตุใดเขาจึงเกิดการขาดทุนขึ้น

แมงเม่าคลับ.คอม หนังสือหุ้นน่าอ่าน, วิธีการเล่นหุ้น, การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค, จิตวิทยาการลงทุน และการบริหารเงินทุน Money Management

Related posts:

1. แนะนำหนังสือหุ้น : The Battle for The Investment Survival by Gerald M. Loeb
2. แนะนำหนังสือหุ้น : The Winning Investment Habits of Warren Buffett & George Soros
3. บทสัมภาษณ์เซียนหุ้น : Nicholas Darvas : The only interview with Nicholas Darvas (2)

บทสัมภาษณ์เซียนหุ้น Nicholas Darvas : The only interview with Nicholas Darvas in the world (3)

I: แล้วการวิเคราะห์เกี่ยวกับผลกำไรของบริษัท, รายได้หรือผลิตภัณฑ์ของบริษัทล่ะ? หรือแม้กระทั่งการติดตามถึงการซื้อขายหุ้นของเหล่า “วงใน” ภายในบริษัทต่างๆล่ะครับ?

Nic: หากว่าคุณได้เคยอ่านหนังสือของผมแล้ว ผมมักจะพูดเสมอว่า ผมจะซื้อหุ้นที่มีผลการดำเนินงานในอดีตที่โดดเด่นอยู่เสมอ จากการศึกษาเรียนรู้ที่ยาวนานในตลาดหุ้นของผม นี่คือสิ่งที่ผมจะสนใจทั้งหมด สำหรับปัจจัยทางด้านพื้นฐานของบริษัทครับ

แต่อย่างไรก็ตาม มันไม่ได้ความว่า ผลการดำเนินงานที่โดดเด่นในอดีต จะเป็นสิ่งที่รับประกันว่าราคาของหุ้นเหล่านี้จะวิ่งขึ้นไปในอนาคต แต่เนื่องจากว่ากองทุนส่วนใหญ่นั้น จะคอยติดตามหุ้นดีๆเหล่านี้อยู่เสมอ และสิ่งที่น่าสนใจมากกว่าสิ่งเหล่านี้เป็นอย่างมากก็คือ “ศักยภาพ” หรือ “ความตื่นเต้น” เกี่ยวกับหุ้นตัวนั้นต่างหาก และยิ่งหากว่ามันอยู่ในอุตสาหกรรมใหม่ๆ พร้อมทั้งมีผลการดำเนินงานในอดีตที่โดดเด่น รวมถึงการเคลื่อนไหวของราคาและปริมาณการซื้อขายที่เหมาะสมแล้วล่ะก็ มันก็คือหุ้นสำหรับผมนั่นเองครับ

I: คุณได้กล่าวเอาไว้ในหนังสือ “You Can Still Make It In The Stock Market” ของคุณว่า สัญญาณในการเข้าซื้อหุ้นของคุณได้ถูกเปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อย หลังจากที่หนังสือ “How I Made Million In The Stock Market” ของคุณประสบความสำเร็จขายดีเป็นเทน้ำเทท่า คำถามของผมก็คือ ทำไมมันถึงเป็นอย่างนั้นล่ะ ช่วยอธิบายให้ผมเข้าใจหน่อยได้ไหมครับ?

Nic: ไช่แล้วครับ หลังจากที่หนังสือเล่มก่อนของผมขายไปได้กว่า 500,000 เล่มนั้น ผมสังเกตุได้ว่ามีบางสิ่งบางอย่างเปลี่ยนแปลงไป ผมเดาเอาว่ามันคงจะคล้ายกับว่า เมื่อนักลงทุนซึ่งมีเงินทุนมากกว่า 1 ล้านดอลลาร์หลายๆคน เริ่มที่จะมองหาหุ้นในรูปแบบเดียวกัน และสัญญาณการเข้าซื้อเหมือนๆกันนั้น นี่จะต้องเป็นเหมือนกับ “ไฟแดง” สำหรับพวก Floor Trader ที่มักจะหากินในการทำกำไร จากการไล่ราคาให้หุ้นทะลุจุดตัดขายหรือ Stop ลงมาแล้วซื้อกลับคืนในราคาต่ำๆ จากคนที่ขายของหลุดมือออกมา

คุณน่าจะจิตนาการถึงคำสั่งการซื้อ-ขายหุ้น ในราคาเดียวและรูปแบบเดียวกันเป็นหมื่นๆคำสั่งพร้อมๆกันได้นะครับ มันจะทำให้เกิดสถานการณ์ราวกับมีคนปั่นหุ้นในช่วงเวลาสั้นๆเลยทีเดียว และนั่นทำให้สัญญาณการเข้าซื้อหุ้นเมื่อ Breakout ไช้ไม่ได้ผลอีกสักเท่าไหร่ เนื่องจากผมมักจะเจอกับ Whipsawed อยู่ตลอดเวลา และเมื่อวิธีการของผมเริ่มที่จะใช้ไม่ได้ ผมจึงทำการเปลี่ยนแปลงมันเล็กน้อย โดยการเข้าซื้อมัน “หลังจาก” ที่มัน Breakout ไปเรียบร้อยแล้ว ซึ่งมันก็ดูไม่ยากจนเกินไปใช่ไหม ผมก็แค่ต้องรอนานขึ้นอีกหน่อยสำหรับการเข้าซื้อ ส่วนสิ่งอื่นๆนั้นยังคงเหมือนเดิมครับ

I: คุณกำลังจะบอกผมว่าแนวทางดั้งเดิมนั้น ไม่สามารถใช้ได้อีกต่อไปแล้วใช่ไหม? แล้วคุณคิดที่จะทำการปรับปรุงรายละเอียดในหนังสือ และตีพิมพ์มันออกมาใหม่อีกครั้งหรือไม่ครับ?

Nic: ไม่ ผมไม่มีความคิดอย่างนั้นเลยครับ แนวทางดั้งเดิมในการเล่นหุ้นของผมนั้น ไม่มีวันที่มันจะใช้ไม่ได้อีกต่อไป มันเปรียบได้กับคุณกำลังถามผมว่าตลาดหุ้นจะไม่เปิดอีกแล้วไช่ไหมเลยทีเดียวครับ เพราะแนวทางการเล่นหุ้นของผมนั้น เกิดขึ้นจากหลักที่ว่า ตลาดหุ้นนั้นมีวิถีการดำเนินไปของมัน “อย่างไร” และถ้าหากมันใช้ไม่ได้อีกต่อไปล่ะก็ นั่นก็แปลว่าตลาดหุ้นก็ต้องพบกับจุดจบของมันด้วยเช่นกัน แต่ในแง่ของรายละเอียดบางอย่างในสัญญาณการเข้าซื้อ-ขายนั้น อาจจะถูกเปลี่ยนแปลงไปบ้างตามกาลเวลานั่นเอง

เมื่อคนกลุ่มใหญ่เริ่มที่จะใช้สัญญาณการเข้าซื้อในรูปแบบเดียวกัน มันเป็นเรื่องธรรมดาที่จะถูกใช้ประโยชน์จากพวก floor trader จนเริ่มที่จะใช้การไม่ได้ ผมขอให้คุณลองได้ลองสังเกตุและค่อยๆเปลี่ยนแปลงรายละเอียด ในสัญญาณการเข้าซื้อสักเล็กน้อยครับ และต้องจำไว้ให้ดีอย่างหนึ่งว่า นักลงทุนรายย่อยส่วนใหญ่นั้น มักที่จะต้องการวิธีการในการที่จะเอาชนะตลาดอย่างง่ายดาย พวกเขาไม่ต้องการ “คิด” วิเคราะห์เกี่ยวกับรายละเอียดของมันสักเท่าไหร่ พวกเขาจะใช้มันจนมันเริ่มที่จะใช้ไม่ได้ แต่เมื่อไหร่ที่สัญญาณบางอย่างเริ่มที่จะใช้ไม่ได้ ผมขอให้คุณถามตัวเองว่า “ผมจะทำอย่างไร ให้แนวทางการเล่นหุ้นแบบนี้กลับมาทำกำไรได้อีกครั้ง?” แล้วจึงค่อยกลับไปใช้มัน คุณจะต้องคอยปรับเปลี่ยนสัญญาณบ้างเล็กน้อยในทุกๆหลายปีหรือมากกว่านั้นครับ

I: Nic คุณยังประสบความสำเร็จอยู่เช่นเคย เหมือนกับในช่วงปีค.ศ. 1950 ใช่ไหม?

Nic: ใช่ครับ! แต่ตลาดก็ไม่ได้ใจดีอยู่เสมอสักเท่าไหร่นัก เช่นในขณะนี้ก็กำลังดูเหมือนว่าเรากำลังก้าวเข้าสู่ช่วงของตลาดหมีอีกครั้ง อย่างที่พวกเราเคยได้ก้าวเข้าสู่ตลาดกระทิงอยู่บ่อยๆ แต่สิ่งหนึ่งที่ผมจะทำก็คือ ผมจะถอยออกมาอยู่ห่างๆจากตลาดหมี และรอคอยที่จะเข้าซื้อหุ้นในแบบของผมเมื่อตลาดกระทิงกลับมา มันยังคงที่จะมีหุ้นแบบ Darvas อยู่เช่นเดิมในตลาดหุ้นแห่งนี้ มันยังคงจะเป็นอย่างนั้นเรื่อยไป ซึ่งนั่นก็คือหุ้นที่จะวิ่งขึ้นไปได้มากกว่า 100% ด้วยปริมาณการซื้อขายที่มากมาย ภายในเวลาน้อยกว่า 6 เดือนเท่านั้นครับ

I: คุณแย่งคำถามผมไปพอดีเลย ผมกำลังที่จะถามคุณว่า คุณทำการ Short หุ้นในตลาดขาลงบ้างไหรือไม่ครับ?

Nic: ไม่ครับ! สิ่งที่ผมจะทำก็เพียงแค่ ถอยออกมาจากตลาดหุ้นแล้วมองดูมันอยู่หางๆ ผมไม่ Short หุ้น หรือเล่นสั้นๆ หรือกระโดดไปมาในตลาดหุ้น พูดง่ายๆก็คือ ผมปฎิเสธที่จะ “เสียเงิน” ของผมไป นอกเสียจากการที่จะตามหาหุ้นแบบ Darvas ของผม

I: เมื่อพูดโดยสรุปย่อๆ แนวทางการลงทุนของคุณคือแบบนี้ใช่ไหม?

รอคอยให้ถึงช่วงเวลาของตลาดกระทิง แล้วมองไปยังอุตสาหกรรมที่เป็นผู้นำทางเศรษฐกิจ หลังจากนั้น จงมองหาหุ้นที่เป็นผู้นำตลาดจากอุตสาหกรรมนั้น และคอยติดตามว่า มันได้ส่งสัญญาณในการเข้าซื้อที่ดีออกมาบ้างหรือไม่?

Nic: ถ้าพูดโดยสรุปย่อๆแล้วล่ะก็ ผมก็เห็นด้วยเช่นนั้นครับ

I: Nic ทำไมดูราวกับว่ามันเป็นเรื่องที่แสนจะง่ายดายสำหรับคุณ ในการสร้างความร่ำรวยอย่างมหาศาลจากตลาดหุ้น แต่ผู้คนมากมายกลับไม่สามารถทำได้อย่างคุณล่ะ? มันช่างแปลกประหลาดใจสำหรับผมจริงๆ ที่ดูเหมือนว่าสำหรับคุณแล้ว มันดูแทบไม่ต้องออกแรงเลยทีเดียว อย่างไรก็ตาม ผมคงจะต้องบอกตามตรงว่าร้อยละ 99% ของนักลงทุนส่วนใหญ่นั้น มักที่จะขาดทุนในตลาดหุ้นอยู่เป็นประจำครับ

Nic: ผมอยากจะบอกคุณว่า ถึงแม้ผมจะทำเงินได้จากตลาดหุ้น แต่ผมไม่เคยคิดว่ามันง่ายสำหรับผมเลยสักครั้ง ผมก็เป็นคนๆหนึ่ง ซึ่งมีแนวโน้มที่จะทำผิดได้อยู่เสมอ ถึงแม้ว่าในขณะนี้ ผมจะอยู่ในตลาดหุ้นมาอย่างยาวนาน แต่ผมก็ยังมักที่จะแหกระบบของผมบ้างในบ้างครั้ง หรือขาดทุนจากข่าวลืออยู่ในบางครั้ง พวกเราทุกคนนั้นมีความเป็นมนุษย์ และมีแนวโน้มที่จะทำผิดพลาดอยู่เสมอครับ อย่าลืมว่าผมต้องผ่านช่วงเวลาในการเรียนรู้ที่เจ็บปวดถึง 5 ปี ตั้งแต่ช่วงปี 1953-1958 ซึ่งผมได้สูญเสียเงินทุนของผมเป็นจำนวนมากเลยทีเดียว ก่อนที่ผมจะสามารถแยกแยะได้ว่า สิ่งไหนที่ใช้ได้ สิ่งไหนที่ใช้ไม่ได้ แล้วผมก็โชคดีพอที่จะทำมันได้ในช่วงปี 1958-1960 ในขณะที่ตลาดหุ้นอยู่ในภาวะกระทิงของมันนั่นเอง ผมยังคงได้รับจดหมายหลายร้อยฉบับจากนักลงทุนต่างๆ และสิ่งหนึ่งที่ผมสังเกตุได้ก็คือ ผมมักจะเห็นรูปแบบของความล้มเหลวเดิมๆซ้ำไปซ้ำมา ซึ่งมาจากเหตุผลหลักอย่างหนึ่งก็คือ.. พวกเขาไม่อุทิศหรือทุ่มเทเวลาให้กับระบบการลงทุนอย่างใดอย่างหนึ่งจนมากเพียงพอ

พวกเขามักที่จะพนันกับข่าวลือต่างๆ หรือจากคำแนะนำการลงทุนในหุ้นราคาถูก พวกเขาขาด “วินัย” ในการที่จะทำตามระบบการลงทุนรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง เพื่อรอให้ถึงเวลาสำหรับโอกาสที่ดีที่สุดในการทำกำไร ซึ่งก็เป็นผลมาจาก “ความโลภ” จนมากเกินไปของพวกเขานั่นเอง พวกเขาไม่ได้เรียนรู้ว่าอะไรคือพื้นฐานของการเก็งกำไรที่ดี หรือไม่ก็อาจที่จะมีเงินทุนน้อยเกินไป และที่สำคัญ พวกเขามักไม่ได้ทุ่มเทเวลาและความพยายาม ในการที่จะทำความเข้าใจถึงกลไกลการทำงาน ของหุ้นและตลาดหุ้นอย่างเต็มที่อีกด้วย

I: โอเคครับคุณ Nic ขอบคุณมากสำหรับการสัมภาษณ์ครั้งนี้ คำถามสุดท้ายก่อนที่เราจะจากกัน.. คุณยังคงลงทุนในตลาดอยู่หรือไม่ครับ?

Nic: ขอบคุณเช่นกันครับ และแน่นอนว่าผมยังคงลงทุนอยู่เช่นเคยครับ ทุกๆวันผมจะใช้เวลาประมาณ 10 นาทีในการกวาดตามองไปที่ตลาดและบริหารพอร์ทการลงทุนของผม มันได้กลายเป็นนิสัยที่ผมคิดว่า มันคงจะกลายเป็นความเคยชินของผมไปแล้ว และในทุกๆอาทิตย์นั้น ผมก็ยังคงที่จะตื่นเต้นเมื่อคิดขึ้นมาว่า อาจจะมีหุ้นในแบบของ Darvas กำลังเตรียมตัวที่จะพึ่งขึ้นจากฐานของมันก็เป็นได้ และนี่ก็เป็นสิ่งที่ช่วยให้ผมสดชื่นและกระปี้กระเป่า อย่างที่ผมเคยเป็นมาตั้งแต่ปี 1950 จนถึงทุกวันนี้ ขอบคุณครับ

สำหรับบทสัมภาษณ์เซียนหุ้น Nicholas Darvas ซึ่งเป็นบทสัมภาษณ์เพียงครั้งเดียวที่เคยมีมา ก็จบลงแต่เพียงเท่านี้นะครับหวังว่าคงได้อะไรกันบ้างไม่มากก็น้อย ส่วนเรื่องต่อไป เดี๋ยวขอดูก่อนว่าจะลงอะไรต่อดี ใครมีอะไรก็ comment ไว้ได้นะครับ แล้วเจอกันใหม่ครับ

แมงเม่าคลับ.คอม หนังสือหุ้นน่าอ่าน, วิธีการเล่นหุ้น, การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค, จิตวิทยาการลงทุน และการบริหารเงินทุน Money Management

Related posts:

1. บทสัมภาษณ์เซียนหุ้น : Nicholas Darvas : The only interview with Nicholas Darvas (1)
2. บทสัมภาษณ์เซียนหุ้น : Nicholas Darvas : The only interview with Nicholas Darvas (2)
3. บทสัมภาษณ์เซียนหุ้น : Interview with Master Trader : J. Welles Wilder

บทสัมภาษณ์เซียนหุ้น Nicholas Darvas : The only interview with Nicholas Darvas in the world (2)

I: ผมเข้าใจว่าคุณกำลังหมายความว่าอย่างไรครับคุณ Nic! อย่างไรก็ตาม มันก็ยังมีบางอย่าง ที่ไม่ได้ถูกเขียนไว้ในหนังสือหุ้นของคุณ และผมก็ต้องการที่จะถามเกี่ยวกับข้อสงสัย ในวิธีการเล่นหุ้นหรือสิ่งต่างๆเหล่านี้เป็นอย่างมาก คุณจะว่าอะไรไหมครับ?

Nic: โอเค ถามมาได้เลยครับ!

I: คุณบอกว่าคุณไม่เคยเล่นหุ้นในตลาดขาลงหรือตลาดหมีเลย คุณจะเข้าซื้อหุ้นก็ต่อเมื่อตลาดหุ้นนั้น “มีความน่าจะเป็นอย่างสูง ที่จะทำกำไรให้คุณได้” เท่านั้น และนั่นก็คือเมื่อตลาดเข้าสู่ภาวะกระทิงนั่นเอง สิ่งที่ผมสงสัยก็คือ คุณมีวิธีการอย่างไร ในการที่จะระบุว่าตลาดหุ้นในขณะนั้นกำลังอยู่ในภาวะกระทิงหรือหมีครับ?

Nic: โอ้! นั่นเป็นสิ่งที่ยากและมีรายละเอียดเยอะมากๆทีเดียวครับ… ผมล้อเล่นน่ะ! สิ่งที่ผมดูทั้งหมดนั้น ก็แค่มองไปที่กราฟรายสัปดาห์ (Weekly Chart) ของดัชนีหลักๆในตลาด ภายในเวลาที่ผ่านมา 6 เดือน โดยหากว่าภาพรวมของมันยังคงตกลงมา นั่นก็จะแปลว่าเรากำลังอยู่ในตลาดหมี แต่ถ้าหากว่ามันเคลื่อนออกด้านข้างหรือขยับขึ้นไป นั่นก็จะแปลว่าเรากำลังอยู่ในตลาดกระทิง ผมทำมันง่ายๆอย่างนี้แหละครับ

I: แค่นี้เองหรือครับ? ฮาฮา น่าตกใจจริงๆ นักวิเคราะห์หลายๆคนใช้เวลาเป็นวันๆ ในการที่จะวิเคราะห์จากรายงานทางเศรษฐกิจ, แนวโน้มต่างๆ, หรือบทวิจัยคาดการณ์ต่างๆ แต่คุณกลับมองไปที่กราฟรายสัปดาห์.. หรือว่าจริงๆแล้วนี่เป็นสิ่งที่นักวิเคราะห์ เหล่านั้นควรที่จะทำตามอย่างคุณบ้าง?

Nic: บางทีอาจจะเป็นอย่างนั้นก็ได้ครับ ผมก็มักที่จะหัวเราะกับวิถีทาง หรือกลไกลการขับเคลื่อนของตลาดหุ้นอยู่บ่อยๆเช่นกัน แต่.. ก็อย่างที่เข้าใจกัน พวกนักวิเคราะห์ก็จำเป็นที่จะต้องทำงานของเข้าให้ดีที่สุดเช่นกัน ในทำนองเดียวกันนี้ หากว่าการศึกษารายงานวิจัยทางเศรษฐกิจต่างๆ หรือการเขียนบทวิเคราะห์นั้นดีสำหรับพวกเขา คุณก็จะพบว่า แนวทางหรือวิธีการต่างๆที่มีความเรียบง่ายและชัดเจนที่สุด ก็คือสิ่งที่จะสามารถประยุกต์ใช้ได้เป็นอย่างดีที่สุดเช่นกัน และนี่คือเหตุผลว่าทำไม ผมจึงไม่เคยสนใจที่จะเรียนรู้หลักการวิเคราะห์ทางเทคนิคที่พิสดารมากๆ นั่นก็เพราะว่ามันดูไม่ค่อยมีเหตุผลสำหรับผมสักเท่าไหร่ครับ

I: Nic คุณหมายความว่าอย่างไร กับคำว่า “การวิเคราะห์ทางเทคนิคที่พิสดาร” ครับ?

Nic: คุณจะเห็นได้อย่างชัดเจนว่าสำหรับผมแล้ว แนวทางที่ผมจะใช้นั้น มันจะต้องสามารถเข้าใจได้โดยง่ายและมีเหตุผลที่เข้าท่า ผมจะต้องสามารถอธิบายมันกับเพื่อนของผม (ซึ่งไม่รู้อะไรเกี่ยวกับตลาดหุ้นเลย) และเขาจะต้องสามารถเข้าใจถึงเหตุผลที่มันจะใช้ได้จริงๆอย่างรวดเร็ว และมันจะต้องเข้าใจได้โดยง่ายด้วย common sense ธรรมดาๆนี่แหละครับ

แนวทางการเล่นหุ้นของผมนั้น ไม่มีอะไรที่มากไปกว่า การมองหาหุ้นที่เป็นที่ต้องการมากที่สุด, เป็นสุดยอดของหุ้นในกลุ่มอุตสาหกรรมที่ไม่อยู่ในขาลง และผมจะขี่มันไปเรื่อยๆให้ไกลที่สุด จนกว่าที่มันจะถึงเวลาที่ผมจะต้องขายมันออกไป.. คุณเข้าใจมันได้ง่ายๆไหมครับ? แต่หากว่าคุณลองถามนักเล่นหุ้นคนอื่นๆ พวกเขาบางคนอาจจะพูดถึงทฤษฏี Elliott waves, Fibonanci Retracment , Cycles หรืออะไรอื่นๆอีกมากมาย.. คำถามของผมก็คือ แล้วอะไรคือเหตุผลของทฤษฏีที่จะตอบได้ว่า “แล้วทำไมหุ้นถึงจะต้องวิ่งขึ้นไปด้วยล่ะ?” และสิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ ผมมักจะได้รับคำตอบที่ค่อนข้างว่างเปล่าหรือไร้น้ำหนักกลับมานั่นเอง พวกเขากลับไม่มีเหตุผลที่สามารถพิสูจน์ได้ว่า มันสมควรที่จะถูกใช้ในการเล่นหุ้น มันไม่สามารถตอบได้ด้วย common sense หรือสามัญสำนึกของคุณ ว่าทำไมหุ้นควรที่จะวิ่งขึ้นไป และผมยังพบว่า วิธีการวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิคที่มีความยุ่งยากและซับซ้อนที่สุดเหล่านี้ มันค่อนข้างที่จะดูดีในทฤษฏี แต่ขาดความสมเหตุสมผลในสามัญสำนึกนั่นเองครับ

สิ่งที่ผมอยากจะบอกก็คือ นักเล่นหุ้นควรที่จะใช้เวลาส่วนใหญ่ของพวกเขา ไปกับการจัดการกับตัวของพวกเขา และการบริหารเงินทุนของพวกเขาแทน มากกว่าที่จะมาเสียเวลาหา “ความลับ” ใหม่ๆของตลาดหุ้น

I: เอาล่ะ ผมขอพูดถึงเรื่องของเวลากันบ้าง คุณมักใช้เวลาโดยเฉลี่ยมากแค่ไหนในแต่ละวัน ในการที่จะบริหารพอร์ทการลงทุนของคุณครับ?

Nic: ผมมักที่จะอ่าน Barrons เป็นประจำทุกๆวัน อันที่จริงแล้ว ก็ไม่เชิงว่าจะอ่านนัก แต่เป็นการสแกนผ่านมันไปคร่าวๆเสียมากกว่า แต่มันก็ทำให้ผมสามารถรู้ได้ว่า แนวโน้มของตลาดโดยรวมในขณะนั้นเป็นอย่างไร หรือกลุ่มอุตสาหกรรมไหนคือกลุ่มที่นำตลาด หรือหุ้นตัวไหนที่กำลังโดดเด่นเป็นผู้นำตลาดในขณะนั้น และนั่นก็เป็นทั้งหมดที่ผมต้องการจะรู้ครับ โดยเฉลี่ยแล้วผมมักใช้เวลาประมาณ 10 นาทีเท่านั้น และหากว่าผมมีหุ้นหรือถือหุ้นตัวไหนอยู่ในขณะนั้น ผมก็จะมองไปที่ Quote ราคาของหุ้นตัวนั้น เพื่อที่จะดูว่า ผมจำเป็นที่จะต้องยก “จุดตัดขาดทุน หรือ Trailing Stop” ของผมขึ้นมาหรือยัง หากว่ามันถึงเวลาแล้ว ผมก็จะส่งคำสั่งไปให้กับ Broker ของผมอีกครั้ง และนี่ก็ใช้เวลาทั้งหมดประมาณ 10 นาทีเช่นกันครับ

I: คุณหมายความว่า โดยเฉลี่ยแล้วคุณบริหาร์พอร์ทหลายล้านดอลลาร์ด้วยเวลาประมาณแค่ 20 นาทีต่อวันเท่านั้นหรือครับ? กองทุนรวมส่วนใหญ่ หรือแม้กระทั่งนักลงทุนส่วนใหญ่จะต้องทึ่งกับสิ่งที่คุณบอกแน่ๆ คุณสามารถที่จะอธิบายได้หรือไม่ว่า แล้วทำไมพวกเขาจึงต้องใช้เวลามากกว่า 8 ชม. ต่อวันในการที่จะบริหารพอร์ทการลงทุนของพวกเขาล่ะ?

Nic: ผมคงบอกได้เพียงแค่ว่า สุดท้ายแล้วคำตอบของมันก็จะกลับมาที่จิตวิทยาของคนเรานี่แหละครับ โดยทั่วไปแล้วกองทุนส่วนใหญ่ต้องใช้เวลาอย่างมากในแต่ละวัน ก็เพื่อที่พวกเขาเหล่านั้น สามารถที่จะมีความยืดหยุ่นในการที่จะโยกย้ายเงินลงทุนของพวกเขาไปมาได้นั่นเอง และนี่คือความได้เปรียบที่สุดของนักลงทุนรายย่อยอย่างพวกเรา เหนือกองทุนเหล่านั้นครับ

ทั้งนี้ คุณควรต้องเข้าใจถึงขึ้นตอนต่างๆ เบื้องหลังการบริหารพอร์ทของกองทุนเหล่านี้ด้วย พวกเข้าไม่สามารถที่จะเพียงแค่เห็นโอกาสและทำการเข้าซื้อ-ขายหุ้นโดยทันที เพราะพวกเขาจะต้องทำตามขั้นตอนต่างๆจนครบถ้วน แล้วจึงเข้าพบกับทีมบริหาร, ผู้ถือหน่วยลงทุนหลักๆ หรือแม้กระทั่งนักวิเคราะห์ และนี่หมายถึงกระบวนการที่อาจยาวนานเป็นหลายอาทิตย์เลยก็ได้ ซึ่งช่วงเวลาที่เสียไปเหล่านี้ อาจทำให้ราคาหุ้นตัวนั้นวิ่งขึ้นไปมากกว่า 10, 15, 20%+ แล้วก็ได้ ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้พวกเขาเสียเปรียบเป็นอย่างมาก

ผมยังเชื่อว่านักลงทุนรายบุคคลอย่างพวกเรานั้น สามารถที่จะเอาชนะผลตอบแทนซึ่งต้องหักค่าบริหารการลงทุนไปกว่า 5% จากกองทุนเหล่านี้ได้อย่างง่ายดาย และเราสามารถที่จะทำได้ดีกว่าด้วยตัวของเราเองอย่างแน่นอน

ดังนั้น สำหรับการที่จะตอบคำถามนี้นั้น คำตอบของผมก็คือ คุณควรใช้เวลาประมาณ 5-10 นาทีต่อวันก็พอ ผมเชื่อว่ายิ่งคุณใช้เวลามากกว่านี้เท่าไหร่ในแต่ละวัน มันยิ่งอาจจะทำให้ผลตอบแทนของคุณลดลงก็ได้

I: เมื่อพูดถึงหนังสือ “How I Made Millions In The Stock Market” ของคุณนั้น ผมสังเกตุได้อย่างชัดเจนว่า คุณค่อนข้างที่จะแบกรับความเสี่ยงเป็นอย่างมากในช่วงต้นๆของการลงทุนของคุณ ผมหมายถึงในช่วงที่คุณลงทุนอย่างเต็มที่ โดยใช้มาร์จินถึง 50% หรือเต็มอัตราเลยทีเดียว และหากว่าทุกสิ่งทุกอย่างเกิดผิดพลาดขึ้นมา ผมคงจะพูดได้อย่างมั่นใจว่า คุณอาจจะไม่ได้มาถึงตรงนี้ก็ได้ นั่นทำให้คนบางคนมองว่าคุณนั้นเป็นแค่พวกที่โชคดีในตลาดหุ้น คุณจะตอบคำถามต่อสิ่งเหล่านี้ หรือคนที่พยายามจับผิดเหล่านี้ได้อย่างไรครับ?

Nic: พยายามจับผิด? คุณกำลังพูดถึงในขณะที่ผมได้เข้าซื้อหุ้น E.L Bruce อยู่ไช่ไหม? ผมจะบอกกับคุณอย่างไรดีนะ?.. แน่นอนว่าเมื่อมองกลับไปนั้น มันอาจดูเหมือนการพนันจนเกินไปก็ได้ แต่มันก็เป็นสิ่งที่ค่อนข้างจะแน่นอน จนทำให้ผมได้กำไรกว่า 295,000 ดอลลาร์เลยทีเดียว เนื่องจากในขณะนั้นทุกสิ่งทุกอย่างมันช่างลงตัวและดูดีเหลือเกิน ตลาดหุ้นนั่นแข็งแกร่งมากๆ การเคลื่อนไหวของราคาหุ้นและปริมาณการซื้อ-ขายของมันก็เช่นกัน และผมยังทำกำไรได้เป็นอย่างมากกับหุ้น Lorillard และ Diners Club หลังจากนั้นไม่นาน หนำซ้ำเมื่อมองกลับไป ผมยังพบว่า ถ้าหากผมตั้งจุดตัดขาดทุน หรือ Trailing Stop ให้แคบกว่านั้น มันจะทำให้กำไรของผมลดลงน้อยกว่านั้นมากด้วยซ้ำ

สำหรับผมแล้ว ผีพนันในตลาดหุ้น คือพวกที่ทำได้แค่ “ซื้อและฝากความหวัง” ไว้เพียงเท่านั้น แน่นอนว่า ผมเล่นหนัก แต่ผมจะทำอย่างนั้นก็ต่อเมื่อ ทุกๆอย่างนั้นเข้าที่เข้าทางและลงตัวเป็นอย่างดี ผมสามารถที่จะอยู่เฉยๆนอกตลาดได้เป็นเดือนๆโดยไม่รู้สึกอะไร ผมเคยแม้กระทั่งอยู่นอกตลาดกว่า 2 ปีโดยไม่ซื้อหุ้นตัวใดเลย เพราะผมไม่มี “ความจำเป็น” ที่จะต้องมาเสียเงินในตลาดกับหุ้นแย่หรือแก่จนเกินแกงนั่นเอง สิ่งที่จะเกิดขึ้นก็คือ โอกาสเหล่านี้ต้องชัดเจนอย่างมากเหมือนกับมันวิ่งเข้ามาชนที่หน้าของผม หรือไม่ผมก็จะไม่สนใจมันเลย และเมื่อไหร่ที่ผมคิดผิดไป ผมจะรีบหนีออกมาด้วยการตัดขาดทุนอย่างรวดเร็ว และนั่นทำให้ผมขาดทุนน้อยมาๆ ผมไม่เคยปล่อยให้การขาดทุนของผมใหญ่จนผมไม่สามารถควบคุมมันได้ คุณคิดว่านี่คือ “การพนัน” หรือความบ้าบิ่นของผมรึปล่าวล่ะ?

I: คุณเรียกตัวเองว่านักเก็งกำไร หรือนักลงทุนครับ?

Nic: คุณถามผมว่านักเก็งกำไร หรือนักลงทุนงั้นหรือ? ผมคิดว่ามันไม่ตรงกับสิ่งที่ผมเป็นสักเท่าไหร่ แต่ในความเห็นของผมแล้ว ผมคิดว่าผมน่าจะเข้าเค้าของความเป็น “นักลงทุน” เสียมากกว่า เนื่องจากผมจะมองหา “อุตสาหกรรมที่ยังอยู่ในวัยแรกรุ่น” เพื่อที่จะมองหาหุ้นที่แข็งแกร่ง และทำกำไรได้มากที่สุดในอุตสาหกรรมใหม่ๆเหล่านี้ หลังจากนั้นผมจะรอคอยให้ “ดาวรุ่ง” เหล่านี้เติบโตขึ้นมา ก่อนที่ผมจะกระโดดเข้าซื้อมัน

I: อุตสาหกรรมในวัยแรกรุ่น… ไม่ใช่อุตสาหกรรมที่ใหญ่ที่สุด แต่เป็นอุตสาหกรรมในวัยแรกรุ่นงั้นหรือ? ทำไมล่ะครับ?

Nic: ลองคิดดูดีๆสิครับ แนวทางการเล่นหุ้นของผมนั้น ไม่มีอะไรมากไปกว่าสามัญสำนึกง่ายๆ อุตสาหกรรมใหม่ๆนั้น คือที่ที่ “ความคาดหวัง” จะไปอยู่ตรงนั้น เพราะมันคือความสดใหม่ ผู้คนมักที่จะตื่นเต้นและคาดหวังไปกับอุตสาหกรรมใหม่ๆเหล่านี้ และนี่คือที่ที่ “ความบ้าคลั่ง” จะเข้ามา และนั่นทำให้ราคาของหุ้นส่วนใหญ่ไม่ได้ซื้อขายในสิ่งที่มันได้เคยทำมา แต่จะซื้อขายกันในราคาที่ผู้คน “คิด” ว่ามันจะทำให้เกิดอะไรขึ้นบ้างในอนาคต อีกทั้งอุตสาหกรรมใหม่ๆนั้น คือที่ที่ “เงิน” ก้อนใหม่ๆจะไหลเข้ามา มันคือไอเดียใหม่ และความหวังใหม่ๆ

อาจมีบางคนพูดว่า “คราวนี้มันอาจไม่เหมือนครั้งก่อนๆนะ” แต่นั่นไม่ใช่สำหรับผม ผมจะไม่ลงทุนในอุตสาหกรรมวิทยุ, รถยนต์ หรือทีวีหรอกนะ เนื่องจากพวกมันได้มียุครุ่งเรืองของพวกมันมาแล้ว มันแค่ปรับปรุงเปลี่ยนแปลงรายละเอียดของมันไป เหมือนกับเหล้าเก่าในขวดใหม่ แต่ผมจะลงทุนไปกับกระแสของโลกอยู่เสมอ จำไว้ให้ดีว่า ทุกๆรอบใหม่ๆของตลาดหุ้นนั้น จะนำอุตสาหกรรมใหม่ๆตามออกมาด้วยเสมอครับ

… วันนี้จบแต่เพียงเท่านี้ เดี๋ยวพรุ่งนี้มาต่อตอนสุดท้ายให้นะครับ ขอบคุณทุกๆคนที่คอมเมนท์และเข้ามาเยี่ยมไว้ล่วงหน้า หวังว่าจะไม่ผิดหวังกับการเข้ามาอ่านเรื่องราวของเซียนหุ้นคนนี้นะครับ

แมงเม่าคลับ.คอม หนังสือหุ้นน่าอ่าน, วิธีการเล่นหุ้น, การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค, จิตวิทยาการลงทุน และการบริหารเงินทุน Money Management

Related posts:

1. บทสัมภาษณ์เซียนหุ้น : Nicholas Darvas : The only interview with Nicholas Darvas (3)
2. บทสัมภาษณ์เซียนหุ้น : Nicholas Darvas : The only interview with Nicholas Darvas (1)
3. บทสัมภาษณ์เซียนหุ้น : Interview with Master Trader : J. Welles Wilder

บทสัมภาษณ์เซียนหุ้น Nicholas Darvas : The only interview with Nicholas Darvas in the world (1)

ห่างหายไปนานกับการอัพเดทบทความ จนสนิมเริ่มจะเกาะบล็อกแล้ว อิอิ วันนี้เลยถือโอกาสเอาบทสัมภาษณ์เซียนหุ้นอย่าง Nicholas Darvas ซึ่งได้เคยให้สัมภาษณ์และบันทึกเอาไว้เพียงครั้งเดียวในโลก ตั้งแต่ที่เขาเริ่มโด่งดัง และกลายเป็นต้นแบบวิธีการเล่นหุ้นรวมถึงแรงบรรดาลใจ ของนักเก็งกำไรทั่วโลกจนถึงทุกวันนี้มาให้อ่านกัน ทั้งหมดมี 3 ตอนครับ จะทยอยลงเอาไว้นะครับ

Interviwer: สวัสดีครับคุณ Nic (Nicholas Darvas) ผมรู้สึกเป็นเกียรติอย่างมากที่ได้พบกับคุณอย่างไกล้ชิดอย่างนี้ ขอบคุณสำหรับการตอบรับการขอสัมภาษณ์ครั้งนี้ ตามสบายนะครับคุณ Nic

Nicholas Darvas: ผมต้องขอบคุณเช่นกัน ที่ได้ติดต่อเข้ามาหาผม และผมยินดีเสมอที่จะสนทนาเกี่ยวกับหุ้นและตลาดหุ้นครับ

I: Nic คุณจะว่าอะไรไหม หากผมจะขอตรงเข้าสู่เรื่องของตลาดหุ้นเลย? คือผมอยากจะรู้ว่าคุณคิด หรือมีมุมมองอย่างไรเกี่ยวกับตลาด จนผมแทบจะทนไม่ไหวแล้วล่ะครับ เพราะอันที่จริงแล้ว ผมรอคอยเวลานี้มานานเป็นปีๆแล้วล่ะครับ

Nic: แน่นอนสิครับ.. ผมมาอยู่ที่นี่ก็เพื่อเหตุนี้แหละ!

I: โอเคครับ หลังจากที่คุณประสบความสำเร็จอย่างท่วมท้นจากการเก็งกำไรในตลาดหุ้นช่วงปี 1950 และหลังจากที่คุณได้ตีพิมพ์หนังสือ “How I Made Million In The Stock Market” ออกมานั้น มีอะไรเปลี่ยนไปในชีวิตของคุณบ้างไหม?

Nic: ผมคงต้องบอกว่า มันเป็นช่วงเวลาที่น่าตื่นเต้นของชีวิตจริงๆครับ เงินของผมเติบโตจากเพียง 25,000 ดอลลาร์ จนกลายเป็นเงินหลายล้านเหรียญภายในช่วงเวลาสั้นๆเท่านั้น และผมยังอดประหลาดใจไม่ได้เลย ที่เรื่องของผมจะถูกตีพิมพ์อยู่ในนิตยสาร Time Magazine ในปี 1959 เพราะผมไม่เคยคิดเลย ว่าจะมีคนสนใจในเรื่องของนักเก็งกำไรอิสระอย่างผม หลังจากนั้น ผมยังต้องประหลาดใจกับยอดขายหนังสือของผม ที่ขายดีจนยอดขายนั้นมากเกินกว่า 400,000 เล่ม ในปีแรกที่มันถูกตีพิมพ์ออกไป

แน่นอนว่า ผมรวยขึ้นเป็นอย่างมาก มากกว่าที่ผมจะเคยคิดฝันในปี 1960 เสียอีก แต่อย่างไรซะ ชีวิตประจำวันของผมก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปเลยครับ มันยังคงเป็นเช่นเดิม ผมยังคงเดินสายแสดงการเต้นและลงทุนควบคู่กันไป หรือไม่ผมก็อาจจะมีเงินทองมากกว่าเดิมในการที่ซื้อที่ดิน หรืออสังหาริมทรัพย์ต่างๆ จากความสำเร็จของผม ซึ่งผมภูมิใจกับมันมาก

I: ผมดีใจที่ได้ยินเช่นนั้นนะครับ ผมรู้สึกถึงอารมณ์ของคุณได้เป็นอย่างดีทีเดียว และคุณก็ดูเป็นคนที่ค่อนข้างจะถ่อมตัวมากเลยทีเดียว.. ผมชักสงสัยแล้วสิว่า เป็นไปได้หรือไม่ว่า ด้วยทัศนคติเช่นนี้ของคุณ มันจึงช่วยให้คุณสามารถประสบความสำเร็จในตลาดหุ้นได้เป็นอย่างดี?

Nic: บางทีผมคงจะไม่ใช่คนที่ควรตอบคำถามนี้นะครับ ผมคิดว่ามันอาจจะเป็นเพราะ ผมไม่เคยรู้สึกแย่จนเกินไปกับการขาดทุนของผมก็เป็นได้ มันไม่เคยรบกวนจิตใจของผมเลย ถ้าผมจะต้องอยู่เฉยๆห่างจากตลาดสักพัก รวมถึงระบบการลงทุนของผม ซึ่งช่วยบอกให้ผมรู้ว่า เมื่อไหร่ที่ผมควรจะต้องขายหุ้นของผมออกไป โดยมันทำให้ผมไม่ต้องรู้สึกตื่นเต้นกับกำไรที่มีจนมากเกินไป หรือลังเลในการที่จะขายมันออกไปเลยก็ได้

เมื่อมองกลับไปแล้ว ผมค่อนข้างที่จะประหลาดใจเช่นกัน กับการที่ผมสามารถจะทำให้เงินเพียง 25,000 ดอลลาร์ กลายเป็นเงินหลายล้านดอลลาร์ได้โดยที่จิตใจของผมนั้นสงบนิ่งเป็นอย่างมาก แต่นั่นก็เป็นสิ่งที่ผมทำลงไปจริงๆนั่นแหละ และหลังจากที่ผมประสบความสำเร็จในตลาดหุ้นเป็นอย่างมากในช่วงปลายๆค.ศ. 1950 ผมได้ทำการโยกย้ายกำไรจากตลาดหุ้น สู่การลงทุนในอสังหาริมทรัพย์เพิ่มเติมในเวลาต่อมา อย่างไรก็ตาม ผมคิดว่ามันคงจะไม่ใช่ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ หากว่าผมไม่ได้ค้นพบกับสิ่งที่มีค่ามากๆบางอย่าง หลังจากนั้น ผมก็รู้สึกว่าผมเป็นส่วนหนึ่งของเกมนี้อยู่ตลอดเวลา และผมพบกับความจริงที่สำคัญอย่างหนึ่ง นั่นก็คือ หากว่าผมทำตามระบบของผม ผมจะสามารถทำกำไรได้ แต่เมื่อไหร่ที่ผมแหกระบบขึ้นมา ผมจะเริ่มขาดทุน และนั่นคือความท้าทายสำหรับผม ในการที่จะทำตามระบบอย่างดีที่สุดนั่นเอง

I: นั่นแปลว่าคุณยอมรับ ว่าคุณยังคงทำสิ่งที่ผิดพลาดในตลาดหุ้นอยู่เช่นเดิมงั้นหรือ?

Nic: แน่นอนครับ มันยากมากที่คุณจะสามารถทำตามระบบ ถึงแม้ว่ามันจะเป็นระบบที่สุดยอดมากๆของคุณก็ตาม ในบางครั้งผมก็วอกแวกจากมันบ้าง ผมแหกกฏต่างๆ และขาดทุนไป แต่มันก็น้อยลงเรื่อยๆในทุกวันนี้

I: อะไรคือคำถามที่คุณมักจะได้รับบ่อยที่สุด เมื่อนักเล่นหุ้นได้พบเจอกับคุณ และรู้ว่าคุณคือ Nicholas Darvas?

Nic: ก็อย่างที่คุณรู้ พวกเขามักจะถามว่า “ผมจะขอลายเซนคุณได้ไหม?” และ “ผมขอยืมเงินคุณหน่อยจะได้ไหม?”

I: ฮาฮา จริงหรือครับ?

Nic: ไม่จริงหรอกครับ ผมล้อเล่นน่ะ! อืม.. จริงๆแล้ว ผมคิดว่าคำถามที่ผมมักพบบ่อยนั้น ผมคิดว่ามันน่าจะเป็น..

1) ตลาดหุ้นเปลี่ยนแปลงไปรึยัง?

2) คุณจะสอนผมว่าคุณเล่นหุ้นยังไงได้ไหม?

I: โอเค Nic แล้วคุณตอบมันว่าอย่างไรบ้างล่ะ?

หุ้น Lorillard หนึ่งในสุดยอดหุ้นที่ Darvas ได้เข้าไปลงทุนและทำกำไรได้มหาศาล

Nic: แน่นอน สำหรับคำถามแรกที่ว่า “ตลาดได้เปลี่ยนแปลงไปหรือไม่?” นั้น หากสรุปสั้นๆก็คือ “ไม่” ครับ คุณต้องเข้าใจว่าจริงๆแล้วตลาดหุ้นก็คือ สิ่งที่สะท้อนถึงอารมณ์ของนักลงทุน ซึ่งถูกแสดงออกมาในรูปแบบการเปลี่ยนแปลงของราคาหุ้นนั่นเอง ทุกคนควรที่จะต้องจำสิ่งนี้ไว้ให้ขึ้นใจ มันไม่ใช่สิ่งที่เป็นเหตุผลหรือตรรกะ มันไม่ใช่ผลของการดำเนินงานของบริษัท มันไม่เกี่ยวกับหลักการทางคณิตศาสตร์ แต่มันคืออารมณ์ของมนุษย์! และเมื่อไหร่ที่เหตุผลเกิดขึ้นมาพร้อมกับอารมณ์ล่ะก็ สิ่งที่จะมีอิทธิผลมากกว่าเสมอก็คือ “อารมณ์” นั่นเอง แนวทางที่ผมใช้ในการเล่นหุ้นจนประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากในช่วงค.ศ. 1950 นั้น ก็ยังเหมือนกับวิธีการที่ Livermore และ Barauech เคยใช้อยู่เช่นเดิม และผมก็ทำซ้ำๆอยู่เช่นเคยในช่วงค.ศ. 1960 และ 1970 และผมก็มั่นใจว่า มันยังคงจะเป็นแนวทางที่ผมจะใช้มันอยู่ในปี 2000 ครับ ซึ่งแก่นแท้ของมันก็คือ การขี่ไปบนคลื่นอารมณ์ลูกใหญ่ ให้ถึงจุดสุดยอดของมัน กำไรที่มากมายมหาศาลนั้นมาจากการเคลื่อนไหวเหล่านี้ แน่นอนว่ามันอาจดูบ้าบอ แต่ก็เพราะว่าความเป็นมนุษย์ของเรานี่แหละครับ

แต่ผมก็ต้องยอมรับว่า ถึงแม้แก่นแท้ของมันจะเหมือนเดิม แต่รายละเอียดหรือวิธีการของมันนั้นก็อาจจะต้องเปลี่ยนแปลงไปบ้างตามยุคสมัย  เนื่องจากเมื่อนักเล่นหุ้นหลายๆคนเริ่มที่จะใช้สัญญาณการซื้อ-ขายในรูปแบบเดียวกันมากขึ้น มันก็ย่อมง่ายสำหรับพวก Floor Trader ที่จะสังเกตุ และใช้ประโยชน์จากมัน ผมต้องบอกว่า สัญญาณการเข้าซื้อในช่วงปีค.ศ. 1950 ของผม ในขณะที่ตลาดหุ้นอยู่ในภาวะกระทิงนั้น มันแตกต่างจากสัญญาณที่ผมกำลังใช้ในการเล่นหุ้นในช่วงปีค.ศ. 1970 นี้เล็กน้อยครับ แต่คุณก็สามารถที่จะรู้ได้อย่างง่ายดายเช่นกันว่า เมื่อไหร่ที่สิ่งต่างๆเริ่มที่จะใช้ไม่ได้ และเลือกใช้ในสิ่งที่สามารถใช้ได้ต่อไป

สรุปง่ายๆก็คือ แก่นแท้ของมันจะยังคงเป็นเช่นเดิมอยู่ตลอดไป แต่วิธีการหรือรายละเอียดปลีกย่อยนั้น ก็อาจจะเปลี่ยนแปลงไปบ้างตามกาลเวลา

I: แล้วสำหรับคำถามข้อที่สองที่ว่า “คุณจะสอนผมว่าคุณเล่นหุ้นยังไงได้ไหม?” ล่ะครับ?

Nic: ผมคงต้องตอบว่า “ไม่” ครับ เพราะผมไม่ได้มีอาชีพเป็นครู และมันก็ไม่ใช่ความไฝ่ฝันของผมในการที่จะต้องคอยสอนให้ทุกๆคน สามารถที่จะมีกำไรจากการเล่นหุ้นได้ แต่ผมอยากจะบอกคุณอย่างหนึ่งว่า หากคุณต้องการมันจริงๆล่ะก็ หนังสือทั้ง 3 เล่มของผม ได้ใส่รายละเอียดทุกอย่างที่จำเป็นสำหรับคุณ ในการที่จะเล่นหุ้นในสไตล์ของผมเอาไว้แล้วครับ และนั่นคือทั้งหมดที่จำเป็นสำหรับคุณ ในการที่คุณจะใช้วิธีการของผม แน่นอนว่า มันคงต้องใช้เวลาและความทุ่มเทเป็นอย่างมาก ในการที่คุณจะสามารถทำความเข้าใจ และประยุกต์ใช้แนวทางหรือวิธีการเล่นหุ้นของผม แต่มันก็ถูกเขียนไว้ทั้งหมดในหนังสือแล้วครับ

วันนี้ขอจบเพียงเท่านี้ก่อนนะครับ เดี๋ยวมาต่อให้พรุ่งนี้ครับ ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมเยียนนะครับ

แมงเม่าคลับ.คอม หนังสือหุ้นน่าอ่าน, วิธีการเล่นหุ้น, การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค, จิตวิทยาการลงทุน และการบริหารเงินทุน Money Management

Related posts:

1. บทสัมภาษณ์เซียนหุ้น : Nicholas Darvas : The only interview with Nicholas Darvas (3)
2. บทสัมภาษณ์เซียนหุ้น : Nicholas Darvas : The only interview with Nicholas Darvas (2)
3. บทสัมภาษณ์เซียนหุ้น : Interview with Master Trader : J. Welles Wilder

รูปผนังห้องทำงานของ Paul Tudor Jones รูปนี้ได้บอกบางอย่างกับเราเอาไว้แล้ว นั่นก็คือ “คนแพ้ชอบถัวเฉลี่ยขาดทุน หรือ Losers Average Losers” นั่นเอง!

วิธีการเล่นหุ้น วิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค Money Management การบริหารเงินลงทุน จิตวิทยาการลงทุน

วิธีการเล่นหุ้น วิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค Money Management การบริหารเงินลงทุน จิตวิทยาการลงทุน

น่าเสียดายที่ James K. Glassman นักเขียนของหนังสือพิมพ์ในคอลัมน์ Washington Post investing ได้หลงลืมที่จะคิดถึงมันไป จากการที่เขาเคยได้เขียนบทความเอาไว้ว่า

“หากคุณมีหุ้น Enron อยู่ในพอรท์ของคุณ แต่พลาดที่จะขายมันไปที่ราคา 90 ดอลลาร์หรือที่ราคา 10 ดอลลาร์แล้วล่ะก็อย่าได้รู้สึกผิดหรือลำบากใจเลย”

เช่นเดียวกับ Alfred Harrison ผู้จัดการกองทุนของ Alliance Capital Management Holding LP, ซึ่งได้ถือหุ้นของ Enron เอาไว้เป็นจำนวนมาก โดยเขาได้กล่าวไว้ว่า

“โดยเบื้องต้นแล้ว มันเป็นหุ้นที่มีการเติบโตเป็นอย่างดี เราจึงซื้อถัวเฉลี่ยมันเรื่อยมา”

วิธีการเล่นหุ้น วิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค Money Management การบริหารเงินลงทุน จิตวิทยาการลงทุน

ทั้ง Glassman และ Harrison นั้นทำผิดอย่างมหันต์เลยทีเดียว คุณมักจะพบว่าไม่ใช่แค่คุณจะรู้สึกแย่เพียงเท่านั้น แต่เงินของคุณจะค่อยๆลดลงไปเมื่อคุณทำการถัวเฉลี่ยขาดทุน ตัวของ Harrison นั้นได้ฝ่าฝืนกฎเหล็กของนักเก็งกำไรสไตล์ Trend Following อย่างรุนแรง และที่แย่ไปกว่านั้น ทั้งที่เขาเป็นผู้จัดการกองทุนซึ่งบริหารเงินทุนให้กับผู้ถือหน่วยลงทุนหลายๆคนนั้น เขากลับยอมรับมันมาใช้เป็นส่วนหนึ่งของกลยุทธ์ในการลงทุนอีกด้วย จงจำเอาไว้ว่า หากแนวโน้มกำลังอยู่ในขาลงนั้น มันไม่ใช่โอกาสในการซื้อ! แต่มันคือโอกาสในการขายหรือขาย Short ต่างหาก

โดยภูมิปัญญาที่เฉียบแหลมในการเก็งกำไรนั้น ได้ถูกอธิบายอย่างง่ายๆไว้ในกระดาษที่แปะไว้บนผนังทำงานของ Paul Tudor Jones สุดยอดนักเก็งกำไรคนหนึ่งของโลกเอาไว้แล้ว นั่นก็คือ….

“คนแพ้ชอบถัวขาดทุน… Losers Average Losers”

วิธีการเล่นหุ้น วิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค Money Management การบริหารเงินลงทุน จิตวิทยาการลงทุน

ประวัติโดยย่อของ Paul Tudor Jones

เขาเกิดในวันที่ 28 พฤษจิกายน ค.ศ. 1954 ที่มลรัฐ Memphis,Tennessee เขาคือผู้ก่อตั้งกองทุน Tudor Investment Corporation และเขาคือผู้จัดการกองทุนเฮดจ์ฟันที่ยิ่งใหญ่ซึ่งบริหารเงินทุนกว่าหลายพันล้านดอลลาร์ เขามีทรัพย์สินส่วนตัวโดยประมาณอยู่ที่ 3.3 พันล้านดอลลาร์ และได้ถูกจัดอันดับให้เป็นเศรษฐีที่รวยที่สุดในโลกอันดับที่ 369 ในปี 2007 โดยนิตยสาร Forbes โดยจากรายงานล่าสุดนั้น ในปี 2006 เขาทำเงินได้ถึง 750 ล้านดอลลาร์ทีเดียว

วิธีการเล่นหุ้น วิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค Money Management การบริหารเงินลงทุน จิตวิทยาการลงทุน

สไตล์การเก็งกำไรและความเชื่อของเขา

จากหนังสือ Market Wizards แนวคิดและความเชื่อของ Paul Tudor Jones ได้ถูกวิเคราะห์เอาไว้ดังนี้

-เขากล้าที่จะสวนกระแสซื้อหรือขายที่จุดวกกลับของตลาด เขาจะพยายามเทรดตามความเชื่อที่เขาคิดจนกว่าเขาจะเริ่มเปลี่ยนใจ โดยเมื่อขาดทุนเขาจะเริ่มลดขนาดการลงทุนของเขาลงเรื่อยๆ และจะน้อยที่สุดเมื่อการเก็งกำไรของเขาประสบผลแย่ที่สุด

-เขาเชื่อว่าเขาเป็นผู้ที่มักจะเห็นโอกาสในตลาดได้อย่างดีเยี่ยม เมื่อเขาเริ่มมีไอเดียเกี่ยวกับการลงทุน เขาจะค่อยๆเริ่มลงทุนด้วยความเสี่ยงทีละน้อย จนกว่าที่เขาจะผิดพลาดติดๆกันหรือจนกว่าเขาจะเปลี่ยนแผนหรือความคิดของเขา

-เขาเป็นนักเก็งกำไรสไตล์ Swing Trader หรือเล่นรอบ เขาเชื่อว่ากำไรสูงสุดมาจากการซื้อได้ที่จุดวกกลับของแนวโน้ม และเขามักจะขายหมูบ่อยมาก แต่เขาก็สามารถซื้อหรือขายแถวๆจุดต่ำสุดและสูงสุดได้เช่นกัน

-เขาใช้เวลาในแต่ละวันส่วนใหญ่ในการทำให้เขามีความสุขและผ่อนคลาย เขาจะขาย Position ที่เขาถืออยู่ทิ้งหากว่าเขารู้สึกไม่สบายใจ และไม่มีอะไรจะดีไปกว่าการเริ่มต้นใหม่ กุญแจสำคัญของการเก็งกำไรคือการเล่นเกมรับ ไม่ใช่เล่นเกมรุก

-ห้ามถัวเฉลี่ยขาดทุน และต้องลดขนาดการลงทุนลงเมื่อผลออกมาแย่ และเพิ่มขนาดการลงทุนขึ้นเรื่อยๆเมื่อมีกำไร

-เขามักตัดขาดทุนตามสัญชาติญาณของเขา โดยหากว่าราคาวิ่งมาถึงระดับนั้น เขาจะขายทิ้งไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม เขาไม่เพียงแต่ตัดขาดทุนจากระดับราคาที่กำหนดไว้ แต่จากระยะเวลาที่ถือไว้หากไม่ได้กำไรอีกด้วย

-เขาจะตรวจสอบถึงความเสี่ยงโดยรวมในพอร์ทของเขาอยู่ตลอดเวลา

-เขาเชื่อว่าราคาเคลื่อนไหวนำหน้าปัจจัยพื้นฐาน

-เขาไม่เคยสนใจกับความผิดพลาดที่ได้เกิดขึ้น ถึงแม้ว่ามันจะพึ่งผ่านมาไม่ถึง 3 วินาที แต่เขาจะสนใจว่าเขาจะทำอะไรต่อไปนับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป

-อย่าพยายามเป็นฮีโร่ อย่ามีอีโก้หรือทระนงตนเอง ต้องพยายามหมั่นตั้งคำถามกับตัวเอง และความสามารถของตนเองอยู่เสมอ อย่าได้เหลิงคิดไปว่าเราคือสุดยอด และเมื่อไหร่ที่เผลอคิดไป นั่นจะเป็นหนทางสู่ความตายของเรา

วิธีการเล่นหุ้น วิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค Money Management การบริหารเงินลงทุน จิตวิทยาการลงทุน

พรุ่งนี้มาว่ากันต่อนะครับ ขอบคุณที่แวะมาคอมเมนท์เยี่ยมเยียนที่ แมงเม่าคลับ.คอม ครับ

Related posts:

1. New Idea For Using Moving Average : แนวคิดใหม่ในการใช้เส้นค่าเฉลี่ยในการเล่นหุ้น
2. กลยุทธ์การเล่นหุ้น ในช่วงเวลาที่ดีและเลวร้ายของคุณ : Strategies for Trading Hot and Cold Streaks by Dennis Gartman
3. Trading Wisdom on Risk Management : วาทะเซียนหุ้น ว่าด้วยการบริหารความเสี่ยงในการเล่นหุ้น

ควันหลงปี 2009 : บทสัมภาษณ์เซียนหุ้น J. Welles Wilder ผู้ให้กำเนิด RSI Indicator

วันนี้ผมนำบทสัมภาษณ์เซียนหุ้นผู้ปฏิวัติวงการการวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค และการเก็งกำไรมาให้อ่านกันครับ เขาคือคนที่ยกระดับ และสร้างมิติใหม่ในการวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค โดยนำคณิตศาสตร์เข้ามาใช้เป็นคนแรกๆในวงการ ผลงานของเขานั้นมีอยู่มากมายเหลือเกิน คุณอาจไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเครื่องมือวิเคราะห์ที่คุณใช้อยู่นั้น เป็นหนึ่งในผลงานชิ้นโบว์แดงของเขาก็เป็นได้ครับ และเขาก็คือ J. Welles Wilder นั่นเองครับ

คำนำบทสัมภาษณ์

มีไม่กี่ครั้งในชีวิตหรอกครับ ที่คุณจะเจอกับบุคคลผู้เป็นตำนาน มาใช้ชีวิตอาศัยอยู่ติดกับหลังบ้านของคุณ โดยเฉพาะถ้าคุณนั้นอาศัยอยู่ในเมืองเล็กๆชายทะเล ในหมู่เกาะนิวซีแลนด์! แต่ไม่น่าเชื่อว่า เซียนหุ้นสาย Technical Analysis ที่เป็นตำนานที่ยังมีชีวิตอยู่อย่าง J. Welles Wilder นั้น จะอยู่ห่างไปจากบ้านของผมไม่ถึง 1 ไมล์ แถมเรายังมีเพื่อนที่รู้จักคนเดียวกันถึง 2 คนทีเดียวครับ

Welles Wilder นั้นได้รับการกล่าวถึงจากนิตยสาร Forbes ไว้ว่า

“เขาคือเซียนหุ้นสาย Technical ที่ได้เผยแพร่ และแผ่ขยายอิทธิพลจากผลการค้นคว้าของเขา”

นิตยสาร Barron’s (กรกฎาคม 1984) ได้เขียนถึงเขาไว้ว่า

“หลังจากในปี 1978 นั้น การวิเคราะห์ทางด้านคณิตศาสตร์ได้เข้ามาบทบาทสำคัญในตลาดหุ้น หลังจากที่ Welles Wilder ได้เขียนหนังสือ New Concept In Technical Trading Systems ของเขาขึ้นมา”

นิตยสาร Financial World (กรกฎาคม 1985) ได้เขียนเอาไว้เช่นกันว่า

“หลายปีที่ผ่านมานี้ Welles Wilder เป็นผู้ที่ได้ทำการพัฒนาระบบการลงทุน(ทางเทคนิค) และแนวคิดทางการลงทุนได้อย่างล้ำลึกกว่าผู้เชี่ยวชาญท่านอื่นมาก”

และในนิตยสาร Technical Analysis of Stock and Commodities (กุมภาพันธ์ 1986) ได้เขียนถึงเขาไว้ว่า

“ไม่บ่อยครั้งนัก ที่จะมีผู้ที่ค้นพบสิ่งใหม่ๆทางด้านการวิเคราะห์ทางเทคนิคขึ้นมาจริงๆ อย่างไรก็ตามเราสามารถกล่าวได้ว่า J. Welles Wilder ผู้นี้นั้น คือผู้ที่ได้เปลี่ยนแปลงการวิเคราะห์ทางเทคนิค ให้เข้าสู่ยุคใหม่ของการวิเคราะห์หุ้น และเก็งกำไรขึ้นมาทีเดียว”

และเมื่อไม่กี่ปีมานี้นั้น นิตยสาร The Trader’s Journal (พฤษภาคม 2005) ก็ได้กล่าวถึงเขาเอาไว้ว่า

“บนโลกใบนี้นั้น อาจจะมีนักเก็งกำไรที่กำลังใช้ระบบการวิเคราะห์ และเครื่องมือของ Welles Wilder มากกว่าเทคนิคการวิเคราะห์รูปแบบอื่นอยู่ก็เป็นได้”

ผมได้พบกับคุณ Welles Wilder ในช่วงเดือนกันยายนและตุลาคมที่ผ่านมาในปี 2009 ที่บ้านของเขา ในขณะนี้เขามีอายุถึง 70 กว่าปีแล้ว และจากอายุของเขานั้น บางครั้งทำให้เขาไม่สามารถที่จะจดจำสิ่งต่างๆได้ดีอย่างที่เคยเป็นมา การสัมภาษณ์จึงเป็นไปอย่างไม่รีบร้อนนัก และผมรู้สึกว่า ผมคงไม่สามารถที่จะสอบถามลึกลงไปถึงรายละเอียดทางด้านการวิเคราะห์ทางเทคนิคในเชิงลึกได้สักเท่าไหร่ อย่างไรก็ตาม ผมพบว่าคุณ Welles Wilder และภรรยาของเขานั้นเป็นคนที่อบอุ่น อัธยาศัยดี และมีน้ำใจเป็นอย่างมากครับ ผมรู้สึกเป็นเกียรติอย่างมากที่มีโอกาสได้พบกับคุณ Welles Wilder และผมนั้นรู้สึกยิ่งกว่าดีใจเสียอีก เมื่อเขานั้นได้กรุณามอบหนังสือหุ้นในตำนาน “New Concept in Technical Trading Systems” พร้อมกับเซ็นชื่อของเขากำกับลงไปให้กับผมเป็นที่ระลึกครับ

Oli hille

ตำแหน่ง : ผู้จัดการกองทุน

www.SolomonWealthFund.com

ฤดูร้อน

นิวซีแลนด์

บทสัมภาษณ์เซียนหุ้นในตำนาน J. Welles Wilder ผู้ให้กำเนิด RSI Indicator

ส่วนที่ 1 : คำถามเกี่ยวกับการเก็งกำไร

Oli Hille(OH): คุณนั้นเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง จากการเป็นผู้ที่คิดค้นเครื่องมือวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิคที่โด่งดังมากๆ อย่างเช่น Relative Strength Index(RSI), Average Directional Index(ADX), และ Average True Range(ATR) แต่เครื่องมือการวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิคชิ้นไหนที่คุณคิดว่า เป็นเครื่องมือที่ทรงพลังที่สุดครับ?

Welles Wilder(WW): ผมคิดว่า Average Directional Index (ADX) ครับ

OH: นี่เป็น Indicator ที่คุณรู้สึกภูมิใจกับมันมากที่สุดด้วยหรือไม่ครับ?

WW: ผมคิดว่าน่าจะอย่างนั้นครับ

OH: ทั้งๆที่การวิเคราะห์ภาวะ Failure Swing Point นั้นเป็นจุดเด่นที่เป็นพิเศษของการใช้ RSI เป็นอย่างมาก อย่างไรก็ตาม ทำไมมันจึงถูกนำมาใช้ในการวิเคราะห์น้อยเหลือเกิน.. และมันพิเศษอย่างนั้นจริงๆหรือ?

WW: มันมีประสิทธิภาพมากๆครับ ซึ่งผมก็ไม่เข้าใจว่าทำไมมันถึงไม่ถูกใช้กันอย่างแพร่หลายเช่นกัน บางทีอาจเป็นเพราะคนส่วนใหญ่ไม่เข้าใจมันอย่างดีเท่าไหร่ก็ได้ครับ

OH: ตลาดเปลี่ยนแปลงไปบ้างไหมครับ ตั้งแต่คุณเริ่มเข้ามาเก็งกำไร?

WW: ไม่มากเท่าไหร่ครับ!

OH: ที่ผ่านมานั้น คุณจัดจำหน่ายหนังสือ “New Concept in Technical Analysis” ของคุณอย่างไรครับ?

WW: ผมเคยเป็นนักเขียนหนังสือหุ้นที่ดีที่สุดคนหนึ่งในตลาดครับ ผมได้เคยทำการลงโฆษณาในนิตยสารหุ้นต่างๆ และผมได้เคยเช่ารายชื่อลูกค้าเพื่อทำการประชาสัมพันธ์ผ่านทางอีเมล์ครับ

ภรรยาของคุณ Wilder ได้พูดขึ้นว่า: “เขาได้ส่งบทความไปให้กับนิตยสาร Future Magazine และทางนิตยสารก็ได้ตีพิมพ์มันลงไป หลังจากนั้นยอดการจองซื้อก็เพิ่มขึ้นมาอย่างมาก ก่อนที่เราจะได้พิมพ์หนังสือเล่มนั้นเสียอีก”

OH: ถ้าย้อนกลับไปในปี 1978 นั้น หนังสือราคา 65 ดอลลาร์นั้นถือว่าแพงมากๆทีเดียว แต่คุณกลับขายมันได้อย่างมากมายได้อย่างไรครับ?

WW: ผมคิดใหญ่ครับ! หนังสือในขณะนั้นมีราคาตกเพียงเล่มละประมาณ 5-10 ดอลลาร์เท่านั้นเอง

OH: คุณทุ่มเทเวลาในการเขียนหนังสือเล่มนี้นานกี่ปีครับ?

WW: หลังจากที่ผมขาดทุนอย่างหนักนั้น ผมต้องหาทางทำเงินซักอย่าง! ผมจึงทำการค้นคว้า และเขียนหนังสือเล่มนั้นภายใน 6 เดือนครับ

OH: จะเป็นอะไรไหม ถ้าผมจะถามว่าคุณหมดตัวได้อย่างไรกันครับ?

WW: ผมหมดตัว หลังจากที่ผมเริ่มเก็งกำไรประมาณมา 10 ปีครับ

Mrs. Wilder: “เขาหมายถึงว่าเขาขาดทุนไปอย่างมาก ในการเก็งกำไรน่ะค่ะ!”

OH: ถ้าคุณไม่ถือ ผมขอรบกวนถามอีกครั้งหนึ่งได้ไหมว่า คุณเริ่มต้นการเก็งกำไรด้วยเงินประมาณเท่าไหร่ครับ?

WW: เมื่อก่อนนั้น ผมและเพื่อนอีกสองคนได้ร่วมกันลงทุนสร้าง Apartment ในช่วงปี 1960 หลังจากนั้นพวกเขาสองคนได้ทำการซื้อหุ้นส่วนของผมก่อนที่มันจะสร้างเสร็จ หลังจากที่ผมได้ขายหุ้นส่วนของผมไปแล้ว ผมจึงมีเงินอยู่ประมาณ 100,000 ดอลลาร์ในปี 1968 ครับ [ เงิน 100,000 ดอลลาร์ในปี 1968 นั้น จะมีค่าประมาณ 630,000 ดอลลาร์ในปี 2009 ครับ]

OH: คุณได้ขายลิขสิทธ์หนังสือของคุณให้กับสำนักพิมพ์ไหนหรือไม่ครับ?

WW: ไม่ครับ มันไม่เคยถูกตีพิมพ์จากใครทั้งสิ้นนอกจากตัวของผมเอง ซึ่งไม่น่าเชื่อว่าในเดือนที่แล้ว(สิงหาคม 2009) มันยังถูกขายไปกว่า 3,000 เล่มทีเดียวครับ

[ หนังสือเล่มนี้นั้นถูกตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี 1978 และไม่ได้ทำการแก้ไขเพิ่มเติมตั้งแต่นั้นมา แต่มันก็ยังขายดีเรื่อยๆในราคาที่เท่ากับราคาในปี 1978 นั่นก็คือ 65 ดอลลาร์ครับ นี่แสดงให้เห็นถึงปรากฏการณ์พิเศษบางอย่าง จากจากจัดจำหน่ายหนังสือด้วยตนเอง เชื่อหรือไม่ว่าหนังสือเล่มนี้ถูกขายไปในแต่ละปีมากกว่า 36,000 เล่ม ทั้งๆที่ถูกเขียนไว้เมื่อกว่า 30 ปีที่แล้วครับ]

OH: อยากให้คุณช่วยกรุณาแนะนำบางอย่างให้กับ นักเก็งกำไรในทุกๆวันนี้ครับ

WW: ถ้าผมจะต้องให้คำแนะนำกับนักเก็งกำไรในตอนนี้ล่ะก็ ผมขอแนะนำให้เล่นทอง(GOLD) และเงิน(SILVER) ในขา Long เพียงอย่างเดียวครับ ผมคิดว่าราคาของทองน่าจะอยู่ที่ 5,000 ดอลลาร์ต่อออนซ์ภายใน 2 ปีนี้ แต่ก่อนที่จะถึงตอนนั้น ระบบการวิเคราะห์ของผมได้ชี้ให้เห็นว่า มีความเป็นไปได้ ที่เราอาจจะได้เห็นจุดสูงสุดของแนวโน้มระยะกลางของทองในช่วงประมาณวันที่ 10 ของเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2010 นี้ครับ

แม้ว่าราคาทองที่ 5,000 ดอลลาร์ต่อออนซ์อาจจะดูเหลือเชื่อไปหน่อย แต่มันก็อาจจะลอยไปแตะอยู่ตรงนั้นได้ครับ

[จากการที่ผมได้พบกับ Welles Wilder ในการสัมภาษณ์ทั้ง 2 ครั้งที่ผ่านมานั้น เขาได้แสดงให้ผมเห็นถึงพอร์ตโฟลิโอ และผลกำไรขาดทุนของเขาให้ดู ซึ่งจากคำแนะนำของเขานั้น ทุกๆหน่วยลงทุนที่เขาถือถึง 16 ชนิดนั้นมีส่วนเกี่ยวข้องกับ Gold และ Silver ทั้งนั้น โดยในการสัมภาษณ์ครั้งแรกนั้นหน่วยลงทุน 15 จาก 16 ตัวของเขานั้นมีกำไร และในการสัมภาษณ์ครั้งที่สองนั้น ทั้ง 16 ตัวของเขามีกำไรทั้งหมดครับ]

OH: ทำไมคุณถึงมั่นใจกับทองคำมากครับ?

WW: ธนาคารกลาง และธนาคารยักษ์ใหญ่ต่างๆนั้น ได้พยายามที่จะขายทองออกมาก็จริง ซึ่งนั่นอาจทำให้ราคาพักตัวลงมา แต่ Hedge Funds ส่วนใหญ่ กำลังกระโดดลงไปในตลาดทองคำ เพราะในขณะนี้มีทางเลือกอยู่ไม่กี่ทางที่จะช่วยในการรักษามูลค่าของกองทุนของพวกเขาเอาไว้ครับ และผมคิดว่าแรงซื้อของกลุ่ม Hedge Fund จะสามารถกลืนแรงขายของกลุ่มธนาคารยักใหญ่ได้ในที่สุดครับ

[เป็นที่น่าสนใจอย่างมากว่า เราได้รับคำแนะนำนี้ไม่กี่สัปดาห์ก่อนที่สถานีโทรทัศน์ Bloomberg.com จะได้รายงานว่า Paul Tudor Jones ผู้จัดการกองทุน และเซียนหุ้นในตำนานคนนี้ เขียนจดหมายถึงกลุ่มผู้ถือหน่วยลงทุนของเขาว่า “ผมไม่เคยตื่นทองเลย สำหรับผม มันก็เป็นแค่ทรัพย์สินอย่างหนึ่ง ซึ่งมีที่อยู่ และช่วงเวลาของมัน ซึ่งในขณะนี้.. ก็ถึงเวลาของมันแล้ว”

โดยเรานั้นได้รับคำแนะนำนี้ ก่อนที่ประเทศอินเดียจะทำการซื้อทองจำนวน 200 ตันจาก IMF ในเดือนตุลาคมที่ผ่านมาเช่นกันครับ]

OH: อะไรคือเครื่องมือบ่งชี้ทางเทคนิคที่คุณได้พบว่า มันเป็นเครื่องมือวิเคราะห์หุ้นที่มีประสิทธิภาพที่สุดแม้เวลาจะผ่านมาเนิ่นนานแล้วก็ตามครับ?

WW: ผมขอพูดไว้ว่า “สิ่งที่ง่ายที่สุด คือสิ่งที่ดีที่สุดครับ”

ในตอนนี้ สิ่งที่ผมพยายามมองหาจากกราฟหุ้น หรือ Commodities ต่างๆก็คือ กราฟที่มันได้ทำการพักฐาน และพึ่งจะวิ่งพุ่งขึ้นมาจากฐานของมันครับ และนี่เป็นสิ่งที่ผมพยายามมองหาจากราฟต่างๆครับ

OH: นี่อาจเป็นเพราะผลจากประสบการณ์ในการวิเคราะห์หุ้นของคุณที่ผ่านมาหลายสิบปีหรือไม่ คุณจึงสามารถมองเห็นสัญญาณต่างๆที่เกิดขึ้นจากเครื่องมือทางเทคนิคต่างๆ เพียงแค่การมองกราฟเท่านั้น?

WW: ใช่แล้วครับ

OH: หากว่าในตอนนี้ คุณมีอายุเพียงแค่ 44 ปี(อายุของผู้สัมภาษณ์) และคุณเป็นนักเล่นหุ้น หรือเก็งกำไรทางเทคนิคเต็มตัว คุณจะทำอะไรครับ?

WW: ผมก็จะทำอย่างที่ผมทำในตอนนี้ครับ! อย่างที่ผมได้บอกไปแล้วก่อนที่จะพูดถึงเรื่องการอ่านกราฟไงครับ

ส่วนที่ 2 ของการสัมภาษณ์ : คำถามเกี่ยวกับการใช้ชีวิต

OH: อะไรคือบทเรียนที่สำคัญที่สุด ที่คุณได้เรียนรู้ในชีวิตของคุณครับ?

WW: การมีระเบียบวินัยครับ

OH: อะไรคือคำแนะนำของคุณ หากคุณสามารถย้อนกลับไปพูดกับตัวคุณเองได้เมื่ออายุเพียง 17 ปีครับ?

WW: เข้ามหาวิทยาลัย แล้วเรียนในสาขาที่ชอบซะ หลังจากนั้นก็พยายามทำเงินขึ้นมาจากสิ่งที่คุณได้เรียนไป

OH: คุณคิดว่าอะไร คือสิ่งที่ทำให้เด็กวัยรุ่นในทุกๆวันนี้ สามารถประสบความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ได้ครับ?

WW: มันคือการที่พวกเขาทำในสิ่งที่โลกไม่เคยมีมา แต่ต้องการมันอย่างมากครับ

OH: อะไรคือคำพูดดีๆ ที่มีส่วนช่วยให้กับชีวิตของคุณเป็นอย่างมากครับ?

WW: อย่ากัดมากกว่าที่คุณจะเคี้ยวมันได้!

OH: อะไรคือคำแนะนำที่ดีที่สุด ที่คุณเคยได้รับมาครับ?

WW: ให้เข้ามหาวิทยาลัยครับ

OH: อะไรคือความผิดพลาด ที่คุณได้เรียนรู้จากมันมากที่สุดครับ?

WW: การไม่รู้จักจัดการกับเงินที่มีอยู่ ซึ่งคุณจะได้เรียนรู้มันจากความผิดพลาดของคุณเอง

OH: อะไรคือกิจกรรม หรือสิ่งที่ทำให้คุณเสียเวลาไปมากที่สุดในชีวิตของคุณครับ?

WW: ผมเป็นคนบ้างานมาทั้งชีวิต อย่างน้อยก็จนผมอายุของผมล่วงเข้า 70 ปี ผมคงไม่มีเวลาให้เสียหรือทิ้งขว้างหรอกครับ

OH: อะไรคือเหตุผลที่ทำให้คุณประสบความสำเร็จ ทั้งทางด้านการวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิคและการเก็งกำไร ในขณะที่หลายๆคนได้พยายามทำมันแต่ไม่สำเร็จครับ?

WW: ความดื้อรั้นมุ่งมั่น และความยืดหยุ่นไงครับ

แต่เมื่อคุณได้เจอกับสิ่งที่มันใช้ได้ดีในการเล่นหุ้นแล้วล่ะก็ จงใช้มันซะ! อย่าไปเสียเวลาพยายามมองหาสิ่งอื่นอีก

OH: หากมีคะแนนเต็มอยู่ 10 คะแนน ในการใช้ชีวิตของคุณได้เต็มศักยภาพที่สุดล่ะก็ คุณคิดว่าคะแนนของคุณน่าจะเป็นเท่าไหร่ครับ?

WW: 9 ครับ

OH: ยังมีสิ่งไหนอีก ที่คุณจะทำมันให้แตกต่างออกไปเพื่อให้ได้คะแนนเต็ม 10 คะแนนครับ?

WW: ผมไม่รู้เหมือนกันครับ

OH: อะไรคือเหตุผลที่ทำให้คุณย้ายจากประเทศอเมริกา มาอาศัยอยู่ที่นิวซีแลนด์ในช่วงปี 1980 ครับ?

WW: เมื่อ 25 ปีที่แล้วนั้นผมได้รู้จากวงในมาว่า ประเทศอเมริกานั้นเต็มไปด้วยหนี้สิน ผมจึงคิดว่า “ประเทศไหนกันนะ จะเป็นประเทศที่น่าอยู่ที่สุดในโลกนี้?” ซึ่งมันน่าจะเป็นประเทศเล็กๆที่เป็นประชาธิปไตย และมีความเป็นสันติเป็นกลาง และไม่มีศัตรู และนิวซีแลนด์ก็กลายเป็นประเทศที่ผมเลือกที่จะใช้ชีวิตอาศัยอยู่ครับ

และนี่ก็เป็นทั้งหมดของบทสัมภาษณ์ J Welles Wilder ผู้ที่พลิกโฉมวงการวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิคให้เข้าสู่ยุคของคณิตศาสตร์คนแรกๆของโลกครับ ถึงแม้ว่าวันนี้ Indicator ต่างๆที่เขาได้คิดค้นขึ้นอาจถูกแทนที่ด้วยคณิตศาสตร์ชั้นสูงของโลกในยุคนี้ แต่เราก็คงจะปฏิเสธไม่ได้ว่าเขามีบทบาทของเขาในโลกของการวิเคราะห์ทางเทคนิคอย่างมากมายซึ่งเป็นสิ่งที่ช่วยจุดประกายให้นักเก็งกำไรอีกหลายๆคนได้พัฒนาสิ่งที่ก้าวหน้าต่อมา แล้วเจอกันใหม่ครับที่ แมงเม่าคลับ.คอม แห่งนี้ สวัสดีปีใหม่ครับ

Related posts:

1. The New Concepts In Technical Trading Systems by Welles Wilder Jr.
2. บทสัมภาษณ์เซียนหุ้น : Ed Seykota สุดยอด System Trader
3. บทสัมภาษณ์เซียนหุ้น : Nicholas Darvas : The only interview with Nicholas Darvas (1)

สวัสดีครับ หลังจากที่เมื่อวานลุ้นว่าวันนี้เวบจะใช้ได้มั้ย เพราะย้ายเวบเองแล้วพังหมดเลย 55 (ย้ายเพราะรู้สึกว่ามันช้าๆ ใครเข้าช้าหรือเร็วบอกผมหน่อย) ทำไม่เป็นนั่นเอง ผมอ่อนไอทีมาก มันเลยล่มไปหมด สุดท้ายก็เลยต้องไหว้วานให้คนเค้าช่วยกันจนได้ครับ วันนี้ผมนำเอาวิดีโอคลิป จากการสัมภาษณ์ Brett N. Steenbager เซียนหุ้นที่เราได้รู้จักกันไปแล้ว จากหนังสือ Enhancing Trader Performance มาให้ดูครับ

Click here to view the embedded video.

ปล. วันนี้ผมพึ่งจะสร้างส่วนของ Trading Wisdom ขึ้นมา ซึ่งจะ Random คำคมต่างๆจากเซียนหุ้นระดับโลกขึ้นมานะครับ คุณสามารถกด Next Quote เพื่อเลื่อนดูไปได้เรื่อยๆและผมจะทยอยนำลงมาเก็บไว้ครับ ส่วนวิดีโอตอนนี้เริ่มจะเยอะ ผมได้ทำ ช่องวิดีโอคลิปของ แมงเม่าคลับ.คอม เอาใว้ให้ในหน้าเวบแล้ว จะได้เก็บไว้ดูวิดีโอเก่าๆได้ หากใครมีไอเดียจะแนะนำ หรือมีคำคมดีๆมาฝาก ก็เขียนลงใว้ได้นะครับ ผมจะได้เอาลงไปด้วยครับ ขอบคุณ และเจอกันใหม่ที่ แมงเม่าคลับ.คอม ครับ

Related posts:

1. จิตวิทยาการลงทุนต่อกำไรขาดทุนที่เกิดขึ้น (Video Clip) : How to Do When You Have a Profits
2. Video Clip : กลไกทางจิตวิทยากับการเล่นหุ้น
3. Video Clip : แนวคิดการเล่นหุ้นแบบ Momentum Investing

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

ในที่สุดก็มาถึงตอนสุดท้ายของบทสัมภาษณ์ชิ้นนี้ครับ และเป็นตอนที่มีแง่คิดที่ดีหลายๆอย่างในการฝึกฝนและพัฒนาฝีมือในการเล่นหุ้นของพวกเราทุกคนครับ ต้องขอขอบคุณที่ยังติดตามอ่านอยู่เรื่อยๆนะครับ เพราะมันทำให้ผมมีแรงที่จะแปลลงมาเก็บไว้ในนี้มากๆครับ เข้ามาอ่านกันต่อเลยครับ

Q: ความกลัวที่อยู่ในตัวของเรานั้น ทำให้เกิดพฤติกรรมการเล่นหุ้น ที่ไม่เหมาะสมขึ้นมาใช่ไหมครับ?

A: หากผมกระทำสิ่งใดๆ ด้วยความกลัวที่จะผิดพลาดแล้วล่ะก็ ความกลัวของผมจะเริ่มเข้ามาบดบังวิสัยทัศน์ของผมไป และจะทำให้ผมมัวแต่จดจ่ออยู่กับข้อมูลที่เกิดขึ้น ในทางเดียวกับที่ผมคาดหวังเอาไว้ เพื่อยืนยันว่าผมนั้นทำถูกต้อง ยิ่งไปกว่านั้นมันจะบดบังการรับรู้ข้อมูลที่แสดงให้ผมนั้นรู้ว่า ผมกำลังทำสิ่งที่ผิดไปครับ

การที่ผมจะรู้สึกอย่างนั้นก็เพราะว่า การยอมรับว่าผมทำผิดพลาดไปนั้น จะส่งผลกระทบให้ผมรู้สึกถึงความเจ็บปวด จากความผิดพลาดที่ยังติดค้างอยู่ในใจจากครั้งที่ผ่านๆมา นั่นจึงเป็นเหตุผลว่า ทำไมความกลัวจึงมักทำให้เราตกอยู่ในการลงทุนที่ผิดพลาดนานเกินไปครับ

Q: แล้วสิ่งที่จะเกิดขึ้นหลังจากนั้นล่ะครับ?

หลังจากนั้นความกลัวอีกอย่างก็จะโผล่ขึ้นมา เพราะในทุกๆช่วงราคาที่ตลาดร่วงลงไปนั้น ผมจะเริ่มรู้สึกกลัวที่จะสูญเสียเงินทุนของผมไปครับ แต่จนกว่าที่ความกลัวที่จะขาดทุนของผม จะมากกว่าความกลัวที่จะยอมรับความผิดพลาด ผมก็จะยังไม่ตัดขาดทุนออกมาครับ ซึ่งหลังจากที่ทุกอย่างจบลงแล้ว สิ่งที่เกิดขึ้นอาจเป็นเช่น ผมอาจกลับไปดูกราฟราคา หลังจากที่ผมได้ขายมันออกมา และถามตัวเองว่า “ทั้งๆที่ตลาดกลายเป็นขาลงแล้ว แต่ทำไมเราไม่ขายมันออกมา หรือขายShortซะ!”

Q:ซึ่งนั่นจะทำให้คุณเสียโอกาสไป?

A: แน่นอนครับ การที่คุณนั้นไม่สามารถที่จะมองเห็นถึงโอกาสที่จะขายShortนั้นก็เพราะว่า ความกลัวของคุณได้บดบังการรับรู้ของคุณไปครับ ดังนั้น ความกลัวของคุณนี่เอง ที่จะเป็นตัวการขัดขวางการกระทำที่เหมาะสมของคุณครับ

Q: และนี่เป็นที่มาว่า ทำไมในหนังสือของคุณจึงได้บอกเอาไว้ว่า นักเล่นหุ้นทุกคนจะได้รับในสิ่งที่พวกเขาเชื่อว่าพวกเขาควรได้รับมันใช่ไหมครับ?

A: อย่างไรก็ตาม ความกลัวนั้นไม่ใช่ตัวการเพียงอย่างเดียว ที่จะทำให้คุณทำสิ่งผิดลงไป จนไม่สามารถสร้างผลตอบแทนอย่างสม่ำเสมอขึ้นมาได้ มันมีองค์ประกอบย่อยๆ อีกหลายๆอย่างที่จะทำให้คุณทำสิ่งที่ผิดพลาดลงไป ซึ่งมาจากการยอมรับคุณค่าในตัวคุณของเองครับ

Q: หมายความว่าอย่างไรครับ?

A: มันหมายความว่า คุณต้องรู้สึกว่าคุณสมควรจะได้รับกำไรที่เกิดขึ้นด้วย หากคุณไม่รู้สึกอย่างเช่นนี้ล่ะก็ คุณก็จะทำสิ่งที่ผิดพลาดขึ้นมาอีกเช่นกัน ซึ่งจะขัดขวางการทำกำไรของคุณนั่นเอง

Q: ถึงแม้ว่าเราจะรู้ถึงวิธีการเล่นหุ้น และมีความเชื่อมั่นในระบบของเรางั้นหรือ?

A: ถึงแม้ว่านักเล่นหุ้นทุกคนนั้น สามารถที่จะเรียนรู้วิธีการ ปรับเปลี่ยนกระบวนการรับรู้ของพวกเขา เพื่อที่จะสามารถเล่นหุ้นภายใต้สภาวะจิตใจที่ไร้ความกังวล หรือความกลัว แต่ถึงแม้ว่าพวกเขาจะสามารถรับรู้สิ่งที่เกิดขึ้นได้โดยไม่มีอคติ แต่พวกเขาก็ยังสามารถมีปัญหาจากการ ไม่ยอมรับคุณค่าในตัวของพวกเขาเองได้อยู่ครับ

Q: ถ้าพวกเขาไม่ยอมรับคุณค่าในตัวเองแล้ว พวกเขาก็อาจจะทำลายตัวของเขาเองได้ใช่ไหม?

A: ถูกต้องครับ นักเล่นหุ้นทุกคนควรที่จะพยายามฝึกฝนให้ตัวของพวกเขาเอง สามารถสังเกตเห็นถึงความรู้สึกที่เกิดขึ้นมาเช่นนี้ได้ ทั้งก่อนหน้า หรือในขณะที่มันกำลังเกิดขึ้น ไม่ใช่หลังจากที่มันเกิดขึ้นจนจบลงไปแล้ว ยกตัวอย่างง่ายๆเช่น ในขณะที่คุณต้องการที่จะเข้าซื้อหุ้น แต่คุณกลับบอกให้มาร์เก็ตติ้งของคุณขายมันแทน คุณกลับทำตรงกันข้าม! ซึ่งสิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ความบังเอิญครับ

Q: อยากได้อย่างนี้ แต่กลับทำอีกอย่างใช่ไหม?

A: นักเล่นหุ้นส่วนมากมักคิดว่ามันเป็นความบังเอิญ แต่มันไม่ใช่ครับ! พวกมันเป็นปัญหาที่เกิดจากการยอมรับคุณค่าในตัวคุณเอง ยกตัวอย่างเช่น หากคุณลองเขียนสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นมาในชีวิตของคุณ และลองนึกและเขียนประสบการณ์ที่ทำให้คุณเกิดการประเมินค่าของตัวคุณเองในทางบวก โดยมันทำให้คุณรู้สึกว่า “ใช่แล้วฉันสมควรได้รับมัน, ฉันสมควรได้รับความสำเร็จ ฉันสมควรได้รับเงินก้อนนี้ ฉันสมควรมีความสุข” ขึ้นมาสิครับ

Q: โอเค.. แล้วยังไงต่อครับ?

A: หลังจากนั้นให้คุณลองเขียนถึงประสบการณ์ต่างๆ ที่ทำให้คุณประเมินคุณค่าตนเองออกมาในทางลบดู ซึ่งเมื่อใครบางคนพูดกับคุณว่า “คุณสมควรได้รับสิ่งแย่ๆ” หรือ “คุณสมควรเจอกับสิ่งที่คุณไม่ต้องการ” สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ ทุกๆครั้งที่คุณรู้สึกเจ็บปวด จิตใจของคุณสามารถทำให้คำพูดแย่ๆเหล่านั้น หลอมรวมเข้ากับความเจ็บปวดที่คุณได้รับอย่างง่ายดายครับ (เสีย Self) หลังจากนั้น มันจะกลายเป็นสิ่งที่ทำให้คุณ ประเมินคุณค่าของตนเองในทางลบ โดยที่คุณจะเริ่มคิดว่าคุณสมควรได้รับสิ่งแย่ๆเหล่านั้น

Q: นั่นทำให้เรา เริ่มชอบโทษตัวเอง?

A: ใช่แล้ว และหากคุณนำประสบการณ์ที่ทำให้คุณรู้สึกในทางบวก มาหักลบกับประสบการณ์ทางลบ สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือค่าสุทธิของการประเมินคุณค่าของตัวคุณเอง ซึ่งอาจเป็นบวก หรือเป็นลบก็ได้ ซึ่งนั่นจะทำให้คุณเป็นคนมีความคิดในแง่บวก หรือกลายเป็นคนมีความคิดในแง่ลบขึ้นมา โดยหากคุณมีพลังทางลบที่มากกว่า นั่นจะทำให้มันยากเหลือเกิน ที่คุณจะสามารถทำกำไรในการเล่นหุ้นได้ครับ

ซึ่งผมไม่ได้หมายความว่า คุณจะไม่สามารถทำกำไรได้เลย เพราะมันยังมีหนทางที่จะช่วยชดเชยสิ่งเหล่านี้ได้อยู่ครับ แต่นั่นจะเป็นสิ่งที่นอกเหนือไปจากขอบเขตของการสัมภาษณ์นี้ครับ

Q: ผมอยากให้คุณช่วยบอกแผนการอย่างคร่าวๆ ในการพัฒนาตนเองเพื่อความสำเร็จในการเล่นหุ้นหน่อยครับ

A: ได้ครับ ผมคิดว่าพัฒนาการของนักเล่นหุ้นนั้น สามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ช่วงใหญ่ๆครับ โดยแผนการที่ผมจะแนะนำนั้น ก็ขึ้นอยู่กับว่าพวกเขาอยู่ในกลุ่ม หรือช่วงใหนของพัฒนาการด้วยครับ

Q: ถ้าอย่างนั้น พัฒนาการทั้ง 3 ช่วงมีอะไรบ้างครับ?

A: มีพัฒนาการอยู่ 3 ช่วงหลักๆ นั่นก็คือ ช่วงของฝึกฝนในการเล่นตามระบบ(Mechanical), ช่วงของการปรับหรือสร้าง และเล่นไปตามความคิด หรือระบบของตนเอง(Subjective), และช่วงของการเล่นไปตามสัญชาติญาณได้อย่างเป็นธรรมชาติครับ(Intuitive)

โดยในช่วงของการเรียนรู้ หรือฝึกฝนการทำตามระบบนั้น คุณจะต้องพยายามตั้งสมาธิไปในสิ่งที่คุณต้องทำ และทำให้ได้จนกว่าจะไม่มีความลังเลใจ และความกลัวครับ ส่วนในช่วงของการเล่นไปตามความคิดหรือระบบของคุณนั้น คุณควรจะต้องไม่มีการรับรู้ หรือแปลผลสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นในตลาดด้วยความรู้สึกที่เจ็บปวดขึ้นมาอีกแล้วครับ

Q: แล้วถ้าทำไม่ได้ล่ะครับ?

A: จนกว่าคุณจะทำมันได้ ผมขอแนะนำเป็นอย่างยิ่งว่า คุณควรจะฝึกฝนการเล่นไปตามระบบให้ได้ โดยไม่มีความรู้สึกลังเลใจเสียก่อน เนื่องจากการเล่นตามระบบนั้น จะช่วยให้คุณลดตัวแปรต่างๆลงมาได้ เพราะโดยธรรมชาติของตลาดหุ้นนั้นจะสร้างข้อมูล หรือตัวแปรต่างๆออกมาอย่างมากมายในแต่ละขณะครับ คุณจึงต้องฝึกฝนที่จะจัดการกับสิ่งต่างๆที่ตลาดได้สร้างขึ้นมาให้ได้เสียก่อน ครับ

Q: นั่นหมายถึงตัวแปรต่างๆ ที่เกิดจากตัวของเราเองด้วยใช่ไหม?

A: คุณจึงจำเป็นจะต้องรู้ว่าอะไรที่ใช้ได้ หรือใช้ไม่ได้เสียก่อน ทั้งจากตลาด และจากตัวของคุณเองครับ และหนทางที่จะทำเช่นนั้นได้ คือการเล่นตามระบบไปก่อนครับ โดยที่คุณรู้ว่าคุณกำลังมองหาอะไรอยู่ และคุณจะไม่ละทิ้งมันจนกว่ามันจะไร้ประโยชน์ครับ

ผมมักจะแนะนำนักเล่นหุ้นส่วนใหญ่ว่า พวกเขาควรจะตั้งเป้าหมายที่จะคิดว่า เขาจะลองทำการซื้อขายตามระบบอีก 20 ครั้งก่อน แทนที่จะเป็นครั้งต่อไปเพียงแค่ครั้งเดียว และเมื่อไหร่ที่พวกเขาสามารถทำตามระบบได้โดยราบรื่น หรือไม่มีความลังเลใดๆ และไร้ซึ่งความกลัวแล้ว พวกเขาจึงจะสามารถที่จะเล่นไปตามความคิดของเขาเองได้ครับ

Q: และนั่นเป็นตอนที่พวกเขา อาจลองปรับเปลี่ยนระบบของพวกเขาดูใช่ใหมครับ?

A: หากพวกเขาต้องการที่จะลองปรับเปลี่ยนระบบของเขาดู พวกเขาก็สามารถทำมันได้ครับ แต่ต้องหลังจากที่เขาทำตามมันได้อย่างราบรื่นไม่ต่ำกว่า 20 ครั้งเสียก่อน มิเช่นนั้น พวกเขาอาจจะยังทดสอบตัวเองไม่พอครับ พวกเขาจำเป็นที่จะต้องรู้ตัวเองให้ดีก่อน ซึ่งจะทำให้พวกเขารู้ว่าสิ่งไหนที่พวกเขายังขาดไป ในการที่จะเล่นหุ้นได้อย่างมีประสิทธิภาพที่สุดครับ

Q: แล้วหลังจากนั้นล่ะครับ?

A: หลังจากที่พวกเขาได้ฝึกฝนการเล่นตามระบบได้อย่างดีมากๆแล้ว ซึ่งนั่นหมายถึงสามารถเล่นตามระบบได้อย่างราบรื่น โดยไม่มีความลังเลใจ และความกลัว จากการซื้อขายๆหลายๆรอบแล้ว พวกเขาจึงจะสามารถที่จะเข้าสู่ช่วงของการเล่นไปตามความคิด หรือระบบของตนเองได้ครับ

Q: นั่นหมายความว่า..?

A: นั่นหมายถึงว่าในช่วงนี้ พวกเขาสามารถที่จะนำสิ่งต่างๆที่พวกเขาเคยได้เรียนรู้ มาเป็นสัญญาณการซื้อขายของพวกเขาได้เองครับ ยกตัวอย่างเช่น หากคุณยังอยู่ในช่วงของการฝึกฝนการเล่นตามระบบ ผมจะไม่แนะนำให้คุณเล่นตามความคิดของคุณเองเลยครับ เช่นหากคุณตั้งจุดตัดขาดทุนเอาไว้ และตลาดได้ตกลงมา ซึ่งดูเหมือนว่ามันจะลงมาถึงจุดตัดขาดทุนของคุณ ซึ่งคุณสามารถตัดขาดทุนออกมาก่อนได้เลย โดยหากคุณกำลังฝึกฝนการเล่นหุ้นตามระบบนั้น ผมจะไม่แนะนำให้คุณทำอย่างนั้น และคุณต้องปล่อยให้มันลงมาถึงเสียก่อนครับ!

Q: แล้วในช่วงของการเล่นไปตามความคิดของเราล่ะครับ?

A: ในช่วงของการเล่นไปตามความคิด หรือระบบของเราเองนั้น คุณสามารถที่จะตัดขาดทุนออกมาก่อนได้เลย ซึ่งนี่เป็นความแตกต่างจากช่วงพัฒนาการของคุณ เนื่องจากเมื่อมาถึงจุดนี้นั้น คุณได้ผ่านการเรียนรู้ที่จะเชื่อมั่นในตัวของคุณเองแล้ว สิ่งที่คุณต้องทำก็คือมองไปที่ตลาด ด้วยมุมมองของคุณเอง และพูดออกมาว่า “ผมควรจะตัดขาดทุนเดี๋ยวนี้ ผมไม่จำเป็นต้องรอให้มันลงมาแล้ว”

Q: แล้วในช่วงที่สามล่ะครับ?

A: ช่วงที่สามคือช่วงของการเล่นไปตามสัญชาติญาณของเราครับ ความเชื่อของผมก็คือ สัญชาติญาณนั้นเกิดมาจากสมองในส่วนความคิดสร้างสรรค์ของเรา ซึ่งคำว่าสร้างสรรค์นี้นั้น คือการที่เราคิดในสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้น หรือมีมาก่อน โดยในทางกลับกันนั้น สมองส่วนเหตุผลของเรานั้นได้รวบรวมเอาสิ่งต่างๆที่เราได้เคยเรียนรู้มาแล้ว นั่นก็คือมันเก็บสิ่งที่มีอยู่เอาไว้

ดังนั้น สมองในส่วนความคิดสร้างสรรค์ของเรา ซึ่งเป็นส่วนที่จะสร้างลางสังหรณ์ หรือสัญชาติญาณของเราขึ้นมานั้น สามารถ หรืออาจจะมีความขัดแย้งกับ ส่วนของเหตุผลของเราอยู่เป็นประจำ เนื่องจากความคิดสร้างสรรค์นั้นอยู่ภายนอกของกรอบกระบวนการทางเหตุผลของเราครับ

ลางสังหรณ์ของเรานั้นอาจจะถูกต้อง แต่เนื่องจากมันไม่สามารถที่จะตัดสินได้ด้วยกระบวนการทางเหตุผล การที่เราเล่นหุ้นตามลางสังหรณ์ให้ได้กำไรอย่างสม่ำเสมอนั้น เราจึงต้องรู้จักการนำส่วนของเหตุผล มาใช้ร่วมกับความคิดสร้างสรรค์ของเราครับ

จบแล้วครับสำหรับซีรี่ส์ บทสัมภาษณ์เซียนหุ้น Mark Douglas เกี่ยวกับแง่มุมทางจิตวิทยาการลงทุนของพวกเรา เชื่อว่าน่าจะได้ประโยชน์กับหลายๆคน ถ้าตั้งใจอ่านดีๆจนหมดครับ แล้วใว้เจอกันใหม่ที่ แมงเม่าคลับ.คอม นะครับ

Related posts:

1. บทสัมภาษณ์ : Mark douglas : Winning Mindset(1)
2. บทสัมภาษณ์ Mark Douglas : Wining Mindset(3)
3. บทสัมภาษณ์ : Mark Douglas : Wining Mindset(2)