กระบวนการทางความคิดและการแก้ไขปัญหาของคนส่วนใหญ่

โดยปกติแล้วพวกเราส่วนใหญ่โดยเฉพาะบรรดานักเล่นหุ้นหลายๆคนมักที่จะคุ้นชินกับการแก้ปัญหาด้วยการใช้ “การคิดในแนวตั้ง” (Vertical Thinking) กับการลงทุนของเราอยู่เสมอ อย่างไรก็ตาม กระบวนการคิดในลักษณะนี้ยังคงทำให้เราต้องเผชิญกับข้อจำกัดหลายๆอย่างซึ่งเกิดจากทิศทางที่เรากำลังมุ่งแก้ปัญหาไปอยู่ดี นี่เป็นสิ่งที่ทำให้หลายๆคนต้องถอดใจและพยายามยอมรับต่อสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างไม่เต็มใจสักเท่าไหร่นัก อย่างไรก็ตาม หากเราลองนั่งพิจารณาดูปัญหาต่างๆที่เคยเกิดขึ้นบนโลกใบนี้แล้วล่ะก็ เราจะพบว่าในที่สุดแล้วปัญหาหลายๆอย่างก็มักที่จะถูกแก้ไขคลายปมออกไปได้ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง

… ใช่แล้วครับ “ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง” และนั่นก็คือสิ่งที่เรียกว่ากระบวน “การคิดในแนวข้าง” (Lateral Thinking) หรือการคิดนอกกรอบนั่นเอง

กระบวนการคิดในแนวตั้ง VS. กระบวนการคิดในแนวข้าง

เพื่อที่จะอธิบายให้เห็นถึงความแตกต่างของมันได้อย่างง่ายที่สุดนั้น ผมจะขอยกตัวอย่างถึงความแตกต่างของกระบวนการทางความคิดทั้งสองแบบเปรียบเทียบให้ลองอ่านกันดูก่อนนะครับ

จากความแตกต่างทั้งหมด 10 ประการที่ได้กล่าวมานั้น คุณคงเริ่มที่จะเห็นอย่างชัดเจนแล้วว่า โดยเนื้อแท้ของกระบวนการคิดในแนวข้างนั้น มันก็คือกระบวนการคิดเพื่อสร้างความคิดและมุมมองใหม่ๆที่แตกต่างไปจากเดิม

นี่คือเหตุผลที่ว่าเหตุใดมันจึงสำคัญนักหนากับชีวิตของเรา นั่นเพราะกระบวนการใช้ความคิดในแนวตั้งนั้นจะเกี่ยวข้องอยู่กับการประมวลผล, คิดคำนวณและมุ่งที่จะนำแนวคิดต่างๆที่ได้มาไปปฏิบัติใช้ ส่วนความคิดในแนวข้างนั้นจะช่วยเราในการสร้างทางเลือกและวิธีการที่จะใช้ในการแก้ปัญหาด้วยความคิดสร้างสรรค์ที่เรามี  มันคือการเปลี่ยนมิติในการแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้น ดังนั้นแล้ว กระบวนการคิดในแนวตั้งของเราจึงจำเป็นต้องอาศัยกระบวนการคิดในแนวข้างเพื่อให้ได้มาซึ่งแนวทางที่มีประสิทธิภาพเสียก่อน!

ประโยชน์ของกระบวนการคิดแนวข้างที่มีต่อการลงทุนของคุณ

อย่างที่ผมได้กล่าวไปแล้วว่าความคิดแนวข้างนั้นมีใว้เพื่อสร้างความคิดและมุมมองใหม่ๆที่แตกต่างไปจากเดิม มันจึงมักที่จะนำเราไปสู่ประโยชน์หลักๆในการลงทุนดังนี้

แนวคิดในการลงทุนใหม่ๆซึ่งแตกต่างไปจากเดิม - นี่เป็นสิ่งที่การคิดในแนวตั้งไม่สามารถที่จะให้คุณได้ เพราะมันจะทำให้คุณยังคงติดอยู่ในกรอบของเหตุและผลแบบเดิมๆอยู่เสมอ ยกตัวอย่างเช่น เพื่อที่จะได้กำไรจากตลาดนั้น คนส่วนใหญ่พยายามที่จะพัฒนาความสามารถหรือแนวทางการวิเคราะห์หุ้นให้มีความละเอียดและแม่นยำขึ้นมากกว่าเดิม (เพราะเขาเชื่อว่าความแม่นยำ = กำไร) แต่คนอีกกลุ่มหนึ่งอาจแก้ปัญหานี้ด้วยการมองหาโอกาสที่ให้ Pay-off สูงมากๆเพื่อชดเชยกับความแม่นยำในการวิเคราะห์หุ้นของพวกเขาแทน

แนวทางในการแก้ปัญหาซึ่งเกิดจากกระบวนการลงทุนในรูปแบบเดิม - จากในกรณีที่แล้วนั้นปัญหาหนึ่งที่มักจะเกิดขึ้นกับระบบการลงทุนที่เน้นกิน Pay-off คำใหญ่ๆแทนความแม่นยำก็คือขนาดของ Drawdown และระยะเวลาของ Drawdown ที่มักจะเกิดขึ้นอย่างยาวนาน คนส่วนใหญ่อาจพยายามที่จะพัฒนาสัญญาณการขายทำกำไรในขณะที่หุ้นกำลังวิ่งขึ้นไป แต่ในอีกมุมหนึ่งนั้น เราก็อาจที่จะเพียงแค่เพิ่ม Universe ของหุ้นหรือตราสารที่เราจะทำการซื้อขายให้มากขึ้น หรือคัดเลือกกลุ่มสัญญาณที่มีความผันผวนต่ำเพื่อลดปัญหาเหล่านี้ลงแทนก็เป็นได้ (และก็มักที่จะได้ผลดีเสียด้วย)

มุมมองหรือทัศนคติซึ่งแตกต่างออกไป - นี่มักเป็นจุดเริ่มต้นของแนวทางการลงทุนที่แตกต่างไปจากหลักการเดิมแทบทั้งสิ้น นักลงทุนพื้นฐานอย่าง Value Investor เลือกที่จะมองข้ามการเคลื่อนไหวของราคาหุ้นหรือการพยายามที่จะพยากรณ์การเคลื่อนไหวของมันด้วยการโฟกัสไปยังพื้นฐานของกิจการในระยะยาวแทน ในขณะที่นักเก็งกำไรแบบ System Trader ยังเลือกที่จะเล่นอยู่กับการเคลื่อนไหวของราคาแต่เป็นไปในเชิงของการทำกำไรในจากผลการซื้อขายโดยรวมของพวกเขาจากความได้เปรียบทางสถิติที่เขามี แทนที่จะมองผลของการซื้อขายเป็นครั้งๆไปอย่างที่คนส่วนใหญ่ทำ

นำไปสู่ความคิดสร้างสรรค์และระบบการลงทุนใหม่ๆ - เมื่อมุมมองหรือทัศนคติที่มีต่อการลงทุนได้ถูกเปลี่ยนแปลงไปแล้ว มันมักที่จะนำไปสู่ระบบหรือกลยุทธ์การลงทุนในรูปแบบใหม่ๆอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เราคงจะไม่ได้เห็นการเติบโตของแนวทางการลงทุนใหม่ๆอย่าง Growth Investing, Momentum Investing หรือแม้กระทั่ง Model ทางคณิตศาสตร์ขั้นสูงในปัจจุบัน หากว่าไม่มีใครสักคนที่ลุกขึ้นมาพูดว่า “ผมว่าเราน่าจะมีวิธีการบางอย่างที่แตกต่างออกไปและมีประสิทธิภาพกว่านี้นะ” และนี่ก็คือประโยชน์และตัวอย่างของพลังจากกระบวนการคิดในแนวข้างบางประการนั่นเองครับ

แล้วเราจะนำกระบวนการคิดแนวข้างมาปรับใช้กับการลงทุนได้อย่างไรบ้าง?

ความจริงแล้วมีวิธีคิดหลายๆอย่างซึ่งเราสามารถที่จะนำการคิดแนวข้างมาประยุกต์ใช้กับการลงทุนของพวกเราได้เป็นอย่างดี อย่างไรก็ตาม เราสามารถที่จะพอสรุปถึงหลักพื้นฐานของการใช้การคิดแนวข้างได้ 3 ข้อดังนี้

สร้างทางเลือกใหม่ๆให้ตัวเองอยู่เสมอ - แทนที่เราจะพยายามที่จะแก้ปัญหาแบบเป็นเส้นตรงแนวตั้งในเชิงลึกลงไปเรื่อยๆในหนทางเดิมนั้น การเปิดใจและใช้ความคิดสร้างสรรค์เพื่อหาทางเลือกใหม่ๆอยู่เสมออาจทำให้เราพบกับหนทางใหม่ๆในการลงทุนของเราก็เป็นได้ มันอาจที่จะมีประสิทธิภาพกว่าหนทางที่เคยเป็นมา ความบังเอิญที่เกิดขึ้นจากความคิดใหม่ๆของเรามักกลายเป็นทางเลือกให้เราได้อยู่เสมอ

ท้าทายสมมติฐานเดิมๆ - โดยปกติแล้วคนเรามักที่จะมีสมมติฐานว่าความคิดเดิมของเรานั้นดีหรือถูกต้องอยู่แล้ว นั่นทำให้มันกลายเป็นกำแพงหรือกรอบความคิดที่คับแคบลงไปเรื่อยๆ พวกมันมักทำให้เรามักพบกับทางตันที่เราจำเป็นต้องจำยอมอยู่เรื่อยไป ซึ่งถ้าหากว่าคุณกำลังคิดว่าแนวทางการลงทุนของเรานั้นดีหรือถูกต้องที่สุดแล้วล่ะก็ คุณก็คงกำลังปิดกั้นตนเองจากสมมติฐานใหม่ๆไปอย่างน่าเสียดาย

อย่ารีบด่วนตัดสินอะไรนัก - การใช้ความคิดในแนวตั้งนั้นมักที่จะบีบบังคับให้เราเลือกเส้นทางตั้งแต่เริ่มแรกเพื่อเจาะลึกในรายละเอียดลงไปเรื่อยๆ ในขณะที่หากคุณรู้จักที่จะใช้การคิดในแนวข้างจนเป็นนิสัยแล้ว มันจะทำให้คุณชะลอการตัดสินใจลง แล้วมองหาทางเลือกใหม่ๆที่อาจมีประสิทธิภาพกว่าอยู่เสมอ อย่างที่ Edward De Bono ผู้เป็นเจ้าของแนวคิดการใช้กระบวนความคิดแนวข้างได้เคยกล่าวเอาไว้ว่า

“คุณไม่สามารถที่จะขุดหลุมอื่นๆต่อไปได้ ถ้าคุณยังคงหมกมุ่นอยู่กับการขุดหลุมเดิมๆให้ลึกลงไปเรื่อยๆ”

ตัวอย่างง่ายๆของการใช้การคิดในแนวข้างกับการสร้างระบบการลงทุน

ในตัวอย่างนี้ผมจะขอยกเอาแนวคิดการใช้ RSI Indicator ที่เคยเขียนไว้นานมากๆแล้วมาให้ดูกัน โดยจากเดิมที่คนส่วนใหญ่นั้นเชื่อกันว่าสัญญาณซื้อของมันจะเริ่มเกิดขึ้นเมื่อค่าของ RSI นั้นหลุดลงไปในระดับที่ต่ำมากๆ (Oversold) และสัญญาณขายของมันก็จะเกิดขึ้นเมื่อค่าของ RSI นั้นสูงมากๆ (Overbought)

จากความคิดตั้งต้น (การเลือกสรรค์) เช่นนี้เองทำให้สิ่งที่พวกเขามักจะทำต่อไปก็คือการพยายามพัฒนาแนวคิดนี้ให้ลึกลงไปในรายละเอียดมากขึ้นเรื่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นการพยายาม Optimize หาค่า Parameter ที่ดีที่สุดออกมาหรือการพยายามที่จะเพิ่มตัวแปรที่ใช้ในการยืนยันต่างๆมากขึ้นไปเรื่อยๆ อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าพวกเขาจะพยายามขึ้นสักแค่ไหน ในที่สุดแล้วมันก็มักจะทำให้ต้องพบกับทางตันบางอย่างอันเนื่องจากการปรับแต่งระบบจนเกินพอดีขึ้นมา (Over-fit) และนั่นก็ทำให้เขาไม่สามารถที่จะสร้างผลตอบแทนจากการใช้ RSI Indicator ได้มากขึ้นสักเท่าไหร่นัก (ซึ่งในกรณีส่วนใหญ่ระบบมักขาดทุนเลยทีเดียว)

เมื่อมาถึงจุดนี้ คนบางกลุ่มอาจเริ่มตัดสินว่ามันไม่ใช่แนวทางที่ได้ผลและละทิ้งมันไปพร้อมอคติในเชิงลบอย่างสิ้นเชิง นี่คือตัวอย่างที่แสดงให้เห็นถึงการใช้กระบวนการคิดในแนวตั้งเพียงอย่างเดียวได้อย่างชัดเจนมากๆ

ในทางกลับกันแล้ว ในขณะเดียวกันก็อาจมีบางคนบางกลุ่มซึ่งมองเห็นแต่แรกแล้วว่าแนวคิดของการซื้อเมื่อ Oversold และขายเมื่อ Overbought อาจไม่ใช่หนทางที่ดีที่สุดเพียงหนทางเดียวเท่านั้น โดยแทนที่พวกเขาจะฝังใจอยู่แต่เพียงหลักการซื้อเมื่อหุ้นอ่อนตัวลงมา พวกเขากลับกล้าที่จะลองท้าทายสมมติฐานในกรอบความเชื่อเดิมๆแล้วพยายามพิสูจน์มันออกมา

กระบวนการคิดใน “แนวข้าง” เช่นนี้เองที่กลายเป็นสิ่งที่ช่วยเพิ่มทางเลือกให้กับพวกเขา การรู้จักที่จะจัดระเบียบและแปรผลต่อข้อมูลที่มีอยู่เดิมในมุมมองและทัศนคติใหม่ๆๆนั้นทำให้พวกเขาได้ค้นพบกับทางเลือกที่มากขึ้น ซึ่งในที่สุดแล้วก็ทำให้พวกเขาได้ค้นพบว่า เพียงแค่การเปลี่ยนจากวิธีการซื้อหุ้นเมื่ออ่อนตัวเป็นการซื้อเมื่อแข็งแกร่งนั้น กลับทำให้ผลลัพท์ของการลงทุนแตกต่างไปจากเดิมได้อย่างสิ้นเชิง (โดยที่ยังไม่ต้องลงรายละเอียดเพิ่มขึ้น – การคิดในแนวตั้ง)

พลังของการคิดแนวข้างและการปรับใช้ร่วมกับการคิดแนวตั้ง

ภาพและตารางด้านล่างนี้คือผลการเติบโตของเงินทุน (Log Scale) จากการลงทุนที่ใช้ค่า RSI เป็นตัวแปรเพียงอย่างเดียวโดยที่

RSI OverSold = ซื้อเมื่อ RSI (14) หลุดลงไปต่ำกว่า 30 และขายออกเมื่อมันสูงกว่า 70

RSI Overbought = ซื้อเมื่อ RSI (14) ทะลุขึ้นไปสูงกว่า 70 และขายออกเมื่อมันต่ำกว่า 30

RSI Optimize = นำระบบ RSI OB (14)  มาปรับแต่งหาค่า Parameter ที่เหมาะสมที่สุดออกมา

ทุกระบบได้ทำการเข้าซื้อหุ้นครั้งละ 10% ของมูลค่าเงินทุนในขณะนั้น โดยจะซื้อหุ้นที่เกิดสัญญาณจนกว่าที่เงินจะหมดลง เริ่มต้นด้วยเงินทุน 1 ล้านบาทตั้งแต่ 3/1/2001 – 10/4/2012 กับหุ้นในตลาดหุ้นไทย โดยเป็นการลงทุนทบต้น Reinvestment ไปเรื่อยๆ และนี่ก็คือผลเปรียบเทียบของมันครับ

ในตอนนี้ผมเชื่อว่าคุณน่าจะเรื่มเห็นถึงพลังของการใช้ความคิดแนวข้างอย่างเป็นรูปธรรมได้มากขึ้นแล้ว คุณคงจะสังเกตุถึงผลตอบแทนที่เปลี่ยนไปเป็นอย่างมากเพียงแค่มุมมองในการใช้ RSI ของเรานั้นเปลี่ยนไป (ระบบ RSI OB นั้นเปรียบเสมือนตัวอย่างของการใช้การคิดในแนวข้าง ส่วนระบบ RSI Opt. นั้นคือตัวอย่างของการใช้พลังของแนวคิดในแนวตั้งและแนวข้างร่วมกัน) นอกจากนี้แล้วคุณยังจะเห็นได้อีกว่าค่า %Win หรือ Avg Bars Held นั้นกลับสวนทางกับผลตอบแทนรวมถึงความเชื่อที่คนส่วนใหญ่เข้าใจด้วยเช่นกัน การมีกระบวนความคิดในแนวข้างจึงเป็นสิ่งสำคัญอย่างมากสำหรับนักลงทุนในการที่จะคิดและยอมรับในสิ่งที่แตกต่างไปจากเดิม

ความเป็นไปได้นั้นมีอยู่เสมอ อย่ามัวแต่ปิดใจหรือฝังใจอยู่แต่กับสิ่งเดิมๆ … ลองคิด “นอกกรอบ” ในมุมมองใหม่ๆกันดูบ้าง เผื่อว่าสักวันหนึ่งแล้วเราอาจจะค้นพบอะไรที่น่าสนใจในการลงทุนของเรามากยิ่งขึ้นก็ได้ครับ

แมงเม่าคลับ.คอม หนังสือหุ้นน่าอ่าน, วิธีการเล่นหุ้น, การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค, จิตวิทยาการลงทุน และการบริหารเงินทุน Money Management

Related posts:

1. Why Trading System Work? : ทำไมคุณจึงมีกำไร?
2. The X-System Factor in Trading : ปัจจัยที่มักจะทำให้อารมณ์อยู่เหนือเหตุผลในการเล่นหุ้น
3. RS Rotational System : ระบบการลงทุนแบบหมุนตัวเล่น

หนึ่งในวิธีการที่คนส่วนมากชอบใช้ในการหา Price Target กันก็คือการใช้อัตราส่วนการย่อขยายของราคาหุ้นในรูปแบบต่างๆไม่ว่าจะเป็น Fibonacci Ratio, Harmonic Ratio หรือ Gann Ratio โดยในบทความนี้เราจะมาหาคำตอบกันดูว่าราคาหุ้นนั้นมักที่จะเกิดการวกกลับกันที่อัตราส่วนเท่าไหร่กันดูบ้างครับ

อัตราส่วนมหัศจรรย์อยู่ที่เท่าไหร่?

ก่อนที่เราจะไปพูดถึงผลลัพธ์ของพวกมันกันนั้น ผมคงจะต้องขอเกริ่นสักนิดเกี่ยวกับวิธีในการวัดการเคลื่อนไหวของหุ้นกันเสียก่อน เนื่องจากการวัดจุดต่ำสุด-สูงสุดของราคาหุ้นในแต่ละรอบของแต่ละคนนั้นมีความเป็นนามธรรม (Subjective) อยู่ค่อนสูง และหากว่าเราลองถามคนสัก 10 คนดูล่ะก็ … เราก็มักที่จะได้คำตอบที่ไม่ตรงกันสักเท่าไหร่นัก ดังนั้น ผมจะขอใช้วิธีการวัดที่มีความเป็นคณิตศาสตร์และเที่ยงธรรมที่สุดดังต่อไปนี้

1. ผมใช้การวัดจุดต่ำสุด-สูงสุดในแต่ละรอบด้วย Zigzag Indicator ที่ 1% (วัดจากราคาปิด) เนื่องจากเป็นค่ามาตรฐานที่พวกเราส่วนใหญ่นิยมใช้กัน

2. ผมเลือกเฉพาะหุ้นที่อยู่ใน SET100 โดยทำการทดสอบย้อนหลังตั้งแต่วันที่ 3/1/2001 – 23/3/2012 เนื่องจากเป็นที่ยอมรับกันว่าสภาพคล่องของหุ้นนั้นมีผลต่อความแม่นยำของอัตราส่วนยืดและหดของราคาหุ้น

3. การวัดการยืดและหดตัวของราคาหุ้นจะทำการวัดจากจุดต่ำสุดและสูงสุดก่อนหน้าที่จะเกิดการวกกลับขึ้นดังรูปที่หัวบทความ

4. การเก็บข้อมูลจะเก็บระยะของฐานข้อมูล (Bin) เริ่มตั้งแต่น้อยกว่า -2.65 เท่าไล่ไปเรื่อยๆจนถึง 100 โดยมีช่องไฟคราวละ 0.1 ซึ่งการที่ผมเก็บข้อมูลในลักษณะนี้ก็เพื่อที่จะเผื่อค่าความคลาดเคลื่อนให้อัตราส่วนสำคัญๆเอาไว้ด้านละ 0.5 นั่นเอง

ว่ากันสั้นๆเสร็จแล้วก็ไปดูผลลัพธ์ของพวกมันกันก่อนเลยดีกว่าครับ

ความน่าจะเป็นของอัตราส่วนการเด้งขึ้นและย่อลงในตลาดหุ้น

ภาพตารางแจกแจงความถี่ : เป็นการวัดเอาจำนวนครั้งที่หุ้นใน SET100 เกิดการวกกลับทั้งหมดในช่วงเวลาที่ทำการทดสอบออกมา แล้วนำมาหาอัตราส่วนในการเด้งตัวขึ้นหรือย่อตัวลงมาโดยเปรียบเทียบกับระยะการ Swing ของราคาในรอบที่แล้ว โดยค่าติดลบจะหมายถึงอัตราส่วนของย่อตัวจาก High เดิม และค่าบวกคืออัตราส่วนของการเด้งขึ้นจาก low เดิมของหุ้น

ข้อสังเกตที่น่าสนใจ

- ถึงแม้ว่าตัวเลขอัตราส่วนทองคำ (Golden Ratio) ที่ +– 0.618 และ +- 1.618 นั้นจะถูกใช้ในการหาจุดวกกลับของราคาหุ้นกันอย่างแพร่หลายทั่วโลก แต่เรากลับไม่พบว่ามันมีนัยยะทางสถิติกับหุ้นใน SET100 สักเท่าไหร่นัก โดยจากตารางในช่วง พวกมันมีสัดส่วนเพียงราวๆร้อยละ 5.1% และ 1.2% ของการวกกลับทั้งหมดเท่านั้น

- อัตราส่วนที่มีนัยยะสำคัญที่สุดในเชิงสถิติจาก Fibonacci Ratio คือ +- 1 โดยพวกมันมีสัดส่วนคิดเป็นราวๆร้อยละ 10% ของการวกกลับทั้งหมด

- มันไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจเลยที่เราจะพบกับการขายหมูและติดหุ้นจากการนำเอาอัตราส่วนยอดนิยมเหล่านี้ไปใช้ (โดยเฉพาะกับคนที่ไม่รู้จัก Cutloss) เนื่องจากหากเรานับสัดส่วนของการวกกลับที่นอกเหนือไปจากอัตราส่วนสุดท้ายซึ่งก็คือ +- 2.618 แล้ว พวกมันจะมีสัดส่วนถึงร้อยละ 18.4% ซึ่งถือว่ามากที่สุดในตารางแจกแจงความถี่เลยทีเดียว

- จำนวนของการวกกลับส่วนใหญ่ของราคาหุ้นที่มีอัตราส่วนน้อยกว่า 1 เท่า (ย่อหรือเด้งไม่เกิน High หรือ Low เดิม) จะอยู่ที่ 41,287 ครั้งหรือคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 58% ซึ่งแสดงให้เห็นว่าการเคลื่อนไหวของราคาหุ้นส่วนใหญ่จะอยู่ในแนวโน้มแบบ Sideway ซึ่งยืนยันไปในทางเดียวกับทฤษฏีที่เราเคยเรียนรู้และเชื่อต่อๆกันมาว่าการเคลื่อนไหวแบบ Trending ของตลาดจะอยู่ที่ราวๆ 30% – 40% เท่านั้น

- จุดกลับตัวทั้งหมด 71,171 ครั้งจาก Zigzag ที่ 1% คิดเป็นราวๆ 30% ของฐานข้อมูลทั้งหมด 236,038 Data Point หรือตีคร่าวๆได้ว่าทุกราว 3.31 วันจะเกิดการวกกลับของราคาหุ้นซึ่งแสดงให้เห็นถึงการเคลื่อนไหวแบบสุ่มที่สูงมากๆในแนวโน้มระยะสั้น โดยตัวเลข 30% ตรงนี้จะค่อยๆลดน้อยลงไปเมื่อเราพยายามจับจุดกลับตัวของหุ้นในแนวโน้มที่ใหญ่ขึ้น (% ของ Zigzag มากขึ้น)

บทสรุป : แล้วเรายังควรที่จะใช้อัตราส่วนมหัศจรรย์เหล่านี้ต่อไปหรือไม่

ถึงแม้ว่าข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นในตลาดหุ้นไทยจะไม่ได้เกิดขึ้นในรูปแบบที่เราเคยเชื่อกัน แต่ผมคงต้องบอกตามตรงว่าผมคงจะตอบสรุปให้ในข้อนี้กับทุกๆคนไม่ได้ เนื่องจากพวกมันเป็นเพียงแค่องค์ประกอบหนึ่งซึ่งคุณจะสามารถนำไปสร้างระบบการลงทุนของคุณได้เท่านั้น ยังคงมีองค์ประกอบอีกหลายอย่างที่คุณจะต้องคำนึงถึงอีกมากมาย และผมเองก็ไม่ได้เขียนบทความนี้ขึ้นมาเพื่อที่จะ Discredit แนวทางการเล่นหุ้นกับอัตราส่วนต่างๆเหล่านี้ ผมเองเชื่อว่าการลงทุนไม่ใช่ Perfect Game คนที่จะชนะตลาดได้ในระยะยาวก็ยังเป็นคนที่กล้าที่จะยอมรับถึงความเป็นจริงในตลาด และรู้จักแพ้ตลาดให้เป็นอยู่เช่นเดิม (Best Loser) และเพื่อที่จะยืนยันถึงความเป็นไปได้ในการใช้อัตราส่วนเหล่านี้เพื่อทำกำไรนั้น ผมจะขอทิ้งท้ายไว้ด้วยผลการลงทุนระบบง่ายๆซึ่งออกแบบมาให้เล่นกับอัตราส่วนเหล่านี้ในรูปแบบหนึ่ง โดยมันได้ถูกสร้างมาจากข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นในตลาด (ดังรูปที่แสดงไว้) แทนที่จะเป็นเพียงความเชื่อเดิมๆที่เราเคยฟังต่อๆกันมาครับ

ระบบแมงเม่า Retracement 1.0 : ระบบเทรดด้วยเงินเริ่มต้น 1 ล้านกับหุ้นในตลาดทั้งหมดตั้งแต่ 3/1/1991 – 23/3/2012 ถึงแม้ว่าผลตอบแทนของระบบอาจไม่ได้สูงในระยะยาวเมื่อเทียบกับระบบอื่นๆที่ผมเคยลงเอาไว้ อย่างไรก็ตามข้อดีของการเล่นระบบแบบ Counter Trend คือเรื่องของความสม่ำเสมอของผลตอบแทน %win และ Drawdown ที่เกิดขึ้น โดยที่มันให้ MaxDD ตลอด 21 ปีที่ผ่านมาเพียง 18% เท่านั้นและไม่มี Lossing Year เลยแม้แต่ปีเดียว

แมงเม่าคลับ.คอม หนังสือหุ้นน่าอ่าน, วิธีการเล่นหุ้น, การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค, จิตวิทยาการลงทุน และการบริหารเงินทุน Money Management

Related posts:

1. Why Trading System Work? : ทำไมคุณจึงมีกำไร?
2. The X Bagger Stocks : หุ้นหลายเด้ง!
3. Behind The Scene : Indexes Return Vs. Stocks Return

“อย่าซื้อขายหุ้นบ่อยๆ เดี๋ยวจะโดนค่าคอมกินตาย มีแต่เจ๊งกับเจ๊ง”

นี่เป็นประโยคที่ผมมักได้ยินอยู่เสมอจากหลายๆคนที่อยู่ในตลาดหุ้น น่าเสียดายที่คำพูดเหล่านี้เป็นความเข้าใจผิดไปอย่างมากเลยทีเดียว เพราะความจริงแล้วความถี่ของการซื้อขายกลับเป็นสิ่งที่มีผลดีต่อผลของการลงทุนอย่างไม่น่าเชื่อ และนี่ก็คือเหตุผลของมันครับ

สิ่งที่ทำให้คุณขาดทุนในระยะยาวไม่ใช่จำนวนความถี่ของการซื้อขายหุ้น

คนที่บอกว่ายิ่งซื้อขายบ่อยจะยิ่งเจ๊งหุ้นนั้น ไม่เข้าใจถึงความสัมพันธ์ของตัวแปรต่างๆที่มีผลต่อผลกำไรในระยะยาวจากการลงทุน พวกเขาเข้าใจผิดถึงกลไกและเงื่อนไขที่จะกำหนดถึงผลกำไรคาดหวังในระยะยาวไปอย่างสิ้นเชิง นั่นก็เพราะหากว่ากลยุทธ์การลงทุนใดๆที่จะให้กำไรเป็นบวกในระยะยาวออกมาได้นั้น มันจะต้องให้ผลกำไร-ขาดทุนสุทธิที่เป็นบวก หรือให้ค่ากำไรคาดหวังโดยเฉลี่ย (Expectancy) ที่เป็นบวกออกมาได้เสียก่อน ซึ่งตัวแปรต่างๆที่ทำให้สมการออกมาเป็นบวกเหล่านั้น ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องของความถี่ทั้งสิ้น! แต่พวกมันจะถูกกำหนดจากอัตราส่วนของความแม่นยำ Accuracy และอัตรา Pay-off ของกลยุทธ์นั้นๆ ซึ่งถ้าหากจะมีเหตุผลใดที่ทำให้กลยุทธ์บางอย่างไม่สามารถที่จะทำกำไรออกมาในระยะยาวได้แล้วล่ะก็ มันก็มักที่จะเกิดขึ้นเพราะอัตราส่วนของตัวแปรทั้งสองอย่างนี้อยู่ในระดับที่ต่ำเกินไป จนพวกมันไม่สามารถที่จะ Cover ต้นทุนหรือค่าคอมมิสชั่นในการซื้อขายหุ้นของเราได้ต่างหาก!! (คลิ้ก! เพื่ออ่านเรื่องของกำไรคาดหวัง Expectancy)

อย่างไรก็ตาม ถึงแม้ว่าค่า Expectancy จะเป็นตัวบ่งชี้ได้ว่ากลยุทธ์นั้นๆมีประสิทธิภาพ แต่มันก็ไม่ได้ช่วยให้เราคาดการณ์ถึงผลกำไรสุทธิ (Net Profit) ในระยะยาวออกมาได้เลย นั่นเพราะมันเป็นเพียงตัวแปรหนึ่งของผลกำไรสุทธิคาดหวังเท่านั้น ซึ่งสิ่งที่ยังขาดไปจากสมการของมันก็คือ “ความถี่” หรือ “จำนวน” ของการซื้อขายหุ้นนั่นเอง นอกจากนี้แล้วจำนวนของการซื้อขายในปริมาณมากก็ยังนำเราไปสู่ข้อดีประการต่างๆของมันดังนี้

Note : ค่า Expectancy ที่ได้ควรคิดรวมแบบหักลดจากค่าคอมมิสชั่นในการซื้อขายที่เกิดขึ้นเรียบร้อยแล้ว

ข้อดีประการที่ 1 : จำนวนของการซื้อขายหุ้น คือตัวเร่งกำไรของระบบการลงทุน

P/T = E

โดยที่

P = ผลกำไรสุทธิคาดหวัง

E = ผลกำไร-ขาดทุน โดยเฉลี่ยต่อครั้งจากระบบการลงทุน

T = จำนวนการเทรด

จากสมการง่ายๆนี้คุณจะเห็นได้ว่าเรานั้นสามารถที่จะหาผลกำไร-ขาดทุนโดยเฉลี่ยต่อครั้งจากการนำเอาผลกำไรสุทธิทั้งหมดหารด้วยจำนวนการซื้อ-ขายทั้งหมดออกมา ซึ่งเมื่อมองในมุมกลับโดยย้ายข้างสมการแล้วเราก็จะพบว่าผลกำไรสุทธิจากระบบนั้นก็คือผลคุณของ E และ T ดังสมการข้างล่างนี้เอง

P = T * E

ดังนั้นแล้วไม่ว่ากลยุทธ์การลงทุนใดๆจะให้ค่ากำไรคาดหวังโดยเฉลี่ยต่อครั้งที่สูงสักเท่าไหร่ มันก็ยังคงไม่เพียงพอที่จะตัดสินถึงศักย์ภาพของมันอยู่ดี เพราะ “ความถี่” หรือจำนวนการเทรดของกลยุทธ์นั้นๆ ยังคงเป็นตัวแปรที่มีผลอย่างมากกับผลกำไรสุทธิในท้ายที่สุดของมัน

จำนวนของสัญญาณการซื้อ-ขายนั้นเปรียบได้กับประตูแห่งโอกาสในการเล่นหุ้น ยิ่งระบบของคุณให้มันออกมาได้มากเท่าไหร่มันก็ยิ่งส่งผลดีมากขึ้นเท่านั้น ยกตัวอย่างเช่น ถึงแม้ว่าระบบ ก. จะมีค่า E เท่ากับ 10,000 บาท/ครั้ง ในขณะที่ระบบ ข. นั้นมีค่า E อยู่ที่ 5,000 บาท/ครั้ง มันก็อาจเร็วเกินไปที่เราจะเปรียบเทียบและตัดสินถึงศักย์ภาพของพวกมัน เนื่องจากหากว่าระบบ ก. ให้สัญญาณการซื้อขายใน 1 ปีเพียง 10 ครั้ง ในขณะที่ระบบ ข. ให้สัญญาณการซื้อขายถึง 100 ครั้ง ศักย์ภาพในการทำกำไรของระบบ ข. นั้นจะมากกว่าระบบ ก. อยู่ถึง 5 เท่าเลยทีเดียว ความถี่หรือจำนวนของสัญญาณการซื้อขายที่เกิดขึ้นจึงเป็นผลดีต่อผลการลงทุนในระยะยาวและไม่ใช่ผลเสียอย่างที่คนส่วนใหญ่มักเข้าใจกัน และนี่ก็คือตัวอย่างจากผลกระทบของจำนวนการซื้อขายที่เกิดขึ้นจากระบบเดียวกัน

ตัวอย่าง : จากภาพและตารางด้านบนคือผลการลงทุนของระบบ Turtle System 2 ซึ่งทำการทดสอบย้อนหลังแบบรวมค่าคอมมิสชั่น 0.25% ต่อครั้ง ในกลุ่ม SET50 และ SET100 ตั้งแต่วันที่ 3/1/2001-23/3/2012 ด้วยเงินทุนเริ่มต้น 1 ล้านบาท เราจะเห็นได้ว่าผลตอบแทนของพวกมันต่างกันโดยสิ้นเชิงทั้งที่อัตราส่วนของ Pay-off และ % of Winners ของมันนั้นพอๆกัน ต่างกันก็เพียงจำนวนการซื้อขายซึ่งระบบที่เล่นใน SET100 นั้นมีจำนวนการซื้อขายที่มากกว่าราวๆ 33%

ข้อดีประการที่ 2 : จำนวนสัญญาณการซื้อขายหุ้น คือตัวช่วยนำพาระบบไปสู่ค่าคาดหวังของมัน

สำหรับข้อดีประการที่สองของจำนวนการซื้อขายนั้น ก็คือการที่มันจะช่วยนำพาระบบการลงทุนของเราไปสู่เป้าหมายที่ได้คาดการณ์เอาไว้และทำให้ผลการลงทุนของเรามีความสม่ำเสมอขึ้นนั่นเอง ลองนึกถึงผลของการโยนเหรียญดูสิครับ ถึงแม้ว่าเราจะรู้ว่าความน่าจะเป็นของมันในการที่จะออกหัวหรือก้อยจะอยู่ที่ 50-50 แต่หากว่าเรามีโอกาสโยนมันเพียงแค่ 10 ครั้งผลที่เกิดขึ้นจะเป็นไปอย่างไร?

ผลที่เกิดขึ้นก็คือด้วยจำนวนของการโยนเหรียญเพียง 10 ครั้งนั้น ผลของมันจะเบี่ยงเบนไปจากความน่าจะเป็นที่เราคาดหวังเอาไว้ที่ 50% เป็นอย่างมาก ซึ่งในทางกลับกันแล้วหากเรามีโอกาสโยนเหรียญสัก 100 หรือ 1,000 ครั้ง ค่าของมันก็จะยิ่งเข้าไกล้สู่ความน่าจะเป็นที่เราคาดหวังเอาไว้เป็นอย่างมาก ซึ่งนี่ก็เป็นความจริงที่คุณสามารถจะพิสูจน์ได้ง่ายๆด้วยตัวของคุณเอง และมันก็ยังเป็นสิ่งที่เป็นจริงกับผลการลงทุนในระยะยาวเช่นเดียวกัน ยกตัวอย่างเช่น

หากว่าระบบการลงทุนของคุณให้ความถี่หรือจำนวนของการซื้อขายอยู่ที่ราวๆ 10 ครั้ง/ต่อปี มันก็คงจะไม่สมเหตุสมผลนักที่คุณจะคาดหวังว่าระบบของคุณจะสามารถทำกำไรออกมาได้ในทุกๆเดือนหรือทุกๆปี อย่างไรก็ตาม หากว่าความถี่ของสัญญาณที่เกิดขึ้นนั้นมีปริมาณมากสัก 100 หรือ 1,000 ครั้งต่อปี มันก็จะมีความเป็นไปได้ที่สูงขึ้นเป็นอย่างมากว่า ระบบของคุณจะสามารถทำกำไรได้อย่างที่คุณนั้นคาดการณ์เอาไว้ในแต่ละเดือนหรือแต่ละปีนั่นเอง

ข้อดีประการที่ 3 : จำนวนสัญญาณการซื้อขายหุ้น คือสิ่งที่ช่วยยืนยันถึงความน่าเชื่อถือของระบบการลงทุน

สำหรับข้อดีประการสุดท้ายของจำนวนการซื้อขาย ก็คือความน่าเชื่อถือที่เราจะได้รับจากผลของการทดสอบ (Back-test) ระบบการลงทุนย้อนหลังของเรานั่นเอง นั่นเพราะจำนวนของการซื้อขายที่เกิดขึ้นนั้นเปรียบได้กับ Sample-Size ของการวัดผลในทางสถิติที่เกิดขึ้น ยิ่งคุณมีมันมากเท่าไหร่ผลที่ได้ออกมานั้นก็จะมีความน่าเชื่อถือและไกล้เคียงกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นจริงๆมากขึ้นเท่านั้น นี่เป็น Effect แบบเดียวกับที่มักเกิดขึ้นจากการทำ Poll แบบสำรวจที่เราเคยเห็นกันอยู่ทั่วไป และเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมเราจำต้องการกลุ่มตัวอย่างที่ครอบคลุมในปริมาณมากนั่นเอง

ระบบการลงทุนที่ให้ Expectancy, % of Winner หรือ Pay-off ที่สูงมากๆอาจกลายเป็นสิ่งที่ไร้ราคาหากว่ามันได้มาจากผลการซื้อขายไม่กี่สิบครั้ง ในทางกลับกันแล้วระบบการลงทุนที่ให้ค่าต่างๆไม่สูงมากเท่าไหร่นักก็อาจกลายเป็นสิ่งที่น่าสนใจและเชื่อถือได้มากกว่า หากว่ามันได้มาจากการผลการซื้อขายเป็นพันๆหมื่นๆครั้ง และหากว่าเรานั้นต้องเลือกใช้ระบบการลงทุนแบบใดแบบหนึ่งจากที่ผมได้กล่าวมาแล้วล่ะก็ มันก็จะเป็นเรื่องที่ปลอดภัยกว่ามากที่คุณจะเลือกระบบการลงทุนที่ให้ผลการลงทุนธรรมดาๆแต่ได้มาจากผลของการการซื้อขายจำนวนมากอย่างแน่นอน

จำนวนความถี่ของการซื้อขายหุ้นคือสิ่งที่คุณต้องการมัน!

ท้ายที่สุดแล้วคุณควรเข้าใจว่าผลกระทบจากจำนวนความถี่ของสัญญาณการซื้อขายที่เกิดขึ้นนั้นไม่ใช่เรื่องของสไตล์การลงทุน แต่มันเป็นคณิตศาสตร์ของผลกำไรซึ่งสามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้กับวิธีการเล่นหุ้นทุกๆรูปแบบ

ยกตัวอย่างเช่น หากเราบอกว่าเราเป็นนักลงทุนระยะยาว แน่นอนว่าการจะให้มีจำนวนการเทรดเป็น 100 -1000 ครั้งคงเป็นเรื่องที่ยากมากๆ แต่เราก็สามารถที่จะเพิ่มจำนวนการลงทุนหรือ sample size ของระบบขึ้นมาได้ด้วยการลดขนาดการลงทุนในแต่ละตัวลงเพื่อกระจายความเสี่ยงไปในหุ้นหลายๆตัว นั่นจะทำให้ค่าคาดหวังจากวิธีการลงทุนของเราเข้าสู่ค่าเป้าหมายของมันได้เร็วขึ้นพร้อมกับมีผลตอบแทนที่ smooth ขึ้นในคราวเดียวกัน

หรือหากมองอีกแง่หนึ่งแล้ว ถึงแม้ว่าเราอาจจะไม่ได้ซื้อขายเยอะขนาดนั้นจริงๆ แต่ถ้าสัญญาณจากกลยุทธ์ของเรานั้นเกิดขึ้นเป็นจำนวนมากในช่วงที่เราได้ทำการทดสอบย้อนหลังไป มันก็จะยิ่งช่วยเพิ่มความมั่นใจว่ามันไม่ได้เป็นเพียงอุบัติเหตุทางสถิติเท่านั้น

ด้วยเหตุผลต่างๆเหล่านี้เองจึงทำให้จำนวนความถี่ของการซื้อขายหุ้นเป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับคุณ จำนวนการซื้อขายในปริมาณมากนั้นไม่ใช่ศัตรูที่ร้ายกาจของนักเล่นหุ้นสักเท่าไหร่นัก ในทางกลับกันแล้วพวกมันกลับจะเป็นตัวช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของผลการลงทุนในระยะยาวของพวกเราด้วยซ้ำ พวกมันคือสิ่งที่ช่วยเพิ่มพูนผลตอบแทนละลดความเสี่ยงให้กับระบบการลงทุนไปในตัว คนที่เข้าใจบทบาทของมันจะพยายามหาทางเพิ่มจำนวนของพวกมัน แทนที่จะชิงชังหรือพยายามลดจำนวนของพวกมันลงไป!

แมงเม่าคลับ.คอม หนังสือหุ้นน่าอ่าน, วิธีการเล่นหุ้น, การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค, จิตวิทยาการลงทุน และการบริหารเงินทุน Money Management

Related posts:

1. เปิดตำนาน วิธีการเล่นหุ้นแบบ “เซียนเต่า” : The Turtle Trader !! (ตอนที่ 7)
2. ว่าด้วยเรื่องของกำไรคาดหวัง Expectancy : The Holy Grail of Trading
3. เปิดตำนาน วิธีการเล่นหุ้นแบบ “เซียนเต่า” The Turtle Trader !! (ตอนที่ 6)

พอดีผมได้รับเกียรติเชิญชวนจากห้องสมุดมารวยให้ไปเปิดตัวหนังสือ ถอดรหัสเซียนหุ้น – กุญแจแห่งการเก็งกำไรของลิเวอร์มอร์ ผมเลยตัดสินใจว่าจะถือโอกาสพูดคุยเกี่ยวกับเคล็ดวิชาหุ้นของลิเวอร์มอร์สักหน่อย โดยคราวนี้มีแขกรับเชิญพิเศษมาช่วยเป็นพิธีกรให้ผมคือคุณ Hongvalue นะครับ สนุก+ได้สาระแน่ๆ

*** ใครมีคำถามฝากไว้ได้เลยนะครับ เดี๋ยวจะได้รวบรวมไปตอบในวันนั้นด้วย !! 

รายละเอียดการโทรสำรองที่นั่งกับห้องสมุดมารวย

ชื่องาน : งานเปิดตัวหนังสือถอดรหัสเซียนหุ้น – กุญแจแห่งการเก็งกำไรของลิเวอร์มอร์

วัน-เวลา : ศุกร์ที่ 16 มีนาคม 17.30 – 19.00 น.

สถานที่ : ห้องโถงนิทรรศการชั้น 1 อาคารตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย

ติดต่อสำรองที่นั่ง : SET-CALL-CENTER 0-2229-2222

e-mail : MKRC@set.or.th

เพื่อนๆพี่ๆแมงเม่าคลับอย่าลืมนะครับเมมไว้เลย ใครที่สนใจมาเจอกันได้ศุกร์นี้ที่ห้องสมุดมารวยครับ!!

แมงเม่าคลับ.คอม หนังสือหุ้นน่าอ่าน, วิธีการเล่นหุ้น, การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค, จิตวิทยาการลงทุน และการบริหารเงินทุน Money Management

Related posts:

1. แจกหนังสือถอดรหัสเซียนหุ้น!! : How to trade in stocks (ประกาศผล!)
2. จิตวิทยาการลงทุน : Trading Psychology – First Business TV (Part:1)
3. จิตวิทยาการลงทุนเล่นหุ้น : Trading Psychology – First Business TV (Part:2)

หุ้นหลายเด้ง

ความจริงแล้วเรื่องราวของกลยุทธ์การทำกำไรจากการเล่นหุ้นด้วยการถือหุ้นจนมันวิ่งขึ้นไปหลายๆเด้งนั้นเป็นเรื่องที่ถูกพูดถึงกันมานานมากแล้ว และบุคคลสำคัญที่ถือได้ว่าเป็นผู้ที่ทำให้เกิดความนิยมและการยอมรับขึ้นมาในวงกว้างก็คงจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก Peter Lynch อดีตผู้จัดการกองทุน Magellan Fund ในตำนาน โดยเขาได้เขียนแนวคิดเกี่ยวกับการเล่นหุ้นหลายเด้งในบทของการล่าหุ้น 10 เด้งไว้ในหนังสือ One Up On Wall Street ของเขานั่นเอง (ใครยังไม่เคยอ่านก็ไปหาอ่านเสียนะครับ ไม่งั้นจะเสียชาติเกิดที่เคยเล่นหุ้น ฮาา) หนังสือเล่มนี้ได้ถูกตีพิมพ์ออกมาครั้งแรกในปี ค.ศ. 1989 และในเวลาต่อมาไม่นานนัก คนทั้งโลกก็ได้กล่าวขานและพยายามที่จะเลียนแบบความสำเร็จจากการเลือกหุ้น 10 เด้งของเขากันอยู่เรื่อยมา

สำหรับในเมืองไทยนั้น กระแสหุ้น 10 เด้งค่อยๆเป็นที่รู้จักขึ้นมาตั้งแต่เมื่อวิธีการเล่นหุ้นในเชิง Value Investing ได้กลายมาเป็นกระแสหลักของคอหุ้นในบ้านเรา จนในปีหลังๆมานี้ก็ได้มีคนที่แจ้งเกิดจนโด่งดังจากการเล่นหุ้นสไตล์นี้กันอยู่หลายคนเลยทีเดียว (แต่เข้าใจว่าที่ดับไปก็มีหลายคนเหมือนกัน เนื่องจากรอเท่าไหร่มันก็เด้งลงเรื่อยๆ อิอิ)

คำถามที่ผมคิดว่าน่าสนใจก็คือ … หุ้นหลายๆเด้งแบบนี้มันเกิดขึ้นบ่อยแค่ไหนในตลาดหุ้นไทย เพราะนั่นน่าจะหมายถึงความอยู่รอดของกลยุทธ์การล่าหุ้นแบบนี้ไม่น้อยเลยทีเดียว และวันนี้ผมก็ได้ลองไขข้อสงสัยมาให้อ่านกันครับ

นิยามของหุ้นหลายเด้ง

เพื่อที่จะทำการขุดคุ้ยหาความจริงของเรื่องนี้นั้น คงจะเป็นไปไม่ได้เลยที่ผมจะไม่นิยามถึงความหมายของมันให้ชัดเจนเสียก่อน สำหรับความหมายของหุ้นหลายเด้งที่ผมจะนำมาใช้เพื่อทดสอบหาสถิติของมันออกมานั้นก็เป็นดังนี้ครับ

1. เพื่อความเที่ยงธรรมในการวัดหุ้น “X” เด้งออกมานั้น ผมได้เลือกใช้ ZigZag Indicator ที่ 25% ในการจับเอาจุดต่ำสุด-สูงสุดของหุ้นในแต่ละรอบการเคลื่อนไหวออกมา โดยผมใช้ค่าการเปลี่ยนแปลงที่ 25% ก็เพื่อที่มันจะได้กรองเอาการกระเพื่อมเล็กๆน้อยๆถึงปานกลางทิ้งไปเสีย และเหลือไว้ให้เห็นแต่จุดกลับตัวของหุ้นที่มีนัยยะสำคัญเท่านั้น

2. เพื่อให้ง่ายต่อการคำนวณ เราจะวัดการเคลื่อนไหวจากจุดต่ำสุดและสูงสุดของรอบโดยนับจากราคา “ปิด” ในวันวกกลับตัวเท่านั้น

3. ผมได้ทำการตัดหุ้น “X” เด้งที่มี Holding Period น้อยกว่า 20 วันทิ้งไปจากการเก็บสถิติเนื่องจากมันมักจะเกิดจาก 2 สาเหตุหลักๆคือ ฐานข้อมูลของผมไม่ได้ถูกปรับราคา มันจึงเกิดการกระโดดของข้อมูลโดยไม่ได้สะท้อนถึงการเปลี่ยนแปลงที่แท้จริง และอีกสาเหตุหนึ่งก็คือหุ้นถูกหยุดการซื้อขาย แล้วก็กระโดดมาเปิดอีกราคาหนึ่งหลังจากหยุดซื้อขายไปเป็นปีๆ (แต่ในโปรแกรมจะนับจากจำนวน Bar)

4. เราจะทำการนับว่าหุ้นนั้นเกิดเป็นกี่เด้งเมื่อได้เกิดการวกกลับของ ZigZag เรียบร้อยแล้วและมันจะถูกคอนเฟิรม์ด้วยการเปลี่ยนค่าของ “X Bagger” Indicator ที่ผมสร้างขึ้นมาอีกที

5. สถิที่เกิดขึ้นนี้เป็นสถิติโดยประมาณเท่านั้น อาจคลาดเคลื่อนไปบ้างเล็กน้อยจากความไม่สมบูรณ์บางส่วนที่ผมมีอยู่

ภาพนี้จะแสดงให้เห็นตัวอย่างของหุ้นที่ให้ผลตอบแทน 10 เด้งนับจากจุดต่ำสุดถึงจุดสูงสุดด้วยราคาปิด

คำอธิบาย : เส้นสีม่วงคือ ZigZag 25%, เส้นเขียว – แดงคือช่วง Holding Period, Indicator X Bagger ด้านล่างคือจำนวนเด้งจากจุดต่ำสุดวัดจากราคาปิด (ในตัวอย่างคือค่า 25.63 เด้ง ณ วันที่เกิดสัญญาณวกกลับ)

ถอดรหัสหุ้นหลายเด้ง

ในบทความนี้ผมจะค่อยๆไล่เรียงสถิติการเกิดขึ้นของหุ้น 2, 5 และ 10 เด้งขึ้นไปในตลาดหุ้นไทยตลอดช่วงเวลา 21 ปีที่ผ่านมาตั้งแต่ 1/1/1991 – 30/1/2011 ไปเรื่อยๆนะครับ และต่อไปนี้ก็คือสถิติที่น่าสนใจ

การกระจายตัวของหุ้นหลายเด้งในแต่ละปี

สำหรับในภาพแรกนี้นั้น มันได้แสดงให้เห็นถึงการเกิดขึ้นของหุ้นที่มีระยะการเคลื่อนไหวมากกว่า 2 เท่าขึ้นไปในแต่ละปี โดยสีน้ำเงินคำจำนวนของหุ้น 2 เด้งขึ้นไป, สีแดง 5 เด้งขึ้นไป และสีเขียว 10 เด้งขึ้นไปตามลำดับ (open in new tab ดูจะได้ภาพที่ใหญ่กว่าครับ)

สิ่งที่แรกที่เราจะเห็นกันอย่างชัดเจนเลยก็คือ ปริมาณของการเกิดหุ้น 10 และ 5 เด้งนั้นมีจำนวนน้อยกว่าหุ้น 2 เด้งเป็นอย่างมากในแต่ละปี ซึ่งก็ไม่น่าแปลกใจสักเท่าไหร่นักเนื่องจากจำนวน Super Stocks นั้นย่อมจะน้อยกว่า Good Stocks อยู่แล้ว แต่สิ่งที่น่าสนใจจากตารางนี้ก็คือ หากคุณสังเกตดีๆคุณจะเห็นว่าจำนวนการเกิดขึ้นหลายเด้งนั้นจะมีความสอดคล้องกับสภาพตลาดอยู่พอสมควร โดยคุณจะเห็นได้อย่างชัดเจนว่าในปีที่ SET Index ให้ผลตอบแทนที่ดีนั้น (เช่น 1999, 2003 และ 2010) จำนวนหุ้นหลายเด้งจะเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด อย่างไรก็ตาม การเกิดหุ้น 5 เด้งขึ้นไปก็ยังถือว่าค่อนข้างน้อยอยู่ดีเมื่อเทียบกับปริมาณของหุ้นทั้งตลาด

ความสัมพันธ์ระหว่างระยะเวลาและจำนวนเด้ง

ตาราง Scatter Chart ด้านบนนี้ ข้อมูลในแต่ละจุดแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างระยะเวลาในการเกิดหุ้นเด้งและจำนวนเด้งของหุ้น สิ่งที่น่าสนใจสำหรับสถิติตรงนี้ก็คือ มันอาจค่อนข้างขัดกับความเชื่อของคนส่วนใหญ่ที่ว่าเราต้องถือหุ้นนานหลายปีเพื่อได้กำไรหลายเด้งจากหุ้น!

คุณจะเห็นได้ด้วยสายตาเลยว่าความจริงแล้วปริมาณของการเกิดหุ้นเด้งส่วนใหญ่นั้นจะอยู่ในกรอบด้านซ้ายล่างของตาราง นั่นหมายความว่าหุ้นหลายเด้งที่เกิดขึ้นในตลาดนั้นมักใช้เวลาน้อยกว่าที่เราคิด เนื่องจากช่วงเวลา 1 ปีนั้นจะกินระยะประมาณ 260 bars เท่านั้น มันจึงแสดงให้เห็นว่าหุ้นหลายเด้งส่วนใหญ่ใช้เวลาเดินทางตั้งแต่จุดต่ำสุดไปถึงจุดสูงสุดไม่เกินราวๆ 2 ปีเท่านั้น ซึ่งมันก็จะโยงไปเกี่ยวเนี่ยงกับค่าความแข็งแกร่งสัมพันธ์ (Relative Strength) ของหุ้นนำตลาดที่ผมเคยพูดถึงไปแล้วในบทความเก่าๆด้วยเช่นกัน เนื่องจากหากเราลองนึกดูดีๆแล้วอย่างน้อยที่สุดนั้น การที่หุ้นโต 2 เด้งภายใน 2 ปีจะเทียบเท่ากับอัตราการเคลื่อนไหวปีละราวๆ 41% และนั่นย่อมหมายถึงว่าพวกมันจะไม่ใช่หุ้นประเภทที่คุณจะต่อรองราคากับมันได้เลย นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าเหตุใดคนส่วนใหญ่จึงได้แต่ชะเง้อมองหุ้นเหล่านี้

ช่วงราคาในการเริ่มต้นของการเคลื่อนไหวสำหรับหุ้นหลายเด้ง

ตารางชาร์ทด้านบนแสดงให้เห็นถึงปริมาณของหุ้นที่เกิดการเคลื่อนไหวมากกว่า 2 เท่าในแต่ละช่วงราคา (นับแบบต่ำ X เช่นต่ำกว่า 1 บาท = 492 ตัว) โดนมีสัดส่วนร้อยละไล่เรียงจากราคาน้อยไปมากคือ 27%, 38%, 14%, 10%, 8%, 2% และ 1%

จากตารางช่วงระยะราคาด้านบนนี้ มันแสดงให้เห็นถึงข้อเท็จจริงที่แตกต่างจากความเชื่อของเราไปเล็กน้อย นั่นก็คือเรามักที่จะเชื่อกันว่าช่วงระยะราคาที่หุ้นมีการเคลื่อนไหวที่ให้ระยะทางมากที่สุดน่าจะเป็นราคาต่ำ 1 บาท แต่สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือหุ้นที่มีราคาอยู่ระหว่าง 1 – 5 บาท นั้นกลับมีการเคลื่อนไหวที่มากกว่า 2 เท่ามากที่สุด และมากกว่าหุ้นต่ำบาทอยู่ถึงราว 11% เลยทีเดียว นอกจากนั้นแล้วปริมาณหุ้น 2 เด้งก็จะค่อยๆลดหลั่นลงไปตามระดับของช่วงราคาอย่างที่เรามักเข้าใจกัน

สถิติเหล่านี้กำลังบอกอะไรกับเรา?

ถึงแม้ว่าสถิติเหล่านี้เป็นจะเป็นเพียงแง่มุมหนึ่งที่ผมได้เก็บมาฝากไว้ในบทความนี้ และแต่มันก็สามารถที่จะสะท้อนให้เราเห็นถึงอะไรหลายๆอย่างอยู่พอสมควร ยกตัวอย่างเช่น

1. ถึงแม้ว่าหุ้น 5 และ 10 เด้งขึ้นไปนั้นมักเกิดขึ้นไม่บ่อยครั้งนักซ้ำยังมักเกิดขึ้นในตลาดที่เป็นกระทิงดุจัดๆ แต่หุ้นที่ให้ระยะการเคลื่อนไหวในกรอบ 2 – 5 เด้งนั้นกลับที่จะเกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลาทุกๆปี นั่นแปลว่าความจริงแล้วถึงแม้ว่าตลาดจะโหดร้ายอย่างไรมันก็ยังคงเปิดโอกาสให้คุณอยู่เสมอ ขึ้นอยู่กับว่าคุณจะบริหารโอกาสและความเสี่ยงเหล่านั้นได้อย่างเหมาะสมเท่าไหร่

2. ความเร็วในการเคลื่อนไหวของหุ้นตั้งแต่ 2 เด้งขึ้นไปนั้นมากกว่าที่เราคิด และหุ้นที่รวดเร็วเหล่านี้ก็คือหุ้นที่แข็งแกร่งกว่าตลาด หรือที่เราเรียกว่าหุ้นนำตลาด (Leading Stock) นั่นเอง ความพยายามที่จะเล่นหุ้นตามตลาด (Laggard Stock) อาจทำให้เราไม่สามารถที่จะเข้าไปมีส่วนร่วมกับโอกาสเหล่านี้ได้เลยโดยเฉพาะเมื่อมันได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว ทั้งที่มันอาจเริ่มต้นการเคลื่อนไหวอยู่ในระยะแรกๆของพวกมันด้วยซ้ำ ดังนั้นจงอย่ากลัวที่จะซื้อหุ้นที่แข็งแกร่งเหล่านี้ และอย่าได้รีบทำกำไรจนเกินไปเมื่อคุณต้องการกินคำใหญ่ เพราะบางทีหุ้นที่คุณรีบขายออกไปเพราะกลัวจะไม่ได้กำไรเหล่านั้นอาจเป็นหนึ่งในบรรดาหุ้นหลายเด้งเหล่านี้ก็เป็นได้ และนั่นหมายถึงความเสียหายที่คิดเป็นปริมาณมากกว่าการตัดขาดทุนเป็นสิบๆครั้งเลยทีเดียว

3. กว่า 80% ของหุ้นหลายๆเด้งมักเริ่มต้นการเคลื่อนไหวของมันในช่วงราคาต่ำกว่า 10 บาท คุณจะมีโอกาสเหลืออีกเพียงราวๆ 20%  เท่านั้นหากคุณเล่นหุ้นที่มีราคาสูงกว่านี้ นั่นแปลว่าหากคุณมัวแต่เล่นหุ้น Blueship หรือหุ้นในกลุ่ม index ตัวใหญ่ๆเช่น SET50 หรือ SET100 นั้น โอกาสที่คุณจะสามารถจับหุ้นหลายเด้งจะลดน้อยลงไปอย่างมากในทันที นั่นจึงอาจเป็นที่มาของกลยุทธ์การเล่นหุ้นที่ถูกลืม (Neglected Stock) ก็เป็นได้ เนื่องจากหุ้นเหล่านี้มักเป็นหุ้นที่คนส่วนใหญ่ไม่รู้จักและไม่มีมูลเชิงลึกเกี่ยวกับมันสักเท่าไหร่นัก ซึ่งเมื่อเวลาของมันมาถึง ราคาของหุ้นจึงได้สะท้อนถึงคุณค่าของมันออกมาอย่างรวดเร็วนั่นเอง

มุมมองของผมกับการทำกำไรจากหุ้นหลายเด้ง

ถึงแม้ว่าเราจะเห็นกันไปแล้วว่าหุ้นที่เคลื่อนไหวมากกว่า 2 เท่าขึ้นไปนั้นมักจะเกิดขึ้นในทุกๆปี แต่สิ่งที่ผมอยากจะทิ้งท้ายเอาไว้ก็คือ แม้ว่าพวกมันจะเกิดขึ้นทุกๆปีก็จริง แต่มันก็ยังเกิดขึ้นในสัดส่วนที่เป็นปริมาณน้อยมากๆเมื่อเทียบกับหุ้นทั้งตลาด แน่นอนว่าอาจมีใครบางคนที่โชคดีแจ็คพอทแตกกับมันในบางครั้ง แต่ผมเชื่อว่าคนที่จะได้รับผลตอบแทนที่ดีจากหุ้นเหล่านี้นั้นอย่างสม่ำเสมอ หนีไม่พ้นที่พวกเขาจะต้องทำการฝึกฝน, ศึกษา และค้นคว้าเกี่ยวกับตลาดหุ้นอย่างหนัก เพราะมันไม่ใช่ผลกำไรที่จะได้มาจากคำแนะนำหรือข่าวลือที่คุณได้ยินได้ฟังมาเพียงเท่านั้น ผมเชื่อว่าไม่มีใครที่จะมีความหนักแน่นเพียงพอที่จะถือหุ้นเหล่านี้ไปจนถึงจุดจบของมันได้โดยการรับฟังความเห็นจากบุคคลอื่น หรือศึกษาค้นคว้าวิธีการทำกำไรจากพวกมันมาอย่างผิวเผิน ตรงกันข้ามแล้ว มันกลับต้องใช้แรงกายและแรงใจอย่างมากที่จะอยู่กับหุ้นที่ร้อนแรงและยั่วกิเลศที่จะรีบขายทำกำไรเหล่านี้ ซึ่งนี่ก็น่าจะเป็นเหตุผลที่เพียงพอว่าเหตุใดถึงแม้หุ้นเหล่านี้จะเกิดขึ้นอยู่เสมอในตลาด แต่จึงกลับมีคนเพียงน้อยนิดที่ได้รับประโยชน์จากมัน

โอกาสในตลาดยังคงเกิดขึ้นอยู่เสมอ … แต่มันก็ย่อมเลือกผู้ที่จะครอบครองมันเอาไว้เช่นเดียวกันครับ

แมงเม่าคลับ.คอม หนังสือหุ้นน่าอ่าน, วิธีการเล่นหุ้น, การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค, จิตวิทยาการลงทุน และการบริหารเงินทุน Money Management

Related posts:

1. แนะนำหนังสือหุ้น : How To Make Money In The Stocks
2. Behind The Scene : Indexes Return Vs. Stocks Return
3. แจกหนังสือถอดรหัสเซียนหุ้น!! : How to trade in stocks (ประกาศผล!)

Click here to view the embedded video.

ปล. ต้องขอบคุณทางทีมงานโฉลก รวมไปถึงคุณอรรถสิทธิ์สำหรับไฟล์เสียงที่บันทึกเอาไว้ด้วยครับ

Related posts:

1. จิตวิทยาการลงทุนต่อกำไรขาดทุนที่เกิดขึ้น (Video Clip) : How to Do When You Have a Profits
2. (Video Clip)พฤติกรรมที่แย่ๆไม่ควรเกิดขึ้นในการเล่นหุ้น : Self-Sabotage behaviors you should avoid!
3. The Fallacy of too many indicators! : ความหลงผิดในการวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค

เรามักที่จะเชื่อกันลึกๆว่ายิ่งเราพยายามที่จะเล่นแร่แปรธาตุกับตลาดหุ้นมากเท่าไหร่ เราก็ยิ่งที่จะมีโอกาศทำกำไรได้อย่างสมบูรณ์แบบมากเท่านั้น นี่เป็นความเชื่อผิดๆที่ทำให้ใครหลายต่อหลายคนที่ใช้เครื่องมือทางเทคนิค (ซึ่งโดยส่วนใหญ่ก็มีหลักคิดของ Trend Following เป็นพื้นฐาน) พยายามกระโดดไปมาอยู่ในตลาดหุ้นอยู่เสมอ และบ่อยครั้งมันก็มักที่จะทำให้เราต้องสูญเสียมากกว่าที่คิด ซึ่งนั่นก็เพียงเพราะเราเชื่อว่าความพยายามของเราจะแปรเปลี่ยนกลายเป็นผลกำไรออกมา

ยิ่งเหนื่อยยิ่งกำไร?

ถึงแม้ว่าความสำเร็จหลายอย่างในชีวิตของคนเรานั้นมักที่จะเกิดขึ้นได้จากหยาดเหงื่อและความพยายาม แต่ตลาดหุ้นก็อาจเป็นสถานที่เพียงไม่กี่แห่งที่ความพยายามของคนส่วนใหญ่ก็มักจะต้องกลายเป็นสิ่งที่ไร้ค่าโดยเฉพาะเมื่อเราพยายามที่จะทำกำไรในขณะที่ตลาดไม่เอื้ออำนวย เหตุผลก็เนื่องจากตัวแปรหลักของผลกำไรที่เกิดขึ้นส่วนใหญ่ของผู้ที่ใช้กลยุทธ์ Trend Following หรือกลยุทธ์อีกหลายรูปแบบที่กินกำไรจากการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่ๆของนั้น … แทบไม่ได้เกิดมาจากความพยายามของเราเลยสักนิดเดียว

ความจริงที่เจ็บปวดที่สุดอย่างหนึ่งในตลาดหุ้นที่คุณควรจะต้องจำเอาไว้ให้ดีก็คือ “ตลาดคือผู้ที่ตัดสินใจที่จะจ่ายกำไรให้คุณ” นั่นก็เพราะเมื่อตลาดย่ำแย่ หุ้นโดยส่วนใหญ่ก็มักที่จะย่ำแย่ตามไปด้วย และเมื่อตลาดดีมันก็มักจะพากันสดใสไปเกือบเสียทั้งหมด ผลก็คือไม่ว่าคุณจะซื้อหุ้นตัวไหนหรือคิดว่าหุ้นตัวนั้นๆดีสักเท่าไหร่ในตลาดขาลง มันก็มักจะไม่เกิดปาฏิหารย์ขึ้นมาสักเท่าไหร่นัก ในทางกลับกันไม่ว่าคุณจะซื้อหุ้นตัวไหนในตลาดขาขึ้นมันก็มักที่จะให้กำไรกับเราคืนมา นั่นจึงทำให้เราไม่อาจปฏิเสธได้เลยว่ากำไรของคุณนั้นมีส่วนเกี่ยวข้องกับมุมมองที่คนส่วนใหญ่มีต่อตลาด

ผลกำไรและสภาพตลาด

ตารางด้านบนคือสิ่งที่สะท้อนให้เห็นถึงความจริงที่ว่าตลาดคือผู้จ่ายผลกำไรให้คุณอย่างชัดเจน ผมได้นำเอาลักษณะของผลตอบแทนของ SET index (แท่งสีฟ้า) และผลตอบแทนจากระบบ Turtle System 2 (แท่งสีแดง) ซึ่งถือเป็นตัวแทนของระบบ Trend Following ในตลาดเนื่องจากความเป็นสากลของมัน โดยถึงแม้ว่าระบบ Turtle2 นี้จะสามารถทำกำไรทบต้นหรือ CAGR ตลอด 21 ปีที่ผ่านมาได้ถึงราวๆ 26% ต่อปี แต่คุณนั้นจะเห็นได้ว่าภายใน 21 ปีที่ผ่านมานั้น มีเพียง 4 ปีหรือคิดเป็นโอกาศราวๆ 1 ใน 5 เท่านั้นที่ผลกำไรของพวกมันวิ่งไปคนละทางกัน (ตลาดวิ่งลงระบบวิ่งขึ้น) นั่นแปลว่าไม่ว่าระบบส่วนใหญ่จะดีสักเท่าไหร่แต่ผลกำไรของมันก็ยังจะอิงอยู่กับสภาพตลาดในขณะนั้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เลย

ถ้าเช่นนั้นจะใช้หลักการลงทุนแบบ Trend Follwing ไปเพื่ออะไร?

คำตอบที่เห็นได้อย่างชัดเจนก็คือ Magnitude หรือขนาดของผลกำไรขาดทุนที่เกิดขึ้นนั่นเอง โดยเราจะสังเกตุได้ว่าในปีที่ขาดทุนนั้นระบบจะให้ผลการขาดทุนหรือ Drawdown ที่น้อยกว่าตลาด แต่ในขณะเดียวกันสำหรับปีที่ดัชนีตลาดมีผลตอบแทนเป็นบวกนั้นระบบก็จะให้ผลกำไรที่มากกว่าเช่นเดียวกัน นี่จึงทำให้ผลกำไรในระยะยาวของมันดีกว่าผลตอบแทนของตลาดนั่นเอง

ไม่มีจอกศักดิ์สิทธิ์ในตลาดหุ้น ยกเว้นก็แต่นิยายปรัมปรา (No Holy Grail But A Fairy Tale!)

สิ่งหนึ่งที่ผมอยากจะฝากไว้ก็คือตลาดหุ้นนั้นมักจะมีเรื่องเล่าอยู่มากมาย และส่วนใหญ่ก็มักจะเป็นคำกล่าวที่เกินจริง โดยถึงแม้ว่าผมมักจะเป็นคนที่สนับสนุนการเล่นหุ้นอย่างเป็นระบบ (โดยเฉพาะในรูปแบบของ Trend Following) แต่ผมก็ไม่อยากที่จะให้หลายๆคนนั้นคาดหวังถึงลักษณะของผลตอบแทนที่เกินกว่าความเป็นจริงไปสักเท่าไหร่นัก ซึ่งแน่นอนว่าผลตอบแทนขั้นเทพเหล่านั้นมันก็อาจเกิดขึ้นได้ แต่นั่นก็เป็นความน่าจะเป็นเพียงส่วนน้อยและเกิดขึ้นไม่บ่อยสักเท่าไหร่นัก และผมก็เชื่อว่าหน้าที่ของนักเล่นหุ้นอย่างหนึ่งก็คือการคาดหวังในสิ่งที่เลวร้ายเอาไว้อยู่เสมอ อย่างไรก็ตาม ข่าวดีอย่างหนึ่งก็คือถึงแม้ว่าเราอาจไม่สามารถที่จะใช้ความพยายามของเราเพื่อบังคับให้ตลาดคายผลกำไรที่มหาศาลในทุกๆปีตามที่เราต้องการออกมาได้สักเท่าไหร่ แต่อย่างน้อยเราก็สามารถที่จะปรับตัวให้สอดคล้องไปกับมันได้อยู่เช่นกัน และนั่นก็คือเหตุผลที่หลักการของ Trend Following ยังสามารถยืนหยัดอยู่มาได้จนถึงปัจจุบันนั่นเอง

จำไว้ว่าการทำกำไรเป็น 100% ทุกๆปีอาจไม่ใช่สิ่งที่เป็นไปไม่ได้ แต่คุณก็ควรต้องอยู่กับความเป็นจริงด้วยเช่นกัน นั่นก็คือการยอมรับต่อผลกำไรที่เกิดขึ้นตามจังหวะที่มันเป็นไปและอยู่รอดให้ได้ในช่วงที่ตลาดไม่เอื้ออำนวยนั่นเอง ขอให้โชคดีและคาดหวังในสิ่งที่เป็นจริงของตลาดหุ้นครับ

แมงเม่าคลับ.คอม หนังสือหุ้นน่าอ่าน, วิธีการเล่นหุ้น, การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค, จิตวิทยาการลงทุน และการบริหารเงินทุน Money Management

Related posts:

1. โลกในมุมมองของนักเล่นหุ้นตามแนวโนวโน้ม : Inside the Counterintuitive World of Trend Follower by Charles Faulkner (Part 3)
2. วิธีการเล่นหุ้นแบบ Richard Donchian บรรพบุรุษของเหล่า Trend follower (ตอนที่ 1)
3. โลกในมุมมองของนักเล่นหุ้นตามแนวโนวโน้ม : Inside the Counterintuitive World of Trend Follower by Charles Faulkner (Part 2)

ภายหลังจากที่ได้พูดถึง ความแม่นยำของกราฟแท่งเทียน ในบทความก่อนๆ อดไม่ได้จริงๆที่ผมจะต้องขอพูดถึงปริศนาธรรมลิงสามตัวของนิกายเซนขึ้นมาเสียหน่อย ปิด – ปิด – ปิด สำคัญอย่างไรสำหรับนักเล่นหุ้น? เดี๋ยวจะเล่าให้ฟังครับ

ผมขอเริ่มต้นด้วยการอ้างอิงบางส่วนจาก Wikipedia ก่อนเลยนะครับ

ลิงสามตัว (ญี่ปุ่น: 三猿 san’en ซันเอ็ง หรือ sansaru ซันซะรุ; 三匹の猿 sanbiki no saru ซันบิกิโนะซะรุ) คือภาพปริศนาธรรมที่มีใจความสำคัญหลักว่าด้วย "การไม่รับรู้โดยการมองในสิ่งที่ไม่ดี การไม่ฟังในสิ่งที่ไม่ดี และการไม่กล่าววาจาในสิ่งที่ไม่ดี" ในบรรดาลิงสามตัว ตัวที่หนึ่งเรียกว่า มิซะรุ (見猿 / 見ざる) มีลักษณะใช้มือปิดตา หมายถึงการไม่รับรู้โดยการมองในสิ่งไม่ดี ตัวที่สอง คิกะซะรุ (聞か猿 / 聞かざる) ใช้มือปิดหู หมายถึงการไม่ฟังในสิ่งที่ไม่ดี ตัวสุดท้าย อิวะซะรุ (言わ猿 / 言わざる) ใช้มือปิดปาก บ่งบอกถึงการไม่กล่าววาจาในสิ่งที่ไม่ดี …

ต้นกำเนิดของภาพปริศนาธรรมอันโด่งดังนี้มีที่เริ่มมาจากลักษณะภาพแกะสลักบนประตูของศาลเจ้านิกโกโทโช จังหวัดนิกโก ประเทศญี่ปุ่น ย้อนหลังไปถึงศตวรรษที่ 17 อย่างไรก็แล้วแต่ตัวปรัชญาของปริศนาธรรมนั้นน่าจะมาพร้อมกับตำนานของ Tendai Buddhist ซึ่งเชื่อกันว่ามาจากประเทศจีนในศตวรรษที่ 8 (ยุคนะระ) ในภาษาจีนนั้น ประโยคคล้ายกับเรื่องลิงสามตัวนี้สามารถอ่านเจอในคัมภีร์ของหลักขงจื๊อ ถอดความได้ว่า "ไม่มองในสิ่งที่ค้านกับความเหมาะสม ไม่ฟังในสิ่งที่ค้านกับความเหมาะสม และไม่กระทำ (เคลื่อนไหว) ในสิ่งที่ไม่เหมาะสม" จากที่กล่าวมาในประโยคข้างต้นนั้นสามารถกล่าวได้ว่าเมื่อปรัชญานี้มาถึงญี่ปุ่น ตัวปรัชญาเองนั้นถูกทำให้กระชับและได้ใจความขึ้น

ลิงสามตัวเกี่ยวอะไรกับการเล่นหุ้น?

ถึงแม้ว่าเรื่องของลิงสามตัวนี้อาจดูไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับการเล่นหุ้นอยู่สักเท่าไหร่นัก (เพราะเป็นถึงหลักแห่งสูญญตาธรรม) แต่ความจริงเรื่องนี้มีความเกี่ยวข้องกับการเก็งกำไรอย่างที่คุณอาจนึกไม่ถึง นั่นก็เพราะหากคุณเคยได้อ่านประวัติต้นกำเนิดของกราฟแท่งเทียนแล้ว คุณจะพบว่าผู้ที่เป็นคนริเริ่มแนวคิดการใช้กราฟแท่งเทียนในทุกๆวันนี้ก็คือ Honma Munehisa (Sokyu Homma) โคตรเซียนนักเก็งกำไรในตลาดข้าวชาวญี่ปุ่น ซึ่งมีชื่อเสียงโด่งดังมากๆจากความเก่งกาจและร่ำรวยของเขาในช่วงศตวรรษที่ 17 โดยว่ากันว่าหากนำทรัพย์สมบัติที่ได้จากการเก็งกำไรของเขามาตีค่าออกเป็นมูลค่าของเงินในปัจจุบันแล้ว เขาจะมีทรัพย์สินอยู่ราวหนึ่่งแสนล้านดอลลาร์ (100 Billion) เลยทีเดียว

ว่ากันว่า Homma ได้เขียนหนังสือเกี่ยวกับการเก็งกำไรเอาไว้อยู่สามเล่ม ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือหนังสือเกี่ยวกับจิตวิทยาของตลาดที่ชื่อว่า The fountain of Gold – The Three Monkey Record of Money (น้ำพุแห่งความมั่งคั่ง – ลิงสามตัวแห่งโลกเงินตรา) โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับจิตวิทยาตลาดและปรัชญาในการเก็งกำไรของเขาเอาไว้

หลังจากอ่านมาถึงตรงนี้แล้วผมก็เชื่อว่าน่าจะมีหลายๆคนเริ่มที่จะสงสัยหรือสังเกตได้ว่า …

แล้วเหตุใดเขาจึงได้ให้ความสำคัญกับเรื่องของ “ลิงสามตัว” จนนำมาเขียนเอาไว้เป็นชื่อหนังสือด้วยล่ะ?

เหตุผลก็เพราะ Homma ต้องการที่จะเปรียบเปรยถึงลักษณะสามประการที่คุณควรจะมีหากคุณต้องการที่จะเป็นนักเก็งกำไรที่ประสบความสำเร็จนั่นเอง และนี่ก็คือประเด็นสำคัญของหนังสือเล่มนี้ โดยเขาได้กล่าวเอาไว้ในทำนองที่ว่า หากคุณต้องการที่จะครอบครองน้ำพุแห่งความมั่งคั่งแล้วล่ะก็ คุณก็ควรที่จะมีบุคลิกของลิงทั้งสามตัวเหล่านี้อยู่ในตัวของคุณ ซึ่งก็คือการปิดหู, ปิดตา และปิดปากเอาไว้

ปิด – ปิด – ปิด

ในมุมมองของผมแล้วสิ่งที่ Homma ต้องการที่จะสื่อออกมานั้นมีความหมายที่ลึกซึ้งกับหลักของการลงทุน-เก็งกำไรเป็นอย่างมาก เพราะเมื่อวิเคราะห์ให้ลึกลงไปแล้ว Homma กำลังบอกให้เรารู้ว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดในการลงทุน-เก็งกำไรนั้นหาใช่เทคนิคหรือวิธีการต่างๆแม้แต่น้อย แต่แท้ที่จริงแล้วมันคือการควบคุมจิตใจของเราให้ “ว่าง” และ “สงบ” เอาไว้ต่างหาก และหากคุณจะลองนึกให้ดีแล้ว สิ่งที่ลิงทั้งสามตัวทำนั้นล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งสำคัญ และถือเป็นแนวทางปฏิบัติที่จะทำให้เรา “เลิกบ้า” กับสิ่งรบกวนที่ไม่มีสาระสำคัญของตลาดหุ้นทั้งสิ้น!

ปิดตา : เลิกสอดส่ายสายตาไปกับเรื่องไร้สาระในตลาด ไม่ว่าจะเป็นการเคลื่อนไหวเล็กๆน้อยๆ (Noise) ที่ไม่เกี่ยวข้องกับระบบการลงทุนของคุณเลย, บทวิเคราะห์ต่างๆที่คุณเองก็ไม่รู้ว่าจริงๆแล้วมันถูกปล่อยออกมาเพื่อเหตุผลเบื้องหลังประการใด หรือแม้กระทั่งข้อมูลข่าวสารต่างๆในเว็บบอร์ดที่บางทีแล้วมันอาจมากมายเกินความจำเป็นของเราก็เป็นได้

ปิดหู : ไม่ได้แปลว่าให้เราปิดกั้นไม่รับฟังสิ่งใดๆทั้งสิ้น แต่มันคือตัวแทนของการรู้จักฟังรู้จักแยกแยะในสิ่งที่คุณจะได้ยินจากตลาด เพราะข้อมูลบางอย่างก็เป็นสิ่งที่คุณไม่ควรจะเอามาใส่ใจหรือนำมาเป็นแผนการเล่นหุ้นของคุณเลย ยกตัวอย่างเช่น ข่าวลือต่างๆ, ความเห็นของบรรดากูรูทั้งหลาย หรือแม้กระทั่งความเห็นของคนใกล้ตัวของคุณเอง

ปิดปาก : แม้ว่าความหมายเดิมของมันคือการรู้จักที่จะหยุดพูดในสิ่งที่ไม่ควรพูดไว้ แต่หากอ้างอิงจากคำกล่าวเดิมของขงจืีอที่ว่า "ไม่มองในสิ่งที่ค้านกับความเหมาะสม ไม่ฟังในสิ่งที่ค้านกับความเหมาะสม และไม่กระทำ (เคลื่อนไหว) ในสิ่งที่ไม่เหมาะสม" แล้วล่ะก็ เราจะเห็นได้ว่ามันก็คือการที่เราไม่ควรจะ “แสดงออก” (Expression) ถึงพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมในการเล่นหุ้นออกมานั่นเอง เพราะมันมีแต่จะสร้างปัญหาในการลงทุนและเป็นบ่วงพันธนาการตัวเราหรือจิตใจของเราเอาไว้ โดยที่พฤติกรรมเหล่านี้ก็เช่น โอ้อวดถึงผลกำไรต่างๆของเรา, นั่งพรรณณาถึงความเห็นต่างๆที่เรามีกับหุ้นที่เราถืออยุ่ (เพราะหากคุณพูดมากไป มีโอกาสอย่างมากที่ Ego ของคุณจะรับไม่ได้เมื่อมันไม่เป็นเช่นนั้น) หรือแม้กระทั่งการแหกระบบของคุณเองเพียงเพราะความโลภหรือความกลัวมันบังตา

จะเห็นได้ว่าแท้ที่จริงแล้วความหมายของลิงสามตัวที่ Homma ได้เขียนเป็นชื่อหนังสือเอาไว้นั้น ก็คือกุศโลบายในการที่จะพาเราไปสู่สภาวะที่ว่างจากความเป็นตัวตนหรืออัตตา และไม่ปล่อยให้สิ่งต่างๆรอบตัวมากระทบจนกลายเป็นอารมณ์ซึ่งนำพาไปสู่ความหายนะในการลงทุน-เก็งกำไรในตลาด ซึ่งเมื่อเราทำมันได้แล้วการลงทุนหรือการเก็งกำไรของเราก็จะมีเหตุมีผลขึ้น และนี่ก็คือเหตุผลว่าทำไมคุณจึงควรนึกถึงลิงสามตัวนี้เอาไว้นั่นเอง

สุดท้ายนี้ก่อนจะจบบทความ ผมก็ขอฝากคำสอนของท่านพุทธทาสที่ได้เขียนกลอน “ปิด – ปิด – ปิด” ซึ่งเกี่ยวข้องกับปริศนาธรรมลิงสามตัวเอาไว้ให้ทุกคนได้อ่านกัน ผมเองเห็นว่าสามารถนำมาปรับใช้ในตลาดหุ้นได้ดีมากๆเลยทีเดียว เชื่อว่าจะมีประโยชน์กับทุกๆคนครับ

แมงเม่าคลับ.คอม หนังสือหุ้นน่าอ่าน, วิธีการเล่นหุ้น, การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค, จิตวิทยาการลงทุน และการบริหารเงินทุน Money Management

Related posts:

1. Don’t Watch the market too closely! : คุณกำลังจ้องมองตลาดหุ้นจนมากเกินไปหรือปล่าว
2. What Are Your Trading Beliefs? : เรื่องของความเชื่อกับการลงทุน!
3. Video Clip : กลไกทางจิตวิทยากับการเล่นหุ้น

หลักการของ Trend Following และระบบการลงทุนของกองทุน MCM

หลังจากมีเรียกร้องถึงบทสัมภาษณ์เซียนหุ้นที่ไม่ได้อัพเดทมานาน วันนี้ผมเลยตัดเอาส่วนหนึ่งจากบทสัมภาษณ์ของ Paul Mulvaney ผู้ก่อต้องกองทุน Mulvaney Capital Management (MCM) มาให้อ่านกัน สำหรับรายละเอียดนั้นมือใหม่อาจจะงงๆหรือต้องไปไล่อ่านบทความเก่าๆดูบ้าง แต่เชื่อว่าจะมีประโยชน์กับทุกๆคนครับ

แนวคิดเกี่ยวกับระบบการลงทุนของ MCM เป็นอย่างไรครับ?

ระบบการลงทุนของเรานั้นนั้นได้รับอิทธิพลจากประสบการณ์ที่เราได้เรียนรู้จากสิ่งต่างๆที่เคยเกิดขึ้นบนโลกใบนี้ ความเชื่อพื้นฐานของเราก็คือระบบเศรษฐกิจของโลกนั้นจะค่อยๆปรับตัวไปตามสภาวะพื้นฐานของมันทีละน้อยเมื่อเวลาผ่านไป และการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นนั้นก็มีหลักฐานปรากฏชัดเจนอยู่ทั่วทุกหนแห่ง ไม่ว่าจะเป็นในประวัติศาสตร์หรือการทำมาค้าขายของมนุษย์ นอกจากนี้แล้วการเปลี่ยนแปลงทางการเมือง, เศรษฐกิจหรือสังคม ก็คือสิ่งที่จะเป็นตัวจุดชนวนให้ราคาของตลาดค่อยๆปรับตัวไปตามกาลเวลา ยกตัวอย่างเช่น การเติบโตและล่มสลายของอนาจักรโรมันนั้นไม่ได้เกิดขึ้นภายในเวลาแค่วันเดียว แต่มันเกิดขึ้นผ่านกาลเวลาเป็นร้อยๆปีๆ

อย่างไรก็ตาม ปัญหาหนึ่งที่เราจะเห็นได้อย่างชัดเจนก็คือ ตลาดนั้นไม่ได้เคลื่อนจากที่หนึ่งไปยังที่หนึ่งเป็นเส้นตรง พวกมันหลีกเลี่ยงไม่ได้เลยที่จะต้องเดินทางผ่านความผันผวนและแรงต้านทานที่จะเกิดขึ้น และนั่นก็คือสิ่งที่เราใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับมันเพื่อที่จะพยายามหาหนทางจัดการกับเหตุการณ์ที่ไม่พึงปราถนาแต่ต้องเกิดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องยากนักที่เราจะสามารถนำระบบการลงทุนแบบ Trend Following มาใช้ร่วมกันเพื่อสร้างผลตอบแทนที่เป็นบวกภายในระยะยาวออกมาได้ นอกจากนี้แล้ว มันก็ยังมีระบบการลงทุนแบบ Trend Following ที่เป็นที่รู้จักทั่วๆไปที่สามารถจะให้ผลตอบแทนอย่างสม่ำเสมอ (แม้ว่าจะมีความผันผวนสักหน่อย) ในระยะยาวออกมาเช่นกัน นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมเราจึงพอจะเชื่อได้ซานตาคลอสนั้นมีอยู่จริงในตลาดนั่นเอง

โชคร้ายพอสมควรที่จากหลักฐานต่างๆที่เกิดขึ้นนั้น  เราพบว่าหลายๆคนไม่สามารถที่จะยอมรับต่อธรรมชาติของผลตอบแทนจากกลยุทธ์ Trend Following ได้เลย และกลยุทธ์การลงทุนแบบ Directional Trading ก็เป็นสิ่งที่ขายความคิดได้ยากกว่ากลยุทธ์ของ Hedge fund จำพวก Market Neutral Equity เป็นอย่างมาก นั่นเพราะนักลงทุนโดยทั่วไปมองว่านักเก็งกำไรนั้นเป็นพวกที่มัวแต่หากินกับการเคลื่อนที่ของราคาในระยะสั้นๆซึ่งเกิดขึ้นจากการไหลของเม็ดเงินจากพวกสถาบันการเงินใหญ่ๆ นอกจากนี้แล้ว นักลงทุนแบบ Trend Following นั้นเป็นพวกประเภทชอบขายราคา Bid และซื้อที่ราคา Offer ในทันทีที่เขาต้องการเคลื่อนไหว และนั้นทำให้หลายๆคนรับมันไม่ได้เช่นกัน ผมจึงพบว่าในที่สุดแล้ว การที่ผมยังเลือกที่จะใช้กลยุทธ์เช่นนี้นั้นไม่ใช่เพราะว่ามันเป็นกลยุทธ์ที่ได้รับการยอมรับที่สุด แต่เป็นเพราะประสิทธิภาพในการทำกำไรและความท้าทายในการปรับใช้มันเสียมากกว่า

เมื่อไหร่และเหตุใดที่ทำให้คุณตัดสินใจที่เลือกเส้นทางของการเป็นนักลงทุนอย่างเป็นระบบ (Systemetic Trader)?

มันเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ค่อยๆเกิดขึ้นทีละน้อย ในช่วงเริ่มแรกนั้นผมเองพยายามที่จะทำกำไรด้วยแนวทางการวิเคราะห์ทางพื้นฐานเป็นหลัก แต่หลังจากนั้นไม่นานผมก็พบว่าการรวบรวมเอาข้อมูลทางเศรษฐกิจต่างๆที่เกิดขึ้นให้ครบถ้วนนั้นเป็นเรื่องที่ยากมากๆและแทบเป็นไปไม่ได้เลย นอกจากนี้แล้วผมก็ไม่ได้มีความถนัดที่จะทำเช่นนั้นสักเท่าไหร่ (Paul Malveney จบการศึกษาในสาขา Computer Science และคณิตศาสตร์แต่ไม่ได้จบเศรษฐศาสตร์) หลังจากนั้นผมก็ได้ยินคำพูดของเจ้านายผมคนหนึ่งว่า สิ่งที่สำคัญคือการเพ่งความสนใจไปยังสิ่งที่ “กำลัง” เกิดขึ้น แทนที่จะเป็นสิ่งที่ควรเกิดขึ้นจากความคิดของคุณ และแน่นอนว่าการวิเคราะห์ทางเทคนิคโดยเฉพาะในแนวทางของ Trend Following นั้นก็คือกลยุทธ์ที่เพ่งความสนใจไปยังสิ่งที่ “กำลัง” เกิดขึ้นเป็นหลัก นั่นทำให้มันเป็นสิ่งที่มีประสิทธิภาพในการปฏิบัติจริงๆนั่นเอง ผมอยากให้คุณนึกถึงคำพูดของ John Maynard Keynes ที่ว่า “ตลาดนั้นสามารถที่จะไร้เหตุผลได้อย่างยาวนานกว่าที่คุณจะทนกับมันได้” อยู่เสมอ

ต่อมาภายหลังจากที่ผมได้มีประสบการณ์จากเก็งกำไรตามหลักการทางเทคนิคนั้น ผมก็ค่อยๆได้เรียนรู้และโน้มเอียงไปสู่ความเชื่อที่ว่า ประสิทธิภาพของการใช้กลยุทธ์ทางเทคนิคที่สูงสุดนั้นคือการใช้มันอย่างเป็นระบบ (Systemetic Trading) เนื่องจากเป็นเรื่องที่ชัดเจนเหลือเกินว่า คอมพิวเตอร์นั้นมีความสามารถที่จะวิเคราะห์และจดจำข้อมูลต่างๆได้รวดเร็วกว่าพวกเราเป็นอย่างมาก ดังนั้นในปี 1995 ผมจึงได้เริ่มพัฒนาระบบซึ่งกลายเป็นระบบของกองทุน MCM ในปัจจุบันขึ้นมา โดยระบบที่ว่านี้จะประมวลผลและมีกระบวนการคิดตามหลักของ Technical Analysis และความได้เปรียบของการใช้คอมพิวเตอร์เข้ามาช่วยก็คือเรื่องของ “วินัย” และความ “เที่ยงตรง” ซึ่งเป็นสองปัจจัยที่มีความสำคัญต่อการเก็งกำไรเป็นอย่างมากนั่นเอง

อะไรคือสภาพตลาดที่มีความเหมาะสมต่อกลยุทธ์เช่นนี้ที่สุด?

เนื่องจากเราได้ทำการซื้อขายกระจายไปในตราสารหลากหลายชนิด (Diversified Portfolio) กลยุทธ์ของเราจึงไม่ได้ให้ผลตอบแทนเป็นวัฐจักรแต่มีประสิทธิภาพที่จะให้กำไรที่งดงามออกมาในช่วงเวลาใดก็ได้ ยกตัวอย่างเช่น หากว่าไม่มีอะไรที่เกิดขึ้นกับตลาดเงินเป็นพิเศษ แต่ราคาน้ำมันหรือถั่วเหลืองอาจจะกำลังเกิดแนวโน้มที่ชัดเจนขึ้นมาก็ได้

สำหรับมุมมองต่อสภาพตลาดในแง่ของตราสารหรือหุ้นเป็นตัวๆไปนั้น เราก็มักที่จะทำกำไรได้อย่างงดงามเมื่อตราสารนั้นๆเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงและชัดเจนขึ้นมา ยกตัวอย่างเช่น ค่าเงิน Euro อาจวิ่งจากราคา 0.90 ไปถึง 1.15 ก็ได้และจากการที่ราคาของมันไม่ได้เคลื่อนที่และจบลงในวันเดียวนั้น ในกรณีที่ดีที่สุดเราจึงต้องการที่จะเห็นมันมีแนวโน้มที่ชัดเจนและราบรื่นโดยมีความผันผวนอยู่ในระดับหนึ่งเท่านั้น เนื่องจากความผันผวนที่รุนแรงเกินไปไม่ใช่สิ่งที่ดีสำหรับเรานัก และในทางตรงกันข้ามแล้วความสงบนิ่งหรือตลาด Side-way ก็ไม่ใช่สิ่งที่ดีเท่าไหร่เช่นกัน

คนบางคนมักที่จะมีมุมมองต่อกลยุทธ์การลงทุนแบบ Trend Following ว่าเป็นการเล่นแบบ Long a Dynamic Straddle เนื่องจากเมื่อไหร่ที่ตลาดเริ่มเกิดการเคลื่อนไหวขึ้นเราจะเริ่มทำการเข้าซื้อ (Long Position) แต่เมื่อตลาดเกิดเคลื่อนลงมาเราก็จะเริ่มขายชอร์ท (Short Position) แทนนั่นเอง โดยในการจะทำกำไรก้อนใหญ่ออกมาได้นั้น เราต้องการที่จะเห็นการเคลื่อนไหวนั้นดำเนินต่อไปให้ยาวนานจนถึงระยะเวลาหนึ่งเลยทีเดียว และสำหรับกองทุน MCM ของเรานั้น เราก็มักที่จะเลือกใช้กลยุทธ์ในคาบเวลาที่ยาวนาน (Long horizon) ที่ได้ถูกออกแบบมาเพื่อที่จะหลีกเลี่ยงจากการเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับสิ่งรบกวน (Random Noise) ในขณะที่แนวโน้มใหญ่นั้นกำลังเกิดขึ้นมา

อะไรคือสิ่งที่มีนัยคัญต่อการตัดสินใจของนักออกแบบระบบการลงทุนบ้าง?

ในความเห็นของผมแล้วคือคาบเวลา (Time Frame), ขนาดการลงทุน (Position Sizeing) และกลไกของการกระจายความเสี่ยง (Diversification Mechanism)

ผลการทดสอบและวิจัยของผมได้บ่งชี้อย่างไม่มีข้อโต้แย้งใดๆเลยว่าเราควรจะใช้กลยุทธ์แบบ Trend Following ในคาบเวลาระยะยาว เนื่องจากเราจำเป็นที่จะต้องถือการลงทุนของเราให้ยาวนานกว่าช่วงระยะเวลาหนึ่งเพื่อจะกลบค่าธรรมเนียมในการซื้อขายที่จะเกิดขึ้น ระบบ Long Term Trend Following นั้นถูกออกแบบมาเพื่อที่จะหลีกเลี่ยงการเคลื่อนไหวแบบสุ่มที่เกิดขึ้นในตลาด เพื่อให้ระดับอัตราส่วนของความผันผวนในระยะสั้นต่อแนวโน้มใหญ่นั้นลดลง ดังนั้นแล้วการซื้อขายเพื่อเก็งกำไรในระยะยาวก็คือการไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเสียงรบกวนต่างๆของตลาด นอกจากนี้แล้วความเบี่ยงเบนของความผันผวนที่เกิดขึ้นกับระบบในระยะยาวนั้นก็ยังจะน้อยกว่าระบบในระยะสั้นอีกด้วย นั่นจึงทำให้ระบบระยะยาวมักมีความสเถียรกว่านั่นเอง และในการนำระบบไปใช้จริงๆนั้น ระบบส่วนใหญ่ที่ใช้กันอยู่มักเป็นระบบซื้อขายระหว่างวัน (Intra-Day) ตามมาด้วยคาบเวลาที่ค่อยๆยาวขึ้นเรื่อยๆ นั่นทำให้เรากำลังไล่ล่าโอกาสซึ่งหลายๆคนไม่ได้กำลังพยายามไล่ล่ากันอยู่อีกด้วย

สำหรับขนาดการลงทุน (Position Size) นั้นคือสิ่งที่จะถูกกำหนดจากความความผันผวนของตลาดออกมาและมันก็เป็นสิ่งที่เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอด ยกตัวอย่างเช่นเราจะต้องพิจารณาว่า สมมุติว่าพอร์ทของเราโตขึ้น 10% แล้ว เราจะต้องตัดสินใจว่าเราจะทำการเพิ่มความเสี่ยงของขนาดการลงทุนขึ้นอีก 10% จากเดิมหรือไม่ และคำตอบนั้นก็เป็นไปได้อย่างหลากหลายเช่นกัน

ในเรื่องของการกระจายความเสี่ยง (Diversification) นั้น สิ่งที่ได้รับการยอมรับและพิสูจน์ออกมาแล้วก็คือการพยายามเลือกตราสารที่ไม่มีความเกี่ยวเนื่องกัน (Unccorelated) และซื้อขายกันในน้ำหนักการลงทุนเท่าๆกัน แต่โชคร้ายที่มันมีตราสารอยู่เพียงไม่กี่ประเภทที่จะไม่มีความเกี่ยวเนื่องกันสักเท่าไหร่ ดังนั้นแล้วแนวทางที่เราใช้ก็คือการนำหลักของการบริหารพอร์ทโฟลิโอ (Portfolio Theory) มาใช้ในการคำนวนถึงขนาดของการลงทุนในแต่ละตราสารให้มีความเหมาะสมที่สุด และเรื่องจากเราทำการลงทุนในคาบเวลาระยะยาว เราจึงประเมิณความเกี่ยวเนื่องในระยะยาวของพวกมันออกมา และเมื่อความเกี่ยวเนื่องของพวกมันเกิดการเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจนขึ้นเราก็จะเปลี่ยนแปลงไปตามสถานการณ์ที่เกิดขึ้น

คุณมีวิธีการอย่างไรในการขายทำกำไร และกลไกในการตัดขาดทุนของคุณเป็นเช่นไร?

ความจริงแล้วกลยุทธ์ของเราไม่มีการขายทำกำไร (Profit Taking) สักเท่าไหร่ เรามักจะทำการขายออกจากจุดตัดขาย Stop Loss ของเราเท่านั้น เนื่องจากการพยายามขายทำกำไรนั้นมักจะไปขัดขวางศักย์ภาพของกำไรที่จะเกิดขึ้นมา โดยในทางทฤษฏีนั้น สำหรับทุกๆตราสารที่เราเข้าไปลงทุนนั้น จุดตัดขาดทุนของเราจะถูกคำนวนจากความน่าจะเป็นและตำแหน่งของจุดตัดขาดทุนในแต่ละระดับราคาของตราสารหรือตลาดนั้นๆ นี่คือสิ่งที่ช่วยให้เราสามารถที่จะทำการคาดการณ์ถึงการขาดทุนที่จะเกิดขึ้นจากจุดขายในแต่ละประเภทออกมา และช่วยให้เราสามารถวางแผนจัดการตารางเวลาในการตัดขายมันออกมาได้นั่นเอง

คุณเคยแหกระบบของคุณบ้างหรือไม่?

ไม่มีทาง ระบบของผมนั้นถูกสร้างขึ้นจากการค้นคว้าถึงรูปแบบที่มีความน่าเชื่อถือในเชิงสถิติจากพฤติกรรมของราคาในอดีตขึ้นมา ผมมักจะมองถึงสิ่งต่างๆเป็นค่าเฉลี่ยและอัตราส่วนร้อยละแทนที่จะเป็นผลแต่ละครั้งโดดๆ หากว่าผมแหกระบบนั่นก็หมายถึงผมกำลังโบกมือลาจากสิ่งที่ผมได้ค้นคว้าและทดลองมาอย่างหนักแน่ๆ

ฐานข้อมูลของราคาที่เกิดขึ้นในอดีตสามารถเพียงที่จะช่วยให้เราเห็นถึงรูปแบบต่างๆของพฤติกรรมราคาที่เคยเกิดขึ้นเท่านั้น ยกตัวอย่างเช่น เราเองไม่ได้มีรูปแบบพฤติกรรมของราคาที่เกิดขึ้นในช่วงของสงครามอยู่มากเท่าไหร่นั้น นั่นจึงทำให้ระบบจำเป็นต้องเกิดการขาดทุนขึ้นมาจากเหตุการณ์หรือรายละเอียดที่พวกมันไม่เคยเห็น ดังนั้นแล้วการขาดทุนหรือ Drawdown จึงเป็นสิ่งที่ไม่สามารถจะหลีกเลี่ยงได้เลย และจากการที่เราตระหนักได้ว่า Drawdown นั้นเป็นสิ่งที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ มันจึงช่วยให้ผมสามารถที่จะยึดติดและทำตามระบบของผมได้เสมอมา นอกจากนี้แล้ว มันยังช่วยให้ผมได้ใช้ความพยายามอย่างหนักในการที่จะออกแบบกลไกการหยุดการลงทุนของระบบเมื่อทุกสิ่งทุกอย่างเกิดการพังทลายลงมาอีกด้วย ระบบการลงทุนของผมนั้นธรรมดาๆมากๆ แต่นั่นก็คือจุดแข็งของมันเอง

อะไรคือบุคลิกลักษณะของนักเก็งกำไรที่ดีบ้าง?

แน่นอนว่าสมาธิที่จดจ่ออยู่กับรายละเอียดต่างๆนั้นเป็นสิ่งที่สำคัญเป็นอย่างมาก อย่างไรก็ตาม ความเที่ยงตรงในการตัดสินใจและความสามารถที่จะรักษาความเที่ยงตรงเอาไว้ภายใต้ความเครียดที่เกิดขึ้นนั้น ถือเป็นบุคลิกลักษณะที่สำคัญที่สุดก็ว่าได้เลยทีเดียว และถึงแม้ว่าสิ่งที่เราทำนั้นจะมีความเป็นวิทยาศาสตร์จนสามารถที่จะโปรแกรมเข้าไปในคอมพิวเตอร์ด้วยสูตรทางคณิตศาสตร์ต่างๆได้ แต่กำไรและการขาดทุนที่เกิดขึ้นก็ยังจะทำให้คนเราขาดความหนักแน่นมั่นคงไปอยู่เช่นเดิม ผมเองสามารถพนันได้เลยว่าจะมีผู้คนที่มีความสามารถในออกแบบระบบการลงทุนที่ดีต่างๆออกมาได้มากกว่าคนที่จะสามารถรักษาความเที่ยงตรงของพวกเขาเอาไว้ นั่นก็เพราะมันเป็นเรื่องของการสลัดเอา Ego ของคุณทิ้งไป และหากว่าคุณยังคงมัวแต่ห่วงอยู่กับเรื่องของความถูกต้องแม่นยำจากระบบการลงทุนของคุณ หรือห่วงกังวลว่าคนอื่นๆจะคิดอย่างไรกับคุณอยู่ คุณก็คงจะไม่มีทางรักษา “วินัย” ของคุณเอาไว้ได้อย่างแน่นอน

Mulvaney Capital Management : Global Diversified Program Performance From IASG

ส่วนนี้เป็นของแถมให้ดูกันว่าแม้แต่กองทุน MCM ก็ยังต้องเจอกับ Drawdown เป็นช่วงๆ (ธรรมชาติของผลตอบแทนจากระบบ Trend Following) และไม่จำเป็นต้องทำกำไรให้ได้ทุกเดือนก็สามารถที่จะสร้างผลตอบแทนที่เป็นบวกในระยะยาวได้ ใครอยาดูของกองอื่นเพิ่มลองเข้าไปที่ http://www.iasg.com ได้เลยนะครับ

Compound RoR: 15.19%, Average RoR: 18.87%, Worst Loss: –23.14%

PAST PERFORMANCE IS NOT NECESSARILY INDICATIVE OF FUTURE RESULTS. THE RISK OF LOSS IN TRADING COMMODITY FUTURES, OPTIONS, AND FOREIGN EXCHANGE (“FOREX”) IS SUBSTANTIAL.

STRATEGY DESCRIPTION

Summary

The Mulvaney Capital Management Global Diversified Program is a long term systematic trend following program, covering all the major financial and commodity futures markets worldwide. Program returns have historically exhibited low correlation to traditional stock and bond markets. Access to the Program is offered via The Mulvaney Global Markets Fund (minimum THB 3,130,970.61) and managed accounts (minimum THB 156.55million).

แมงเม่าคลับ.คอม หนังสือหุ้นน่าอ่าน, วิธีการเล่นหุ้น, การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค, จิตวิทยาการลงทุน และการบริหารเงินทุน Money Management

Related posts:

1. บทสัมภาษณ์เซียนหุ้น : William Eckhardt วิทยาศาสตร์แห่งการเล่นหุ้น : (ตอนที่ 3)
2. บทสัมภาษณ์เซียนหุ้น : Ed Seykota สุดยอด System Trader
3. โลกในมุมมองของนักเล่นหุ้นตามแนวโนวโน้ม : Inside the Counterintuitive World of Trend Follower by Charles Faulkner (Part 3)

“Don’t anticipate, just particpate…..trade what you see, not what you want it to be”

แปลเป็นเป็นไทยสไตล์ผมว่า “เทรดกับสิ่งที่เป็น ไม่ใช่สิ่งที่ฝัน” ก็ดูเหมือนว่าพอจะเข้าเค้ากับหลักการของ Trend Following อยู่พอสมควร ว่าแล้วสมองก็นึกขึ้นมาได้ว่าเนื้อเพลงน่าจะเอามาปรับให้เป็นเพลงของนักเล่นหุ้นได้เหมือนกัน ผลก็ออกมาตามด้านล่างๆ เชื่อว่าถ้าจำท่อนฮุคได้ขึ้นใจได้น่าจะดี วันนี้ขำๆนะครับอย่าถือสา 55 ไว้เดี๋ยววันไหนคึกๆหน้าด้านๆเผื่อจะลองเล่นสดๆให้ฟังกันดู แต่วันนี้ดู MV ไปก่อนแล้วกันครับ อิอิ

.

Click here to view the embedded video.

.

เพลงหุ้น : Loss and Learn – Trend Following Song by Mod Mangmaoclub

Original Track : Live and Learn by Boyd – kamala Sukosol

เมื่อวันที่ปู่ SET เดินเข้ามาถึงจุดเปลี่ยน
จนบางครั้งตัวเรา (ตรู) ไม่ทันได้ตระเตรียมหัวใจ
จะปั่นจะทุบ ไม่มีใครรู้ว่าจะทำเมื่อไหร่
จะยอมรับความซวย ที่โดนได้แค่ไหน

แม้กำไรคือชีวิต แต่มีขาดทุนก็ต้องเข้าใจ (จริงปะ)
มีสุขสมมีผิดหวัง จะเจ๊งหรือสดใส ก็ติดดอยได้ทุกวัน

อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามจุดขายและสติเราให้ทัน
เทรดกับสิ่งที่เป็น ไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด (พูดง่ายแต่ทำยาก 55)

สุขก็เตรียมไว้ ว่าขาลงคงตามมาอีกไม่ไกล
จะได้รับความจริง เมื่อต้องปล่อยมันไป

แม้กำไรคือชีวิต แต่มีขาดทุนก็ต้องเข้าใจ
มีสุขสมมีผิดหวัง จะเจ๊งหรือสดใส ก็ติดดอยได้ทุกวัน

อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามจุดขายและสติเราให้ทัน
เทรดกับสิ่งที่เป็น ไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด

อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามจุดขายและสติเราให้ทัน
เทรดกับสิ่งที่เป็น ไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด

อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามจุดขายและสติเราให้ทัน
เทรดกับสิ่งที่เป็น ไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด

เทรดกับสิ่งที่เป็น ไม่ใช่สิ่งที่ฝัน มีวินัยนั้นจะดีที่สุด!

.

.

แมงเม่าคลับ.คอม หนังสือหุ้นน่าอ่าน, วิธีการเล่นหุ้น, การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค, จิตวิทยาการลงทุน และการบริหารเงินทุน Money Management

Related posts:

1. Consecutive loss : การขาดทุนอย่างต่อเนื่อง
2. จิตวิทยาการลงทุนต่อกำไรขาดทุนที่เกิดขึ้น (Video Clip) : How to Do When You Have a Profits
3. จิตวิทยาการลงทุน(Video Clip) : Trading Psychology : Part 1