สูตรของเคลลี่ Kelly Formula โดย Michael Covel

หากว่าคุณกำลังสงสัยว่าคุณจะรู้ได้อย่างไร ว่าคุณควรที่จะกำหนดความเสี่ยงทั้งหมดในการซื้อขายหุ้นครั้งละเท่าไหร่แล้วล่ะก็ เราอาจนำสูตรของเคลลี่มาใช้เพื่อช่วยหา “ขนาดการลงทุน” ที่เหมาะสมออกมาได้เช่นกัน แต่ทั้งนี้ คุณควรคำนึงถึงว่าเป้าหมายการลงทุนของคุณนั้น สนใจที่จะสร้างการเติบโตของเงินทุนให้มากที่สุด โดยให้ความสำคัญกับปัจจัยอื่นๆลดน้อยลงไปตามลำดับครับ

กฏพื้นฐานของการลงทุนนั้นก็คือ กฏของความไม่แน่นอนที่จะเกิดขึ้นในอนาคต

Peter Bernstein

อะไรคือสิ่งที่การบริหารเงินทุน (Money Management) และอัตราการส่งผ่านข้อมูลตามสายโทรศัพท์ (Data Transmission) มีส่วนคล้ายคลึงร่วมกันน่ะหรือ? … ความไม่แน่นอนยังไงล่ะ!

ปัญหาที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับการส่งผ่านข้อมูลนั้น มีความเหมือนกับปัญหาที่เหล่านักพนันหรือนักเก็งกำไรต้องเจอเป็นประจำอย่างมาก ในการที่จะต้องทำการตัดสินใจว่า มันควรใช้เงินจำนวนมากเท่าไหร่ในการเก็งกำไรแต่ละครั้งจึงจะเกิดความเหมาะสมที่สุด และเชื่อหรือไม่ว่า แนวคิดของการหาจำนวนเงินเดิมพันที่เหมาะสมในการเก็งกำไรแต่ละครั้งนั้น มีความเกี่ยวพันธ์กับงานวิจัยของวิศวะกรในห้องแลบของเบล (Bell Labs) ย้อนกลับไปหลายทศวรรษเลยทีเดียว โดยที่ในปีค.ศ. 1956 นั้น J. L. Kelly ได้ทำการเผยแพร่งานวิจัยของเขาในขณะที่ทำงานอยู่ในห้องแลบของเบลเอาไว้ โดยที่การวิจัยชิ้นนี้ต้องการที่มองหาหนทางในการแก้ปัญหาซึ่งเกี่ยวข้องกับสัญญาณรบกวนที่เกิดขึ้นในสายโทรศัพท์ ซึ่งมีความไม่แน่นอนและคาดเดาได้ยากเป็นอย่างมากนั่นเอง

สูตรที่เคลลี่ค้นพบนั้น ในเวลาต่อมามันถูกเรียกอย่างง่ายๆว่า Kelly Formula และมันก็ได้กลายเป็นสิ่งที่จุดประกายความคิดให้กับบรรดาสุดยอดนักเก็งกำไรตามแนวโน้ม หรือนักเก็งกำไรตามระบบทั้งหลายตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา โดยที่พวกเขาได้รับแรงบันดาลใจมาจากห้องแลบของเบล ในการที่จะพัฒนาระบบในการที่จะตัดสินใจหาขนาดของการเดิมพันที่เหมาะสมในแต่ละครั้งขึ้นมา (หรือเรียกอีกอย่างว่าหลักการบริหารเงินทุน Money Management นั่นเอง)

Kelly Formula สูตรของเคลลี่

สูตรของเคลลี่คืออะไรอย่างนั้นหรือ? มันก็คือสูตรในการที่จะใช้คำนวนหาขนาดของเงินเดิมพันในแต่ละครั้งนั่นเอง โดยมันมีพื้นฐานมาจากสมมุติฐานที่ว่า สิ่งที่คุณต้องการในการลงทุน ก็คือการเติบโตของเงินทุนในระยะยาวนั่นเอง แต่นี่อาจเป็นปัญหาอย่างหนึ่งของการนำหลักการบริหารเงินทุนมาชนิดนี้มาใช้ เพราะมันก็เหมือนกับปัญหาในการที่เราจะต้องเลือกระหว่างการลงทุนในหุ้นเติบโต หรือจะเลือกลงทุนในหุ้นปันผลแทน โดยที่หุ้นเติบโตนั้น มีแนวโน้มที่จะมีความผันผวนที่มากกว่า แต่ในระยะยาวแล้วมันมักที่จะให้ผลตอบแทนที่มากกว่าหุ้นปันผล เหตุผลก็เนื่องมาจากว่าผลตอบแทนที่เกิดขึ้นในหุ้นเติบโตนั้น จะถูกนำไปลงทุนต่อ (Reinvest) แทนที่จะถูกแจกจ่ายออกไป และการนำผลตอบแทนไปลงทุนต่อเนื่องนั้น ก็ถือเป็นความเสี่ยงที่ต้องถูกนำไปคำนวนเช่นเดียวกัน นั่นจึงทำให้หุ้นปันผลมักที่จะมีความผันผวนที่น้อยกว่าหุ้นเติบโต แต่จะถูกลดหลั่นโดยการที่มันให้ผลตอบแทนที่น้อยกว่ามากๆในระยะยาวนั่นเอง และสำหรับสูตรของเคลลี่แล้ว มันก็ถูกนำมาใช้เพื่อจุดประสงค์ในการเติบโตของเงินทุนให้สูงที่สุดเช่นกัน มันเป็นการนำผลกำไรที่ได้กลับมาลงทุนและรับความเสี่ยงอีกครั้ง (ในอัตราร้อยละของเงินทุนก้อนใหม่ล่าสุด) ซึ่งหากว่าเป้าหมายการลงทุนของคุณนั้นค่อนข้างจะอนุรักษ์นิยมและต้องการความแน่นอน บางทีแล้ว มันอาจจะเป็นการดุดันเกินไปในการที่คุณจะใช้สูตรชนิดนี้ก็ได้

สูตรของเคลลี่นั้นก็คือ : Kelly% = W-(1-W)/R โดยที่

Kelly% = สัดส่วนร้อยละของเงินทุนที่เหมาะสม ในการที่จะเดิมพันในแต่ละครั้ง

W = อัตราส่วนร้อยละของการเทรดซึ่งเกิดเป็นกำไรขึ้น (ความแม่นยำคิดเป็นเปอร์เซนต์)

R = อัตราส่วนระหว่างขนาดของกำไรโดยเฉลี่ย/ขนาดของการขาดทุนโดยเฉลี่ย

ยกตัวอย่างเช่น

หากคุณมีค่า W (ความแม่นยำ) อยู่ที่ 30% โดยมีค่า R (อัตราต่อรอง) อยู่ที่ 5:1 คุณควรที่จะกำหนดความเสี่ยงหรือเงินเดิมพันที่คุณยอมจะสูญเสียได้ในแต่ละครั้งเท่ากับ

Kelly % = 0.3 – (1- 0.3)/5

= 0.3 – 0.14

= 0.16 หรือคิดเป็นร้อยละ 16 ของเงินทุน (16%) นั่นเอง

อย่างไรก็ตามนี่อาจเป็นความเสี่ยงที่จะทำให้เกิด Drawdown อย่างมากจนคุณอาจทนไม่ไหว คุณจึงอาจที่จะกระจายการลงทุนออกไปในหุ้นหลายๆตัว โดยมีค่าความเสี่ยงสูงที่สุดไม่เกิน 16% ในเวลาเดียวกันนั่นเอง

แมงเม่าคลับ.คอม หนังสือหุ้นน่าอ่าน, วิธีการเล่นหุ้น, การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค, จิตวิทยาการลงทุน และการบริหารเงินทุน Money Management

Related posts:

1. สูตรการคัดกรองหุ้นที่มีค่าความแข็งแกร่งสัมพันธ์มากกว่าตลาด : Leading Stock Screening Formula by Mangmaoclub
2. Risk of Ruin : โอกาสของการหมดตัว
3. การพิจารณาถึงระดับความเสี่ยงที่เหมาะสมในการเก็งกำไร : Determining Optimal Risk (1)

วาทะเซียนหุ้น : ว่าด้วยการบริหารความเสี่ยงในการเล่นหุ้น

พอดีวันนี้กะจะอัพเดทหน้าต่าง Trading Wisdom ในเวบเสียหน่อย ผมนำเอาวาทะคำคมจากเซียนหุ้นหลายๆคนมาฝากกัน เรามาดูกันว่าบรรดาเซียนหุ้นระดับโลกอย่างนี้ เขามีทัศนะต่อการเล่นหุ้นและการควบคุมความเสี่ยงของพวกเขาอย่างไรกันบ้างดีกว่าครับ

Paul Tudor Jones

- ในการที่จะทำกำไรสะสมก้อนใหญ่ขึ้นมาได้นั้น คุณต้องเรียนรู้ที่จะขาดทุนสะสมทีละน้อยกว่านั้นมากๆ เมื่อคุณเล่นผิดทางให้ได้เสียก่อน

- ผลจากการซื้อขายสัญญาฝ้ายในครั้งนั้นคือจุดเปลี่ยนของชีวิตผม เพราะผมได้มาถึงในจุดที่ผมพูดกับตัวเองว่า “ไอ้โง่เอ๋ย ทำไมแกต้องเสี่ยงทุกอย่างที่แกมีในการซื้อขายเพียงแค่ครั้งเดียววะ? ทำไมแกไม่แสวงหาความสุขให้กับชีวิตแทนที่จะเป็นความเจ็บปวดเล่า

- ผมมักจะคิดถึงแต่เรื่องที่จะขาดทุนเท่าไหร่ มากกว่าจะได้กำไรเท่าไหร่อยู่เสมอ จงอย่าคิดแต่จะทำกำไร แต่จงคิดว่าทำอย่างไรจึงจะปกป้องเงินทุนที่มีอยู่ให้ได้เสียก่อน

- ผมพูดอยู่เสมอว่าปรัชญาการลงทุนของผม คือการแบกรับความเสี่ยงอย่างบางเบา ผมจะมองหาโอกาสที่มีอัตราส่วนระหว่างผลตอบแทนและความเสี่ยงเป็นอย่างสูงเท่านั้น คุณไม่ควรจะต้องเจ็บตัวจนเข้าเนื้อในการลงทุน นั่นหมายความว่ามันไม่มีความจำเป็นที่คุณจะต้องเดิมพันอย่างมากมาย มันไม่มีเหตุผลที่คุณจะต้องแบกรับความเสี่ยงจนมากเกินไปเลยสักครั้ง เพราะคุณควรจะสามารถมองหาโอกาศที่มีอัตราส่วนระหว่างผลตอบแทนและความเสี่ยงที่ต่างกันอย่างมากได้ ซึ่งนั่นจะทำให้คุณสามารถที่จะกระจายการลงทุนไปยังโอกาศเหล่านี้ โดยแบกรับความเจ็บปวดเพียงน้อยนิดพร้อมกับผลตอบแทนที่สูงที่สุดนั่นเอง

- คุณต้องรู้จักปรับสภาพ, วิวัฒนาการ, ต่อสู้ หรือไม่ก็ตายไปจากตลาดหุ้น

Larry Hite

- หากว่าคุณไม่จัดการกับความเสี่ยงอย่างจริงจัง มันจะจัดการคุณแทน

- พูดตามตรง ผมมองไม่เห็นตลาด ผมมองเห็นแต่ความเสี่ยง ผลตอบแทนและเงินของผม

- เราเล่นกับตลาดในมุมกลับ สิ่งแรกที่เราถามไม่ใช่ว่าเราจะสามารถทำกำไรได้เท่าไหร่ แต่เราจะเสียมากเท่าไหร่ต่างหาก เราเล่นเกมรับเสมอ

- ข้อดีที่สุดอย่างหนึ่งของตลาดหุ้นก็คือ … มันไม่สนใจว่าคุณเป็นใคร ตลาดไม่สนใจว่าคุณจะผิวสีอะไร ตลาดไม่สนใจว่าคุณจะเตี้ยหรือสูง มันไม่เคยสนใจอะไรสักอย่างเดียว และไม่เคยสนใจว่าคุณจะอยู่หรือไปอีกด้วย

- ลักษณะของการเดิมพันนั้นมีอยู่สี่ประเภท นั่นก็คือ การเดิมพันที่ดี, การเดิมพันที่แย่, การเดิมพันที่คุณชนะ และการเดิมพันที่คุณแพ้ อย่างไรก็ตาม การชนะและได้กำไรจากการเดิมพันที่แย่ของคุณคือสิ่งที่อันตรายที่สุด เพราะความสำเร็จจากการเดิมพันลักษณะนี้จะผลักดันให้คุณกล้าเล่นในเดิมพันลักษณะนี้มากยิ่งขึ้นในอนาคต แน่นอนว่าคุณอาจขาดทุนจากการเดิมพันที่ดีไปก็ได้ แต่หากว่าคุณยังคงเลือกที่จะเล่นในการเดิมพันที่ดีต่อไป เมื่อเวลาผ่านไปเรื่อยๆนั้น กฏของค่าเฉลี่ยจะคอยรับใช้เงินของคุณเอง

Marty Schwartz

- เมื่อไหร่ที่ผมเล่นชนะตลาด ผมจะพูดกับตัวเองว่า “ฝีมือตรูเอง แต่ถ้าผมแพ้ผมจะหนีออกมา เพราะผมต้องการที่จะปกป้องเงินของผมไว้ เพื่อที่จะเอาไว้ซื้อหุ้นในครั้งต่อไป

- คุณต้องเรียนรู้ที่จะตัดขาดทุน สิ่งที่สำคัญที่สุดในการที่จะทำกำไรได้นั้น คือการไม่ปล่อยให้การขาดทุนของคุณมันบานเบอะออกไป

Bruce Kovner

- ไมเคิล มาร์คัส (สุดยอดเซียนหุ้นคนหนึ่ง) ได้สอนให้ผมรู้จักกับสิ่งที่สำคัญที่สุดนั่นก็คือ : คุณต้องรู้จักยินดีที่จะทำผิดพลาดอยู่เป็นประจำ เพราะมันไม่ใช่สิ่งที่ผิด ไมเคิลสอนผมเกี่ยวกับการตัดสินใจให้ดีที่สุด และผิดพลาด, ตัดสินใจให้ดีที่สุดอีกครั้ง และผิดพลาด และตัดสินใจให้ดีที่สุดเป็นครั้งที่สาม และทำกำไรของคุณสักหนึ่งเด้ง!

Randy Mckay

- เมื่อไหร่ที่ผมเจ็บตัวจากตลาด ผมจะหนีออกมา มันไม่สำคัญหรอกว่ามันจะซื้อขายกันอยู่ที่เท่าไหร่ ยังไงเสียผมก็จะหนีออกมา เพราะผมเชื่อว่าเมื่อไหร่ที่คุณเจ็บตัวในตลาด การตัดสินใจของคุณจะย่ำแย่กว่าตอนที่คุณสบายดีเป็นอย่างมาก และหากว่าคุณยังคงติดหนึบอยู่กับตลาดในขณะที่มันวิ่งสวนทางกับคุณ ไม่ช้าไม่นานมันก็จะพาคุณออกจากตลาดไปเอง

Tom Basso

- ผมคิดว่าจิตวิทยาการลงทุนคือสิ่งที่สำคัญที่สุด ตามมาด้วยการควบคุมความเสี่ยง และสิ่งที่สำคัญน้อยที่สุดก็คือคำถามที่ว่า คุณจะซื้อหรือขายตอนไหนเท่าไหร่ดี

Victor Sperandeo

- กุญแจสำคัญของความสำเร็จในการเก็งกำไรคือ “วินัยการลงทุน” เพราะหากว่าความฉลาดของคุณคือกุญแจสำคัญจริงๆ มันก็คงจะมีคนจำนวนมากที่สามารถจะทำกำไรจากการเล่นหุ้นได้อีกเยอะ ผมเข้าใจว่ามันฟังดูน่าเบื่อ แต่สิ่งเดียวที่เป็นเหตุผลสำคัญที่สุดซึ่งทำให้หลายๆคนหมดตัวจากการเล่นหุ้นก็คือ พวกเขาไม่ยอมตัดขาดทุนอย่างรวดเร็ว

William O’Neil

- ปรัชญาของผมก็คือ หุ้นทุกตัวนั้นแย่ มันไม่ใช่หุ้นที่ดีจนกว่ามันจะทำกำไรให้กับคุณ และหากว่ามันดันร่วงลงไปแทน คุณก็ควรที่จะตัดขาดทุนอย่างรวดเร็วเสีย

Monroe Trout

- จงมั่นใจก่อนว่าคุณมีความได้เปรียบ และจงรู้ให้ดีก่อนว่าความได้เปรียบของคุณคืออะไร

Tony Saliba

- ผมรู้ถึงความเสี่ยงของผมอยู่เป็นประจำ และผมก็ไม่จำเป็นต้องวิตกกับมันอีกต่อไป

Anonymous

- คำว่า TIPS หรือหุ้นเด็ด เป็นการย่อคำจากคำว่า “Trading Is Position Sizing” หรือการเก็งกำไรคือการบริหารเงินทุนต่างหาก

ใครที่สนใจอยากอ่านเพิ่มเติมมากกว่านี้ ลองไปอ่านซีรี่ส์หนังสือหุ้นชื่อ The Market Wizard ของ Jack Schwager ดูนะครับ อาจจะได้ไอเดียอะไรดีๆเพิ่มเติมอีกมายมาย เป็นหนังสือขึ้นหิ้งของผมเช่นกัน

แมงเม่าคลับ.คอม หนังสือหุ้นน่าอ่าน, วิธีการเล่นหุ้น, การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค, จิตวิทยาการลงทุน และการบริหารเงินทุน Money Management

Related posts:

1. การจัดการความเสี่ยง : Risk Management by Ed seykota(2)
2. การจัดการความเสี่ยง : Risk Management by Ed Seykota(1)
3. Risk of Ruin : โอกาสของการหมดตัว

เมื่อคุณต้องการที่จะ “ถูกต้อง” อยู่เสมอนั้น สิ่งแรกที่จะเกิดขึ้นก็คือ คุณจะรีบขายทำกำไรอย่างรวดเร็ว ยกตัวอย่างเช่น สมมุติว่าคุณกำลังเริ่มมีกำไรจากการลงทุนของคุณ ราคาของมันได้วิ่งขึ้นติดกันถึง 3 วันแล้ว และนี่ทำให้คุณมีกำไรขึ้นมาถึง 500 ดอลลาร์ในทันที แต่เมื่อเข้าสู่วันที่ 4 นั้น กำไรของคุณกลับลดลงไปประมาณ 150 ดอลลาร์ หรือเท่ากับว่าในขณะนี้ คุณมีกำไรเหลืออยู่เพียง 350 ดอลลาร์เท่านั้น คุณจึงเริ่มบอกกับตัวเองว่า “ฉันน่าจะรีบขายมันซะ เพราะราคาของมันอาจจะร่วงลงไป และนั่นจะทำให้ฉันไม่เหลือกำไรอีกเลยก็ได้” — คุณกำลังทำอะไรอยู่น่ะหรือ? สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ คุณกำลัง “ตัดกำไรอย่างรวดเร็ว” ซึ่งนี่เป็นสิ่งที่ตรงข้ามกับกฏทองของการลงทุน ซึ่งบอกให้คุณ “ปล่อยให้กำไรวิ่งต่อไป” นั่นเอง

เอาล่ะ ในคราวนี้ เราลองมาดูสิ่งที่อาจเกิดขึ้นในทางตรงกันข้ามกันบ้าง สมมุติว่าคุณเข้าซื้อหุ้นราคา 50 ดอลลาร์เป็นจำนวน 100 หุ้น และคุณเป็นนักเล่นหุ้นที่ดี คุณจึงตัดสินใจที่จะตัดขาดทุน หากราคาของมันร่วงลงมาถึง 45 ดอลลาร์/หุ้น ดังนั้น สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ คุณยอมเสี่ยงเงิน 500 ดอลลาร์จากเงิน 5,000 ดอลลาร์ที่คุณทำการลงทุนไปนั่นเอง

แล้วอะไรคือสิ่งที่มักจะเกิดขึ้นเมื่อราคาของหุ้นตกลงไปที่ 45 ดอลลาร์/หุ้นนะหรือ? คุณก็มักที่จะคิดขึ้นมาว่า “ถ้าฉันขายมันในตอนนี้ มันอาจจะวิ่งขึ้นในวันถัดไปก็ได้ นั่นจะทำให้ฉันเสียเงิน 500 ดอลลาร์ไปฟรีๆ ฉันน่าจะรอไปอีกสักวันสองวัน เผื่อว่าหุ้นจะวิ่งกลับขึ้นไปดีกว่า” แต่สิ่งที่มักจะเกิดขึ้นในอีกวันสองวันต่อมาก็คือ ราคาของหุ้นกลับร่วงลงไปอีกที่ 41 ดอลลาร์/หุ้น และนั่นทำให้คุณเกิดการขาดทุนขึ้นทั้งหมดถึง 900 ดอลลาร์เลยทีเดียว และหากว่าการตัดขาดทุนที่ 500 ดอลลาร์ในครั้งแรกถือเป็นเรื่องยากสำหรับคุณแล้วล่ะก็ มันก็มักที่จะยากกว่ามากมาย ในการที่คุณจะต้องตัดขาดทุนถึง 900 ดอลลาร์ในครั้งที่สอง แล้วอะไรที่มักจะเกิดขึ้นต่อไปกับคุณล่ะ? คุณก็มักที่จะพูดกับตัวเองว่า “ฉันว่านี่จะต้องเป็นช่วงราคาที่ต่ำที่สุดของมันแน่ๆ จริงๆแล้วฉันน่าที่จะซื้อมันที่ราคา 41 ดอลลาร์แทนที่จะเป็นที่ราคา 50 ดอลลาร์ในวันก่อน และคนอื่นก็คงจะรู้อย่างนี้ด้วยเช่นกัน ฉันไม่ควรขายมันแล้วล่ะ” และนี่ทำให้คุณตัดสินใจที่จะไม่ขายมันทิ้งไปนั่นเอง

อย่างไรก็ตาม ในอาทิตย์ต่อมานั้น ราคาหุ้นก็กลับตกลงไปอีกถึงราคา 29 ดอลลาร์/หุ้น แล้วอะไรคือสิ่งที่คุณมักจะทำล่ะ? ในขณะนี้คุณขาดทุนถึง 2,100 ดอลลาร์แล้ว และหากว่ามันยากสำหรับคุณในการที่จะตัดขาดทุนที่ 500 ดอลลาร์ มันก็มักที่จะยากกว่าอีกมากมายในการที่จะตัดขาดทุนที่ 2,100 ดอลลาร์เช่นกัน หรือพูดอีกอย่างก็คือ เป็นไปไม่ได้เลยนั่นเอง และนี่อาจทำให้คุณพูดกับตัวเองอีกครั้งว่า “มันไกล้จะจบแล้วล่ะ เดี๋ยวราคาก็คงวิ่งกลับขึ้นไป ฉันน่าจะปล่อยมันไว้ตรงนี้สักปีสองปีดีกว่า อีกอย่าง ราคาหุ้นที่ 29 ดอลลาร์ตรงนี้มันถูกมากๆ ฉันน่าจะปล่อยมันเอาไว้ แล้วถือยาวเสียเลย”

หลังจากนั้นอีก 3 ปีต่อมา ราคาหุ้นของคุณกลับซื้อ-ขายกันอยู่ที่ราคาเพียงแค่ 25 เซนท์/หุ้นเท่านั้น นี่ทำให้คุณขาดทุนถึง 4,975 ดอลลาร์เลยทีเดียว เหตุเพียงเพราะคุณกลายเป็นนักลงทุน “จำเป็น” โดยเฝ้าหวังและรอคอยว่าสักวันหนึ่ง สิ่งที่คุณคิดจะกลับกลายมาเป็นสิ่งที่ “ถูกต้อง” นั่นเอง

ทำไมความที่จะต้อง “ถูกต้อง” จึงกลายเป็นสิ่งที่สำคัญเหลือเกิน?

มีเหตุผลเบื้องหลังหลักๆอยู่ 2 อย่าง ที่ทำให้เราให้ความสนใจอย่างมาก ไปที่ความต้องการที่จะ “ถูกต้อง” อย่างแรกก็คือ เราถูกสั่งสอนและวางเงื่อนไข จากระบบการศึกษาตั้งแต่เด็ก ในระบบของการเรียนนั้น คุณจะถูกสอนว่ามีคำตอบที่ “ถูก” หรือ “ผิด” เท่านั้น… แล้วอะไรคือคำตอบที่ถูกต้องน่ะหรือ? คำตอบก็คือ หากคุณต้องการที่จะเอาตัวรอดในการเรียนแล้วล่ะก็ สิ่งที่ “ถูก” ก็คือสิ่งที่ตรงกับสิ่งที่ครูของคุณได้สอนเอาไว้นั่นเอง

นอกจากนี้ ผลการเรียนของคุณยังถูกวัดผลเป็นช่วงๆ จากการสอบโดยวิธีการที่ให้คุณเลือกว่าคำตอบไหน “ถูก” หรือ “ผิด” และหากคุณไม่สามารถเลือกคำตอบที่ “ถูก” ได้เกินกว่า 70% แล้วล่ะก็ คุณก็จะถูกระบุว่าสอบตก หรือเป็นนักเรียนที่ใช้ไม่ได้นั่นเอง ปมในใจเหล่านี้ของคุณ อาจกลายเป็นสิ่งที่ถูกแสดงออกมาอย่างชัดเจนก็เป็นได้ ถ้าไม่ใช่กับเพื่อนของคุณ ก็อาจจะเป็นในสักที่หนึ่ง หลังจากนั้น ผลการเรียนของคุณก็จะติดตัวคุณกลับบ้านไป ในรูปแบบของเกรดหรือระดับผลการศึกษา พร้อมกับคำติชมของอาจารย์ต่อท้าย เช่นว่า “Johnny เป็นคนเรียนรู้ได้ช้า (หรืออาจฉลาดแต่ไม่ขยัน)” และเมื่อสิ่งเหล่านี้เกิดขึ้น มันก็มักที่จะมีคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตของคุณเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย และนั่นก็คือพ่อแม่ของคุณเอง

อย่างไรก็ตาม ถึงแม้ว่าคุณจะเข้าใจระบบการเรียนเป็นอย่างดี และพยายามที่จะทำทุกอย่างเพื่อให้คำตอบนั้น “ถูกต้อง” อยู่เสมอ แต่คุณก็อาจถูกมองว่าผลการเรียนของคุณยังไม่ดีนัก เพราะส่วนใหญ่แล้วคุณอาจต้องทำคะแนนถึง 94% เพื่อที่จะได้เกรดที่ยอดเยี่ยม แต่ลองคิดดูว่า มีเด็กกี่คนที่มักจะถูกพูดกลับมาจากพ่อแม่ของเขาว่า “แล้วทำไมไม่ทำให้ได้ 100% ไปเลยล่ะ?”

ดังนั้น มันไม่ใช่เรื่องแปลกเลยที่นักเล่นหุ้นหรือนักลงทุนส่วนใหญ่ จึงต้องการที่จะทำสิ่งต่างๆได้ “ถูกต้อง” อยู่ตลอดเวลา และความพยายามที่จะ “ถูกต้อง” อยู่เสมอนั้น ก็มักที่จะกลายเป็นต้นทุนที่แสนแพงสำหรับพวกเขาเหล่านี้ และไม่ว่าคุณจะใช้เวลาในชีวิตของการเรียนถึง 20 ปีเพื่อที่จะได้เกรดดีๆ หรือแม้ว่ามันจะน้อยกว่า 10 ปีก็ตาม แต่มันก็มักจะทำให้คุณถูกวางเงื่อนไข จากระบบการศึกษาที่บ่มเพราะให้คุณต้องการ “ถูก” อยู่เสมอนั่นเอง

เหตุผลประการที่สอง ที่ทำให้คนส่วนใหญ่ต้องการที่จะ “ถูกต้อง” อยู่เสมอก็เนื่องจากว่า เหล่าผู้ให้บริการต่างๆในวงการการเงินนั้น มักที่จะพยายามพูดถึง หรือให้ความสำคัญกับความแม่นยำหรือ “ถูกต้อง” อยู่เสมอ ยกตัวอย่างเช่น Software ต่างๆที่ช่วยในการเล่นหุ้นหรือลงทุนนั้น ก็มักที่จะถูกผลิตออกมาในรูปแบบที่ช่วยให้คุณสามารถปรับปรุงเปลี่ยนแปลงระบบการลงทุนของคุณได้อย่างมากมาย โดยที่แนวคิดก็คือ เมื่อคุณได้ปรับปรุงระบบการลงทุนของคุณ โดยการวางเส้นต่างๆไปบนกราฟราคาหุ้นแล้ว (ซึ่งจะช่วยบอกถึงจุดซื้อ-ขายของคุณ) มันสามารถที่จะช่วยให้คุณมีความแม่นยำในการซื้อ-ขายของคุณมากขึ้น อย่างไรก็ตาม การพยายามปรับเปลี่ยนระบบไปเรื่อยๆของคุณเช่นนี้ ก็มักที่จะให้ผลตอบแทนที่ไม่ดีขึ้นเท่าไหร่ เมื่อถูกนำมาใช้จริงๆ อย่างไรก็ตาม สิ่งต่างๆเหล่านี้ก็ยังสามารถดึงความสนใจของผู้คนได้อย่างมากมาย เพราะมันสามารถตอบสนองความต้องการที่จะ “ถูกต้อง” อยู่เสมอของพวกเราได้นั่นเอง

ผมเคยทำการโฆษณาเกี่ยวกับคอร์สการอบรม เกี่ยวกับการสร้างระบบการลงทุนที่เหมาะสมกับแต่ละบุคคล (How To Develop a Trading System That Fits You) โดยมีแนวคิดมากจากการที่ว่า นักเก็งกำไรชั้นนำระดับโลกทุกคนนั้น สามารถที่จะสร้างผลตอบแทนที่โดดเด่นขึ้นมาได้ ก็เนื่องจากพวกเขาสามารถที่จะพัฒนาระบบการลงทุน ที่เหมาะสมกับบุคลิกภาพและความเชื่อของพวกเขาออกมาได้ โดยที่การอบรมของเรานั้น ได้ถูกออกแบบมาเพื่อสอนให้รู้ถึงวิธีการ ที่จะพัฒนาสิ่งเหล่านี้ขึ้นมาได้… เอาล่ะ! คุณอาจจะคิดว่ามันน่าจะเป็นที่สนใจของหลายๆคน จริงไหม? แต่เมื่อมันถูกเปรียบเทียบกับหัวข้อการอบรมของใครบางคน ที่โฆษณาว่าเขาได้ทำการพัฒนาระบบการลงทุน ซึ่งสามารถให้ความแม่นยำกว่า 85% ออกมาได้ อะไรคือสิ่งที่คุณคิดว่าเป็นสิ่งที่น่าสนใจกว่ากัน? — ระหว่างเข้าอบรมการพัฒนาระบบการลงทุนที่เหมาะสมกับตัวคุณเอง หรือการเข้าอบรมการใช้ระบบการลงทุนซึ่งมีความแม่นยำมากกว่า 85%? แน่นอนว่าสำหรับคนส่วนใหญ่แล้ว พวกเขามักที่จะสนใจกับระบบการลงทุนที่น่าเหลือเชื่อแบบนั้นมากกว่า ทำไมน่ะหรือ? เพราะคนส่วนใหญ่มีอคติ ที่ต้องการที่จะ “ถูกต้อง” อยู่เสมอ และระบบการลงทุนที่มีความแม่นยำสูงนั้น ก็สามารถที่จะช่วยตอบโจทย์พวกเขาได้เป็นอย่างดี

แนวทางการแก้ไข : การมองไปที่ “กำไรคาดหวัง หรือ Expectancy”

ในการที่คุณจะสามารถอยู่รอดในการเก็งกำไรต่างๆได้นั้น คุณต้องเรียนรู้และทำความเข้าใจถึงแนวคิดของ “กำไรคาดหวัง หรือ Expectancy” เป็นอย่างดี โดยที่แนวคิดก็คือ ในทุกๆการซื้อ-ขายของคุณนั้น ควรที่จะต้องมีจุดที่ถูกกำหนดเอาไว้เพื่อทำการขายตัดขาดทุน (จุดที่บอกกับคุณว่า คุณได้คิดผิดไป และสมควรที่จะถอยหลังออกมา) โดยที่เราจะกำหนดมันไว้ ว่ามันคือความเสี่ยง (Risk) ที่แย่ที่สุดที่เราอาจเจอ และเรียกมันสั้นๆว่าค่า “R” ยกตัวอย่างเช่น หากว่าคุณต้องทำการตัดขาดทุนออกมา ในกรณีแย่ที่สุดคุณจะเสียเงิน 100 ดอลลาร์ เราจะเรียกการขาดทุน 100 ดอลลาร์นี้ว่า “1R” นั่นเอง

เมื่อคุณเข้าใจแนวคิดนี้แล้ว (ค่า “R”) คุณก็สามารถที่จะนำผลกำไรขาดทุนทั้งหมด มาทำให้อยู่ในรูปแบบของค่า “R” ออกมาได้ โดยเราจะเรียกมันว่าค่าผลคูณจากความเสี่ยงเริ่มต้น หรือค่า “R-Multiple” นั่นเอง โดยในตารางที่ 1 คือผลของการนำผลกำไร-ขาดทุนที่เกิดขึ้น มาเปลี่ยนแปลงให้เป็นค่า R-Multiples

ตารางที่1: ผลกำไรขาดทุนในรูปแบบของ R-Multiples

มีหลายสิ่งที่น่าสนใจในอยู่ในตารางนี้ อย่างแรกก็คือ 90% ของผลการซื้อ-ขายนั้นเกิดการขาดทุน แต่สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ เราควบคุมมันไว้ที่เพียงครั้งละ ดอลลาร์เท่านั้น อย่างที่สองก็คือ เราได้กำไรเพียงครั้งเดียว แต่เป็นกำไรถึง 2,000 ดอลลาร์ หรือเทียบเท่ากับ 20 เท่าของความเสี่ยงเริ่มต้นที่เรากำหนดเอาไว้ ผลรวมที่ออกมาจึงทำให้เราได้กำไรสุทธิ 1,100 ดอลลาร์ภายในการซื้อ-ขายทั้งหมด 10 ครั้ง ถึงแม้ว่าเราจะขาดทุนไปถึง 9 ครั้งก็ตาม

คุณจะสังเกตุได้ว่า เราสามารถที่จะแปลงผลกำไรขาดทุนที่เกิดขึ้น ให้กลายเป็นผลคูณของค่าความเสี่ยงเริ่มต้น (R) ขึ้นมาได้ และเมื่อเราทำอย่างนั้น เราจะสังเกตุได้ว่า ผลกำไรโดยเฉลี่ยในการซื้อ-ขายทั้งหมด 10 ครั้งนั้น จะเท่ากับ 1.1R และนี่คือสิ่งที่เรียกว่าค่า “กำไรคาดหวัง หรือ Expectancy” จากระบบการลงทุนของเรา ซึ่งบอกกับเราว่า ถึงแม้ว่าเราจะขาดทุนถึง 90% ในการซื้อ-ขาย แต่เราก็ยังมี Expectancy ที่เป็นบวกอยู่นั่นเอง

ดังนั้น เมื่อคุณมองไปที่ระบบการลงทุนใดๆก็ตาม คุณควรที่จะมองผลกำไร-ขาดทุนที่เกิดขึ้นของมัน ในแง่ของค่า “R-Multiples” แทน ซึ่งเมื่อคุณสามารถทำได้อย่างนั้น จงถามตัวคุณเองว่า “ค่าเฉลี่ยของค่า R ที่เกิดขึ้นจากระบบนี้ (Expectancy) อยู่ที่เท่าไหร่?” โดยหากว่ามันมีค่าที่เป็นบวก นั่นแปลว่าระบบการลงทุนที่คุณกำลังวิเคราะห์อยู่นั้นอาจจะสามารถทำกำไรในระยะยาวให้คุณได้นั่นเอง และยิ่งหากว่ามันให้ค่า Expectancy ที่เป็นบวกมากๆ และให้สัญญาณบ่อยครั้งมากเท่าใด นี่จะเป็นสิ่งที่บอกว่า ระบบการลงทุนนั้นๆ จะให้ผลตอบแทนเป็นอย่างมากภายใต้การซื้อ-ขายเป็นจำนวนหนึ่ง (Large number of Trades) และนี่คือวิธีคิด ที่จะทำให้คุณหลุดออกมาจากอคติของความต้องการที่จะ “ถูกต้อง” อยู่เสมอนั่นเอง

สำหรับบทความนี้ก็จบเพียงเท่านี้นะครับ ไม่ทราบว่าเป็นอย่างไรกันบ้าง หรือเคยย้อนมองดูตัวเองบ้างไหมว่า เราควบคุมการขาดทุนเอาไว้ที่กี่ “R” หรือเราสามารถควบคุมให้ค่า “R” ที่ออกมาในแต่ละครั้งออกมาไกล้เคียงกับที่เราวางแผนไว้ได้แค่ไหน? หวังว่าจะเป็นประโยชน์กับทุกๆคนนะครับ

แมงเม่าคลับ.คอม หนังสือหุ้นน่าอ่าน, วิธีการเล่นหุ้น, การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค, จิตวิทยาการลงทุน และการบริหารเงินทุน Money Management

Related posts:

1. จิตวิทยาการลงทุนว่าด้วยเรื่องของกำไรคาดหวัง และการทำลายอคติของความต้องการที่จะ ถูกต้อง อยู่เสมอ : Trading on Expectancy by Dr. Van K. Tharp (Part 1)
2. ว่าด้วยเรื่องของกำไรคาดหวัง Expectancy : The Holy Grail of Trading
3. จิตวิทยาการลงทุนเล่นหุ้น : Trading Psychology – First Business TV (Part:2)

การจัดการความเสี่ยง โดย

หลังจากที่เริ่มมีเพื่อนๆบางท่านที่สนใจและอีเมล์มาคุยเรื่อง Money Management กับผมโดยอยากให้ทำการอัพเดทบทความเกี่ยวกับเรื่องนี้เยอะขึ้น ผมจึงขอนำบทความต่อเนื่องในเรื่องของ Risk Management ตอนที่สองและตอนต่อๆไปมาทยอยลงต่อกันนะครับ หากใครชอบหรือสนใจก็เข้ามาอ่านกันต่อได้เลย สำหรับคนที่ยังไม่ได้อ่านตอนแรก คลิ้กเข้าไปที่ Feature Article หรือดูบทความที่เกี่ยวข้องกันที่ด้านล่างของบทความได้เลยครับ

หุ้น บริหารความเสี่ยง Money Management การบริหารเงินทุน

ขนาดของการเดิมพันที่เหมาะสม (Optimal Betting)

จากตัวอย่างของเกมโยนเหรียญที่ผ่านมา เราได้อนุมานว่าเรามีโชคสม่ำเสมอที่ 50% (โยนออกหัว-ก้อยอย่างละครึ่ง) และเรามีอัตราจ่าย หรืออัตราผลตอบแทนต่อความเสี่ยง(Payoff)อยู่ที่ 2:1 โดยที่เราทำการเดิมพันการออกหัวของเหรียญทุกครั้ง โดยหากเราต้องการที่จะจัดการความเสี่ยงให้เหมาะสมนั้น เราต้องเรียนรู้วิธีที่จะบริหารเงินทุนหรือขนาดของการเดิมพันที่เหมาะสมเสียก่อน ซึ่งนี่เป็นปัญหาแบบเดียวกับที่ผู้จัดการกองทุนทั้งหลายต้องพบเจอเช่นกัน ผู้บริหารที่ดีนั้นจะตระหนักเป็นอย่างดีว่า เขาไม่สามารถทำอะไรได้มากมายเกี่ยวกับโชค(Luck)ที่จะเกิดขึ้นกับเขา หรืออัตราผลตอบแทนต่อความเสี่ยง(Payoff)ที่จะเกิดขึ้น ดังนั้น สิ่งสำคัญที่เขาจะจัดการเกี่ยวกับปัญหาข้อนี้ได้จริงๆคือการควบคุมเงินเดิมพันในแต่ละครั้งนั่นเอง โดยต่อไปนี้เราจะเริ่มต้นเกมจำลองของเราด้วยเงิน 1000 ดอลลาร์

บริหารความเสี่ยง Money Management การบริหารเงินทุน หุ้น

ลางสังหรณ์ และ ระบบการลงทุน (Hunches and Systems)

วิธีหนึ่งในการที่เราจะตัดสินใจเกี่ยวกับขนาดการเดิมพัน(Bet Size)ในแต่ละครั้งได้นั่นก็คือการใช้ลางสังหรณ์ ยกตัวอย่างเช่นเราอาจใช้ลางสังหรณ์ของเราแล้วเดิมพันลงไปด้วยเงิน 100 ดอลลาร์

ถึงแม้ว่าการตัดสินใจโดยอิงจากลางสังหรณ์ของเราเองนั้นจะเป็นที่นิยมโดยทั่วไป และเป็นสิ่งที่นักพนันส่วนใหญ่ในวงการชอบใช้มัน แต่มันกลับมีปัญหาในการนำมาใช้อยู่หลายอย่าง เช่น ในการตัดสินใจเกี่ยวกับขนาดของการเดิมพันแต่ละครั้งนั้น จะต้องอาศัยความใส่ใจของผู้เล่นในการที่จะได้มาซึ่งลางสังหรณ์ที่ถูกต้อง แล้วจึงนำมาแปลงเป็นขนาดการเดิมพันขึ้นมา และมันก็ยังอิงจากอารมณ์หรือความรู้สึกในขณะนั้นของผู้เล่นมากกว่าที่จะได้มาจากกระบวนการทางวิทยาศาสตร์

ในการที่เราจะก้าวพ้นปัญหาจากการตัดสินใจโดยใช้ลางสังหรณ์ออกมาได้นั้น เราจึงอาจเลือกใช้การตัดสินใจหาขนาดการเดิมพันด้วยระบบแทน(Betting System) โดยคำว่าระบบนั้น ก็คือกระบวนการที่มีตรรกะที่ชัดเจนในการระบุถึงขนาดการเดิมพันที่แน่นอนในทุกๆครั้งออกมา

ประโยชน์ของการหาขนาดการเดิมพันด้วยระบบที่เหนือกว่าการใช้ลางสังหรณ์นั้นมีอยู่หลายปัจจัย เช่น

1)เราไม่จำเป็นต้องใช้ความสามารถของผู้เล่น

2)ขนาดการเดิมพันทุกๆครั้งจะมีสัดส่วนเท่าๆกัน สามารถคาดการณ์ได้และมีความสม่ำเสมอ

3)สำคัญที่สุดก็คือ.. เราสามารถที่จะทำการทดสอบย้อนหลัง(Historical Simulation)ด้วยคอมพิวเตอร์ เพื่อปรับปรุงระบบในการหาขนาดการเดิมพันที่ดีที่สุดออกมาได้นั่นเอง

แต่ถึงแม้ว่ามันจะเป็นที่ยอมรับกันโดยกว้างขวางว่าการใช้ระบบนั้น มีข้อได้เปรียบที่เหนือกว่าการใช้ลางสังหรณ์อยู่หลายประการก็ตาม แต่ก็ยังมีผู้จัดการกองทุนน้อยคนนัก ที่สามารถที่จะระบุแนวทางในการจัดการความเสี่ยงได้อย่างชัดเจนจนสามารถที่จะใช้คอมพิวเตอร์ในการทดสอบผลย้อนหลังขึ้นมาได้

อย่างไรก็ตาม ในส่วนของเกมโยนเหรียญของเรานั้น มันเป็นเกมที่มีความเรียบง่ายพอที่เราจะสามารถนึกภาพตาม และหาระบบการเดิมพันที่เหมาะสมกับมันได้โดยไม่ยากเกินไป และที่มากไปกว่านั้นก็คือ เราสามารถที่จะทดสอบระบบของเรา และทำการปรับปรุงตัวแปรของเราเพื่อหาการจัดการความเสี่ยงที่ดีที่สุดออกมาได้อีกด้วย

บริหารความเสี่ยง Money Management การบริหารเงินทุน หุ้น

ขนาดการเดิมพันแบบคงที่(Fixed Bet) และขนาดการเดิมพันแบบสัดส่วนคงที่(Fixed-Fraction Bet)

ระบบการเดิมพันของเรานั้น จะต้องช่วยเราในการหาขนาดการเดิมพันออกมาได้ โดยวิธีหนึ่งที่จะระบุถึงขนาดของมันออกมาให้เป็นรูปธรรมก็คือ การกำหนดขนาดของเงินเท่าๆกันทุกครั้ง เช่น คราวละ 10 ดอลลาร์ ไม่ว่าที่ผ่านมาเราจะมีกำไรหรือขาดทุนมากเท่าไหร่ก็ตาม และนี่คือรูปแบบที่เรียกว่า “ขนาดการเดิมพันแบบคงที่ หรือ Fixed Bet System”

โดยหากว่าเราเลือกที่จะใช้รูปแบบ Fixed Bet System นั้น เงินทุน 1,000 ดอลลาร์ของเรานั้น อาจจะเพิ่มขึ้นหรือลดลงไปเรื่อยๆ จนถึงจุดที่ขนาดการลงทุนแบบ Fixed Bet ของเรานั้นกลายเป็นสัดส่วนที่มากเกินไป หรือน้อยเกินไปกับเงินทุนของเราที่เหลืออยู่ของเราก็ได้

เพื่อการแก้ไขปัญหาของขนาดการเดิมพันที่อาจไม่เหมาะสมกับเงินทุนที่เหลืออยู่ของเรานั้น เราจึงอาจเลือกที่จะกำหนดขนาดการลงทุนด้วยรูปแบบ “ขนาดการเดิมพันแบบสัดส่วนคงที่ หรือ Fixed-Fraction Bet System” แทน ยกตัวอย่างเช่น หากเรากำหนดขนาดการเดิมพันด้วยรูปแบบ Fixed Fraction ที่ 1% ของเงินทุนนั้น ด้วยเงินทุน 1,000 ดอลลาร์ ขนาดการเดิมพันของเราจะเท่ากับ 10 ดอลลาร์นั่นเอง(1% ของ 1,000) โดยต่อมานั้น ถึงแม้ว่าเงินทุนของเราจะเพิ่มขึ้นหรือลดลงนั้น ขนาดการเดิมพันของเราก็ยังคงที่จะเป็นสัดส่วนที่เหมาะสมกับเงินทุนที่เหลืออยู่ของเราเช่นเดิม

สิ่งที่น่าสนใจอย่างหนึ่ง จากการใช้รูปแบบ Fixed-Fraction Betting นั้นก็คือ เมื่อเราขนาดการเดิมพันของเรานั้นเป็นสัดส่วนที่คงที่กับเงินทุนที่เหลืออยู่ของเราตลอดเวลา ในทางทฤษฎีนั้น มันจึงไม่มีความเป็นไปได้ที่เราจะขาดทุนจนหมดตัวไม่เหลือแม้แต่แดงเดียว ดังนั้น เราจึงอาจพูดได้ว่า “ความเสี่ยงของการหมดตัว หรือ Risk of Ruin” ของเรานั้นจึงไม่มีเลย อย่างไรก็ตาม ในทางปฏิบัตินั้น ความล้มเหลวอย่างย่อยยับในการลงทุนของเรานั้น มักมีผลมาจากปัจจัยทางจิตวิทยา นั่นก็คือจากระดับความสามารถในการทนต่อการขาดทุนของเราเอง(Uncle Point)เสียมากกว่า

บริหารความเสี่ยง Money Management การบริหารเงินทุน หุ้น

การจำลองและทดสอบขนาดของการเดิมพัน

ในการที่เราจะทำการทดสอบระบบของการเดิมพันของเรานั้น เราสามารถที่จะทดสอบมันได้จากข้อมูลของผลที่เกิดขึ้นในอดีต ยกตัวอย่างเช่น เราได้ทำการโยนเหรียญทั้งหมด 10 ครั้ง และผลที่ออกมาคือ ออกหัว 5 ครั้ง และออกก้อยอีก 5 ครั้ง เราจะสามารถสร้างตารางเปรียบเทียบดังตารางตารางข้างล่างนี้

หุ้น บริหารความเสี่ยง Money Management การบริหารเงินทุน

รูปที่ 2: ผลการทดสอบเปรียบเทียบรูปแบบ Fixed Bet กับรูปแบบ Fixed-Fraction

หุ้น บริหารความเสี่ยง Money Management การบริหารเงินทุน

คุณจะสังเกตได้ว่า ระบบทั้งสองนั้นเกิดกำไรขึ้น 20 ดอลลาร์ในการโยนเหรียญครั้งแรกซึ่งออกหัว โดยในครั้งที่สองนั้นรูปแบบ Fixed bet ขาดทุนไป 10 ดอลลาร์ ในขณะที่รูปแบบ Fixed-Fraction ขาดทุนไปทั้งหมด 1% ของเงินทุน 1,020 ดอลลาร์ หรือเท่ากับ 10.20 ดอลลาร์ ซึ่งทำให้เหลือเงินทุนอยู่เท่ากับ 1,009.80 ดอลลาร์

และคุณจะเห็นได้อีกว่าผลกำไรของระบบทั้งสองแบบนี้มีความเท่ากันโดยประมาณ อย่างไรก็ตาม เมื่อเราทำการโยนเหรียญต่อไปเรื่อยๆ รูปแบบ Fixed-Fraction นั้นจะเกิดการเติบโตของเงินทุนในลักษณะของกราฟแบบกระทะหงาย(Exponential) และวิ่งสูงขึ้นไปได้มากกว่ารูปแบบ Fixed Bet ซึ่งมีการเติบโตของเงินทุนในลักษณะเส้นตรง(Linear)อย่างมาก

ข้อสังเกตสุดท้ายก็คือผลการเติบโตของเงินทุนเมื่อจบลงนั้น จะขึ้นอยู่กับจำนวนครั้งของการเกิดหัว-ก้อย โดยไม่เกี่ยวกับว่าลำดับของการเกิดหัว-ก้อยจะเป็นอย่างไร โดยคุณสามารถทำการพิสูจน์มันได้โดยทำการเรียงลำดับใหม่ในกระดาษทดสอบของคุณเอง

บริหารความเสี่ยง Money Management การบริหารเงินทุน หุ้น

สำหรับตอนที่ 2 ของ Risk Management โดย Ed Seykota ก็จบเพียงเท่านี้ครับ จะทยอยลงเรื่อยๆซักอาทิตย์ละครั้งนะครับจะได้ไม่เบื่อกัน  เพราะพอเข้าใจดีกว่าเรื่องพวกนี้มันอาจค่อนข้างจะ Dry สักหน่อย แต่หากคิดว่าชอบหรือไม่ชอบ อยากอ่านหรือไม่อยากอ่านต่ออย่างไรก็ฝากความเห็นไว้ได้ครับ ขอบคุณครับแล้วเจอกันใหม่ที่ แมงเม่าคลับ.คอม ครับ

Related posts:

1. การจัดการความเสี่ยง : Risk Management by Ed Seykota(1)
2. การพิจารณาถึงระดับความเสี่ยงที่เหมาะสมในการเก็งกำไร : Determining Optimal Risk (1)
3. Trading Wisdom on Risk Management : วาทะเซียนหุ้น ว่าด้วยการบริหารความเสี่ยงในการเล่นหุ้น

George Lane บอกกับเราว่าเขารู้สึกว่าตนเองโชคดีมากๆ ที่ได้รู้จักกับตลาดและเรียนรู้เกี่ยวกับมันในช่วงเวลาที่เขาบอกว่า “ตลาดและสิ่งต่างๆยังคงเรียบง่ายอยู่” ก่อนที่ตลาดสินค้าโภคภันฑ์อื่นๆเช่น ตลาดถั่วเหลือง หรือสุกรจะเริ่มมีขึ้นมาด้วยซ้ำ และจากวันนั้นมา ตลาดต่างๆก็เริ่มที่จะมีความผันผวนที่มากขึ้นซึ่งทำให้เขาบอกกับเราว่า “ผมดีใจมากที่ผมไม่ได้เริ่มต้นในยุคนี้”

วิธีการเล่นหุ้น การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค Money Management การบริหารเงินทุน

ในช่วงเริ่มต้นของการเก็งกำไรนั้น Lane ได้ตั้งคำถามในใจอยู่ตลอดเวลาว่า “มันต้องมีอะไรสักอย่าง อยู่ทีไหนสักแห่ง” ที่จะช่วยเขาในการวิเคราะห์และตัดสินใจในการเก็งกำไรได้ นอกจากเพียงการวิเคราะห์ทางปัจจัยพื้นฐานเท่านั้น

“การวิเคราะห์ปัจจัยพื้นฐาน นั้นไม่ค่อยช่วยอะไรพวกเราเท่าไหร่นัก เนื่องจากมันใช้ได้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ในการนำมาวิเคราะห์ปัจจัยในตลาดสินค้าโภคภันฑ์(Comodity Market)”

วิธีการเล่นหุ้น การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค Money Management การบริหารเงินทุน

การบริหารเงินทุน (Money Management) คือสิ่งที่ชี้ความเป็นความตายของนักเก็งกำไร

Lane ได้ให้ความสำคัญเกี่ยวกับการบริหารเงินทุนหรือ Money Management เป็นอย่างมากในการเก็งกำไรให้ประสบความสำเร็จ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพื่อใช้ในการจำกัดการขาดทุน เพื่อไม่ให้มันกินกำไรที่ได้มามากเกินไป โดยเขาได้บอกเราว่า “เรามักจะสอนทุกๆคนที่เขามาเก็งกำไรในตลาดว่า พวกเขาไม่ควรที่จะสนใจว่าเขาจะทำกำไรได้มากเท่าไหร่จนเกินไป แต่พวกเขาควรที่จะสนใจว่าพวกเขาจะยอมขาดทุนได้มากเท่าไหร่ต่างหาก เพราะงานหลักๆในการเก็งกำไรนั่นก็คือการปกป้องเงินทุนของเราจากการขาดทุนนั่นเอง”

การควบคุมการขาดทุนคือสิ่งที่สำคัญที่สุด

“ความลับในการทำเงินในการเก็งกำไร คือการควบคุมขนาดการขาดทุนของคุณ เพราะคุณไม่มีความสามารถที่จะควบคุมจำนวนการขาดทุนของคุณได้หรอก แต่อย่างน้อยคุณก็ยังพอที่จะควบคุมขนาดของการขาดทุนของคุณได้ โดยคุณยังสามารถที่จะทำกำไรอย่างเพียงพอในการดำรงชีวิตของคุณ ถึงแม้ว่าคุณจะขาดทุนบ่อยกว่าได้กำไร หากว่าคุณนั้นรู้จักจำกัดขนาดการขาดทุนของคุณนั่นเอง”

Lane ได้เน้นย้ำให้เราฟังว่า ทุกๆครั้งที่เขาทำการเข้า Take Position ในการเก็งกำไรนั้น เขาจะกำหนดคำสั่งจุดตัดขาดทุน(Stop  Loss Order) ไว้ล่วงหน้า และเขาจะไม่ใช้การตัดขาดทุนตามอารมณ์ของเขา(Mental Stop) เพราะมันเป็นการง่ายที่เราจะขยับมันไปมา

เขาจะกำหนดจุดตัดขาดทุนที่แคบมากๆ โดยเขายังบอกกับเราว่าเขามักจะยอมขาดทุนได้ไม่เกิน 175 เหรียญต่อครั้งเมื่อเขาเก็งกำไรในตลาดพันธบัตรล่วงหน้า(Bond Future Contract) โดยเขาจะกำหนดจุดขาดทุนตามหลักการวิเคราะห์ทางเทคนิคของเขา โดยเขาบอกกับเราว่า “เขาจะตัดขาดทุน ณ จุดที่ตลาดได้บอกว่าเขาคิดผิดไป” แทนที่จะเป็นการตัดขาดทุนจากระดับของการขาดทุนเป็นดอลลาร์(Dollar Stop)

ยกตัวอย่างเช่น หากเขาทำการซื้อ Long และตลาดได้วิ่งขึ้นไป และย่อตัวลงมาและวิ่งกลับขึ้นไปใหม่สูงขึ้นกว่าเดิม Lane จะยกจุดตัดขาดทุนไปไว้ที่จุดต่ำสุดที่เกิดขึ้นใหม่ ซึ่งในบางครั้งนั้นมันทำให้เขาต้องยกจุดตัดขาดทุนไปถึง 5-6 ครั้งภายในวันเดียว

วิธีการเล่นหุ้น การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค Money Management การบริหารเงินทุน

การบริหารหุ้นที่มีอยู่

“ผมมักจะถือตามตลาดขึ้นไปเรื่อย ตราบที่ตลาดยังคงวิ่งขึ้นไป โดยการยกจุดตัดขาดทุนตามไป” เขายังบอกอีกว่า “ดังนั้น เมื่อเวลาผ่านไปสักพัก ผมจึงไม่สามารถที่จะเกิดการขาดทุนขึ้นมาได้ เนื่องจากระดับของจุดตัดขาดทุนของผมนั้นสูงกว่าต้นทุนที่ผมมีอยู่ และนั่นก็เป็นจุดที่จะบังคับให้ผมทำกำไรเช่นกันหากมันกลับตัวลงมา”

“นี่คือการรู้จักใช้การบริหารเงินทุน หรือ Money Management ซึ่งเป็นองค์ประกอบที่สำคัญที่สุดในการเก็งกำไรเลยทีเดียว เพราะไม่ว่าไอ้หน้าโง่ที่ไหนก็สามารถที่จะเข้ามาเล่นเก็งกำไรได้ แต่คนที่อยู่รอดต้องรู้จักสร้างกฎขึ้นมาเพื่อป้องกันตัวเขาจากการขาดทุนที่จะเกิดขึ้นมา มีผู้คนมากมายซึ่งเข้ามาเก็งกำไรและสามารถทำเงินได้อย่างมหาศาล แต่พวกเขาก็มักจะต้องให้เงินคืนตลาดกลับไปมากกว่าที่เขาได้มา ดังนั้น คุณควรจะต้องสร้างทัศนคติในการเก็งกำไรว่า เมื่อคุณได้กำไรขึ้นมาแล้ว คุณจะต้องไม่ยอมให้ตลาดเอาเงินของคุณกลับไป”

“อาชญากรรมที่ร้ายแรงที่สุดในการเก็งกำไร ที่พวกมือสมัครเล่นหน้าใหม่ๆมักจะทำลงไปนั่นคือการวิ่งเข้ามาในตลาด ทำกำไร และปล่อยให้กำไรกลายเป็นการขาดทุน หลังจากนั้นพวกเขาก็ต้องพบกับจุดจบและหันหลังให้ตลาดไป จงอย่าให้มันเกิดขึ้นกับคุณเป็นอันขาด”

Lane ยังได้เน้นย้ำถึงความสำคัญของ “วินัย” ในการลงทุนที่จะต้องรู้จักการ “ปล่อยให้กำไรวิ่งขึ้นไป หรือ Let Profits Run” เป็นสิ่งที่สำคัญมาก แทนที่จะพยายามรีบขายทำกำไรเร็วเกินไป โดยส่วนตัวของเขานั้นก็ได้ใช้หลักการของ Elliott Waves และระดับ Fibonacci มาช่วยในการตัดสินใจเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วย

วิธีการเล่นหุ้น การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค Money Management การบริหารเงินทุน

กราฟราคาและปริมาณการซื้อขายที่เกิดขึ้น

ในการเก็งกำไรของเขานั้น Lane จะวิเคราะห์ตลาด จากกราฟราคาและปริมาณการซื้อขายเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้นในตลาดขณะนั้น โดยเขาจะใช้ Stochastics และระดับ Fibonancci ร่วมกับเส้นแนวโน้มหรือ Trend line ในการวิเคราะห์ โดยเขามักจะใช้เส้นแนวโน้มจากราคาเฉลี่ยหรือ Moving Average ในช่วงระหว่าง 38-40 วัน ซึ่งถึงแม้จะไม่ได้สมบูรณ์แบบแต่เขาก็ได้กล่าวว่า “ถึงแม้มันจะไม่ได้สมบูรณ์แบบ แต่เส้นค่าเฉลี่ยนี้ก็มีความสำพันธ์กับการเคลื่อนไหวของราคา ในการที่จะหาระดับแนวรับในตลาดกระทิ้ง และแนวต้านในตลาดหมีได้เป็นอย่างดี”

Lane ยังได้ให้มุมมองกับเราอีกว่า เขามองว่าเครื่องมือวิเคราะห์ทางเทคนิคหลายอย่างในทุกๆวันนี้ แท้จริงแล้วนั้นสามารถใช้ในการวิเคราะห์ได้เป็นอย่างดี อย่างไรก็ตาม นักเก็งกำไรส่วนใหญ่นั้นไม่สามารถที่จะไล่ตามดูมันได้หลายๆอย่างๆในทีเดียว และนั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาจึงใช้เครื่องมือวิเคราะห์ทางเทคนิคเพียงไม่กี่ตัวเท่านั้น

Lane มักที่จะรอสภาวะบางอย่างให้เกิดขึ้น ก่อนที่เขาจะเข้าทำการเก็งกำไร ยกตัวอย่างเช่น เขาจะรอให้เกิดรูปแบบราคาแบบ Double Top หรือ Double Bottom ขึ้นมาก่อน และเขาได้บอกกับเราอีกว่า “ Volume หรือปริมาณการซื้อขายที่เกิดขึ้นมานั้น มักจะเบาบางที่จุดต่ำสุดที่สองของ Double Bottom และคุณจะต้องจำไว้ว่า คุณไม่ควรที่จะเข้าซื้อขณะที่ปริมาณการซื้อขายยังมากกว่าเดิมอยู่”

“Stochastics ยังสามารถที่จะช่วยให้คุณเห็นการ Convergence ที่จุดต่ำสุดของตลาด และ Divergence ที่จุดสูงสุดของตลาดอีกด้วย โดยคุณยังสามารถที่จะวิเคราะห์จากรูปแบบของราคาที่เกิดขึ้นมา เช่น การวกกลับของราคารูปแบบต่างๆ มันมีรูปแบบเป็น 10อย่างในการซื้อและการขายเช่นกัน”

เครื่องมือวิเคราะห์ทางเทคนิคที่น่าสนใจบางอย่างสำหรับตลาดหุ้นและฟิวเจอร์

Lane นั้นใช้ Indicator ชนิดเดียวกันในการวิเคราะห์ทั้งสำหรับตลาดหุ้นและตลาดฟิวเจอร์ โดยเขาได้กล่าวว่า “เราไม่ได้พบความแตกต่างในการที่จะใช้มันในตลาดทั้งคู่เลย” เขายังบอกอีกว่า “กราฟราคานั้นเป็นเหมือนเรื่องโง่ๆในครั้งแรกที่คุณรู้จักมัน แต่หลังจากที่คุณได้เข้าใจว่ามันเกิดขึ้นและทำงานอย่างไรแล้ว มันก็จะกลายเป็นเครื่องมือที่ยอดเยี่ยมสำหรับคุณ”

ในช่วงต้นๆของชีวิตการเก็งกำไรของ George Lane นั้น เขาได้เริ่มต้นช่วยงานกับโรงเรียนสอนการลงทุนอย่าง Investment Educator ซึ่งถูกตั้งขึ้นมาในปี 1984 โดย Ralph Dystant ต่อมาเมื่อเจ้าของโรงเรียนต้องเข้าทำการรักษาโรคหัวใจที่เขาเป็น จึงทำให้ Lane ต้องช่วยสอนในชั้นเรียนอยู่ถึง 6 เดือนทีเดียว หลังจากนั้น เมื่อ Dystant ได้หายกลับมา เขาจึงได้ย้ายไปสอนในส่วนของการเก็งกำไรในตลาดโภคภันฑ์ ส่วน Dystant นั้นได้แยกไปสอนเกี่ยวกับการเก็งกำไรในตลาดหุ้นแทน และหลังจากที่เจ้าของโรงเรียนได้เสียชีวิตลง เขาจึงได้ทำการซื้อกิจการเพื่อเป็นเจ้าของต่อแทน

นับตั้งแต่วันนั้น Lane ยังคงดำเนินกิจการโรงเรียน Investment Educator เรื่อยมา ซึ่งอาจนับได้ว่าโรงเรียนแห่งนี้เป็นโรงเรียนที่เปิดสอนเกี่ยวกับการวิเคราะห์ทางเทคนิคมานานที่สุดเลยก็ว่าได้ โดยเขาได้ทำการสอนเกี่ยวกับการวิเคราะห์ทางเทคนิคร่วมกับภรรยาของเขาชื่อ Caire ซึ่งตัวของเธอเองก็เป็นนักเก็งกำไรเต็มตัวมาเกือบ 25 ปีแล้วทีเดียว โดยคุณสามารถหารายละเอียดเกี่ยวกับโรงเรียนแห่งนี้ได้ที่ www.Lanestochastics.com

และเมื่อเราได้ถามถึงงานอดิเรกของเขา lane ได้บอกกับเราว่า เขายังคงชอบที่จะมาที่ออฟฟิสของเขาตั้งแต่เช้า ถึงแม้ว่าในขณะนี้อายุของเขาล่วงเลยมาถึงวัย 80 กว่าๆแล้วก็ตาม โดยเขาบอกกับเราว่า “ผมมักจะเข้าออฟฟิสตั้งแต่เช้า ประมาณ 7.00 น. และผมจะเริ่มเทรดไปจนถึงเวลา 11.30 น. หลังจากนั้นผมก็จะไปทานข้าวกลางวันแล้วค่อยงีบหลับไป มันเป็นชีวิตที่รื่นรมย์มากๆ” โดยที่เขามักจะเก็งกำไรอยู่ในตลาด Treasury Bond,S&P 500 และ Currency Future แต่ก็อาจจะเล่นอยู่ในตลาดทองคำ เงิน และข้าวสารบ้างในบางครั้ง

วิธีการเล่นหุ้น การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค Money Management การบริหารเงินทุน

พยายามเข้าหานักเล่นหุ้นที่มีประสบการณ์ที่มากกว่าเรา

Lane ได้ให้คำแนะนำสำหรับนักเล่นหุ้นหรือนักเก็งกำไรมือใหม่เพื่อพัฒนาตนเองเอาไว้ว่า พวกเขาควรที่จะพยายามทำความรู้จักกับนักเก็งกำไรที่มีประสบการณ์ในตลาดมายาวนาน เพื่อที่จะหลีกเลี่ยงจากหลุมพรางต่างๆที่กำลังรอพวกเขาอยู่

“ทุกๆคนที่เริ่มต้นเข้ามาเก็งกำไรในตลาดนั้นมักจะทำอะไรมั่วไปมั่วมา พวกเขาไม่รู้ว่าพวกเขาควรจะล่าอะไร หรือพวกเขามักไม่รู้ว่าพวกเขากำลังได้อะไรมาในขณะที่พวกเขามีมันอยู่ และโชคร้ายเหลือเกินที่มีขยะต่างๆอยู่มากมายซึ่งถูกมองว่ามันเป็นคำตอบในการเก็งกำไรที่ประสบความสำเร็จ เครื่องมือหลายๆอย่างมักจะช่วยแต่เฉพาะผู้ที่คิดค้นมันขึ้นมาประสบความสำเร็จ แต่มักจะไม่ช่วยอะไรกับคนอื่นๆเท่าที่ควร พวกเขา(นักเก็งกำไรมือใหม่)ควรที่จะพยายามหลีกหนีจากมันไป แต่พวกเขามักไม่เคยรู้”

“ดังนั้น ผมจึงคิดว่า สิ่งที่ฉลาดที่สุดสำหรับมือใหม่ คือการพยายามหาคนที่ประสบความสำเร็จ และมีประสบการณ์มากกว่าและรับฟังข้อแนะนำจากพวกเขา เพราะพวกเขานั้นได้ตัดสิ่งโง่ๆต่างๆออกไปจากการเก็งกำไรของพวกเขาแล้ว และพวกเขามักจะช่วยคุณได้เป็นอย่างดี และคุณยังสามารถที่จะเจอพวกเขาได้อยู่ ยังมีคนอีกหลายคนที่เขาสามารถที่จะช่วยให้นักเก็งกำไรมือใหม่รอดพ้นจากความตายในตลาดแห่งนี้ได้”

และทั้งหมดนี้ก็คือบทสัมภาษณ์ของ George Lane ยักษ์ใหญ่แห่งวงการเก็งกำไรครับ มีความเห็นอย่างไรคอมเมนท์กันไว้ได้นะครับ แล้วเจอกันใหม่ที่ แมงเม่าคลับ.คอม ครับ

Related posts:

1. ยักษ์ใหญ่แห่งวงการเก็งกำไร : George Lane “Father of Stochastic”
2. แนะนำหนังสือหุ้น : The Winning Investment Habits of Warren Buffett & George Soros
3. Relative Strength Trading With Joe Fahmy Part 2 : การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิคด้วยค่าความแข็งแกร่งสัมพันธ์

การพิจารณาถึงระดับความเสี่ยงที่เหมาะสมในการเก็งกำไร ตอนที่ 2

มาต่อกันในตอนจบของการหาระดับความเสี่ยงที่เหมาะสมกันครับ โดยวันนี้จะเป็นเรื่องการนำระบบการลงทุนมาทำการทดสอบในตลาดจริงๆ ซึ่งได้อธิบายถึงผลตอบแทน และตัวแปรต่างๆจากการใช้ระดับความเสี่ยงที่เหมาะสมไว้แล้วครับ คลิ้กเข้ามาอ่านกันได้เลยครับ

วิธีการเล่นหุ้น Money management การควบคุมความเสี่ยง การบริหารเงินทุน

ผลการทดสอบความร้อนระอุของ Portfolio หรือ Heat Test กับตลาดจริง

ในการที่จะทำการศึกษาผลของกลยุทธ์การวางเดิมพันในรูปแบบต่างๆอย่างจริงจัง เราจึงได้นำระบบการลงทุนของเรามาทำการทดสอบผลของมันในระดับ Heat ที่แตกต่างกันไป โดยการที่ปล่อยให้ระบบนั้นสามารถทำการซื้อ-ขายหุ้นทุกตัวที่มีสัญญาณได้ในเวลาพร้อมๆกัน โดยระบบจะทำการซื้อ-ขายเปลี่ยนตัวไปเรื่อยไปยังหุ้นที่มีสัญญาณต่อๆไป

ผลจากการทดสอบระบบจากฐานข้อมูลเป็นระยะเวลายาวนาน 12 ปีนั้น ทำให้เราต้องหวนกลับมาคิดถึงผลของการสุ่มโยนเหรียญที่ได้อธิบายเอาไว้แล้ว นั่นก็คือ ผลตอบแทนจะเพิ่มขึ้นไปตามระดับของ Heat จนถึงระดับหนึ่งก่อนที่ระดับของ Heat จะทำให้เกิดการขาดทุนที่มากเกินไป ผลของการทำ Heat Test ของระบบ ทำให้เราทราบว่าระดับความเสี่ยง Heat ของระบบของเราอยู่ที่ประมาณ 140%(หรือประมาณ 28% ต่อส่วนการลงทุนแต่ละส่วนทั้งหมด 5 ส่วน) โดน ณ ระดับความเสี่ยงขนาดนี้นั้น ระบบได้ให้ผลตอบแทนประมาณ 55% ต่อปี (สังเกตจากรูปที่ 4) โดยมีการลดลงของเงินทุนโดยเฉลี่ย(Average Drawdown)อยู่ที่ประมาณ 40% ต่อปี (สังเกตจากรูปที่ 5) และมีการลดลงของเงินทุนที่มากที่สุด(Maximum Drawdown)อยู่ที่กว่า 90% ของเงินทุน โดยในการนำระดับความเสี่ยงที่เหมาะสมนี้ไปใช้ในการเก็งกำไรหรือลงทุนจริงๆนั้น แทบจะไม่มีใครที่จะสามารถทนแบกรับระดับความเสี่ยงขนาดนี้ได้ ดังนั้น นักเก็งกำไรส่วนใหญ่จึงยอมเลือกที่จะยอมให้กำไรนั้นลดลงเพื่อแลกกับระดับของ Drawdown ที่เกิดขึ้นมา

แต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม การทำ Heat Test นั้น ก็ช่วยให้เราสามารถที่จะวางแผนการเกี่ยวกับ “ขนาดของการเดิมพัน หรือ Bet Sizing” และทราบถึงระดับของผลตอบแทนและระดับของการลดลงของเงินทุน ก่อนที่เราจะเข้าทำการซื้อ-ขายจริงๆได้เป็นอย่างดี ซึ่งนี่เป็นเรื่องที่มีความสำคัญอย่างมากในการเก็งกำไรและการลงทุนนั่นเอง

วิธีการเล่นหุ้น Money management การควบคุมความเสี่ยง การบริหารเงินทุน

หนังสืออ่านเพิ่มเติม

The Encyclopedia of Technical Market Indicator โดย Colby, R.W. และ T.A. Meyers

The Market Wizards โดย Jack D. Schwager (Review)

วิธีการเล่นหุ้น Money management การควบคุมความเสี่ยง การบริหารเงินทุน

กราฟข้อมูลจากการทำการทดสอบ Heat Test

รูปที่ 1 : สัดส่วนการเดิมพัน คือสัดส่วนส่วนร้อยละ Percentage ของเงินทุนทั้งหมดที่มีอยู่ในแต่ละครั้ง โดยที่เมื่อเหรียญออกหัวนั้น จะทำให้มีกำไรเป็น 200% ของเงินเดิมพันอยู่เสมอ และเมื่อเหรียญออกก้อยนั้นจะทำให้ขาดทุนเท่ากับเงินที่เดิมพันลงไป โดยผลสรุป(Total)นั้น คือผลของการสุ่มเหรียญ 1 รอบ(ออกหัวและก้อยอย่างละครั้ง จาก Probability ที่ 50%) โดยเราจะสังเกตเห็นได้ว่า เมื่อระดับความเสี่ยงนั้นมากเกินกว่า 25% แล้ว ผลกำไร-ขาดทุนโดยรวมจะเริ่มลดลง

รูปที่ 2 : กราฟลักษณะของระดับผลตอบแทนต่อระดับของ Heat ได้แสดงให้เราเห็นว่า ระดับความเสี่ยงที่เหมาะสมของการสุ่มโยนเหรียญนั้นอยู่ที่ 25% ของเงินทุนในแต่ละครั้ง ซึ่งก็คือ ณ จุดที่กราฟวิ่งขึ้นไปสูงที่สุดนั่นเอง

รูปที่ 3 : กราฟลักษณะของระดับ Drawdown ต่อระดับของ Heat โดยมีอัตราส่วนต่อรองอยู่ที่ 2:1 โดยกราฟได้แสดงให้เห็นว่าระดับของ Drawdown ที่เกิดขึ้นนั้นจะเพิ่มมากขึ้นตามระดับของความเสี่ยงนั่นเอง

รูปที่ 4 : ระดับความเสี่ยงที่เหมาะสมจากผลการทดสอบระบบการลงทุนจริงๆนั้น มีค่าอยู่ที่ประมาณ 140% โดยหากระดับของความเสี่ยงเพิ่มมากขึ้นกว่านี้ จะทำให้การขาดทุนแต่ละครั้งส่งผลกระทบมากเกินไป

รูปที่ 5 : เราจะสังเกตเห็นได้ว่า เมื่อระดับของ Heat เพิ่มมากขึ้นไปเรื่อยๆ ระดับของ Drawdown จะวิ่งสูงขึ้นไปถึงกว่า 90% ของเงินทุน

วิธีการเล่นหุ้น Money management การควบคุมความเสี่ยง การบริหารเงินทุน

จบแล้วครับสำหรับเรื่องของการพิจารณาหาระดับความเสี่ยงที่เหมาะสม หวังว่าคงจะช่วยจุดประกายและได้ประโยชน์กันไม่น้อยนะครับ เรื่องนี้จริงๆแล้วเป็นเรื่องที่สำคัญมากๆในมุมมองของผม แต่กลับหาหนังสือภาษาไทยดีๆอ่านยากเหลือเกิน ถ้ามีวาสนาก็อยากเขียน หรือแปลออกมาดูสักครั้ง แต่คงต้องรอไปก่อน อิอิ แล้วพบกันใหม่ที่ แมงเม่าคลับ.คอม ครับ

Related posts:

1. การพิจารณาถึงระดับความเสี่ยงที่เหมาะสมในการเก็งกำไร : Determining Optimal Risk (1)
2. การจัดการความเสี่ยง : Risk Management by Ed seykota(2)
3. การจัดการความเสี่ยง : Risk Management by Ed Seykota(1)

มักจะมีคำถามที่ว่า การควบคุมความเสี่ยง หรือการใช้ Money Management นั้นมีความสำคัญขนาดไหนในการลงทุน และมีหลายๆคนอยากรู้ว่าการใช้กับไม่ใช้นั้นให้ผลที่ต่างกันแค่ไหน วันนี้ผมนำบทความดีๆของ Ed Seykota และ Dave Druz มาฝากให้อ่านกันครับ คิดว่าน่าจะทำให้หลายๆคนหายข้องใจ และเริ่มสนใจในการใช้ Money Management อย่างจริงจังกันขึ้นมานะครับ

วิธีการเล่นหุ้น Money management การควบคุมความเสี่ยง การบริหารเงินทุน

นักเก็งกำไรมืออาชีพนั้น เป็นผู้ที่รู้ซึ้งถึงความสำคัญของการควบคุมความเสี่ยง(Risk Management)เป็นอย่างดี หากคุณเสี่ยงทีละน้อย คุณจะได้กำไรไม่มากเท่าไหร่ แต่หากคุณเสี่ยงมากเกินไป สุดท้ายคุณก็จะหมดตัวนั่นเอง ความเสี่ยงที่เหมาะสมนั้น แน่นอนว่ามันคือสิ่งที่อยู่ตรงกลางและพอดี โดยในบทความนี้ Ed Seykota และ Dave Druz ได้นำข้อมูลที่น่าสนใจต่างๆ เกี่ยวกับการประเมินความเสี่ยงและผลตอบแทนในการลงทุน ซึ่งพวกเขาเคยได้ใช้ในการอบรมและสัมนาต่างๆทั่วประเทศอเมริกามานำเสนอให้ทราบกันครับ

วิธีการเล่นหุ้น Money management การควบคุมความเสี่ยง การบริหารเงินทุน

การซื้อ-ขายหุ้นโดยมีการคำนวณถึงจุดตัดขาดทุนล่วงหน้านั้น สามารถเทียบได้กับลักษณะของการวางเดิมพันต่างๆ โดยการที่ยิ่งคุณเสี่ยงมากเท่าไหร่นั้น ก็จะมีผลทำให้เดิมพันของคุณ(จำนวนเงินที่วางลงไป)มากตามขึ้นไปด้วย การเดิมพันที่เน้นความปลอดภัยนั้น ก็จะให้ผลการเล่นที่ปลอดภัยและผลตอบแทนที่ไม่มากเท่าไหร่ แต่การเดิมพันที่บ้าระห่ำนั้น ก็จะนำไปซึ่งการหมดตัวในท้ายที่สุดนั่นเอง นักเก็งกำไรที่บ้าบิ่นนั้นมักจะเดิมพันเป็นเงินจำนวนมากและรู้สึกถึงความกดดัน ซึ่งในที่นี่เราจะเรียกว่า “ความร้อนระอุ(Heat)” ซึ่งเป็นผลมาจากความผันผวนของเงินทุนในบัญชีของเรานั่นเอง

Portfolio ที่ร้อนระอุนั้นเป็นเพราะมันมีความเสี่ยงที่มากกว่าธรรมดา แต่ Portfolio Heat นั้นก็มักที่จะมีความเกี่ยวเนื่องมาจากบุคลิกนิสัยของนักเก็งกำไรคนนั้นๆเช่นกัน โดยนักเก็งกำไรที่บ้าบิ่นนั้น มักชอบและสามารถที่จะรับมือกับความร้อนระอุของ Portfolio ได้เป็นอย่างดี แต่ในทางตรงกันข้ามแล้ว นักเก็งกำไรที่ค่อนข้างมีความอนุรักษ์นิยม หรือเน้นความปลอดภัยส่วนใหญ่นั้น ก็มักที่จะพยายามหลีกเลี่ยงสถานการณ์ที่จะทำให้มันเกิดความร้อนระอุใน Portfolio ขึ้นมา

การบริหารเงินลงทุนใน Portfolio นั้น ก็คือการกระจายเงินเดิมพันไปตามสัดส่วน จากระดับความร้อน(Heat)สูงสุดที่ยอมรับได้ของ Portfolio นั้นๆ ยกตัวอย่างเช่น Portfolio ที่มีการกระจายความเสี่ยงไปตามหน่วยลงทุนต่างๆส่วนละ 2% เป็นจำนวน 5 ส่วนนั้น จะมีความร้อนระอุ หรือ Heat อยู่ที่ 10% นั่นเอง ซึ่งมันก็จะมี Heat ที่เทียบเท่าได้กับ Portfolio ซึ่งกระจายความเสี่ยงไปยังหน่วยลงทุน 2 ส่วน โดยมีความเสี่ยงส่วนละ 5% เช่นกัน

วิธีการเล่นหุ้น Money management การควบคุมความเสี่ยง การบริหารเงินทุน

ผลการศึกษาเกี่ยวกับระดับความร้อนระอุหรือ Heat นั้น ได้ทำให้เราพบว่า

1) ระบบการลงทุนต่างๆนั้น จะมีระดับของ Heat ที่เหมาะสมของตัวมันเอง

2) การควบคุมความร้อนระอุหรือ Heat นั้น มีความสำคัญกว่าการพยายามปรับปรุงสัญญาณการซื้อ-ขายเป็นอย่างมาก

3) นักเก็งกำไรหลายๆคนนั้น มักที่จะมองข้ามความสำคัญของตัวแปรทั้งสองข้อข้างบนไป

วิธีการเล่นหุ้น Money management การควบคุมความเสี่ยง การบริหารเงินทุน

การสุ่มโยนเหรียญ

วิธีหนึ่งในการที่จะช่วยในการทำความเข้าใจถึงเรื่องของ Portfolio Heat ก็คือ การจินตนาการถึงลำดับของการออกหัว-ก้อยในการโยนเหรียญ โดยการที่เมื่อเหรียญออกหัวคุณจะได้ 2 และเมื่อเหรียญออกก้อยคุณจะเสีย 1 นั้น ถือเป็นการเปรียบเทียบได้กับระบบการลงทุนที่ดีระบบหนึ่ง คำถามก็คือ ระดับความเสี่ยงคงที่ของเงินทุน หรือที่เรียกว่า Fixed Fraction ที่เหมาะสมในการเดิมพันกับการสุ่มโยนเหรียญหัว-ก้อยนี้คือเท่าไหร่? { Fixed Fraction คือการกำหนดระดับความเสี่ยงของเงินทุนเป็น % ร้อยละ ให้เท่ากันในทุกๆเทรดครับ}

ความจริงแล้วปริศนาข้อนี้ได้ถูกเปิดเผยมาแล้วหลายๆครั้งในการอบรมและสัมมนาต่างๆหลายๆที่ โดยที่มันมักที่จะถูกอธิบายออกมาในลักษณะที่ยากและซับซ้อนจนน่าตกใจ อย่างไรก็ตาม สิ่งต่างๆที่มักจะสามารถสังเกตเห็นได้โดยง่าย จากการพยายามหาคำตอบของคำถามข้อนี้ก็คือ

1) ในระยะยาวแล้ว การออกหัวและการออกก้อยนั้นจะมีสัดส่วนๆเท่าๆกัน

2) ลำดับขั้นของการออกหัว-ก้อยนั้น ไม่มีผลทำให้จำนวนเงินที่เหลืออยู่ตอนสุดท้ายต่างกัน

3) ผลของการการออกหัว-ก้อย เป็นจำนวน N รอบนั้น มีค่าเทียบเท่ากับผลของการออกหัว-ก้อยหนึ่งรอบคุณด้วยจำนวน N {พูดง่ายๆว่า ไม่ว่าเราจะโยนสัก 100 รอบ หรือ 200 รอบนั้น ความน่าจะเป็นหรือ Probability ของมันก็จะมีค่าเท่าเดิมครับ}

ดังนั้น เราจึงสามารถที่จะตอบคำถามได้โดยง่าย จากการสร้างตารางผลสรุป จากการผลของการออกหัว-ก้อยเพียงรอบเดียวเท่านั้น

ในรูปที่ 1 นั้น แสดงให้เห็นผลของการทดสอบความร้อนระอุหรือ Heat ของ Portfolio ในระดับต่างๆ และมันแสดงให้เราเห็นว่าระดับความเสี่ยงหรือเดิมพันที่เหมาะสมนั้นอยู่ที่ 25% โดย ณ ระดับนี้นั้นการสุ่มโยนเหรียญ 1 รอบจะทำให้เกิดกำไร 12.5% ขึ้นมา ซึ่งเป็นผลจากการได้กำไร(ออกหัว)ครั้งแรกที่ 50% และขาดทุน(ออกก้อย)ในครั้งที่สองที่ 25% นั่นเอง โดยผลของการทดสอบระดับความร้อนระอุหรือ Heat Test โดยทั่วไปนั้นแสดงให้เห็นว่า ระดับของ Heat ที่ต่ำนั้น จะทำให้ผลการเติบโตของเงินทุน จะวิ่งขึ้นเป็นสัดส่วนโดยตรง(Linearly)ตามขนาดของเดิมพันที่เพิ่มขึ้น แต่หากระดับของ Heat นั้นมากเกินไป จะเป็นผลทำให้เงินทุนนั้นลดลง เนื่องจากการขาดทุนแต่ละครั้งนั้นส่งผลที่มากเกินไปนั่นเอง โดยในการที่จะนำระดับความเสี่ยงที่เหมาะสมไปใช้ในการเก็งกำไรจริงๆนั้น นักเก็งกำไรอาจเลือกที่จะเดิมพันน้อยลงกว่าระดับความเสี่ยงที่เหมาะสมหรือ Optimal Test ลงมา ยกตัวอย่างเช่น ลดลงมาเป็น 15% หรือ 20% แทน โดยการลดระดับความเสี่ยงลงมาก็เพื่อที่จะหลีกเลี่ยงความเครียดจากระดับการลดลงของเงินทุนหรือ Drawdown ที่มากเกินรับไหวนั่นเอง

การทำการทดสอบ Heat Test นั้น สามารถที่จะแสดงให้เราเห็นระดับของกำไรที่จะเกิดขึ้น และระดับความผันผวนตามความเสี่ยงในระดับที่ต่างๆกัน โดย Heat Test ยังสามารถที่จะช่วยให้นักเก็งกำไรสามารถที่จะอธิบายกับผู้ลงทุนของเขา เกี่ยวกับสิ่งที่จะเกิดขึ้น และช่วยในการวางแผนระดับของเงินทุนในการเดิมพันก่อนที่จะเริ่มทำการซื้อ-ขาย มิเช่นนั้นแล้ว ผู้ลงทุนของเขาอาจจะรู้สึกไม่พอใจกับผลการลงทุนที่ให้กำไรน้อยเกินไปหรือมีความผันผวนที่มากเกินไปจากที่ได้คาดหวังเอาไว้นั่นเอง

วิธีการเล่นหุ้น Money management การควบคุมความเสี่ยง การบริหารเงินทุน

วันนี้จบตอนแรกครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้มาต่อกันในตอนที่ 2 ค่อยๆอ่าน ค่อยๆทำความเข้าใจไปนะครับ ผมคิดว่าบทความนี้อธิบายได้ชัดเจนและไม่ยากเกินไป ขอให้มีกำไรจากการลงทุนกันทุกคน แล้วพรุ่งนี้เจอกันใหม่ที่ แมงเม่าคลับ.คอม ครับ

Related posts:

1. การพิจารณาถึงระดับความเสี่ยงที่เหมาะสมในการเก็งกำไร : Determining Optimal Risk (2)
2. การจัดการความเสี่ยง : Risk Management by Ed seykota(2)
3. การจัดการความเสี่ยง : Risk Management by Ed Seykota(1)

บทส่งท้ายแนวทางการเล่นหุ้นแบบ The Turtle Traders

ในที่สุดก็ถึงตอนสุดท้ายของ “เปิดตำนาน วิธีการเล่นหุ้นแบบเซียนเต่า The Turtle Traders” เสียแล้ว ในตอนนี้เป็นบทส่งท้ายสำหรับแนวทาง ในการที่จะแสวงหาความรู้และวิธีการเรียนรู้เพิ่มเติมด้วยตนเอง สำหรับนักเก็งกำไรทุกๆคนครับ

แนวทางในการที่จะเรียนรู้เพิ่มเติม

นักเขียนเรื่องตลกชื่อดังอย่าง Berry Le Platner ได้เคยกล่าวเอาไว้ว่า “การตัดสินใจที่ดีนั้น มาจากประสบการณ์ที่ถูกสะสมเอาไว้ และประสบการณ์ที่ดีนั้น ก็มักเกิดมาจากการตัดสินใจที่ผิดพลาดไปนั่นเอง”

หากคุณต้องการที่จะเป็นนักเก็งกำไร คุณต้องเก็งกำไร มันไม่มีวิธีอื่นนอกจากนี้ และคุณจะต้องเจอกับความผิดพลาดสักครั้งอย่างแน่นอน

ความผิดพลาดนั้น คือส่วนหนึ่งของการเก็งกำไร หากคุณไม่กล้าที่จะเริ่มต้นเก็งกำไรด้วยเงินของคุณจริงๆ(เงินทุนที่มากพอที่จะมีผลกระทบต่อคุณ เมื่อคุณได้กำไรหรือขาดทุน) คุณก็จะยังไม่ได้เรียนรู้อะไรเลยเกี่ยวกับการเก็งกำไร

การทดลองเก็งกำไรในเกมจำลองหรือในกระดาษนั้น(Paper Trading) ไม่สามารถที่จะเทียบเคียงได้กับการเก็งกำไรด้วยเงินจริงๆ โดยหากคุณไม่กล้าที่จะเก็งกำไรด้วยเงินจริงๆล่ะก็ คุณจะไม่ได้เรียนรู้ว่า “ความหวัง”, “ความกลัว”, “ความโลภ” นั้น จะมีผลอย่างไรกับตัวของคุณเอง

ในขณะเดียวกันนั้น มันก็เป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง ที่คุณควรที่จะต้องเรียนรู้วิธีการ และพื้นฐานในการเก็งกำไรให้เข้าใจอย่างลึกซึ้ง ซึ่งด้วยความเข้าใจนี้เอง มันจะทำให้คุณทำในสิ่งที่ผิดพลาดน้อยลงไป และคุณก็ยังจะเรียนรู้การเก็งกำไรได้อย่างรวดเร็วขึ้น จากความผิดพลาดที่คุณได้ทำลงไปนั่นเอง

และนี่คือคำแนะนำบางอย่าง สำหรับสิ่งที่คุณควรศึกษาและเรียนรู้เพิ่มเติม

จิตวิทยาการลงทุน (Trading Psychology)

“จิตวิทยาการลงทุน” คือองค์ประกอบที่สำคัญที่สุดในการเก็งกำไร การเข้าใจในตัวตนของคุณเองนั้น เป็นสิ่งที่สำคัญอย่างยิ่งในการเก็งกำไร ซึ่งหนทางสู่การรู้จักกับตัวตนของคุณเองนั้น ก็คือการทำจิตให้บริสุทธิ์และรู้จักเปิดใจให้กว้าง เพื่อที่จะทำความเข้าใจในจิตใจและตัวตนที่แท้จริงของคุณเอง มากกว่าการที่คุณจะพยายามหาหนังสือจิตวิทยาในจิตนาการ ซึ่งสามารถที่จะมีคำตอบให้กับทุกคำถามของคุณได้

การบริหารเงินทุน (Money Management)

Money Management หรือการบริหารเงินทุนนั้น คือองค์ประกอบที่สำคัญที่สุดในระบบการลงทุนทุกรูปแบบ การควบคุมความเสี่ยงเพื่อที่จะทำให้คุณ สามารถที่จะมีเงินทุนในการเก็งกำไรต่อไปภายในช่วงเวลาที่ยากลำบาก และอยู่รอดจนกว่าที่ระบบการลงทุนของคุณจะเริ่มกลับมาทำกำไรให้คุณได้อีกครั้ง คือสิ่งที่สำคัญที่สุด อย่างไรก็ตาม ความสัมพันธ์ระหว่างสัญญาณซื้อ, สัญญาณขาย, และการบริหารเงินทุน(Money Management)นั้น ไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นได้โดยความบังเอิญ การเรียนรู้และทำการทดสอบให้ถึงแก่น หรือหัวใจของหลักการบริหารเงินทุน(Money Management)นั้น จะให้ผลตอบแทนอย่างคุ้มค่ากลับมาหาคุณอย่างแน่นอน

การทดสอบและวิจัยระบบการลงทุน (Trading Research)

ในการพัฒนาระบบการลงทุนขึ้นมานั้น ไม่มีอะไรที่จะสำคัญกว่าการทำการทดสอบและวิจัยทางสถิติ จากข้อมูลซื้อ-ขายย้อนหลังในอดีต นั่นหมายความว่า คุณจะต้องเรียนรู้จักการเขียนโปรแกรม เพื่อที่จะทำการจำลองและทดสอบระบบการลงทุนของคุณออกมา

มีข้อมูลดีๆอยู่มากมายเกี่ยวกับเรื่องของการทำ Curve-Fitting, Over-Optimization, และหลักสถิติเพื่อการเก็งกำไร(Trading Statistic) หรือการทดสอบระบบการลงทุนของคุณในเวบไซท์ต่างๆทั่วโลก รวมไปถึงหนังสืออีกหลายๆเล่ม แต่ข้อมูลต่างๆเหล่านี้อาจเป็นการยากในการที่จะเสาะหาสักหน่อยในขณะที่ตลาดยังคงเป็นขาขึ้นอย่างบ้าคลั่ง และจงอย่าเชื่ออะไรง่ายๆ แต่ขณะเดียวกันก็จงเปิดใจให้กว้าง แล้วการทดสอบและวิจัยของคุณจะให้ผลตอบแทนกลับมา

คำเตือนสุดท้าย

มีคนอยู่มากมายที่พยายามจะขายคำแนะนำการลงทุน จากความน่าเชื่อถือในตัวของพวกเขา ว่าเขานั้นคือ “ผู้เชี่ยวชาญการลงทุน” แต่คุณนั้นไม่ควรที่จะปักใจเชื่อคำแนะนำของเหล่าผู้ที่อ้างตัวว่าเป็น “ผู้เชี่ยวชาญการลงทุน” อย่างงมงาย คำแนะนำที่ดีที่สุดนั้น มักจะมาจากผู้ที่ไม่ต้องการที่จะขายมัน และผู้ที่สามารถทำกำไรได้จากการเก็งกำไรของเขาจริงๆ ในขณะนี้ มีหนังสืออยู่มากมายซึ่งจะช่วยเปิดเผยให้คุณได้เข้าใจถึงแนวคิด และพฤติกรรมของเหล่านักเก็งกำไรที่ประสบความสำเร็จและเคยประสบความสำเร็จได้เป็นอย่างดี

การเรียนรู้ที่จะเป็นนักเก็งกำไรที่ดี หรือแม้กระทั่งการเป็นนักเก็งกำไรชั้นยอดนั้น เป็นสิ่งที่เป็นไปได้จริง แต่นั่นหมายถึงการรู้จักเป็นคนช่างสังเกตช่างสงสัย และอาศัยการทำงานค้นคว้าอย่างหนักและยาวนาน หนทางสำหรับผู้ที่เลือกที่จะเดินอยู่บนถนนสายเก็งกำไรนั้น ไม่มีที่สิ้นสุด

นักเก็งกำไรที่ประสบความสำเร็จได้อย่างต่อเนื่องนั้น จะไม่มีวันไปได้ถึงจุดหมายปลายทาง เพราะพวกเขานั้นได้พบกับความสุขที่ซ่อนอยู่ในการเดินทาง บนถนนสายเก็งกำไรแล้วนั่นเอง

แล้วพบกับบทความต่อเนื่องดีๆชิ้นใหม่ในเร็วๆนี้ที่ แมงเม่าคลับ.คอม แห่งนี้ และขอให้มีความสุขกับการเดินทางบนถนนสายนี้ไปด้วยกันนานๆนะครับ ขอบคุณที่ติดตามจนจบครับ

Related posts:

1. เปิดตำนาน วิธีการเล่นหุ้นแบบเซียนเต่า : The Turtle Traders (10)
2. เปิดตำนาน วิธีการเล่นหุ้นแบบเซียนเต่า : The Turtle Traders (9)
3. เปิดตำนาน วิธีการเล่นหุ้นแบบ “เซียนเต่า” The Turtle Traders !! (ตอนที่ 8)