เรามักที่จะเชื่อกันลึกๆว่ายิ่งเราพยายามที่จะเล่นแร่แปรธาตุกับตลาดหุ้นมากเท่าไหร่ เราก็ยิ่งที่จะมีโอกาศทำกำไรได้อย่างสมบูรณ์แบบมากเท่านั้น นี่เป็นความเชื่อผิดๆที่ทำให้ใครหลายต่อหลายคนที่ใช้เครื่องมือทางเทคนิค (ซึ่งโดยส่วนใหญ่ก็มีหลักคิดของ Trend Following เป็นพื้นฐาน) พยายามกระโดดไปมาอยู่ในตลาดหุ้นอยู่เสมอ และบ่อยครั้งมันก็มักที่จะทำให้เราต้องสูญเสียมากกว่าที่คิด ซึ่งนั่นก็เพียงเพราะเราเชื่อว่าความพยายามของเราจะแปรเปลี่ยนกลายเป็นผลกำไรออกมา

ยิ่งเหนื่อยยิ่งกำไร?

ถึงแม้ว่าความสำเร็จหลายอย่างในชีวิตของคนเรานั้นมักที่จะเกิดขึ้นได้จากหยาดเหงื่อและความพยายาม แต่ตลาดหุ้นก็อาจเป็นสถานที่เพียงไม่กี่แห่งที่ความพยายามของคนส่วนใหญ่ก็มักจะต้องกลายเป็นสิ่งที่ไร้ค่าโดยเฉพาะเมื่อเราพยายามที่จะทำกำไรในขณะที่ตลาดไม่เอื้ออำนวย เหตุผลก็เนื่องจากตัวแปรหลักของผลกำไรที่เกิดขึ้นส่วนใหญ่ของผู้ที่ใช้กลยุทธ์ Trend Following หรือกลยุทธ์อีกหลายรูปแบบที่กินกำไรจากการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่ๆของนั้น … แทบไม่ได้เกิดมาจากความพยายามของเราเลยสักนิดเดียว

ความจริงที่เจ็บปวดที่สุดอย่างหนึ่งในตลาดหุ้นที่คุณควรจะต้องจำเอาไว้ให้ดีก็คือ “ตลาดคือผู้ที่ตัดสินใจที่จะจ่ายกำไรให้คุณ” นั่นก็เพราะเมื่อตลาดย่ำแย่ หุ้นโดยส่วนใหญ่ก็มักที่จะย่ำแย่ตามไปด้วย และเมื่อตลาดดีมันก็มักจะพากันสดใสไปเกือบเสียทั้งหมด ผลก็คือไม่ว่าคุณจะซื้อหุ้นตัวไหนหรือคิดว่าหุ้นตัวนั้นๆดีสักเท่าไหร่ในตลาดขาลง มันก็มักจะไม่เกิดปาฏิหารย์ขึ้นมาสักเท่าไหร่นัก ในทางกลับกันไม่ว่าคุณจะซื้อหุ้นตัวไหนในตลาดขาขึ้นมันก็มักที่จะให้กำไรกับเราคืนมา นั่นจึงทำให้เราไม่อาจปฏิเสธได้เลยว่ากำไรของคุณนั้นมีส่วนเกี่ยวข้องกับมุมมองที่คนส่วนใหญ่มีต่อตลาด

ผลกำไรและสภาพตลาด

ตารางด้านบนคือสิ่งที่สะท้อนให้เห็นถึงความจริงที่ว่าตลาดคือผู้จ่ายผลกำไรให้คุณอย่างชัดเจน ผมได้นำเอาลักษณะของผลตอบแทนของ SET index (แท่งสีฟ้า) และผลตอบแทนจากระบบ Turtle System 2 (แท่งสีแดง) ซึ่งถือเป็นตัวแทนของระบบ Trend Following ในตลาดเนื่องจากความเป็นสากลของมัน โดยถึงแม้ว่าระบบ Turtle2 นี้จะสามารถทำกำไรทบต้นหรือ CAGR ตลอด 21 ปีที่ผ่านมาได้ถึงราวๆ 26% ต่อปี แต่คุณนั้นจะเห็นได้ว่าภายใน 21 ปีที่ผ่านมานั้น มีเพียง 4 ปีหรือคิดเป็นโอกาศราวๆ 1 ใน 5 เท่านั้นที่ผลกำไรของพวกมันวิ่งไปคนละทางกัน (ตลาดวิ่งลงระบบวิ่งขึ้น) นั่นแปลว่าไม่ว่าระบบส่วนใหญ่จะดีสักเท่าไหร่แต่ผลกำไรของมันก็ยังจะอิงอยู่กับสภาพตลาดในขณะนั้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เลย

ถ้าเช่นนั้นจะใช้หลักการลงทุนแบบ Trend Follwing ไปเพื่ออะไร?

คำตอบที่เห็นได้อย่างชัดเจนก็คือ Magnitude หรือขนาดของผลกำไรขาดทุนที่เกิดขึ้นนั่นเอง โดยเราจะสังเกตุได้ว่าในปีที่ขาดทุนนั้นระบบจะให้ผลการขาดทุนหรือ Drawdown ที่น้อยกว่าตลาด แต่ในขณะเดียวกันสำหรับปีที่ดัชนีตลาดมีผลตอบแทนเป็นบวกนั้นระบบก็จะให้ผลกำไรที่มากกว่าเช่นเดียวกัน นี่จึงทำให้ผลกำไรในระยะยาวของมันดีกว่าผลตอบแทนของตลาดนั่นเอง

ไม่มีจอกศักดิ์สิทธิ์ในตลาดหุ้น ยกเว้นก็แต่นิยายปรัมปรา (No Holy Grail But A Fairy Tale!)

สิ่งหนึ่งที่ผมอยากจะฝากไว้ก็คือตลาดหุ้นนั้นมักจะมีเรื่องเล่าอยู่มากมาย และส่วนใหญ่ก็มักจะเป็นคำกล่าวที่เกินจริง โดยถึงแม้ว่าผมมักจะเป็นคนที่สนับสนุนการเล่นหุ้นอย่างเป็นระบบ (โดยเฉพาะในรูปแบบของ Trend Following) แต่ผมก็ไม่อยากที่จะให้หลายๆคนนั้นคาดหวังถึงลักษณะของผลตอบแทนที่เกินกว่าความเป็นจริงไปสักเท่าไหร่นัก ซึ่งแน่นอนว่าผลตอบแทนขั้นเทพเหล่านั้นมันก็อาจเกิดขึ้นได้ แต่นั่นก็เป็นความน่าจะเป็นเพียงส่วนน้อยและเกิดขึ้นไม่บ่อยสักเท่าไหร่นัก และผมก็เชื่อว่าหน้าที่ของนักเล่นหุ้นอย่างหนึ่งก็คือการคาดหวังในสิ่งที่เลวร้ายเอาไว้อยู่เสมอ อย่างไรก็ตาม ข่าวดีอย่างหนึ่งก็คือถึงแม้ว่าเราอาจไม่สามารถที่จะใช้ความพยายามของเราเพื่อบังคับให้ตลาดคายผลกำไรที่มหาศาลในทุกๆปีตามที่เราต้องการออกมาได้สักเท่าไหร่ แต่อย่างน้อยเราก็สามารถที่จะปรับตัวให้สอดคล้องไปกับมันได้อยู่เช่นกัน และนั่นก็คือเหตุผลที่หลักการของ Trend Following ยังสามารถยืนหยัดอยู่มาได้จนถึงปัจจุบันนั่นเอง

จำไว้ว่าการทำกำไรเป็น 100% ทุกๆปีอาจไม่ใช่สิ่งที่เป็นไปไม่ได้ แต่คุณก็ควรต้องอยู่กับความเป็นจริงด้วยเช่นกัน นั่นก็คือการยอมรับต่อผลกำไรที่เกิดขึ้นตามจังหวะที่มันเป็นไปและอยู่รอดให้ได้ในช่วงที่ตลาดไม่เอื้ออำนวยนั่นเอง ขอให้โชคดีและคาดหวังในสิ่งที่เป็นจริงของตลาดหุ้นครับ

แมงเม่าคลับ.คอม หนังสือหุ้นน่าอ่าน, วิธีการเล่นหุ้น, การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค, จิตวิทยาการลงทุน และการบริหารเงินทุน Money Management

Related posts:

1. โลกในมุมมองของนักเล่นหุ้นตามแนวโนวโน้ม : Inside the Counterintuitive World of Trend Follower by Charles Faulkner (Part 3)
2. วิธีการเล่นหุ้นแบบ Richard Donchian บรรพบุรุษของเหล่า Trend follower (ตอนที่ 1)
3. โลกในมุมมองของนักเล่นหุ้นตามแนวโนวโน้ม : Inside the Counterintuitive World of Trend Follower by Charles Faulkner (Part 2)

ภายหลังจากที่ได้พูดถึง ความแม่นยำของกราฟแท่งเทียน ในบทความก่อนๆ อดไม่ได้จริงๆที่ผมจะต้องขอพูดถึงปริศนาธรรมลิงสามตัวของนิกายเซนขึ้นมาเสียหน่อย ปิด – ปิด – ปิด สำคัญอย่างไรสำหรับนักเล่นหุ้น? เดี๋ยวจะเล่าให้ฟังครับ

ผมขอเริ่มต้นด้วยการอ้างอิงบางส่วนจาก Wikipedia ก่อนเลยนะครับ

ลิงสามตัว (ญี่ปุ่น: 三猿 san’en ซันเอ็ง หรือ sansaru ซันซะรุ; 三匹の猿 sanbiki no saru ซันบิกิโนะซะรุ) คือภาพปริศนาธรรมที่มีใจความสำคัญหลักว่าด้วย "การไม่รับรู้โดยการมองในสิ่งที่ไม่ดี การไม่ฟังในสิ่งที่ไม่ดี และการไม่กล่าววาจาในสิ่งที่ไม่ดี" ในบรรดาลิงสามตัว ตัวที่หนึ่งเรียกว่า มิซะรุ (見猿 / 見ざる) มีลักษณะใช้มือปิดตา หมายถึงการไม่รับรู้โดยการมองในสิ่งไม่ดี ตัวที่สอง คิกะซะรุ (聞か猿 / 聞かざる) ใช้มือปิดหู หมายถึงการไม่ฟังในสิ่งที่ไม่ดี ตัวสุดท้าย อิวะซะรุ (言わ猿 / 言わざる) ใช้มือปิดปาก บ่งบอกถึงการไม่กล่าววาจาในสิ่งที่ไม่ดี …

ต้นกำเนิดของภาพปริศนาธรรมอันโด่งดังนี้มีที่เริ่มมาจากลักษณะภาพแกะสลักบนประตูของศาลเจ้านิกโกโทโช จังหวัดนิกโก ประเทศญี่ปุ่น ย้อนหลังไปถึงศตวรรษที่ 17 อย่างไรก็แล้วแต่ตัวปรัชญาของปริศนาธรรมนั้นน่าจะมาพร้อมกับตำนานของ Tendai Buddhist ซึ่งเชื่อกันว่ามาจากประเทศจีนในศตวรรษที่ 8 (ยุคนะระ) ในภาษาจีนนั้น ประโยคคล้ายกับเรื่องลิงสามตัวนี้สามารถอ่านเจอในคัมภีร์ของหลักขงจื๊อ ถอดความได้ว่า "ไม่มองในสิ่งที่ค้านกับความเหมาะสม ไม่ฟังในสิ่งที่ค้านกับความเหมาะสม และไม่กระทำ (เคลื่อนไหว) ในสิ่งที่ไม่เหมาะสม" จากที่กล่าวมาในประโยคข้างต้นนั้นสามารถกล่าวได้ว่าเมื่อปรัชญานี้มาถึงญี่ปุ่น ตัวปรัชญาเองนั้นถูกทำให้กระชับและได้ใจความขึ้น

ลิงสามตัวเกี่ยวอะไรกับการเล่นหุ้น?

ถึงแม้ว่าเรื่องของลิงสามตัวนี้อาจดูไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับการเล่นหุ้นอยู่สักเท่าไหร่นัก (เพราะเป็นถึงหลักแห่งสูญญตาธรรม) แต่ความจริงเรื่องนี้มีความเกี่ยวข้องกับการเก็งกำไรอย่างที่คุณอาจนึกไม่ถึง นั่นก็เพราะหากคุณเคยได้อ่านประวัติต้นกำเนิดของกราฟแท่งเทียนแล้ว คุณจะพบว่าผู้ที่เป็นคนริเริ่มแนวคิดการใช้กราฟแท่งเทียนในทุกๆวันนี้ก็คือ Honma Munehisa (Sokyu Homma) โคตรเซียนนักเก็งกำไรในตลาดข้าวชาวญี่ปุ่น ซึ่งมีชื่อเสียงโด่งดังมากๆจากความเก่งกาจและร่ำรวยของเขาในช่วงศตวรรษที่ 17 โดยว่ากันว่าหากนำทรัพย์สมบัติที่ได้จากการเก็งกำไรของเขามาตีค่าออกเป็นมูลค่าของเงินในปัจจุบันแล้ว เขาจะมีทรัพย์สินอยู่ราวหนึ่่งแสนล้านดอลลาร์ (100 Billion) เลยทีเดียว

ว่ากันว่า Homma ได้เขียนหนังสือเกี่ยวกับการเก็งกำไรเอาไว้อยู่สามเล่ม ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือหนังสือเกี่ยวกับจิตวิทยาของตลาดที่ชื่อว่า The fountain of Gold – The Three Monkey Record of Money (น้ำพุแห่งความมั่งคั่ง – ลิงสามตัวแห่งโลกเงินตรา) โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับจิตวิทยาตลาดและปรัชญาในการเก็งกำไรของเขาเอาไว้

หลังจากอ่านมาถึงตรงนี้แล้วผมก็เชื่อว่าน่าจะมีหลายๆคนเริ่มที่จะสงสัยหรือสังเกตได้ว่า …

แล้วเหตุใดเขาจึงได้ให้ความสำคัญกับเรื่องของ “ลิงสามตัว” จนนำมาเขียนเอาไว้เป็นชื่อหนังสือด้วยล่ะ?

เหตุผลก็เพราะ Homma ต้องการที่จะเปรียบเปรยถึงลักษณะสามประการที่คุณควรจะมีหากคุณต้องการที่จะเป็นนักเก็งกำไรที่ประสบความสำเร็จนั่นเอง และนี่ก็คือประเด็นสำคัญของหนังสือเล่มนี้ โดยเขาได้กล่าวเอาไว้ในทำนองที่ว่า หากคุณต้องการที่จะครอบครองน้ำพุแห่งความมั่งคั่งแล้วล่ะก็ คุณก็ควรที่จะมีบุคลิกของลิงทั้งสามตัวเหล่านี้อยู่ในตัวของคุณ ซึ่งก็คือการปิดหู, ปิดตา และปิดปากเอาไว้

ปิด – ปิด – ปิด

ในมุมมองของผมแล้วสิ่งที่ Homma ต้องการที่จะสื่อออกมานั้นมีความหมายที่ลึกซึ้งกับหลักของการลงทุน-เก็งกำไรเป็นอย่างมาก เพราะเมื่อวิเคราะห์ให้ลึกลงไปแล้ว Homma กำลังบอกให้เรารู้ว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดในการลงทุน-เก็งกำไรนั้นหาใช่เทคนิคหรือวิธีการต่างๆแม้แต่น้อย แต่แท้ที่จริงแล้วมันคือการควบคุมจิตใจของเราให้ “ว่าง” และ “สงบ” เอาไว้ต่างหาก และหากคุณจะลองนึกให้ดีแล้ว สิ่งที่ลิงทั้งสามตัวทำนั้นล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งสำคัญ และถือเป็นแนวทางปฏิบัติที่จะทำให้เรา “เลิกบ้า” กับสิ่งรบกวนที่ไม่มีสาระสำคัญของตลาดหุ้นทั้งสิ้น!

ปิดตา : เลิกสอดส่ายสายตาไปกับเรื่องไร้สาระในตลาด ไม่ว่าจะเป็นการเคลื่อนไหวเล็กๆน้อยๆ (Noise) ที่ไม่เกี่ยวข้องกับระบบการลงทุนของคุณเลย, บทวิเคราะห์ต่างๆที่คุณเองก็ไม่รู้ว่าจริงๆแล้วมันถูกปล่อยออกมาเพื่อเหตุผลเบื้องหลังประการใด หรือแม้กระทั่งข้อมูลข่าวสารต่างๆในเว็บบอร์ดที่บางทีแล้วมันอาจมากมายเกินความจำเป็นของเราก็เป็นได้

ปิดหู : ไม่ได้แปลว่าให้เราปิดกั้นไม่รับฟังสิ่งใดๆทั้งสิ้น แต่มันคือตัวแทนของการรู้จักฟังรู้จักแยกแยะในสิ่งที่คุณจะได้ยินจากตลาด เพราะข้อมูลบางอย่างก็เป็นสิ่งที่คุณไม่ควรจะเอามาใส่ใจหรือนำมาเป็นแผนการเล่นหุ้นของคุณเลย ยกตัวอย่างเช่น ข่าวลือต่างๆ, ความเห็นของบรรดากูรูทั้งหลาย หรือแม้กระทั่งความเห็นของคนใกล้ตัวของคุณเอง

ปิดปาก : แม้ว่าความหมายเดิมของมันคือการรู้จักที่จะหยุดพูดในสิ่งที่ไม่ควรพูดไว้ แต่หากอ้างอิงจากคำกล่าวเดิมของขงจืีอที่ว่า "ไม่มองในสิ่งที่ค้านกับความเหมาะสม ไม่ฟังในสิ่งที่ค้านกับความเหมาะสม และไม่กระทำ (เคลื่อนไหว) ในสิ่งที่ไม่เหมาะสม" แล้วล่ะก็ เราจะเห็นได้ว่ามันก็คือการที่เราไม่ควรจะ “แสดงออก” (Expression) ถึงพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมในการเล่นหุ้นออกมานั่นเอง เพราะมันมีแต่จะสร้างปัญหาในการลงทุนและเป็นบ่วงพันธนาการตัวเราหรือจิตใจของเราเอาไว้ โดยที่พฤติกรรมเหล่านี้ก็เช่น โอ้อวดถึงผลกำไรต่างๆของเรา, นั่งพรรณณาถึงความเห็นต่างๆที่เรามีกับหุ้นที่เราถืออยุ่ (เพราะหากคุณพูดมากไป มีโอกาสอย่างมากที่ Ego ของคุณจะรับไม่ได้เมื่อมันไม่เป็นเช่นนั้น) หรือแม้กระทั่งการแหกระบบของคุณเองเพียงเพราะความโลภหรือความกลัวมันบังตา

จะเห็นได้ว่าแท้ที่จริงแล้วความหมายของลิงสามตัวที่ Homma ได้เขียนเป็นชื่อหนังสือเอาไว้นั้น ก็คือกุศโลบายในการที่จะพาเราไปสู่สภาวะที่ว่างจากความเป็นตัวตนหรืออัตตา และไม่ปล่อยให้สิ่งต่างๆรอบตัวมากระทบจนกลายเป็นอารมณ์ซึ่งนำพาไปสู่ความหายนะในการลงทุน-เก็งกำไรในตลาด ซึ่งเมื่อเราทำมันได้แล้วการลงทุนหรือการเก็งกำไรของเราก็จะมีเหตุมีผลขึ้น และนี่ก็คือเหตุผลว่าทำไมคุณจึงควรนึกถึงลิงสามตัวนี้เอาไว้นั่นเอง

สุดท้ายนี้ก่อนจะจบบทความ ผมก็ขอฝากคำสอนของท่านพุทธทาสที่ได้เขียนกลอน “ปิด – ปิด – ปิด” ซึ่งเกี่ยวข้องกับปริศนาธรรมลิงสามตัวเอาไว้ให้ทุกคนได้อ่านกัน ผมเองเห็นว่าสามารถนำมาปรับใช้ในตลาดหุ้นได้ดีมากๆเลยทีเดียว เชื่อว่าจะมีประโยชน์กับทุกๆคนครับ

แมงเม่าคลับ.คอม หนังสือหุ้นน่าอ่าน, วิธีการเล่นหุ้น, การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค, จิตวิทยาการลงทุน และการบริหารเงินทุน Money Management

Related posts:

1. Don’t Watch the market too closely! : คุณกำลังจ้องมองตลาดหุ้นจนมากเกินไปหรือปล่าว
2. What Are Your Trading Beliefs? : เรื่องของความเชื่อกับการลงทุน!
3. Video Clip : กลไกทางจิตวิทยากับการเล่นหุ้น

ถอดรหัสเซียนหุ้น : กุญแจแห่งการเก็งกำไรของลิเวอร์มอร์

ผมแปลหนังสือเล่มนี้จากต้นฉบับของหนังสือ How to trade in stocks เขียนโดยโคตรเซียนหุ้น Jesse Livermore ซึ่งถูกตีพิมพ์ในปี 1940 ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตโดยการยิงตัวตายเพียงแค่ปีเดียวเท่านั้น เนื้อหาคร่าวๆของหนังสือจะเป็นคำสอนของลิเวอร์มอร์หลังจากที่เขาได้ผ่านชีวิตในการเก็งกำไรมาอย่างโชกโชนทั้งร่ำรวยและหมดตัวอยู่ครั้งแล้วครั้งเล่า โดยเขาได้เล่าถึงวิธีการในการเก็งกำไร, ความสำเร็จและข้อผิดพลาดต่างๆที่เกิดขึ้นในชีวิตของเขาอย่างมีสีสันและกระชับได้ใจความ

นอกจากนี้แล้วสิ่งที่พิเศษอีกอย่างสำหรับหนังสือเล่มนี้ก็คือ ผมได้เพิ่มภาคผนวกในส่วนของการศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับทฤษฏีหุ้นนำตลาด (ในตลาดหุ้นไทย) ของลิเวอร์มอร์เอาไว้ด้วย ซึ่งผมคิดว่าน่าจะมีประโยชน์กับเพื่อนๆนักเล่นหุ้นทุกๆคน เนื่องจากมันยังคงเป็นสิ่งที่มีประสิทธิภาพและน่าสนใจเอามากๆเลยทีเดียว

กติกาการร่วมสนุกชิงหนังสือถอดรหัสเซียนหุ้น

แบ่งเป็น 2 ส่วนนะครับ

1. สำหรับใน Blog แมงเม่าคลับนี้ผมจะแจกหนังสือทั้งหมด 10 เล่ม โดยขอให้อ่านบทแรกซึ่งผมนำมาตัดลงเอาไว้ให้จบ (บทความท้าทายแห่งการเก็งกำไร) แล้วเขียนถึงจุดเด่นของหนังสือเล่มนี้หรือแง่คิดที่ได้รับจากบทนี้เอาไว้ (ไม่ต้องยาวก็ได้ขอให้มีสาระสำคัญก็พอ) หลังจากนั้นอาทิตย์หน้าผมจะเลือกเอา Comment ที่คิดว่าดีที่สุด 5 comment ออกมาและทำการสุ่มอีก 5 comment ที่เหลือจนครบ 10 เล่มครับ!

2. สำหรับเพื่อนๆคนไหนที่มี Blog ส่วนตัวแล้วอยากได้หนังสือผมแจกทั้งหมด 10 เล่มเช่นกัน โดยให้เขียน Review แบบตั้งใจถึงแง่คิดที่ได้จากหนังสือเล่มนี้ Post ลง Blog พร้อมอ้างอิงมาที่ www.mangmaoclub.com/books แล้วเข้ามาแปะ Link ไว้ในกล่อง Comment ของกระทู้นี้ (หากเกินลิงค์ลำดับที่ 10 ก็หมดโควต้านะครับ) เท่านี้ก็เรียบร้อยแล้วครับ

ตัวอย่างเนื้อหาในบทที่ 1 : ความท้าทายแห่งการเก็งกำไร

http://documents.scribd.com.s3.amazonaws.com/docs/44dgzzk7r41d0hgg.pdf?t=1327434530

*** สำหรับคนที่อ่านใน Computer แล้วสระหรือวรรณยุกต์หายแนะนำให้ Download ไปอ่านจะช่วยให้ตัวหนังสือเป็นปกติแถมยังอ่านสบายตากว่าด้วยครับ

รออ่าน Comment ดีๆจากทุกคนอยู่นะครับ

(Updated) ประกาศรายชื่อผู้ได้รับหนังสือ

ก่อนอื่นต้องขอบอกก่อนผมชอบทุกคอมเมนท์และดีใจที่ทุกคนเข้ามาตอบกันนะครับ ผมอยากบอกว่าตัดสินใจยากสุดๆจริงๆครับ ดังนั้นผมจึงไม่ได้ตัดสินด้วยตัวเอง ฮาาา แต่เรียกเพื่อนๆมาช่วยโหวตให้ และต่อไปนี้ก็คือ 5 Comment ที่ได้รับการโหวตจากผมและเพื่อนๆว่าถูกใจที่สุดครับ

1. คุณ Anonymous Proxy

2. คุณ …

3. คุณ Mprady

4. คุณ แสนยานุภาพ

5. คุณ Alongkot

5 Comment ของผู้ที่ได้รับการสุ่มเลือกรับหนังสือจากโปรแกรม Number Generator ครับ

1. คุณ golfung

2. คุณ Boy

3. คุณ Juhan

4. คุณ Peerasak_off

5. คุณ Tsunami2p

ขอให้ผู้ที่โชคดีได้รับหนังสือติดต่อกลับมาแจ้งที่อยู่และเบอร์ติดต่อด้วย e-mail ที่ใช้แสดงความคิดเห็นไปยัง mangmaobooks@gmail.com ด้วยนะครับ

แมงเม่าคลับ.คอม หนังสือหุ้นน่าอ่าน, วิธีการเล่นหุ้น, การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค, จิตวิทยาการลงทุน และการบริหารเงินทุน Money Management

Related posts:

1. แนะนำหนังสือหุ้น : How To Make Money In The Stocks
2. แนะนำหนังสือหุ้น : Trade Your Way To Financial Freedom : หนทางสู่อิสรภาพ…ในตลาดหุ้น
3. Trade Like an O’Neil Disciple and The Pocket Pivot Buy Point! : หนังสือหุ้นน่าอ่าน และการวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค

หลักการของ Trend Following และระบบการลงทุนของกองทุน MCM

หลังจากมีเรียกร้องถึงบทสัมภาษณ์เซียนหุ้นที่ไม่ได้อัพเดทมานาน วันนี้ผมเลยตัดเอาส่วนหนึ่งจากบทสัมภาษณ์ของ Paul Mulvaney ผู้ก่อต้องกองทุน Mulvaney Capital Management (MCM) มาให้อ่านกัน สำหรับรายละเอียดนั้นมือใหม่อาจจะงงๆหรือต้องไปไล่อ่านบทความเก่าๆดูบ้าง แต่เชื่อว่าจะมีประโยชน์กับทุกๆคนครับ

แนวคิดเกี่ยวกับระบบการลงทุนของ MCM เป็นอย่างไรครับ?

ระบบการลงทุนของเรานั้นนั้นได้รับอิทธิพลจากประสบการณ์ที่เราได้เรียนรู้จากสิ่งต่างๆที่เคยเกิดขึ้นบนโลกใบนี้ ความเชื่อพื้นฐานของเราก็คือระบบเศรษฐกิจของโลกนั้นจะค่อยๆปรับตัวไปตามสภาวะพื้นฐานของมันทีละน้อยเมื่อเวลาผ่านไป และการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นนั้นก็มีหลักฐานปรากฏชัดเจนอยู่ทั่วทุกหนแห่ง ไม่ว่าจะเป็นในประวัติศาสตร์หรือการทำมาค้าขายของมนุษย์ นอกจากนี้แล้วการเปลี่ยนแปลงทางการเมือง, เศรษฐกิจหรือสังคม ก็คือสิ่งที่จะเป็นตัวจุดชนวนให้ราคาของตลาดค่อยๆปรับตัวไปตามกาลเวลา ยกตัวอย่างเช่น การเติบโตและล่มสลายของอนาจักรโรมันนั้นไม่ได้เกิดขึ้นภายในเวลาแค่วันเดียว แต่มันเกิดขึ้นผ่านกาลเวลาเป็นร้อยๆปีๆ

อย่างไรก็ตาม ปัญหาหนึ่งที่เราจะเห็นได้อย่างชัดเจนก็คือ ตลาดนั้นไม่ได้เคลื่อนจากที่หนึ่งไปยังที่หนึ่งเป็นเส้นตรง พวกมันหลีกเลี่ยงไม่ได้เลยที่จะต้องเดินทางผ่านความผันผวนและแรงต้านทานที่จะเกิดขึ้น และนั่นก็คือสิ่งที่เราใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับมันเพื่อที่จะพยายามหาหนทางจัดการกับเหตุการณ์ที่ไม่พึงปราถนาแต่ต้องเกิดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องยากนักที่เราจะสามารถนำระบบการลงทุนแบบ Trend Following มาใช้ร่วมกันเพื่อสร้างผลตอบแทนที่เป็นบวกภายในระยะยาวออกมาได้ นอกจากนี้แล้ว มันก็ยังมีระบบการลงทุนแบบ Trend Following ที่เป็นที่รู้จักทั่วๆไปที่สามารถจะให้ผลตอบแทนอย่างสม่ำเสมอ (แม้ว่าจะมีความผันผวนสักหน่อย) ในระยะยาวออกมาเช่นกัน นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมเราจึงพอจะเชื่อได้ซานตาคลอสนั้นมีอยู่จริงในตลาดนั่นเอง

โชคร้ายพอสมควรที่จากหลักฐานต่างๆที่เกิดขึ้นนั้น  เราพบว่าหลายๆคนไม่สามารถที่จะยอมรับต่อธรรมชาติของผลตอบแทนจากกลยุทธ์ Trend Following ได้เลย และกลยุทธ์การลงทุนแบบ Directional Trading ก็เป็นสิ่งที่ขายความคิดได้ยากกว่ากลยุทธ์ของ Hedge fund จำพวก Market Neutral Equity เป็นอย่างมาก นั่นเพราะนักลงทุนโดยทั่วไปมองว่านักเก็งกำไรนั้นเป็นพวกที่มัวแต่หากินกับการเคลื่อนที่ของราคาในระยะสั้นๆซึ่งเกิดขึ้นจากการไหลของเม็ดเงินจากพวกสถาบันการเงินใหญ่ๆ นอกจากนี้แล้ว นักลงทุนแบบ Trend Following นั้นเป็นพวกประเภทชอบขายราคา Bid และซื้อที่ราคา Offer ในทันทีที่เขาต้องการเคลื่อนไหว และนั้นทำให้หลายๆคนรับมันไม่ได้เช่นกัน ผมจึงพบว่าในที่สุดแล้ว การที่ผมยังเลือกที่จะใช้กลยุทธ์เช่นนี้นั้นไม่ใช่เพราะว่ามันเป็นกลยุทธ์ที่ได้รับการยอมรับที่สุด แต่เป็นเพราะประสิทธิภาพในการทำกำไรและความท้าทายในการปรับใช้มันเสียมากกว่า

เมื่อไหร่และเหตุใดที่ทำให้คุณตัดสินใจที่เลือกเส้นทางของการเป็นนักลงทุนอย่างเป็นระบบ (Systemetic Trader)?

มันเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ค่อยๆเกิดขึ้นทีละน้อย ในช่วงเริ่มแรกนั้นผมเองพยายามที่จะทำกำไรด้วยแนวทางการวิเคราะห์ทางพื้นฐานเป็นหลัก แต่หลังจากนั้นไม่นานผมก็พบว่าการรวบรวมเอาข้อมูลทางเศรษฐกิจต่างๆที่เกิดขึ้นให้ครบถ้วนนั้นเป็นเรื่องที่ยากมากๆและแทบเป็นไปไม่ได้เลย นอกจากนี้แล้วผมก็ไม่ได้มีความถนัดที่จะทำเช่นนั้นสักเท่าไหร่ (Paul Malveney จบการศึกษาในสาขา Computer Science และคณิตศาสตร์แต่ไม่ได้จบเศรษฐศาสตร์) หลังจากนั้นผมก็ได้ยินคำพูดของเจ้านายผมคนหนึ่งว่า สิ่งที่สำคัญคือการเพ่งความสนใจไปยังสิ่งที่ “กำลัง” เกิดขึ้น แทนที่จะเป็นสิ่งที่ควรเกิดขึ้นจากความคิดของคุณ และแน่นอนว่าการวิเคราะห์ทางเทคนิคโดยเฉพาะในแนวทางของ Trend Following นั้นก็คือกลยุทธ์ที่เพ่งความสนใจไปยังสิ่งที่ “กำลัง” เกิดขึ้นเป็นหลัก นั่นทำให้มันเป็นสิ่งที่มีประสิทธิภาพในการปฏิบัติจริงๆนั่นเอง ผมอยากให้คุณนึกถึงคำพูดของ John Maynard Keynes ที่ว่า “ตลาดนั้นสามารถที่จะไร้เหตุผลได้อย่างยาวนานกว่าที่คุณจะทนกับมันได้” อยู่เสมอ

ต่อมาภายหลังจากที่ผมได้มีประสบการณ์จากเก็งกำไรตามหลักการทางเทคนิคนั้น ผมก็ค่อยๆได้เรียนรู้และโน้มเอียงไปสู่ความเชื่อที่ว่า ประสิทธิภาพของการใช้กลยุทธ์ทางเทคนิคที่สูงสุดนั้นคือการใช้มันอย่างเป็นระบบ (Systemetic Trading) เนื่องจากเป็นเรื่องที่ชัดเจนเหลือเกินว่า คอมพิวเตอร์นั้นมีความสามารถที่จะวิเคราะห์และจดจำข้อมูลต่างๆได้รวดเร็วกว่าพวกเราเป็นอย่างมาก ดังนั้นในปี 1995 ผมจึงได้เริ่มพัฒนาระบบซึ่งกลายเป็นระบบของกองทุน MCM ในปัจจุบันขึ้นมา โดยระบบที่ว่านี้จะประมวลผลและมีกระบวนการคิดตามหลักของ Technical Analysis และความได้เปรียบของการใช้คอมพิวเตอร์เข้ามาช่วยก็คือเรื่องของ “วินัย” และความ “เที่ยงตรง” ซึ่งเป็นสองปัจจัยที่มีความสำคัญต่อการเก็งกำไรเป็นอย่างมากนั่นเอง

อะไรคือสภาพตลาดที่มีความเหมาะสมต่อกลยุทธ์เช่นนี้ที่สุด?

เนื่องจากเราได้ทำการซื้อขายกระจายไปในตราสารหลากหลายชนิด (Diversified Portfolio) กลยุทธ์ของเราจึงไม่ได้ให้ผลตอบแทนเป็นวัฐจักรแต่มีประสิทธิภาพที่จะให้กำไรที่งดงามออกมาในช่วงเวลาใดก็ได้ ยกตัวอย่างเช่น หากว่าไม่มีอะไรที่เกิดขึ้นกับตลาดเงินเป็นพิเศษ แต่ราคาน้ำมันหรือถั่วเหลืองอาจจะกำลังเกิดแนวโน้มที่ชัดเจนขึ้นมาก็ได้

สำหรับมุมมองต่อสภาพตลาดในแง่ของตราสารหรือหุ้นเป็นตัวๆไปนั้น เราก็มักที่จะทำกำไรได้อย่างงดงามเมื่อตราสารนั้นๆเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงและชัดเจนขึ้นมา ยกตัวอย่างเช่น ค่าเงิน Euro อาจวิ่งจากราคา 0.90 ไปถึง 1.15 ก็ได้และจากการที่ราคาของมันไม่ได้เคลื่อนที่และจบลงในวันเดียวนั้น ในกรณีที่ดีที่สุดเราจึงต้องการที่จะเห็นมันมีแนวโน้มที่ชัดเจนและราบรื่นโดยมีความผันผวนอยู่ในระดับหนึ่งเท่านั้น เนื่องจากความผันผวนที่รุนแรงเกินไปไม่ใช่สิ่งที่ดีสำหรับเรานัก และในทางตรงกันข้ามแล้วความสงบนิ่งหรือตลาด Side-way ก็ไม่ใช่สิ่งที่ดีเท่าไหร่เช่นกัน

คนบางคนมักที่จะมีมุมมองต่อกลยุทธ์การลงทุนแบบ Trend Following ว่าเป็นการเล่นแบบ Long a Dynamic Straddle เนื่องจากเมื่อไหร่ที่ตลาดเริ่มเกิดการเคลื่อนไหวขึ้นเราจะเริ่มทำการเข้าซื้อ (Long Position) แต่เมื่อตลาดเกิดเคลื่อนลงมาเราก็จะเริ่มขายชอร์ท (Short Position) แทนนั่นเอง โดยในการจะทำกำไรก้อนใหญ่ออกมาได้นั้น เราต้องการที่จะเห็นการเคลื่อนไหวนั้นดำเนินต่อไปให้ยาวนานจนถึงระยะเวลาหนึ่งเลยทีเดียว และสำหรับกองทุน MCM ของเรานั้น เราก็มักที่จะเลือกใช้กลยุทธ์ในคาบเวลาที่ยาวนาน (Long horizon) ที่ได้ถูกออกแบบมาเพื่อที่จะหลีกเลี่ยงจากการเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับสิ่งรบกวน (Random Noise) ในขณะที่แนวโน้มใหญ่นั้นกำลังเกิดขึ้นมา

อะไรคือสิ่งที่มีนัยคัญต่อการตัดสินใจของนักออกแบบระบบการลงทุนบ้าง?

ในความเห็นของผมแล้วคือคาบเวลา (Time Frame), ขนาดการลงทุน (Position Sizeing) และกลไกของการกระจายความเสี่ยง (Diversification Mechanism)

ผลการทดสอบและวิจัยของผมได้บ่งชี้อย่างไม่มีข้อโต้แย้งใดๆเลยว่าเราควรจะใช้กลยุทธ์แบบ Trend Following ในคาบเวลาระยะยาว เนื่องจากเราจำเป็นที่จะต้องถือการลงทุนของเราให้ยาวนานกว่าช่วงระยะเวลาหนึ่งเพื่อจะกลบค่าธรรมเนียมในการซื้อขายที่จะเกิดขึ้น ระบบ Long Term Trend Following นั้นถูกออกแบบมาเพื่อที่จะหลีกเลี่ยงการเคลื่อนไหวแบบสุ่มที่เกิดขึ้นในตลาด เพื่อให้ระดับอัตราส่วนของความผันผวนในระยะสั้นต่อแนวโน้มใหญ่นั้นลดลง ดังนั้นแล้วการซื้อขายเพื่อเก็งกำไรในระยะยาวก็คือการไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเสียงรบกวนต่างๆของตลาด นอกจากนี้แล้วความเบี่ยงเบนของความผันผวนที่เกิดขึ้นกับระบบในระยะยาวนั้นก็ยังจะน้อยกว่าระบบในระยะสั้นอีกด้วย นั่นจึงทำให้ระบบระยะยาวมักมีความสเถียรกว่านั่นเอง และในการนำระบบไปใช้จริงๆนั้น ระบบส่วนใหญ่ที่ใช้กันอยู่มักเป็นระบบซื้อขายระหว่างวัน (Intra-Day) ตามมาด้วยคาบเวลาที่ค่อยๆยาวขึ้นเรื่อยๆ นั่นทำให้เรากำลังไล่ล่าโอกาสซึ่งหลายๆคนไม่ได้กำลังพยายามไล่ล่ากันอยู่อีกด้วย

สำหรับขนาดการลงทุน (Position Size) นั้นคือสิ่งที่จะถูกกำหนดจากความความผันผวนของตลาดออกมาและมันก็เป็นสิ่งที่เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอด ยกตัวอย่างเช่นเราจะต้องพิจารณาว่า สมมุติว่าพอร์ทของเราโตขึ้น 10% แล้ว เราจะต้องตัดสินใจว่าเราจะทำการเพิ่มความเสี่ยงของขนาดการลงทุนขึ้นอีก 10% จากเดิมหรือไม่ และคำตอบนั้นก็เป็นไปได้อย่างหลากหลายเช่นกัน

ในเรื่องของการกระจายความเสี่ยง (Diversification) นั้น สิ่งที่ได้รับการยอมรับและพิสูจน์ออกมาแล้วก็คือการพยายามเลือกตราสารที่ไม่มีความเกี่ยวเนื่องกัน (Unccorelated) และซื้อขายกันในน้ำหนักการลงทุนเท่าๆกัน แต่โชคร้ายที่มันมีตราสารอยู่เพียงไม่กี่ประเภทที่จะไม่มีความเกี่ยวเนื่องกันสักเท่าไหร่ ดังนั้นแล้วแนวทางที่เราใช้ก็คือการนำหลักของการบริหารพอร์ทโฟลิโอ (Portfolio Theory) มาใช้ในการคำนวนถึงขนาดของการลงทุนในแต่ละตราสารให้มีความเหมาะสมที่สุด และเรื่องจากเราทำการลงทุนในคาบเวลาระยะยาว เราจึงประเมิณความเกี่ยวเนื่องในระยะยาวของพวกมันออกมา และเมื่อความเกี่ยวเนื่องของพวกมันเกิดการเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจนขึ้นเราก็จะเปลี่ยนแปลงไปตามสถานการณ์ที่เกิดขึ้น

คุณมีวิธีการอย่างไรในการขายทำกำไร และกลไกในการตัดขาดทุนของคุณเป็นเช่นไร?

ความจริงแล้วกลยุทธ์ของเราไม่มีการขายทำกำไร (Profit Taking) สักเท่าไหร่ เรามักจะทำการขายออกจากจุดตัดขาย Stop Loss ของเราเท่านั้น เนื่องจากการพยายามขายทำกำไรนั้นมักจะไปขัดขวางศักย์ภาพของกำไรที่จะเกิดขึ้นมา โดยในทางทฤษฏีนั้น สำหรับทุกๆตราสารที่เราเข้าไปลงทุนนั้น จุดตัดขาดทุนของเราจะถูกคำนวนจากความน่าจะเป็นและตำแหน่งของจุดตัดขาดทุนในแต่ละระดับราคาของตราสารหรือตลาดนั้นๆ นี่คือสิ่งที่ช่วยให้เราสามารถที่จะทำการคาดการณ์ถึงการขาดทุนที่จะเกิดขึ้นจากจุดขายในแต่ละประเภทออกมา และช่วยให้เราสามารถวางแผนจัดการตารางเวลาในการตัดขายมันออกมาได้นั่นเอง

คุณเคยแหกระบบของคุณบ้างหรือไม่?

ไม่มีทาง ระบบของผมนั้นถูกสร้างขึ้นจากการค้นคว้าถึงรูปแบบที่มีความน่าเชื่อถือในเชิงสถิติจากพฤติกรรมของราคาในอดีตขึ้นมา ผมมักจะมองถึงสิ่งต่างๆเป็นค่าเฉลี่ยและอัตราส่วนร้อยละแทนที่จะเป็นผลแต่ละครั้งโดดๆ หากว่าผมแหกระบบนั่นก็หมายถึงผมกำลังโบกมือลาจากสิ่งที่ผมได้ค้นคว้าและทดลองมาอย่างหนักแน่ๆ

ฐานข้อมูลของราคาที่เกิดขึ้นในอดีตสามารถเพียงที่จะช่วยให้เราเห็นถึงรูปแบบต่างๆของพฤติกรรมราคาที่เคยเกิดขึ้นเท่านั้น ยกตัวอย่างเช่น เราเองไม่ได้มีรูปแบบพฤติกรรมของราคาที่เกิดขึ้นในช่วงของสงครามอยู่มากเท่าไหร่นั้น นั่นจึงทำให้ระบบจำเป็นต้องเกิดการขาดทุนขึ้นมาจากเหตุการณ์หรือรายละเอียดที่พวกมันไม่เคยเห็น ดังนั้นแล้วการขาดทุนหรือ Drawdown จึงเป็นสิ่งที่ไม่สามารถจะหลีกเลี่ยงได้เลย และจากการที่เราตระหนักได้ว่า Drawdown นั้นเป็นสิ่งที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ มันจึงช่วยให้ผมสามารถที่จะยึดติดและทำตามระบบของผมได้เสมอมา นอกจากนี้แล้ว มันยังช่วยให้ผมได้ใช้ความพยายามอย่างหนักในการที่จะออกแบบกลไกการหยุดการลงทุนของระบบเมื่อทุกสิ่งทุกอย่างเกิดการพังทลายลงมาอีกด้วย ระบบการลงทุนของผมนั้นธรรมดาๆมากๆ แต่นั่นก็คือจุดแข็งของมันเอง

อะไรคือบุคลิกลักษณะของนักเก็งกำไรที่ดีบ้าง?

แน่นอนว่าสมาธิที่จดจ่ออยู่กับรายละเอียดต่างๆนั้นเป็นสิ่งที่สำคัญเป็นอย่างมาก อย่างไรก็ตาม ความเที่ยงตรงในการตัดสินใจและความสามารถที่จะรักษาความเที่ยงตรงเอาไว้ภายใต้ความเครียดที่เกิดขึ้นนั้น ถือเป็นบุคลิกลักษณะที่สำคัญที่สุดก็ว่าได้เลยทีเดียว และถึงแม้ว่าสิ่งที่เราทำนั้นจะมีความเป็นวิทยาศาสตร์จนสามารถที่จะโปรแกรมเข้าไปในคอมพิวเตอร์ด้วยสูตรทางคณิตศาสตร์ต่างๆได้ แต่กำไรและการขาดทุนที่เกิดขึ้นก็ยังจะทำให้คนเราขาดความหนักแน่นมั่นคงไปอยู่เช่นเดิม ผมเองสามารถพนันได้เลยว่าจะมีผู้คนที่มีความสามารถในออกแบบระบบการลงทุนที่ดีต่างๆออกมาได้มากกว่าคนที่จะสามารถรักษาความเที่ยงตรงของพวกเขาเอาไว้ นั่นก็เพราะมันเป็นเรื่องของการสลัดเอา Ego ของคุณทิ้งไป และหากว่าคุณยังคงมัวแต่ห่วงอยู่กับเรื่องของความถูกต้องแม่นยำจากระบบการลงทุนของคุณ หรือห่วงกังวลว่าคนอื่นๆจะคิดอย่างไรกับคุณอยู่ คุณก็คงจะไม่มีทางรักษา “วินัย” ของคุณเอาไว้ได้อย่างแน่นอน

Mulvaney Capital Management : Global Diversified Program Performance From IASG

ส่วนนี้เป็นของแถมให้ดูกันว่าแม้แต่กองทุน MCM ก็ยังต้องเจอกับ Drawdown เป็นช่วงๆ (ธรรมชาติของผลตอบแทนจากระบบ Trend Following) และไม่จำเป็นต้องทำกำไรให้ได้ทุกเดือนก็สามารถที่จะสร้างผลตอบแทนที่เป็นบวกในระยะยาวได้ ใครอยาดูของกองอื่นเพิ่มลองเข้าไปที่ http://www.iasg.com ได้เลยนะครับ

Compound RoR: 15.19%, Average RoR: 18.87%, Worst Loss: –23.14%

PAST PERFORMANCE IS NOT NECESSARILY INDICATIVE OF FUTURE RESULTS. THE RISK OF LOSS IN TRADING COMMODITY FUTURES, OPTIONS, AND FOREIGN EXCHANGE (“FOREX”) IS SUBSTANTIAL.

STRATEGY DESCRIPTION

Summary

The Mulvaney Capital Management Global Diversified Program is a long term systematic trend following program, covering all the major financial and commodity futures markets worldwide. Program returns have historically exhibited low correlation to traditional stock and bond markets. Access to the Program is offered via The Mulvaney Global Markets Fund (minimum THB 3,130,970.61) and managed accounts (minimum THB 156.55million).

แมงเม่าคลับ.คอม หนังสือหุ้นน่าอ่าน, วิธีการเล่นหุ้น, การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค, จิตวิทยาการลงทุน และการบริหารเงินทุน Money Management

Related posts:

1. บทสัมภาษณ์เซียนหุ้น : William Eckhardt วิทยาศาสตร์แห่งการเล่นหุ้น : (ตอนที่ 3)
2. บทสัมภาษณ์เซียนหุ้น : Ed Seykota สุดยอด System Trader
3. โลกในมุมมองของนักเล่นหุ้นตามแนวโนวโน้ม : Inside the Counterintuitive World of Trend Follower by Charles Faulkner (Part 3)

“Don’t anticipate, just particpate…..trade what you see, not what you want it to be”

แปลเป็นเป็นไทยสไตล์ผมว่า “เทรดกับสิ่งที่เป็น ไม่ใช่สิ่งที่ฝัน” ก็ดูเหมือนว่าพอจะเข้าเค้ากับหลักการของ Trend Following อยู่พอสมควร ว่าแล้วสมองก็นึกขึ้นมาได้ว่าเนื้อเพลงน่าจะเอามาปรับให้เป็นเพลงของนักเล่นหุ้นได้เหมือนกัน ผลก็ออกมาตามด้านล่างๆ เชื่อว่าถ้าจำท่อนฮุคได้ขึ้นใจได้น่าจะดี วันนี้ขำๆนะครับอย่าถือสา 55 ไว้เดี๋ยววันไหนคึกๆหน้าด้านๆเผื่อจะลองเล่นสดๆให้ฟังกันดู แต่วันนี้ดู MV ไปก่อนแล้วกันครับ อิอิ

.

Click here to view the embedded video.

.

เพลงหุ้น : Loss and Learn – Trend Following Song by Mod Mangmaoclub

Original Track : Live and Learn by Boyd – kamala Sukosol

เมื่อวันที่ปู่ SET เดินเข้ามาถึงจุดเปลี่ยน
จนบางครั้งตัวเรา (ตรู) ไม่ทันได้ตระเตรียมหัวใจ
จะปั่นจะทุบ ไม่มีใครรู้ว่าจะทำเมื่อไหร่
จะยอมรับความซวย ที่โดนได้แค่ไหน

แม้กำไรคือชีวิต แต่มีขาดทุนก็ต้องเข้าใจ (จริงปะ)
มีสุขสมมีผิดหวัง จะเจ๊งหรือสดใส ก็ติดดอยได้ทุกวัน

อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามจุดขายและสติเราให้ทัน
เทรดกับสิ่งที่เป็น ไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด (พูดง่ายแต่ทำยาก 55)

สุขก็เตรียมไว้ ว่าขาลงคงตามมาอีกไม่ไกล
จะได้รับความจริง เมื่อต้องปล่อยมันไป

แม้กำไรคือชีวิต แต่มีขาดทุนก็ต้องเข้าใจ
มีสุขสมมีผิดหวัง จะเจ๊งหรือสดใส ก็ติดดอยได้ทุกวัน

อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามจุดขายและสติเราให้ทัน
เทรดกับสิ่งที่เป็น ไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด

อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามจุดขายและสติเราให้ทัน
เทรดกับสิ่งที่เป็น ไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด

อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามจุดขายและสติเราให้ทัน
เทรดกับสิ่งที่เป็น ไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด

เทรดกับสิ่งที่เป็น ไม่ใช่สิ่งที่ฝัน มีวินัยนั้นจะดีที่สุด!

.

.

แมงเม่าคลับ.คอม หนังสือหุ้นน่าอ่าน, วิธีการเล่นหุ้น, การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค, จิตวิทยาการลงทุน และการบริหารเงินทุน Money Management

Related posts:

1. Consecutive loss : การขาดทุนอย่างต่อเนื่อง
2. อัตราความแม่นยำในการเล่นหุ้น : Babe Ruth and Accuracy
3. โลกในมุมมองของนักเล่นหุ้นตามแนวโนวโน้ม : Inside the Counterintuitive World of Trend Follower by Charles Faulkner (Part 2)

การขาดทุนคือคำบอกใบ้ของตลาด

ตามทฤษฏีการวิวัฒนาการของ Charles Darwin นั้น กลไกของการคัดเลือกโดยธรรมชาติ (Natural Selection) คือกระบวนการคัดเลือกสิ่งมีชีวิตที่มีลักษณะเหมาะสมที่จะอยู่รอด และสืบพันธุ์จนได้ลักษณะที่เหมาะสมที่สุด มันทำให้ลักษณะที่ไม่เหมาะสมค่อยๆเหลือน้อยลงไปในธรรมชาติ กลไกนี้เกิดขึ้นเพื่อคัดเลือกลักษณะของประชากรที่เกิดประโยชน์ในการสืบพันธุ์สูงสุด และเช่นเดียวกันนี้ตลาดหุ้นนั้นก็ไม่ต่างอะไรกับโลกใบหนึ่ง มันคือสภาพแวดล้อมชนิดหนึ่งซึ่งประกอบไปด้วยหุ้นหลายๆตัวซึ่งมีทั้งตัวที่แข็งแรงและอ่อนแอ มันยังคงเกิดการวิวัฒนาการในตัวของมันเองอยู่เสมอ และถึงแม้ว่าในปัจจุบันนี้เรายังคงไม่สามารถที่จะค้นพบวิธีการที่จะทำนายตลาดได้อย่างแม่นยำ 100% ก็ตาม (Holy Grail) แต่ข่าวดีก็คือตลาดยังคงบอกใบ้กับเราอยู่เสมอหากว่าเราเลือกที่จะมองมันนั่นเอง

เมื่อคุณได้เข้าซื้อหุ้นไปแล้วไม่มีใครบอกกับคุณได้อย่างแน่นอนทุกครั้งว่าคุณจะมีกำไรหรือขาดทุน แต่สิ่งหนึ่งที่จะเกิดขึ้นก็คือคุณจะต้องมีกำไรหรือขาดทุนขึ้นมาอย่างแน่นอน โดยส่วนใหญ่แล้วกำไรที่เกิดขึ้นนั้นก็มักที่จะดูแลตัวมันเองได้ไม่ต่างอะไรจากสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งสักเท่าไหร่นัก … แต่การขาดทุนกลับไม่เป็นเช่นนั้น โชคดีอีกครั้งที่การขาดทุนของคุณกลับกลายเป็นคำบอกใบ้ของตลาด เพราะอะไรน่ะหรือ? แล้วตลาดกำลังบอกอะไรกับเรา?

โอกาสของการวิวัฒนาการ

การขาดทุนที่เกิดขึ้นคือโอกาสของการวิวัฒนาการที่ตลาดได้หยิบยื่นให้กับเรา มันกำลังบอกให้เรารู้ว่านี่คือโอกาสอันดีที่เราจะโยกย้ายเงินทุนไปสู่สิ่งมีชีวิต (หุ้น) ที่แข็งแรงกว่า, รวดเร็วกว่า และเป็นมิตรต่อเรามากยิ่งขึ้นกว่าเดิม คำถามก็คือเราจะมีโอกาสดีๆเช่นนี้อยู่สักกี่ครั้งหรือ? และคำตอบของมันก็คือ …

ตลอดเวลา!

นี่เป็นประดิษฐกรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอย่างหนึ่งของตลาด ไม่ต่างอะไรกับที่ Steve Jobs ศาสดาของสาวกชาวแอปเปิ้ล (โดนกัด) ได้เคยกล่าวไว้ว่าความตายคือประดิษฐ์กรรมที่ยิ่งใหญ่ของมวลมนุษย์ เพราะมันคือการให้กำเนิดโอกาสครั้งใหม่สำหรับคนในยุคต่อๆไป และมันก็คือโอกาสครั้งใหม่สำหรับพอร์ทของคุณเช่นเดียวกัน ซึ่งคุณเองอาจไม่เคยรู้ตัวเลยว่าในหลายๆครั้งแล้วเมื่อคุณขาดทุนขึ้นมา การตัดขาดทุนของคุณและโยกย้ายเงินทุนไปสู่หุ้นตัวใหม่อาจส่งผลให้คุณมีกำไรมากมายกว่าเดิมเป็นอย่างมากก็เป็นได้

เคยถามตัวคุณเองบ้างไหมว่าหุ้นตัวสุดท้ายที่ทำกำไรให้คุณได้อย่างมโหฬารเกิดขึ้นได้อย่างไร?

อย่างน้อยมันต้องเกิดขึ้นจากการที่คุณมีเงินไปซื้อมันนั่นเอง …

แล้วคุณจะมีเงินสดตรงนั้นได้อย่างไรถ้ามือคุณไม่ว่างและยังเต็มไปด้วยหุ้นที่อ่อนแออยู่เช่นเดิม?

คำตอบก็คือคุณได้ขายหุ้นแย่ๆที่คุณอาจหลงลืมไปแล้วทิ้งไปจริงไหม!

ตลาดทำให้คุณเจ็บปวด … ถีบคุณทิ้งออกมา … เพราะมันต้องการจะส่งให้คุณไปในที่ที่ดีกว่าเดิมนั่นเอง

คุณเข้าใจสิ่งที่มันต้องการจะบอกบ้างไหม?

การ (ตัด) ขาดทุนคือสิ่งที่สวยงาม

คราวต่อไปขออย่าให้คุณได้หลับหูหลับตามไม่สนใจสิ่งที่ตลาดกำลังบอกคุณอีกเลย ถึงแม้ว่ามันอาจดูเจ็บปวด … แต่ความจริงแล้วมันเป็นสิ่งที่สวยงามอย่างยิ่ง ตลาดกำลังให้โอกาสคุณ! และให้โอกาสคุณอยู่เสมอเมื่อคุณตัดสินใจผิดพลาดไป!! มันจะยังคงหยิบยื่นโอกาสเช่นนี้ต่อไปเรื่อยๆ แต่จะมีแต่คนที่มองเห็นความสวยงามของมันได้เท่านั้น ที่จะได้รับประโยชน์จากประดิษฐกรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอย่างหนึ่งของมันอยู่เช่นเคย

หนึ่งในความสวยงามของการตัดขาดทุน : สุ่มเข้าซื้อหุ้นใน SET100 ด้วยการโยนเหรียญตั้งแต่ 1/1/2544 – 1/1/2554 เงินตั้งต้น 1 ล้านบาท กำหนดขนาดการลงทุนครั้งละ 5% ของพอร์ท ตัดขาดทุนที่ 10% จากราคาซื้อ หากหุ้นวิ่งขึ้นต่อไปใช้ Trailing Stop ที่ 20% ผลตอบแทน CAR : 38.37% คิดเป็นกำไร 2468.19% หรือราวๆ 24 เท่า

ปล. ผลในแต่ละครั้งอาจไม่เท่ากันเนื่องจากเป็นการสุ่มเข้าซื้อไม่ควรลอกเลียนแบบ ผมเพียงต้องการจะชี้ให้เห็นว่าเพียงแค่คุณกล้ามองไปที่การขาดทุนแล้วตัดเนื้อร้ายทิ้งเสีย คุณก็อาจเห็นการ (ตัด) ขาดทุนเป็นสิ่งที่สวยงามอย่างผมได้เช่นกัน

ปล2. ต้องขอขอบคุณ +Manop Pithukpakorn ที่ช่วยจุดประเด็นรวมถึง +bavorn hongsrichinda สำหรับไอเดียที่ทำให้นึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาได้อีกครั้งหนึ่งด้วยครับ

แมงเม่าคลับ.คอม หนังสือหุ้นน่าอ่าน, วิธีการเล่นหุ้น, การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค, จิตวิทยาการลงทุน และการบริหารเงินทุน Money Management

Related posts:

1. ตัดขาดทุนอย่างไรดี : How to cut your losses?
2. การควบคุมสติในการเล่นหุ้นเมื่อขาดทุนติดๆกัน : Consecutive losses and the trading psychology spiral
3. (Video Clip)วิเคราะหุ้นทางเทคนิคด้วย RSI Indicator

January Effect คืออะไร?

พูดง่ายๆแล้ว January Effect ก็คือความเชื่อที่ว่าตลาดหุ้นมักที่จะวิ่งขึ้นในช่วงเดือนมกราคม โดยเป็นผลกระทบจากการกว้านซื้อหุ้นของเหล่ากองทุนในช่วงต้นปี เนื่องจากในช่วงท้ายปีนั้นหลายๆกองทุนจะต้องทำการตบแต่งบัญชีให้เข้าที่ ซึ่งทำให้อาจมีการขายหุ้นออกมาในเดือนธันวาคมและกลับมาซื้อคืนในเดือนมกราคมต้นปีนั่นเอง อย่างไรก็ตาม ช่วงระยะเวลาการดำเนินไปของ January Effect นั้นเป็นสิ่งที่ค่อนข้างคลุมเครือและให้ความหมายไม่ตรงกันสักเท่าไหร่นัก บางคนบอกแค่อาทิตย์เดียว บางคนบอกว่าเป็นเดือน บางคนบอกว่าเป็นไตรมาสเลยก็มี ดังนั้นในส่วนของสถิติตรงนี้ผมจะขอนับเพียง 1 เดือนเท่านั้นครับ

ซื้อหุ้นต้นเดือนมกราคมแล้วขายทิ้งปลายเดือนก็กำไรแล้ว … ง่ายๆแค่นี้หรือ?

จริงๆแล้วเรื่องนี้คงจะสรุปได้ยากมาก เนื่องจากแต่ละคนก็คงจะไม่ได้ซื้อหุ้นตัวเดียวกันทั้งหมด (รวมถึงจำนวนของหุ้นและการกระจายความเสี่ยงด้วย) ดังนั้นในส่วนนี้ผมจะขอนำสถิผลตอบแทนในแต่ละเดือนของ SET Index มาให้ดูกันเพื่อความเป็นสากลเสีย สิ่งที่พิเศษก็คือผมได้จัดทำผลตอบแทนในแต่ละเดือนออกมาให้ดูกันด้วย ส่วนผลสรุปจะเป็นอย่างไรเดี๋ยวไว้มาคุยกันต่อตอนท้าย ตอนนี้ลองไปดูที่ตารางกันก่อนเลยครับ

ตารางผลตอบแทนรายเดือนของดัชนี SET Index ตั้งแต่วันที่ 1/1/2518 – 1/1/2554 (รวม 36 ปี)

ความถี่ที่ SET Index ให้ผลตอบแทนที่เป็นบวกในแต่ละเดือน (30 เมษายน 2518 – 1 มกราคม 2554)

ความน่าจะเป็นของ January Effect

จากข้อมูลที่เราได้เห็นในตารางนั้นพบว่า SET Index ให้ผลตอบแทนที่เป็นบวกในเดือนมกราคมทั้งสิ้น 20 ครั้งจากทั้งหมด 35 ปี (54.14%) นี่แสดงให้เห็นว่าถึงแม้ทฤษฏีนี้จะมีตรรกะหรือเหตุผลมารับรองสักเท่าไหร่ก็ตาม แต่ความน่าเชื่อถือของ January Effect นั้นแทบจะไม่ต่างจากการสุ่มโยนเหรียญเลย! พูดง่ายๆก็คือว่าคนส่วนใหญ่ในตลาดหุ้นนั้นโดนหลอกจากตลาดอีกครั้งหนึ่ง พวกเราล้วนคิดไปเองจาก Bias ที่เรามักจะจำสิ่งที่เราอยากจำได้ก็เท่านั้น

นอกจากนี้แล้วเรายังจะเห็นว่า หากเราต้องการจะลุ้นว่าเดือนไหนหุ้นส่วนใหญ่จะวิ่งขึ้นไปจริงๆแล้วล่ะก็ เดือนที่น่าสนใจที่สุดจะไปอยู่ที่เดือนมิถุนายนแทนต่างหาก นั่นก็เพราะมันให้ผลตอบแทนที่เป็นบวกถึง 25 ครั้ง (69.44%) นั่นแปลว่าเราอาจจะต้องพูดกันใหม่กับตลาดหุ้นไทยว่า June Effect แทนก็ได้

January Effect กับตลาดในปัจจุบัน

เหตุผลหนึ่งที่ผมได้เก็บสถิติย้อนหลังไปถึง 36 ปีนั้นไม่ได้เป็นเพราะว่าผมอยากจะเหนื่อยขึ้นกว่าเดิมสักเท่าไหร่ แต่นั่นเป็นเพราะอย่างน้อยที่สุดแล้ว หากเราต้องการความน่าเชื่อถือทางสถิติที่เกิดขึ้น Sample Size ของมันก็ควรที่จะมากกว่า 30 ครั้งอย่างที่ผมเคยได้เขียนไว้แล้วในบทความที่ผ่านมา อย่างไรก็ตามผมคิดว่าหลายๆคนก็อาจสงสัยว่าแล้วในปัจจุบันผลของมันมีความโน้มเอียงไปทางไหนอย่างไรบ้าง ตารางข้างล่างจึงเป็นการ Focus ลงไปในช่วงระยะเวลา 10 ปีที่ผ่านมา

ตารางผลตอบแทนรายเดือนของดัชนี SET Index ตั้งแต่วันที่ 1/1/2544 – 1/1/2554 (รวม 10 ปี)

ความถี่ที่ SET Index ให้ผลตอบแทนที่เป็นบวกในแต่ละเดือน (1 มกราคม 2544 – 1 มกราคม 2554)

January UNeffect

หากลองสังเกตดูเราจะเห็นได้ว่าในช่วงเวลา 10 ปีที่ผ่านมานี้ความถี่ของการเกิด January Effect นั้นลดน้อยลงเหลือเพียง 5 ใน 10 ครั้ง (50%) เท่านั้น โดยเฉพาะในช่วง 4 ปีหลังของการทดสอบ (หากนับปีนี้ 2011 จะรวมเป็น 5 ครั้ง) SET Index กลับให้ผลตอบแทนเป็นลบในเดือนมกราคมติดต่อกันมาตลอด นี่อาจเป็นเป็นไปได้ว่าจากการที่เมื่อทุกคนรับรู้ต่อปรากฏการณ์นี้แล้ว จึงได้พยายามเริ่มต้นเข้ากว้านซื้อหุ้นในช่วงเดือนธันวาคมแทนนั่นเอง (เราจะเห็นได้ว่าในเดือนธันวาคมนั้น SET Index ให้ผลตอบแทนเป็นบวกถึง 8 ใน 10 ครั้งเลยทีเดียว) แต่ไม่ว่ามันจะเป็นไปด้วยเหตุผลอันใดแล้ว เราก็อาจพอที่จะสรุปได้ว่าปรากฏการณ์ January Effect ในช่วง 10 ปีที่ผ่านมานั้นอาจสิ้นมนต์ขลังของมันลงไปแล้วก็เป็นได้

ธันวาคม … เดือนที่เหมาะแก่การซื้อหุ้น?

ก่อนจะจบบทความนี้ ถึงแม้ว่าผมจะไม่อาจที่จะรับประกันต่อกำไรขาดทุนของทุกๆคนได้ก็ตาม แต่ผมก็คิดว่าน่าสนุกดีถ้าเราจะลองหาประสิทธิภาพจากปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นในแต่ละเดือนกันดูบ้าง โดยจากสถิติที่ผ่านมานั้นเราจะสังเกตกันได้ว่าเดือนที่มีน้ำหนักหรือมีความ Robust ในลำดับต้นๆก็คือเดือนเดือนธันวาคม และจากสมมุติฐานของคนทั่วๆไปที่เชื่อว่าพลังของเดือนที่สำคัญนั้นมีผลทำให้หุ้นส่วนใหญ่วิ่งขึ้น ผมจึงได้ลองทดสอบโดยทำการสุ่มเข้าซื้อหุ้นในกลุ่ม SET 100 เฉพาะในช่วงต้นเดือนธันวาคมและขายออกในช่วงปลายเดือน ตั้งแต่วันที่ 1/1/2544 – 1/1/2554 (พูดง่ายๆคือ 10 ปีหรือซื้อขายทั้งหมด 10 ครั้ง) โดยกำหนดขนาดการลงทุนที่ไม้ละ 5% ของพอร์ทมูลค่าเริ่มต้นที่ 1 ล้านบาทดูว่าผลจะออกมาเป็นเช่นไร และนี่คือผลของมัน … แล้วเจอกันใหม่บทความหน้าครับ

*** ผมของการสุ่มเลือกตัวหุ้นจะไม่คงที่ แต่จากการสุ่มหลายๆครั้งแล้วพบว่ามันให้ผลตอบแทนทบต้นอยู่ที่ราวๆ 3%+- หากเราเลือกที่จะซื้อหุ้นเฉพาะแต่ในเดือนธันวาคมของแต่ละปี ***

แมงเม่าคลับ.คอม หนังสือหุ้นน่าอ่าน, วิธีการเล่นหุ้น, การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค, จิตวิทยาการลงทุน และการบริหารเงินทุน Money Management

Related posts:

1. การกระจายตัวของผลตอบแทนในตลาดหุ้น : Distribution of Returns
2. ซื้อหุ้นต่ำๆไปขายสูง ใช้ได้จริงหรือไม่ : Buy Strength or Buy Weakness?
3. The New Concepts In Technical Trading Systems by Welles Wilder Jr.

ประวัติโดยสังเขปของการวิเคราะห์ด้วยกราฟแท่งเทียน Candlestick

เป็นที่รู้กันดีว่ากราฟแท่งเทียนหรือ Candlestick Chart นั้นมีประวัติของมันมาอย่างยาวนาน มันถูกคิดค้นขึ้นโดยนักเก็งกำไรข้าวชาวญี่ปุ่นที่ชื่อว่า Honma Munehisa หรือในอีกชื่อหนึ่งว่า Sokyu Homma ในช่วงราวๆศตวรรษที่ 17 โดยภายหลังจากที่เขาได้ทำการคิดค้นการวิเคราะห์พฤติกรรมของราคาข้าวด้วยกราฟแท่งเทียนขึ้นมานั้นมันก็ได้ช่วยให้เขากลายเป็นอภิมหาเศรษฐีในยุคของเขาในเวลาไม่นานนัก ประมาณการกันว่าทรัพย์สมบัติของเขานั้นหากนำมาตีเป็นมูลค่าของเงินในปัจจุบันนั้นเทียบได้ถึงราวๆ 100 Billion US Dollar เลยทีเดียว ใครอยากอ่านประวัติของเขาเพิ่มเติมแบบสนุกๆลองคลิ้กเข้าไปอ่าน Post ที่เขียนไว้โดยคุณ Tea for Two ได้เลยที่นี่ครับ (ต้องขอขอบคุณมา ณ ที่นี้ด้วยครับ )

*** ในบทความนี้ผมเองจะไม่ขอกล่าวถึงพื้นฐานการวิเคราะห์ด้วยกราฟแท่งเทียนให้อ่านกันนะครับ เนื่องจากคิดว่าคงมีบทความดีๆเกี่ยวกับมันอยู่เต็มไปหมดแล้ว และมันก็ไม่ใช่สิ่งที่อยากจะนำมาพูดคุยกันในวันนี้ด้วย เพราะประเด็นสำคัญของมันในวันนี้ก็คือความแม่นยำของมันเสียมากกว่าครับ

ความแม่นยำของแท่งเทียน

ถึงแม้ว่าความแม่นยำของการวิเคราะห์ด้วยกราฟแท่งเทียนนั้นจะเป็นที่ถูกกล่าวขานกันมานานแล้วในวงการตลาดหุ้น อย่างไรก็ตาม ผมคิดว่าน้อยคนนักที่จะเคยได้ทราบว่าจริงๆแล้วอัตราความแม่นยำของมันในตลาดหุ้นไทยนั้นเป็นอย่างไร ในวันนี้ผมจึงได้จับเอารูปแบบของกราฟแท่งเทียนที่เป็นที่ยอมรับกันโดยสากลมาลองทดสอบออกมาให้ดูกันคร่าวๆว่าผลจะเป็นอย่างที่เราเชื่อกันมากน้อยแค่ไหน และต่อไปนี้คือรายละเอียดของวิธีการทดสอบครับ

ผมได้จับเอาสัญญาณการกลับตัวที่เป็นที่ยอมรับกันโดยสากลว่าพวกมันมีความน่าเชื่อถือมากที่สุดขึ้นมาทั้งหมด 10 รูปแบบ แบ่งเป็นสัญญาณการกลับตัวขึ้นและลงอย่างละ 5 แบบเท่าๆกัน (ตามรูปด่านล่าง) โดยผมได้ทำการทดสอบย้อนหลังกับหุ้นทั้งตลาดตั้งแต่ช่วงวันที่ 1/1/2001 – 1/1/2011 และเพื่อให้การวัดผลอัตราความแม่นยำของสัญญาณที่เกิดขึ้นมานั้นไม่ถูกผลกระทบจากองค์ประกอบอื่นๆของระบบ ผมจึงได้ตัดเอาสัญญาณขายหุ้นทุกๆอย่างทิ้งไปแล้วแทนที่ด้วยการ Exit โดยนับจากจำนวนวันภายหลังจากที่ได้ Entry เข้าไปแทน (แบ่งเป็น 4 ช่วง คือ 5, 10, 15, 20 วันหลังจาก Entry เข้าไป) เนื่องจากวิธีการนี้จะช่วยให้เราสามารถตัดเอาผลกระทบที่จะเกิดขึ้นจากสัญญาณขายและทำให้เหลือตัวแปรหลักอยู่เพียงตัวเดียว ซึ่งนั่นก็คือ Entry Signal ที่เราต้องการจะทดสอบกันครับ

*** ผลความแม่นยำของสัญญาณแต่ละรูปแบบจะถูกวัดออกมาใน 4 คาบเวลา นั่นคือการ Exit หลังจากที่เราได้ Entry เข้าไปเป็นจำนวน 5, 10, 15 และ 20 วัน เพื่อที่จะดูถึงผลกระทบและความเสถียรรวมถึงความประสิทธิภาพของมันในตามความยาวนานของการถือครองหุ้น เหตุผลที่ผมได้ตั้งจุดสูงสุดในการทดสอบไว้ที่ 20 วันก็เนื่องมาจากพวกมันมักถูกใช้ในการเก็งกำไรในระยะสั้นๆเป็นส่วนใหญ่นั่นเอง

บางส่วนจากผลการทดสอบความแม่นยำของสัญญาณจากกราฟแท่งเทียน Candlestick

Bullish Signal : สัญญาณการกลับตัวขึ้น

Bearish Signal : สัญญาณการกลับตัวลง

แท่งเทียน, เหรียญ และความแม่นยำ

จากผลการทดสอบในตารางที่ออกมานั้น เราจะเห็นได้ว่าแท้จริงแล้วสัญญาณของพวกมันนั้นให้อัตราความแม่นยำที่แทบจะไม่แตกต่างกับการโยนเหรียญสักเท่าไหร่เลย มิหนำซ้ำสัญญาณหลายๆตัวยังให้ความน่าจะเป็นที่แย่กว่าการโยนเหรียญเสียอีก อีกสิ่งหนึ่งที่เราจะสังเกตุได้ก็คือแม้ Holding Period จะเปลี่ยนแปลงไป แต่ก็ไม่ได้ทำให้อัตราความแม่นยำของพวกมันลดลงอย่างมีนัยสำคัญสักเท่าไหร่นัก นี่อาจค้ากับความเชื่อที่ว่าแท่งเทียนต้องเอาไว้เล่นสั้นๆไม่กี่วันก็เป็นได้ นอกจากนี้แล้วเรายังจะสังเกตุได้อีกว่าสัญญาณการวกตัวลงนั้นมีความถี่ (#Trades) ที่จะเกิดขึ้นบ่อยครั้งกว่าการวกตัวขึ้นอีกด้วย

คำถามก็คือจากผลการทดสอบที่ออกมา … อัตราความแม่นยำที่เกิดขึ้นเหล่านี้จะทำให้แท่งเทียนหมดค่าไปเลยหรือไม่?

ผมคงต้องตอบว่าเราคงจะรีบด่วนสรุปอย่างนั้นไม่ได้ เนื่องจากจริงๆแล้วสัญญาณเทคนิคเมื่อวัดกันโดยตัดตัวแปรของ Exit ออกไป ส่วนใหญ่ก็ให้ค่าไม่ดีไปกว่าการโยนเหรียญเลยเช่นกัน นอกจากนี้มันก็ไม่ได้หมายความว่าเพียงเพราะความแม่นยำที่พอๆกับการโยนเหรียญนี้จะแปลว่ามันไม่มีประสิทธิภาพในการทำกำไรให้คุณด้วยเช่นกัน เนื่องจากสุดท้ายแล้วจุดขาย Exit ต่างหากที่จะตัดสินได้จริงๆว่ามันจะให้ค่ากำไรคาดหวังหรือ Expectancy ที่เป็นบวกได้หรือไม่นั่นเอง อย่างไรก็ตาม ผมคิดว่ามันน่าจะเป็นการดีกว่าที่พวกเราจะได้ใช้เครื่องมือการวิเคราะห์ทางเทคนิคอย่างรู้เท่าทันโดยไม่หลงเชื่อคำกล่าวอ้างที่เกินจริงไป เนื่องจากเมื่อสิ่งที่คุณคาดหวังกับความเป็นจริงที่เกิดขึ้นมันไม่ได้ไกล้เคียงกันเลยนั้น จะส่งผลต่อจิตวิทยาการลงทุนของคุณอย่างแน่นอน

… สำหรับวันนี้ก็มีเพียงเท่านี้ครับ แล้วเจอกันใหม่ในบทความหน้า ขอบคุณครับ

ปล. นี่เป็นผลการทดสอบคร่าวๆจากฐานข้อมูลที่ผมมีเท่านั้น ผมไม่อาจรับประกันถึงความถูกต้องได้เต็ม 100% ดังนั้นผู้อ่านควรใช้วิจารณญาณของตนเองพิจารณาดู หรือลองทดสอบด้วยตนเองดูเช่นกันครับ

แมงเม่าคลับ.คอม หนังสือหุ้นน่าอ่าน, วิธีการเล่นหุ้น, การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค, จิตวิทยาการลงทุน และการบริหารเงินทุน Money Management 

Related posts:

1. ซื้อหุ้นต่ำๆไปขายสูง ใช้ได้จริงหรือไม่ : Buy Strength or Buy Weakness?
2. Ed Seykota’s Channel Trading System : ระบบการลงทุนของ Ed Seykota
3. Random Entry ?: จะเกิดอะไรขึ้น … เมื่อเราปาเป้ากับตลาดหุ้น?

ก่อนอื่นต้องออกตัวก่อนว่างานเขียนในตอนนี้ผมตั้งใจที่จะให้มันเป็นกึ่งๆบทความหรือกึ่งๆกระทู้เสียมากกว่า อยากชวนเพื่อนๆมาร่วมออกความเห็นกันนะครับ ไม่อยากให้คิดว่าใครผิดใครถูกจนมากเกินไป ลองแสดงความคิดเห็นกันเล่นๆดูครับว่าเราเห็นอะไรกันบ้าง หรือเราจะมีหนทางใช้ประโยชน์จากพวกมันได้อย่างไรอีกกันบ้างครับ

เหตุผลที่ผมได้นำเอาค่าการกระจายตัวของผลตอบแทนในตลาดหุ้น (Distribution of Returns) มาให้ดูกันก็เนื่องมาจากว่า หนึ่งในลายเซนต์หรือ Trademark ของทฤษฏีตลาดมีประสิทธิภาพนั้น เมื่อมองกันในแง่ของสถิติ มันควรที่จะให้ค่าการกระจายตัวของผลตอบแทนแบบสุ่มในรูปของระฆังคว่ำ (Bell Shape) ออกมา เนื่องจากเชื่อว่าการเคลื่อนไหวของตลาดอยู่ในลักษณะเดินสุ่ม อย่างไรก็ตาม ตามงานเขียนหรือค้นคว้าวิจัยในยุคหลังๆมาได้มีการค้นพบกันว่า แท้จริงแล้วตลาดมักที่จะให้การกระจายตัวออกมาในรูปแบบโด่งสูง (Leptokurtic) หรือในบางครั้งเป็นแบบโด่งต่ำ (Platykurtic) แทน ซึ่งนั่นหมายความว่าอย่างไร?

นั่นหมายความว่าตลาดนั้นมักที่จะมีการเคลื่อนไหวเป็นการเหวี่ยงขึ้นลงสั้นๆ (Mean Reversion) มากกว่าปกติที่ควรจะเป็นไป หากว่าตลาดนั้นมีประสิทธิภาพอย่างแท้จริง นอกจากนี้แล้ว ในขณะที่มันไม่ได้เคลื่อนไหวเวี่ยงขึ้นลงสั้นๆ มันก็มักที่จะเคลื่อนไหวอย่างสุดขั้ว หรือเป็นแนวโน้มอย่างชัดเจนมากกว่าปกติที่ควรจะเป็นไปหากว่าตลาดนั้นมีประสิทธิภาพอย่างแท้จริงนั่นเอง (โดยที่นักสถิติมักเรียกการกระจายตัวแบบนี้ว่ากราฟแบบ Fat Tail of Distribution)

สำหรับคนที่ไม่คุ้นเคยกับสิ่งเหล่านี้อาจมองไม่ค่อยเห็นภาพ แต่ให้ลองสังเกตุภาพด้านล่างนี้ดูครับ

จากรูปด้านบนแสดงให้เห็นว่า ผลตอบสุดขั้วของตลาดมักที่จะเกิดขึ้นบ่อยครั้งกว่าที่ควรจะเป็น (โดยแสดงออกเป็นการกระจายตัวแบบ Fat tail) หากว่าตลาดมีการกระจายตัวของผลตอบแทนเป็นแบบสุ่มหรือตลาดมีประสิทธิภาพอย่างแท้จริง แต่หากยังนึกไม่ออกอีกลองเข้าไปอ่านคร่าวๆได้ที่ http://www.watpon.com/Elearning/stat12.htm ครับ

การกระจายตัวของผลตอบแทนในตลาดหุ้นไทย

ว่ากันมาเสียยาว ต่อจากนี้จะเป็นผลการทดลองอย่าง “คร่าวๆ” (อาจมีความคลาดเคลื่อนในฐานข้อมูลอยู่บ้าง) ที่ผมได้ทดสอบดูกับหุ้นในตลาดหุ้นของไทยครับ โดยผมจะนำค่าการกระจายตัวของผลตอบแทนในแต่ละ Time Frame ออกมาให้ดูกันว่าตลาดหุ้นของเราจะเป็นไปอย่างที่เขาว่ากันหรือปล่าวโดยที่

• ตาราง Daily Return จะคำนวนจากราคา Open หักลบกับ Close ในแต่ละวัน
• ตาราง Monthly Return จะคำนวนจากราคา Close ของวันแรกที่มีการซื้อขายในเดือนนั้น หักลบกับราคา Close ของวันสุดท้ายที่มีการซื้อขายกันในเดือนนั้น
• ตาราง Yearly Return จะคำนวนจากราคา Close ของวันแรกที่มีการซื้อขายในปีนั้น หักลบกับราคา Close ของวันสุดท้ายที่มีการซื้อขายกันในปีนั้น

ผลที่เกิดขึ้นทั้งหมดของพวกมันจะถูกนำมารวมกันเป็นตารางแจกแจงความถี่โดยที่แกน X คือผลตอบแทนที่เกิดขึ้น ส่วนแกน Y จะเป็นความถี่จำนวนครั้งของการเกิด ผมได้ทำการทดสอบย้อนหลังเป็นเวลาประมาณ 20 ปี (1/1/1991 – 1/1/2011) ในการทดสอบเราจะวัดเอาแต่ผลการเปลี่ยนแปลงของราคาเท่านั้น ไม่มีการเอาปันผลเข้ามารวมนะครับ ว่าแล้วผมก็ขอนำค่าการกระจายตัวของ SET Index นำมาให้ดูกันก่อนเลยครับ

SET index return Distributions

SET index daily return distributions 1/1/1991 – 1/1/2011 Spacing 1% : ตารางการกระจายตัวของผลตอบแทนในคาบเวลาหนึ่งวันของ SET Index ช่องไฟที่ 1%

SET index monthly return distributions 1/1/1991 – 1/1/2011 Spacing 5% : ตารางการกระจายตัวของผลตอบแทนในคาบเวลาหนึ่งเดือนของ SET Index ช่องไฟที่ 5%

*** ค่า Yearly Return ไม่มีนะครับ เพราะ Sample น้อยเกินไป เพียงแค่ 20 ครั้งเท่านั้น ไม่มีนัยยะทางสถิติครับ

SET50 index return Distributions

ในคราวนี้ลองมาดูหุ้นประเภทบูลชิท … เอ้ยบลูชิพว่าจะเป็นอย่างไรกันบ้างดีกว่า โดยสำหรับหุ้นในกลุ่มนี้ผมเลือกทดสอบตั้งแต่ปี (1/1/2001 – 1/1/2011) เท่านั้น เพื่อให้เกิดความคลาดเคลื่อนให้น้อยลง เนื่องจากดัชนีอาจมีการเปลี่ยนแปลงไปในแต่ละปี ถ้าย้อนหลังยาวๆอาจคลาดเคลื่อนไปไกลครับ

SET50 index daily return distributions 1/1/2001 – 1/1/2011 Spacing 1% : ตารางการกระจายตัวของผลตอบแทนในคาบเวลาหนึ่งวันของ SET Index ช่องไฟที่ 1%

SET50 index monthly return distributions 1/1/2001 – 1/1/2011 Spacing 5% : ตารางการกระจายตัวของผลตอบแทนในคาบเวลาหนึ่งเดือนของ SET Index ช่องไฟที่ 5%

SET50 index Yearly return distributions 1/1/2001 – 1/1/2011 Spacing 5% : ตารางการกระจายตัวของผลตอบแทนในคาบเวลาหนึ่งปีของ SET Index ช่องไฟที่ 5%

Overall Stocks

ตารางในกลุ่มสุดท้ายนี้จะเป็นการกระจายตัวของผลตอบแทนของหุ้นในตลาดโดยรวม ไม่ว่าจะเป็นหุ้น VI, หุ้น Technic, หุ้นปั่น, หุ้นดี หรือแม้แต่หุ้นอะไรก็ตามจำนวน 570 ตัวที่ผมมีข้อมูลอยู่ในขณะนี่ โดยทำการทดสอบตั้งแต่ 1/1/1991 – 1/1/2011 ครับ

Overall Stocks Daily return distributions 1/1/1991 – 1/1/2011 Spacing 1% : ตารางการกระจายตัวของผลตอบแทนในคาบเวลาหนึ่งวันของหุ้นทั้งตลาด ช่องไฟที่ 1%

Overall Stocks Monthly return distributions 1/1/1991 – 1/1/2011 Spacing 5% : ตารางการกระจายตัวของผลตอบแทนในคาบเวลาหนึ่งเดือนของหุ้นทั้งตลาด ช่องไฟที่ 5%

Overall Stocks Yearly return distributions 1/1/1991 – 1/1/2011 Spacing 10% : ตารางการกระจายตัวของผลตอบแทนในคาบเวลาหนึ่งปีของหุ้นทั้งตลาด ช่องไฟที่ 10%

ข้อสังเกตุที่น่าสนใจ

• ในคาบเวลาระยะสั้น Daily Return Timeframe นั้น เราจะเห็นได้ว่าการกระจายตัวในทุกกลุ่มนั้นเป็นไปในรูปแบบของกราฟ Leptokurtic ซึ่งหมายถึงการเคลื่อนไหวเกิดขึ้นแบบเหวี่ยงไปมาสั้นๆ มากกว่าที่จะเป็นไปในรูปแบบ Bell Curve ของการกระจายตั่วแบบสุ่มตามธรรมดา
• ในคาบเวลาระยะกลาง Monthly Return Timeframe นั้น เราจะเห็นได้ว่าการกระจายตัวจะเริ่มมีลักษณะเป็น Fat Tail ที่มากขึ้น ซึ่งหมายถึงการให้ผลตอบแทนที่สุดขั้วมากกว่าที่จะเป็นไปในรูปแบบ Bell Curve ของการกระจายตัวแบบสุ่มตามธรรมดาเช่นกัน
• ในคาบเวลาระยะยาว Yearly Return Timeframe นั้น เราจะเห็นได้ว่าการกระจายตัวจะมีลักษณะของ Fat Tail อย่างชัดเจน โดยเบ้ไปในทางบวก นั่นหมายความว่าในคาบเวลาระยะยาวนั้น ตลาดมีโอกาสที่จะให้ผลตอบแทนอย่างสุดขั้วออกมามากกว่าที่จะเป็นไปในรูปแบบ Bell Curve ของการกระจายตัวแบบสุ่มตามธรรมดาเป็นอย่างมาก

มุมมองของผมเกี่ยวกับการกระจายตัวของผลตอบแทนในตลาดหุ้นไทย

จากกราฟที่เราได้เห็นมานั้น เราจะสังเกตได้ว่าตลาดไม่ได้มีประสิทธิภาพไปเลยซะทีเดียว สิ่งที่เกิดขึ้นที่ได้สะท้อนถึงความไร้ประสิทธิภาพของตลาดออกมาให้เราเห็นอยู่พอสมควร ผมคิดว่านี่เองจึงเป็นสาเหตุที่ว่าทำไมกลยุทธ์การเล่นหุ้นแบบ Trend Following, Swing Trading หรือแม้แต่การลงทุนแบบเน้นคุณค่าจึงยังคงมีประสิทธิภาพอยู่ นั่นก็เพราะพวกมันได้ใช้ประโยชน์หรือลงรอยกับพฤติกรรมการกระจายตัวของผลตอบแทนในตลาดตามที่ได้เห็นกันไปนั่นเอง อย่างไรก็ตาม ในส่วนของการเล่นหุ้นสั้นๆระหว่างวันอาจเป็นเรื่องที่ค่อนข้างยากสำหรับคนโดยส่วนใหญ่เลยทีเดียว นั่นก็เนื่องมาจากการกระจายตัวของผลตอบแทนส่วนใหญ่มักเกิดขึ้นเป็นกราฟแบบโด่งสูงนั่นเอง โอกาสที่จะทำกำไรจากการ Let Profit Run ไกลๆจึงเป็นเรื่องที่ค่อนข้างยากมากๆ และต้องไปพึ่งพาความแม่นยำหรือการควบคุมความเสี่ยงให้เป็นอย่างดีนั่นเอง (แต่ไม่ได้หมายความว่ามันทำไม่ได้นะครับ)

สุดท้ายนี้ สิ่งที่ได้ทดสอบมาเป็นเพียงผลในเชิงสถิติเพียงอย่างเดียว มันไม่ได้รับประกันว่าถ้าคุณทำตามกลยุทธ์ที่เป็นไปในแนวทางเดียวกับพฤติกรรมของตลาดแล้วจะต้องประสบความสำเร็จเสมอไป เนื่องจากยังมีปัจจัยทางจิตวิทยาที่สำคัญอีกหลายอย่าง ในการที่คุณจะต้องฝ่าฟันมันไปให้ได้นั่นเองครับ

แมงเม่าคลับ.คอม หนังสือหุ้นน่าอ่าน, วิธีการเล่นหุ้น, การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค, จิตวิทยาการลงทุน และการบริหารเงินทุน Money Management

Related posts:

1. January Effect : ปรากฏการของเดือนมกราคมในตลาดหุ้น
2. Why Trend Following Works? : เหตุใดกลยุทธ์การเล่นหุ้นตามแนวโน้มจึงได้ผล และหนึ่งในเหตุผลของความจำเป็นในการตัดขาดทุนและปล่อยให้กำไรวิ่งต่อไป
3. สูตรการคัดกรองหุ้นที่มีค่าความแข็งแกร่งสัมพันธ์มากกว่าตลาด : Leading Stock Screening Formula by Mangmaoclub

วิถีทางของตลาด

ในช่วงวิกฤติน้ำท่วมและวิกฤติหนี้ยุโรปที่ผ่านมานั้น หลายๆคนคงเกิดความสงสัยและสับสนเป็นอย่างมาก ว่าเหตุใดตลาดหุ้นไทยยังคงตีกลับขึ้นมาเป็นขาขึ้นเล็กๆได้ ซึ่งเหตุผลก็อาจเป็นไปได้หลายอย่างหลายประการตามแต่ที่เราจะคิดกันไป อย่างไรก็ตาม ธรรมชาติการเคลื่อนไหวอย่างหนึ่งของตลาดหุ้นก็คือ มันมักที่จะเคลื่อนไปในทิศทางตาม “ความเชื่อ” ของคนหรือกลุ่มคน (ซึ่งอาจไม่จำเป็นต้องมีความสำพันธ์กัน) ที่มีเม็ดเงินมากเพียงพอที่จะมีผลกระทบกันตลาดนั่นเอง ดังนั้นไม่ว่าเราจะคิดอย่างไร หากมันไม่ลงรอยกับความเชื่อที่มีผลผลักดันตลาดในขณะนั้น ผลที่เกิดขึ้นก็อาจกลับตาลปัตรขึ้นง่ายๆก็เป็นได้ ธรรมชาติของตลาดที่เกิดขึ้นนี้จึงนำเราไปสู่ภาวะทางจิตวิทยาการลงทุนที่เรียกว่า “การสนับสนุนแรงจูงใจแบบสุ่ม” (Random Reinforcement) ซึ่งหากเราไม่ทำความเข้าใจกับมันให้ดีแล้ว มีความเป็นไปได้อย่างมากว่า การเล่นหุ้นคงจะต้องทำให้คุณต้องปวดสมองและเป็นทุกข์กับมันไปอีกนานเลยทีเดียวครับ

การสนับสนุนแรงจูงใจแบบสุ่ม (Random Reinforcement)

ความเข้าใจต่อแนวคิดแบบ Random Reinfocement นั้นมีความจำเป็นอย่างมากในการที่จะเล่นหุ้นได้อย่างถูกต้องและมีความสุข โดยความหมายของมันก็คือ การที่คุณอาจไม่ได้รับรางวัลตอบแทนเมื่อคุณทำในสิ่งที่ถูกต้องอยู่เสมอ และคุณก็อาจไม่ถูกลงโทษเมื่อคุณทำในสิ่งที่ผิดอยู่เสมอเช่นกัน

นักวิทยศาสตร์ได้ค้นพบจากการทดลองกับสัตว์ว่า การเรียนรู้ในภาวะแบบ Random Reinforcement นั้น เป็นสิ่งที่มักจะทำให้การเรียนรู้ในสิ่งต่างๆเกิดขึ้นได้ยากกว่าการเรียนรู้ในสภาวะของ “การสนับสนุนแรงจูงใจอย่างคงที่” (Consistant Reinforcement) เป็นอย่างมาก

หากว่าคุณยังคงนึกภาพไม่ออก ขอให้ลองนึกถึงเรื่องต่างๆเหล่านี้กันดูนะครับ สมมุติว่า หากว่าโจรปล้นบ้านนั้นถูกจับเข้าคุกได้ทุกครั้งที่แอบทำการลักขโมย แน่นอนว่าโจรปล้นบ้านก็น่าที่จะมีจำนวนลดน้อยลงอย่างมาก หรือหากว่านักเล่นหุ้นต้องขาดทุนทุกครั้งที่เขาไม่ยอมตัดขาดทุน หลังจากที่เกิดการขาดทุนขึ้นสักสองสามวันล่ะก็ เขาก็คงจะมีวินัยขึ้นอย่างรวดเร็วเลยทีเดียว หรือหากว่าคนที่ไม่สูบบุหรี่ทุกคนมีอายุที่ยืนยาวมากกว่า 80 ปีขึ้นไปทุกๆคนแล้ว จำนวนคนที่สูบบุหรี่ก็อาจจะลดลงอย่างมากเช่นกัน นอกจากนี้แล้ว หากว่านักเล่นหุ้นทุกคนที่สามารถอดทนไม่รีบชิงขายทำกำไรได้ เขาจะมีกำไรมากขึ้นกว่าเดิมอีกมากมายทุกครั้งล่ะก็ เขาก็คงจะทำการ Let profit run ได้อย่างไม่ยากเย็นอะไร อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ใช่สิ่งที่ตลาดจะเป็นไปเช่นนั้น เนื่องจากธรรมชาติของการเคลื่อนไหวแบบสุ่ม (Radomness) ที่มักจะเกิดขึ้นในตลาดหุ้นอยู่เสมอ

เหตุใดการเล่นหุ้นให้เกิดวินัยจึงเป็นเรื่องที่ยากเหลือเกิน?

ปัญหาที่เกิดขึ้นก็คือ คนส่วนใหญ่นั้นมักที่จะมีความคิดทัศนคติอยู่ในรูปแบบของ “การสนับสนุนแรงจูงใจอย่างคงที่” (Consistant Reinforcement) กันอยู่ตลอดเวลา พวกเรามักที่จะคาดหวังผลตอบแทนเมื่อเราได้ทำในสิ่งที่ถูกต้องลงไป (และมักต้องการที่จะได้รางวัลตอบแทนกันอย่างรวดเร็วแบบ Shot ต่อ Shot) นอกจากนี้แล้ว เราก็ยังเชื่อว่าเราน่าจะถูกลงโทษเมื่อเราทำในสิ่งที่ผิดลงไปด้วยเช่นกัน ผลก็คือ พวกเรามักที่จะตัดสินผลลัพท์ของการกระทำจากผลตอบแทนที่เกิดขึ้นในแต่ละครั้ง ซึ่งมีผลทำให้การเล่นหุ้นเป็นเรื่องที่ยากขึ้นอีกมากมาย

ดังนั้นแล้ว คุณจึงควรต้องทำความเข้าใจถึงภาวะ Random Reinforment ที่เกิดขึ้นในตลาดหุ้นและยอมรับกับมันให้ได้เสียก่อน อย่าพยายามตัดสินผลลัพท์ของกลยุทธ์หรือระบบการลงทุนใดๆเพียงเพราะการขาดทุนหรือขายหมูไม่กี่ครั้ง พยายามศึกษาถึงธรรมชาติของระบบการลงทุนที่เราใช้ว่ามันมีบุคลิกเป็นเช่นไร หากทำได้เช่นนี้แล้ว ผมเชื่อว่าเราจะมีความสุขและผลกำไรที่ดีขึ้นตามมา เพราะอันที่จริงแล้ว ภาวะ Random Reinforcement ที่เกิดขึ้นในตลาดหุ้นนั้นไม่ใช่ปัญหาแต่เป็นธรรมชาติของมัน ปัญหาที่แท้จริงอยู่ที่ทัศนคติของเราต่างหาก ปรับมันเสีย ก่อนที่จะถูกปรับออกจากตลาดกันครับ!

แมงเม่าคลับ.คอม หนังสือหุ้นน่าอ่าน, วิธีการเล่นหุ้น, การวิเคราะห์หุ้นทางเทคนิค, จิตวิทยาการลงทุน และการบริหารเงินทุน Money Management

Related posts:

1. Random Entry ?: จะเกิดอะไรขึ้น … เมื่อเราปาเป้ากับตลาดหุ้น?
2. กระแสธารแห่งตลาดหุ้น : The Flow of the Markets
3. Beautiful Losses : ความสวยงามของการ (ตัด) ขาดทุน